บทที่ 1 ดูเหมือนจะได้บทผิด

“ในบัตรนี้มีสิบล้าน ถือว่าเป็นการชดเชยตลอดหลายปีที่ผ่านมาละกัน”

“อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ นี่คือสิ่งที่คุณควรได้รับ ฉันรู้ว่าคุณไม่ขัดสนเรื่องเงิน แต่นี่เป็นสิ่งที่เราตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้”

“ถือว่า..เป็นการจบกันด้วยดีนะ”

เมืองหนานอู๋

บ้านพักหรูริมทะเลสาบซวงหู เลขที่ 11

การตกแต่งภายในสไตล์มินิมอลสมัยใหม่แฝงด้วยความเรียบหรู ทำให้เส้นสายและสีสันในห้องดูมีชีวิตชีวา ที่โถงทางเข้า มีกระเป๋าเดินทางสีดำใบใหญ่วางอยู่ ริมโต๊ะนั่งเล่น มีชายหญิงสองคู่ดูเหมือนจะเป็นครอบครัวสี่คนกำลังนั่งอยู่ บรรยากาศในห้องนั่งเล่นอบอวลไปด้วยความตึงเครียด

ฟางอวี้หรู ใบหน้าเรียบเฉย แม้ว่ากำลังพูดเรื่องข้อตกลงการหย่าร้าง แต่ใบหน้าเธอกลับไม่ได้แสดงอารมณ์มากนัก นั่งอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบๆ

เสื้อบนตัวเธอเป็นทรงพอดีตัว ทำมากจากผ้าซ่งจิ่น ปักลายพฤกษาทองพันกิ่ง ช่วงเอวมีการตัดเย็บให้กระชับ การตัดเย็บอันประณีตช่วยเน้นรูปร่างอันสง่างามของเธอ ช่วงคอเป็นทรงตั้งเล็กน้อย ให้ความรู้สึกสง่างามแบบคลาสสิค ช่วงปลายแขนปักลวดลายอันวิจิตร

ส่วนล่างเป็นกระโปรงยาวถึงข้อเท้า ชายกระโปรงพลิ้วไหวตามลม ลวดลายซ่งจิ่นยิ่งดูวิจิตรตระการตา เส้นสายลื่นไหลรับกับเรือนร่างอ่อนช้อย สวมรองเท้าปักลายเรียบง่าย มวยผมเกล้าสูงประดับปิ่นผมทรงโบราณ เผยให้เห็นลำคอขาวราวหงส์

ในฐานะประธานกลุ่มบริษัทหยุนซื่อ การแต่งกายเช่นนี้สามารถเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ของบริษัทได้อย่างสมบูรณ์แบบ สง่างาม อ่อนหวาน แม้เธออายุจะสามสิบเจ็ดแล้ว แต่กาลเวลาไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้บนใบหน้าแม้แต่น้อย หน้าตาสวยมาแต่เกิด ฐานะครอบครัวก็ดี บนใบหน้าไม่มีวี่แววของความเหน็ดเหนื่อยจากการใช้ชีวิต ดูแล้วเหมือนหญิงสาววัยเพียงสามสิบ แม้เธอจะเป็นทั้งภรรยาและแม่คน แต่ในแวดวงธุรกิจเมืองหนานอู๋ ฟางอวี้หรูก็ยังเป็นซีอีโอสาวสวย ที่ผู้คนพูดถึงอย่างชื่นชม

ฟางอวี้หรูยื่นมือเลื่อนบัตรธนาคารใบหนึ่งไปตรงหน้าชายวัยกลางคนตรงข้ามเธอ เขาชื่อ หวังฉางเฟิง เป็นอดีตสามีในนามของเธอ

อืม..อดีตสามีในนามเท่านั้น ถ้ามีคำขยายคำนำหน้ามากมายคงไม่ใช่เรื่องดีนัก

หวังฉางเฟิง ขมวดคิ้ว ใบหน้าสุภาพอ่อนโยนของเขาเผยแววกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะโดนเอาเงินฟาดหัว หรือโดน ‘ขอหย่า’ แต่เพราะ..

แม้ว่าเด็กหนุ่มสาวสองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ จะไม่มีสายเลือดร่วมกันกับเขา แต่เขาก็เป็นคนเลี้ยงดูมากับมือ สองคนนี้ก็เรียกเขาว่า ‘พ่อ’ มาตลอด ต้องมาแสดงฉากแบบนี้ต่อหน้าลูกๆ ช่างน่าอับอายจริงๆ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดถึงฉากแบบนี้มาก่อน

หวังฉางเฟิง สูดลมหายใจเบาๆ ก่อนพยักหน้าและรับบัตรธนาคารนั้นไว้ “ตกลง! เอาแบบนี้ก็ได้”

เมื่อเห็นหวังฉางเฟิงไม่ปฏิเสธหรือเสนอเงื่อนไขอะไรเพิ่มเติม ฟางอวี้หรูก็อดถอนหายใจอย่างโล่งอกไม่ได้ แต่ลึกๆ ในแววตาเธอก็มีแววขุ่นเคืองวูบหนึ่ง เหมือนจะไม่พอใจที่หวังฉางเฟิงยอมง่ายเกินไป

แต่…ผลลัพธ์แบบนี้ก็คือดีที่สุดแล้ว!

ตอนนี้เอง ฟางโจว ที่นั่งอยู่ข้างๆ ยังคงงุนงงอยู่เพราะเขา ‘ทะลุมิติมา’ ในสมองของฟางโจวตอนนี้กำลังดูดซับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม โลกนี้ไม่เหมือนโลกที่เขาจากมา เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์หลายอย่างเกิดขึ้นคล้ายกัน แต่ก็มีหลายจุดที่ต่างออกไป ทั้งประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ยุคใหม่ และเทคโนโลยี ล้วนเหมือนเป็นโลกคู่ขนาน

คนตรงหน้าเหล่านี้คือครอบครัวของเจ้าของร่างเดิม ฟางอวี้หรู แม่แท้ๆ ของเจ้าของร่างเดิม ปัจจุบันเป็นประธานกลุ่มบริษัทหยุนซื่อในเมืองหนานอู๋ ด้วยหน้าตาระดับนี้ของฟางอวี้หรู เดาได้ว่าตอนสาวๆ เธอคงเป็นดาวเด่นในโรงเรียนแน่นอน

พล็อตทะลุมิติที่โคตรจะดราม่า พื้นหลังของเรื่องก็ดราม่าไม่แพ้กัน!

ตอนเรียนมหา’ลัย ฟางอวี้หรู ตกหลุมรักรุ่นพี่ที่แก่กว่าสองปี พลั้งเผลอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งแล้วตั้งครรภ์ ฝ่ายชายไม่อยากรับผิดชอบเลยรีบหนีไปต่างประเทศ แต่ฟางอวี้หรูตัดสินใจจะเก็บลูกไว้

หวังฉางเฟิง เป็นเพื่อนร่วมชั้น และแอบรักฟางอวี้หรูอยู่แล้ว เมื่อรู้เรื่องแล้วก็ยินดีจะรับเลี้ยงลูกคนอื่น ถึงแม้ว่าหวังฉางเฟิงจะมาจากครอบครัวชนบท แต่ด้านอื่นๆก็ไม่ได้ด้อย หน้าตาดี มีความสามารถ น่าเสียดาย..ที่แอบรักและยอมทุกอย่าง

ไม่เพียงแค่โกหกคนรอบข้างว่าลูกเป็นของตัวเอง (ลูกที่ว่านั่นก็คือฟางโจวที่กำลังนั่งเหม่ออยู่ตอนนี้) แต่หวังฉางเฟิงยังยอมรับทุกข้อเสนอของฟางอวี้หรูทั้ง..จดทะเบียนสมรสแต่ไม่ร่วมห้องหอ ให้ลูกใช้นามสกุลแม่ ถ้าหย่าร้างกันในอนาคตเขาจะได้รับเงินชดเชย แต่ไม่มีสิทธิเรียกร้องทรัพย์สิน แม้ตอนนั้นบริษัทหยุนซื่อยังเป็นแค่โรงงานเล็กๆ มูลค่ายังไม่ถึงสิบล้านก็ตาม แถมบริษัทก็ยังเป็นของพ่อของฟางอวี้หรูอีก สิทธิเลี้ยงดูลูกไม่ต้องพูดถึง หวังฉางเฟิงยินยอมทั้งหมด คงคิดว่าความจริงใจจะชนะทุกอย่าง แต่ดูเหมือน..เขาจะคิดผิด พวกแอบรักไม่มีทางจบดี!  พวกพนันกับความรักไม่มีทางได้ดี!

ในห้องนั่งเล่น สาวน้อยหน้าตาสะสวยที่ดูคล้ายฟางอวี้หรูเล็กน้อย เธอชื่อ ฟางชิงหลิน เป็นน้องสาวของฟางโจวแต่ไม่ใช่น้องแท้ๆ หลังจากฟางโจวเกิด ฟางอวี้หรูต้องพักการเรียน ตอนแรกครอบครัวฟางไม่ค่อยปลื้มหวังฉางเฟิงเท่าไหร่ แต่เพราะเขาทำตัวดีมีความอุตสาหะ อีกทั้งฟางอวี้หรูก็ช่วยเกลี้ยกล่อมครอบครัวของเธอ หลังจากน้องชายของฟางอวี้หรูชกหน้าหวังฉางเฟิงไปหมัดหนึ่ง ครอบครัวก็ยอมรับความจริงนี้อย่างไม่ค่อยเต็มใจ แต่ก็ยังรู้สึกว่าครอบครัวยังขาดอะไรไป…

ครอบครัวทั้งสองฝั่งเริ่มเร่งให้มีลูกอีกคน แต่แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว หวังฉางเฟิงอ้างว่าฟางอวี้หรูร่างกายไม่แข็งแรงจากการคลอดลูกจึงไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีก พวกเขาจึงรับเด็กหญิงวัยสามขวบกว่าๆ มาเลี้ยงและตั้งชื่อว่า ฟางชิงหลิน ถือว่าให้ลูกชายมีเพื่อนเล่น สถานการณ์แบบนี้ดำเนินมากว่าสิบปีแล้ว ถ้าไม่เกิดเรื่องเมื่อไม่กี่วันก่อน ชีวิตของหวังฉางเฟิงก็คงเป็นแบบนี้ต่อไป

แต่แล้วเมื่อเดือนก่อน ลี่ตง คนรักในอดีตของฟางอวี้หรู พ่อแท้ๆ ของฟางโจวปรากฏตัวขึ้น แอบติดต่อฟางอวี้หรู

“ขอบคุณที่ถามถึง ตอนนั้นฉันอยู่อเมริกา อืม..เพิ่งพบว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว”

ลี่ตงลองหาวิธีอื่นมาแล้ว สุดท้าย…เขาก็นึกถึงลูกชายที่เคยทอดทิ้ง จึงกลับประเทศมา เมื่อรู้สถานการณ์แล้ว ฟางอวี้หรูครุ่นคิดและตัดสินใจปิดบังคนอื่น แอบพาฟางโจวไปเมืองซูจิง เพื่อให้ฟางโจวบริจาคไขกระดูกโดยที่ฟางโจวไม่รู้ตัว

แต่เมื่อสองวันก่อน หวังฉางเฟิงบังเอิญเจอบันทึกการเข้าโรงพยาบาลของฟางโจว จึงเกิดการเผชิญหน้ากับฟางอวี้หรู หวังฉางเฟิงที่เป็นสุภาพบุรุษเสมอมา โกรธเป็นครั้งแรกและทะเลาะกับฟางอวี้หรูในห้องนอน บังเอิญฟางโจวที่ตื่นมากลางดึกได้ยินเรื่องที่ทั้งสองทะเลาะกันเข้าพอดี เจ้าของร่างเดิมทนรับความจริงนี้ไม่ได้ หลายวันมานี้จึงเซื่องซึมเหมือนสติหลุดลอย

ฟางอวี้หรูเริ่มแผนฉุกเฉินทันที 'หย่า'

บ่ายวันนี้ในขณะที่นักเรียนคนอื่นๆกำลังเรียนอยู่ ฟางโจวปีนขึ้นต้นไม้ข้างตึกทดลองและร่วงลงมาจากต้นไม้ สภาพเนื้อตัวและเสื้อผ้ายับเยิน แต่โชคดีที่อาจารย์ผ่านมาเจอพอดีจึงรีบติดต่อผู้ปกครองทันที คู่สามีภรรยาที่เพิ่งจดทะเบียนหย่ากันเสร็จ ได้รับโทรศัพท์จากโรงเรียน จึงรีบไปรับฟางโจวกลับบ้าน แล้วก็เลยเรียกฟางชิงหลินกลับมาพร้อมกัน วันนี้เลยกลายเป็น ‘วันแห่งความจริง’

‘ตกลงมาจากต้นไม้งั้นเหรอ..’ ฟางโจวพลางคิด หรี่ตาเล็กน้อย ดวงตาวูบไหว เขารู้สึกอึดอัดกับสถานการณ์ที่เจอ

‘สวรรค์บัดซบ! นี่มันให้บทผิดมารึเปล่า?

ไม่ใช่ว่าฉันควรจะข้ามมิติมาเป็นลุงหวัง ชายวัยกลางคนผู้แสนดีที่โดนเมียขอหย่า แล้วก็ทะลุมิติมาพร้อมกับความเก่งกาจมากมาย ลุกขึ้นมาสู้ชีวิตเพื่อตบหน้าเมียซีอีโอสาวนั่น สุดท้ายเธอก็ต้องร้องไห้ขอร้องให้เขาอย่าจากไป?...’

(จบบท)