เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 135 ภูเขาน้ำแข็ง

บทที่ 135 ภูเขาน้ำแข็ง

บทที่ 135 ภูเขาน้ำแข็ง


บทที่ 135 ภูเขาน้ำแข็ง

เรือชื่อรุ่งอรุณทมิฬนั้นมีขนาดและแหลม เหมือนกับอาวุธที่คมกริบ และมันได้แทงเข้ามาในเรือเหล็กที่ฉื่อหยานและเซี่ยซินหยานอยู่

รุ่งอรุณทมิฬนั้นทำมาจากโลหะบางอย่างที่ลึกลับ มันเป็นสีดำสนิทดูลึกลับ หัวเรือนั้นยืนยาวแหลมออกมาเหมือนดาบ มันแทงอย่างรุนแรงเข้ามาอย่าภายในเรือของฉื่อหยาน เรือของเขานั้นแทบจะแตกเป็นสองเสี่ยง

รุ่งอรุณทมิฬนั้นไม่ได้มีขนาดใหญ่มากนัก มันมีขนาดยาวเพียงสามสิบถึงสี่สิบและมี คนห้าคนกำลังยืนอยู่บนดาดฟ้าของเรือ

มีชายหนุ่มในเสื้อคลุมสีเงินยาวยืนอยู่ คิ้วของเขาเป็นเหมือนดาบที่แหลมคม เขาดูหล่อเหลาเป็นอย่างมาก เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างเยือกเย็นเหมือนกับดาบที่อยู่ในฝักดาบพร้อมกับมีแรงกดดันอยู่รอบๆ

ตอนนั้นเอง ชายหนุ่มคนนั้นดูเหมือนจะเขินอายเล็กน้อย เขาให้หัวเราะออกมาและชกหมัดยื่นออกมาและ เขาก็พูด “ขออภัยด้วย พอดีข้าขับเรือเร็วเกินไปหน่อย เมื่อข้าเห็นว่ามันกำลังจะชน มันก็สายไปแล้ว ข้าขออภัย ข้าขออภัยจริงๆ ข้ายินดีที่จะชดเชยค่าเสียหายให้เจ้านะ”

ข้างหลังเขามีนักรบในระดับรู้แจ้งสี่คนยืนอยู่ เป็นผู้อาสุโสทั้งสี่ที่มีรูปร่างแตกต่างกัน พวกเขาทั้งหมดหายใจเข้าออกอย่างอย่างสงบ ดวงตาของพวกเขาส่องประกายออกมา แสดงให้เห็นถึงระดับกานบ่มเพราะในระดับสู.

" ถ้าข้าผิดพลาดไปชนเรือของเจ้า แล้วบอกว่าขออภัย และพูดว่าข้าจะชดเชยสำหรับความสูญเสียของเจ้า เจ้าจะยอมง่ายๆรึ ? " เซี่ยซินหยาน พูดอย่างเย็นชาด้วยสีหน้าเฉยชาบนใบหน้าของนาง ดวงตาภายใต้ผ้าคลุมหน้า เต็มไปด้วยความโกรธ

" เอ่อ . . . . . . . "

ชายหนุ่มรู้สึกงุนงงในตอนแรก จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ "แหะ ๆ ข้าเป็นคนง่ายๆอยู่แล้ส ถ้าเจ้าชนข้า ข้าก็จะไม่ให้เจ้าชดเชยใดๆ หึหึ เพื่อหญิงสาวที่งดงามแล้ว ข้าไม่ทำเช่นนั้นแน่นอน " ชายหนุ่มเก็บหมัดของเขาลง ทัศนคติของเขานั้นเป็นกันเองมาก ดูเหมือนเขาจะไม่อยากที่จะมีปัญหาอะไรกับเซี่ยซินหยาน .

ชายหนุ่มคนนี้อยู่ในนภาที่สองของระดับหายนะ ร่างผอมและสูง ผิวของดูเรียบเนียนเหมือนหยา ไม่ว่าจะมองยังไง เขาก็เป็นชายที่ดูหล่าเหล่า .

" หึ . . " เซี่ยซินหยาน ดูไม่แยแส "ถ้าเจ้าบอกสิ่งที่เกิดขึ้นบนเกาะเหมินลั่วหละก็ ข้าก็จะลืมสิ่งที่เกิดขึ้่น"

ฉื่อหยาน ก็ตกใจ

ชายหนุ่มผู้นี้ก็เห็นได้ชัดว่าเขาคือ กู่เจียงเก้อ ของตระกูลกู่ เขานั้นครอบครองจิตวิญญานดาบและอาวุธระดับวิญญาน ดาบฆ่ามังกร . เขาเป็นชายหนุ่มที่โดดเด่นของตระกูลกู่

ด้วยเบื้องหลังของเขา ถ้าเขาเป็นคนที่อยู่ในสมาคมการค้าหละก็ เขาคงจะทำตัวหยิ่งไปแล้ว แม้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม แต่เค้านั้นกับอ่อนน้อมและสุภาพ และเขาก็ดูมีน้ำใจ นี้เป็นสิ่งที่พิเศษมาก มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าตระกูลนั้นทำเช่นไรถึงสอนเขาได้เป็นแบบนี้ นี้คือสิ่งที่ทำให้ฉื่อหยานอยากรู้

ก่อนที่เจียงเก้อ จะได้พูดอะไร , นักรบอ้วนเตี้ยที่อยู่ยืนอยู่ข้างหลังเขาเงียบๆก็ขมวดคิ้วและพูดออกมา " คุณหนู คุณชายของข้านั้นเป็นคนจิตใจดี และเขาก็ยินดีที่จะชดเชยค่าเสียหายให้เจ้า เจ้าจะเรียกร้องเท่าไหร่ก็ได้ " .

ผู้ชายคนนี้อยู่ในนภาที่สองของระดับรู้แจ้ง เขายืนอยู่ตรงนั้นเหมือนกับภูเขา ร่างที่อ้วนเตี้ยของเขาภูเขาที่สามารถกดทับโลกที่อยู่รอบๆได้

" ค่าเสียหาย ? " เซี่ยซินหยาน แสยะยิ้มและพูดอย่างจริงจัง " นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย ข้าไม่ได้เสียหายอะไรมากนัก "

กู่เจียงเก้อ ยืนหมัดของเขาออกไปอีกครั้ง เขายิ้มและพูดออกมา " โปรดใจเย็นก่อน แม่นาง บนเกาะเหมินลั่ว เกิดเหตุการณ์น่าตกใจเกิดขึ้น มันได้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ขึ้นและทำให้เกิดเป็นช่องโหว่ลึกลงไปในเกาะ ที่ศูนย์กลางของแผ่นดินไหว มีก้อนน้ำแข็งพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน มันเป็นส่วนเล็กๆของภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น แต่คลื่นพลังเย็นยะเยียบที่มันแพร่ออกมานั้นกลับดูน่าอัศจรรย์ . ดูเหมือนจะมีสัญญาณลึกลับบางอย่างลอยอยู่รอบๆปลายยอด และก็ไม่มีใครรู้ได้ว่ามันมีความลับอะไรซ่อนอยู่ ข้าบังเอิญเดินทางผ่านมาแถวนี้ และคิดจะตรวจสอบเรื่องนี้เสียหน่อย นี่คือเรื่องทั้งหมดที่ข้าสามารถบอกเจ้าได้ "

" เจ้าไม่ต้องชดเชยค่าเสียหายใดๆ เพียงแค่ส่งเราบนเกาะก็พอ . " เซี่ยซินหยาน ขมวดคิ้วเล็กน้อย และ นางก็พยักหน้าไปที่ฉื่อหยาน พร้อมกับเดินไปที่ปลายแหลมของรุ่งอรุณทมิฬ ซึ่งมันได้แทงเข้ามาในเรือเหล็กของพวกเขา

ต่อมา ฉื่อหยานก็เดินตามฉื่อหยานขึ้่นไปยังเรือรุ่งอรุณทมิฬของตระกูลกู่

บนดาดฟ้าของเรือหลายคนเยื้อง . อยู่เยื้องมีชิ้นส่วนของหินที่มีสีสันสดใสและมีดูเหมือนจะเป็นพลังงานบางอย่างในยามเช้ามืด

ขณะที่พวกเขาอยู่บนดาดฟ้าเรือ มีบางสิ่งปลดปล่อยคลื่นพลังออกมาอย่างรุนแรงจากมุมเรือทั้งสี่ทิศ ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ใช้โจมตีอัตโนมัติเมื่อมีคนบุกลุกขึ้นเรื่อง

กู่เจียงเก้อ ก็ยิ้มและตะโกนว่า " ไปกันเถอะ ! "

ทันใดนั้นคลื่รพลังที่รุนแรงก็หายไปราวกับว่ามันไม่เคยมีอยู่

" ข้าจะพาพวกเจ้าไปยังเกาะเอง . " กู่เจียงเก้อ พูดอย่างเป็นมิตร เขาพยักหน้าไปที่ฉื่อหยาน และ เซี่ยซินหยาน และพูดว่า " จับไว้แน่นๆ เรือกำลังจะออกแล้ว .

ฉื่อหยาน และเซี่ยซินหยาน ดูเรียบเฉย พวกเขาค่อย ๆพยักหน้า

กู่เจียงเก้อ กระทืบเท้าหนึ่งลงไปที่ผนึกรูปแฉกหนึ่งครั้ง เกิดเป็นแสงหกสีส่องออกมาจากผนึก แสงทั้งหกรวมตัวกันกลายเป็นจุดแสงเล็กๆหนึ่งจุดอยู่บนเรือ

กู่เจียงเก้อ โบกมือของเขาและเรือลำเล็กก็ค่อยๆถอยไปข้างหลัง รุ่งอรุณทมิฬเองก็เคลื่อนไหวพร้อมกับมันและลอยกลับไปเล็กน้อย จากนั้นมันก็เปลี่ยนทิศทางทันทีและแล่นไปสู่ท่าเรือของเกราะเหมินลั่ว .

เรือขนาดเล็กนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากแสงทั้งหกสี มันส่ายอย่างต่อเนื่อง ภายใต้การควบคุมของกู่เจียนเก้อ มันส่องแสงแลพสว่างว่าบขึ้น .

ตอนนั้นเองรุ่งอรุณทมิฬก็พุ่งออกไปเหมือนดาวตก ความเร็วของมันค่อยๆเพิ่มขึ้นและเพิ่มขึ้น แล้วมันก็มุ่งไปยังท่าเรือ

ชายชราอ้วนเตี่ยสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยและ เขาพูดอย่างเร่งรีบ " นายน้อย ดึงกลับเลย ! "

กู่เจียงเก้อ หัวเราะ และมือใหญ่ของเขาก็กดลงไป เหมือนกับกดไปที่คนตัวเล็ก ในทันทีเรือก็หยุดสั่น

" วู้วววว "

รุ่งอรุณทมิฬก็หยุดกระทันหัน และ ทอดสมอลงไปที่ด้านหน้าของท่าเรือ

" บ้าเอ้ย ! ! ! วุ่นวายชะมัด ! อยากตายงั้นรึ ? " ที่ท่าเรือ , ชายร่างใหญ่ที่ถอดเสื้อก็ก่นด่าออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว เพราะร่างของเขาเปียกโชกไปด้วยน้ำที่สาดใส่

หลังจากที่เขาเช็ดน้ำบนใบหน้าของเขา และเขาเห็นว่า เรือที่ทำเช่นนี้เป็นเรือรุ่งอรุณทมิฬของตระกูลกู่ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที . เขารีบพูดขอโทษอย่างเก้ๆกังๆ" ขออภัยด้วย ข้ามีตาหามีแววไม่ ที่ไม่รู้ว่าเป็นเรือรุ่งอรุณทมิฬของตระกูลกู่ กรุณายกโทษให้ข้าด้วย ยกโทษให้ข้าด้วย "

" ไม่เป็นไร กู่เจียงเก้อ โบกมือออกไป และยิ้มให้เซี่ยซินหยาน , และเขาก็กล่าวว่า , " แม่นาง , เราถึงแล้ว

" อืม " เซี่ยซินหยาน พยักหน้า และพูดเบาๆว่า " ไปกันเถอะ "

ฉื่อหยานก็เดินตามไปอย่างเงียบๆ

" นายน้อย " หลังจากฉื่อหยานและเซี่ยซินหยาน เดินไปแล้ว ชายชราอ้วนเตี้ยก็ครุ่นคิดสักพัก แล้วกล่าวว่า " สองคนนี้ดูเหมือนจะมาด้วยเรือของดินแดนมหัศจรรย์หยินหยาง และเรือลำนี้ก็เป็นเรือที่ถูกปล้นของดินแดนมหัศจรรย์หยินหยางที่หลุมฝังศพของนิกายซากศพ พวกเขาประกาศตามหาชายหญิงคู่นี้ไปทั่ว "

" ข้ารู้ " กู่เจียงเก้อ พยักหน้ายิ้มๆ " ถ้าไม่ใช่ว่าดินแดนมหัศจรรย์หยินหยางและนิกายซากศพทั้งสองกำลังตามหาเรือนี่อยู่หละก็ ข้าก็คงไม่ชนหลอก

" แล้วทำไมท่านถึงปล่อยพวกนั้นไปรึ ? พวกเขาทั้งสองมีระดับไม่สูงมากนัก มันง่ายเหมือนหั่นเค้กหากเราต้องการจะจับพวกเขา ถ้าเราส่งพวกเขาทั้งสองให้ดินแดนมหัศจรรย์หยินหยางและนิกายซากศพหละก็ พวกมันทั้งสองก็จะเป็นหนี้ตระกูลกู่ไม่น้อย นั่นไม่ดีกว่ารึ ? " ชายชราอ้วนเตี้ยถามออกไปด้วยความสับสน

กู่เจียงเก้อ ส่ายหัว " เมื่อพวกเขารู้แล้วว่าท่านทั้งสี่ันั้นอยู่ในระดับรู้แจ้ง แต่ก็ยังกล้าขึ้นเรือมา เหมือนกับว่าพวกเขาไม่กลัวอะไร ในตอนนี้พวกเขาขึ้นมายังดาดฟ้าเรือ , ดาบทั้งสี่ทิศได้ส่งพลังออกมาจากทั้งสี่ทิศ เกิดเป็นแรงกดดันที่รุนแรงขึ้น แต่พวกเขาทั้งสองกลับนิ่งเฉยและไม่สนใจมัน เห็นได้ชัดว่า พวกเขาไม่ใช่คนธรรมดา "

ชายชราพยักหน้าและไม่พูดอะไรอีก

" ไปกันเถอะ เราควรจะขึ้นไปบนเกาะเช่นกัน ตอนนี้ผู้คนจากดินแดนอาคมมหัศจรรย์ ตระกูลตงฟาง , และดินแดนทะเลสาปเทวาศักดิ์คงจะอยู่ที่นั่นกันแล้ว เราไม่อาจถูกทิ้งไว้เบื้องหลังได้ " กู่เจียงเก้อ ยืดตัวขึ้น และคลื่นพลังดาบก็ปรากฏอยู่ที่ข้างหลังของเขา จากนั้น ดาบที่แหลมคมก็ลอยออกมาจากรุ่งอรุณทมิฬมายังท่าเรือ

" ปุ ! "

ชายร่างใหญ่ที่ถอดเสื้ออยู่นั้นไม่ทันได้สังเกตุใดๆร่างของเขาก็ปรากฏร่องรอยของดาบแทงเข้ามา ดวงตาของเขาถลึงขึ้นและ เขาก็ล้มลงหงายหลังลงไป

ข้างๆ ชายใหญ่ นักรบหลายคนที่มีความสามารถต่างก็เงียบลง ไม่มีใครกล้าที่จะพูดอะไร พวกเขาทั้งหมดลดหัวลง และแกล้งทำเป็นว่าพวกเขาไม่เห็นอะไร

. . . . . . .

ในรภที่ลากด้วยแรดเขาไฟ เป็นฉื่อหยานและเซี่ยซินหยานนั่งติดกันอยู่ ที่ด้านหน้าของรถ มีชายหนุ่มผิวคล้ำกำลังควบคุมแรดอย่างตั้งใจ ด้วยใบหน้าของเขาที่ดูจริงจัง

" ดูเหมือนว่ากู่เจียงเก้อ จะเป็นมิตรนะ นี่คือคนที่มีพรสวรรค์คนหนึ่งของตระกูลกู่ มันแปลกมากที่เขานั้นดูใจกว้าง " ในรถม้า ฉื่อหยานพูดหลังจากที่เขาเงียบมาเป็นเวลาสักพัก

" เป็นมิตร ?? อ่อนโยน ?? " เซี่ยซินหยาน ส่ายหน้า และพูดเยาะเย้ย " ถ้า กู่เจียงเก้อเรียกว่าเป็นมิตรและใจกว้างหละก็ ในโลกนี้ก็ไม่มีคนดีแล้ว ! เขานั้นเชี่ยวชาญในเรื่ิองการปรับตัว ในตระกูลเขานั้นมีชื่อเสียงในเรืองจิตใจเย็นชา เมื่อเทียบกับเป่ยหมิงชางของตระกูลเป่ยหมิงแล้ว ชายคนนี้เลวร้ายกว่ามาก ขณะตอนที่เขาฆ่าคน เขายังคงยิ้มออกมาอย่างเป็นมิตรและใจกว้าง ภายใต้ร่องรอยที่ดูเป็นมิตรนั่น มีคนนับร้อยที่ตายด้วยน้ำมือของเขา ! "

สีหน้าของฉื่อหยานเปลี่ยน

" ถ้าข้าไม่ดื้นรั้นและสมัครใจลงเรือไป เราก็คงหนีมาไม่ได้ง่ายๆแน่ " เซี่ยซินหยาน ขมวดคิ้วเข้าหากัน" อาจเป็นเพราะข้ามีระดับการบ่มเพราะที่มากกว่า เขาที่อยู่ในระดับหายนะ เขาจึงรู้สึกกลัวและไม่ลงมือทันที ไม่งั้น เราคงต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายแน่ "

" ข้าเข้าใจแล้ว " หน้าฉื่อหยาน ก็กลายเป็นดุร้ายและเขาก็ยิ้มออกมา " ดูเหมือนการเดินทางของเราจะไม่ราบรื่นแล้วนะ ถ้าเราพบ กู่เจียงเก้อ อีกหละก็ข้าจะระวังตัวไว้ "

" อืม เจ้าต้องระวังไว้ " สีหน้าของเซี่ยซินหยานดูจริงจัง " ด้วยความสามารถของเจ้า เจ้าสามารถสังหารนักรบธรรมดาทีอยู่ในนภาที่สองของระดับหายนะได้ แต่กับกู่เจียงเก้อ มันก็ยากที่จะพูด อาวุธของเขาคือดาบฆ่ามังกรที่หลอมมาจากสัตว์อสูรดุร้ายระดับแหด มังกรเพลิงเขาสั้น . มังกรเพลิงเขาสั้นเป็นมังกรที่ดุร้ายอย่างมาก ดาบฆ่ามังกรนั้นมีความสามารถที่น่าทึ่งเป็นอย่างมาก มันสามารถตัดผ่านและเผาเนื้อได้ จิตวิญญานกายาแข็งขั้นสองของเจ้าไม่สามารถรับมือกับมันได้แน่นอน

สีหน้าของฉื่อหยาน ก็กลายเป็นจริงจัง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความกระหายการต่อสู้

เซี่ยซินหยาน ชายตามองเขาและแอบพยักหน้า ในใจของนาง เขาเป็นคนเช่นไร เขาไม่เคยเกรงกลัวใดๆทั้งสิ้น มีแต่จะกระตุ้นให้เขาอยากสู้ เขานั้นเป็นนักรบโดยธรรมชาติอย่างแท้จริง หากเขาไปถึงตระกูลหยางและ ได้รับ ลัทธิอมตะจุติ หละก็ ใครจะรู้ว่าเขาจะกลายเป็นพายุที่บ้าคลั่งแบบใดในทะลไม่มีสิ้นสุด

" ยอดของภูเขาน้ำแข็งที่ปรากฏผ่านรอยแยกในแผ่นดิน… เกราะนี้เคยทีภูเขาน้ำแข็งงั้นรึ ? " ฉื่อหยาน ก็เงียบไปอึดใจหนึ่ง แล้วเขาก็กล่าวว่า

" เกราะเหมินลั่ว เป็ที่ๆมีภูเขาไฟปะทุขึ้นบ่อยครั้ง มีภูเขาไฟมากกว่าสิบสองลูกบนเกราะแห่งนี้ ทุกครั้งที่เกิดการปะทุขึ้นจะมีลาวาไหลไปทั่วออกมาชั่วขณะหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ พรรคสามเทพ ตระกูลกู่ และครอบครัวกูลตงฟาง จึงไม่สนใจพื้นที่แห่งนี้ พวกเขาเพียงแค่ให้ทหารสองสามกองเฝ้าที่นี่ไว้ . " เซี่ยซินหยาน อธิบาย

" นี่เป็นดินแดนแห่งภูเขาไฟรึ ? " ฉื่อหยาน ก็ตกใจ และถามว่า " แล้วทำไมจึงเกิดเป็นภูเขาน้ำแข็งขึ้นกระทันหันเช่นนี้หละ ? "

" ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน โดยปกติ ดินแดนแห่งภูเขาไฟ จะไม่มีน้ำแข็ง แต่ตอนนี้กลับปรากฏขึ้นมา และดูเหมือนจะมีสัญญานบางอย่างอยู่รอบๆด้วย " เซี่ยซินหยาน ก็แปลกใจเช่นกัน และนางก็ส่ายหัว

" นั่นน่าสนใจจริงๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมกองกำลังเหล่านี้ถึงมารวมตัวกัน " .

" อืมม . . . . . "_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1195 แล้วนะคะ หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา กดตรงนี้ >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ

จบบทที่ บทที่ 135 ภูเขาน้ำแข็ง

คัดลอกลิงก์แล้ว