808 -กบฏหลิ่งหนาน

808 - กบฏหลิ่งหนาน

ในเดือนเมษายนที่หลิ่งหนาน อากาศเย็นสบายเหมาะแก่การพักผ่อน

หลี่เยว่ตั้งหลักมั่นคงในหลิ่งหนานมากว่าหนึ่งปี โดยใช้เมืองชางอู่เป็นฐานที่มั่นหลัก ยึดครองตำแหน่งสำคัญของกองบัญชาการใหญ่แห่งที่ห้า

ประกอบกับเครือข่ายของสำนักงานสอบสวนลับ และกลุ่มนักศึกษาอีกกว่าสามพันคนที่เดินทางกระจายตัวไปทั่วพื้นที่ ทำให้สถานการณ์ของพี่น้องตระกูลเฟิงแย่ลงเรื่อยๆ

แต่ในขณะเดียวกัน ความขัดแย้งระหว่างทั้งสองฝ่ายก็คุกรุ่นขึ้นทุกวัน พี่น้องตระกูลเฟิงดูเหมือนจะพร้อมก่อกบฏได้ทุกเมื่อ

หลี่เยว่จึงต้องเตรียมกองกำลังและจัดแผนรับมืออย่างเคร่งเครียด

ขณะนั้นเอง หวังเป่าเป่า ขันทียืนเคียงข้างหลี่เยว่ก็รีบวิ่งเข้ามา "ท่านอ๋อง พระชายารองให้กำเนิดทายาทแล้ว!"

"ลูกชายหรือลูกสาว?"

"ขอแสดงความยินดีพ่ะย่ะค่ะ เป็นบุตรี!" หวังเป่าเป่ายิ้มแสดงความยินดี

บุตรี?

คิ้วของหลี่เยว่ขมวดแน่น แต่ก็คลายลงอย่างรวดเร็ว

แม้จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ต้องยอมรับความจริง

เป็นลูกสาวอีกแล้วหรือ?

แม้ว่าหลิวหรูอวี้ ภรรยาเอกจะให้กำเนิดบุตรชายในครรภ์ที่สอง แต่หลี่เยว่ก็มีเพียงบุตรชายคนเดียว

ยิ่งอำนาจของเขาเติบโตขึ้น ความสำคัญของบุตรชายก็ยิ่งชัดเจน

ยิ่งเมื่อเทียบกับฉินโม่ที่มีบุตรชายถึงสามคน มันยิ่งทำให้เขารู้สึกกดดัน

หลี่เยว่รีบเข้าไปในห้องนอน มองดูโจวหมิงเยว่ที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความอ่อนล้า "หมิงเยว่ เจ้าลำบากมาก"

โจวหมิงเยว่กลับร้องไห้ออกมา "ท่านพี่ มันเป็นความผิดของข้าที่ไม่สามารถให้กำเนิดบุตรชายได้!"

ตั้งแต่ได้ยินข่าวว่าหลิวหรูอวี้ให้กำเนิดบุตรชายที่เมืองหลวง โจวหมิงเยว่ก็เริ่มวิตกกังวล

โดยเฉพาะเมื่อหลิวหรูอวี้เป็นภรรยาเอกที่มีศักดิ์สูงและบุตรชายก็เป็นบุตรคนโต

สถานะของหลิวหรูอวี้จึงมั่นคงยากจะสั่นคลอน

แม้กฎหมายใหม่จะให้สิทธิ์ลูกของนางในการสืบทอด แต่การมีบุตรชายหลายคนย่อมเป็นข้อได้เปรียบมากกว่า

แต่การได้ลูกสาวกลับทำให้นางกังวล

แม้จะเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเอง แต่นางกลับไม่สามารถรู้สึกดีใจได้

ผู้หญิงมักจะถูกกดขี่ โจวหมิงเยว่รู้ซึ้งถึงเรื่องนี้ดีจากชีวิตในตระกูลโจวกว่าทศวรรษ

เมื่อนางได้ยินเสียงร้องไห้ของลูกสาว ก็ถึงกับรู้สึกอยากบีบคอลูกตนเอง

โชคดีที่แม่นมเข้ามาอุ้มเด็กออกไปเสียก่อน

ความคิดนั้นทำให้นางตกใจจนตัวสั่น และตามมาด้วยความรู้สึกผิดอย่างรุนแรง

แต่เมื่อความรู้สึกผิดผ่านไป นางก็เริ่มคิดถึงอนาคตของตนเอง

หลังจากที่หลี่เยว่ตั้งหลักในหลิ่งหนาน ตระกูลขุนนางหลายตระกูลจากทางใต้ก็เข้ามาสวามิภักดิ์

พวกเขานำลูกสาวมาเป็นบรรณาการให้หลี่เยว่ถึงหกคน

ในจำนวนนั้น มีถึงสี่คนที่ตั้งครรภ์แล้ว

แม้ว่าหลี่เยว่จะยังรักใคร่นาง แต่ความจริงคือบุตรชายคือหลักประกันของอำนาจ

ขณะนี้สถานการณ์ในหลิ่งหนานตึงเครียด การมีบุตรชายถือเป็นมงคล แต่การมีบุตรสาวอาจถูกมองเป็นภาระ

ดังนั้น เมื่อหลี่เยว่เดินเข้ามาในห้อง นางจึงรีบร้องไห้ขอโทษทันที

หลี่เยว่รีบปลอบโยน "เจ้าเพิ่งคลอด ร่างกายยังอ่อนแอ อย่าร้องไห้อีกเลย ลูกชายหรือลูกสาวก็ล้วนเป็นลูกของข้า

พวกเราอายุน้อย ยังมีเวลาอีกมาก"

โจวหมิงเยว่สะอื้น "แต่ท่านพี่ ชอบลูกชายมากกว่า"

"ไร้สาระ ขอแค่เป็นลูกของข้า ข้าก็รักทั้งนั้น" หลี่เยว่ปลอบใจนางจนสงบลง แล้วก็ออกจากห้องไป

แต่ในใจเขากลับรู้สึกกดดัน

ที่หลิ่งหนานยังมีแนวคิดเก่าๆ ฝังรากลึก

และในสถานการณ์เช่นนี้ การมีบุตรชายย่อมกระตุ้นขวัญกำลังใจได้มากกว่า

อย่างไรก็ตาม ยังมีสี่สาวที่ตั้งครรภ์ หากมีใครให้กำเนิดบุตรชายได้ในช่วงนี้ ย่อมทำให้ขวัญกำลังใจในกองทัพเพิ่มขึ้น

ขณะหลี่เยว่กำลังคิดเรื่องนี้ หลิวหรูเจี้ยนก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยท่าทีร้อนรน

"ท่านอ๋อง เกิดเรื่องใหญ่แล้ว เฟิงอันก่อกบฏ!"

ร่างของหลี่เยว่าสะท้าน

เขารอวันนี้มานานแล้ว แต่ทำไมต้องเป็นวันนี้ด้วย?

หลี่เยว่รีบสวมเกราะและมุ่งหน้าไปยังห้องประชุม ที่ซึ่งเหล่าที่ปรึกษารวมตัวกันรออยู่

บรรยากาศภายในห้องประชุมเต็มไปด้วยความตึงเครียด หลี่เยว่นั่งลงบนที่นั่งประธาน "รายงานสถานการณ์มา!"

หวังป๋อเยว่ที่ปรึกษาอาวุโสกล่าว "ท่านอ๋อง สำนักงานสอบสวนลับส่งรายงานด่วนมาว่า เฟิงอันก่อกบฏและพาครอบครัวทั้งหมดอพยพไปยังจูไห่

ขณะนี้เมืองจูไห่และเกาเหลียงตกอยู่ในมือของกบฏโดยสมบูรณ์

เฟิงอั้นและพี่น้องได้ชูธงราชวงศ์หนานเยว่เก่า หมายจะตั้งตนเป็นอิสระ!"

หวังป๋อเยว่เป็นคนของตระกูลหวังแห่งหลิ่งหนาน แม้จะไม่ใช่ตระกูลใหญ่ แต่ก็มีชื่อเสียงในชางอู่

เขาเป็นคนแรกที่เข้าร่วมกับหลี่เยว่ และได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาอาวุโสทันที

หลี่เยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย "แล้วมีอะไรอีกไหม?"

หวังป๋อเยว่กล่าวต่อ "พี่น้องตระกูลเฟิงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหนิงเจิน ผู้ว่าการเมืองฉิน และเฟิงอวี่ ผู้ตรวจการเมืองกัง

จากแผนที่ จะเห็นได้ว่าจากเกาเหลียงถึงฉินและกังมีเส้นทางเชื่อมต่อถึงกันอย่างต่อเนื่องตามชายฝั่ง

สิ่งที่เราต้องกังวลในตอนนี้คือความเคลื่อนไหวของฉินและกัง

ต้องระวังให้มาก อย่าให้พวกเขาสมคบกับพี่น้องตระกูลเฟิง!"

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

ช่วงที่ผ่านมา พวกเขาได้ทำการจำลองสถานการณ์หลายครั้ง และคาดการณ์ถึงความเป็นไปได้ต่างๆ

ต้าเฉียนอาจมีอำนาจเหนือแผ่นดินใหญ่อย่างมั่นคง แต่ในหลิ่งหนาน การควบคุมยังคงหลวมอยู่มาก

ขุนนางท้องถิ่นในหลิ่งหนาน ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชนชั้นสูงที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการเมืองและผู้ตรวจการ

แต่ตอนนี้ ราชสำนักกำลังค่อยๆ ลดทอนอำนาจของตระกูลเหล่านี้ลง

หลี่เยว่เข้าใจดีว่า ก่อนที่เขาจะออกจากเมืองหลวง หลิวเฉิงหู่ได้ให้คำแนะนำไว้สามระดับ

แผนสูงสุด: เจรจาไกล่เกลี่ยกับพี่น้องตระกูลเฟิง ตัดขาดสายสัมพันธ์ระหว่างตระกูลทางเหนือและใต้ กระตุ้นความขัดแย้งให้ตัดกำลังกันเอง

แผนระดับกลาง: ยึดฐานที่มั่น สร้างแนวป้องกันระหว่างจิงโจวกับหลิ่งหนาน

แผนระดับต่ำสุด: หากควบคุมสถานการณ์ไม่ได้ ก็ต้องเปิดศึกเต็มกำลัง

ตอนนี้ หลี่เยว่สามารถทำได้เพียงแผนระดับกลาง

เหล่าตระกูลในหลิ่งหนานมองเขาอย่างดูถูกและไม่ยอมรับ

สำหรับพวกเขา ใครจะเป็นฮ่องเต้ไม่สำคัญ ตราบใดที่ความสมดุลในหลิ่งหนานไม่ถูกทำลาย

พวกเขาทำธุรกิจและกอบโกยผลประโยชน์อย่างเงียบๆ และใครก็ตามที่กล้ามาก้าวก่ายอำนาจของพวกเขาจะต้องถูกต่อต้านอย่างหนัก

เหอเม่า ที่ปรึกษาอีกคนกล่าว "ท่านอ๋อง ตอนนี้ระหว่างชางอู่กับเกาเหลียงยังมีเขตหยงซีและซิ่นอานกั้นอยู่

เราต้องรีบเรียกตัวผู้ว่าการทั้งสองเมืองมาประชุมและระดมทหารรักษาแนวหน้า

จากนั้นให้ร่วมมือกับเมืองหยงผิงและเหอผู่ในการล้อมปราบเกาเหลียง"

หลี่เยว่พยักหน้า "ออกประกาศกล่าวโทษพี่น้องตระกูลเฟิง ว่าทรยศราชสำนัก

หากพวกเขาสำนึกผิดและยอมจำนน ข้าจะให้อภัย

แต่หากยังดื้อรั้น ข้าจะปราบปรามจนหมดสิ้น!"

"นอกจากนี้ ส่งคนแจ้งหนิงเจินและเฟิงอวี่ให้ร่วมกันล้อมปราบพวกกบฏ

หากพวกเขาไม่เข้าร่วม แสดงว่าคิดคบคิดกับกบฏเช่นกัน!"

หลี่เยว่หยุดคหรูหนึ่ง ก่อนหันไปเรียกหลิวหรูเจี้ยน "หลิวหรูเจี้ยน!"

"กระหม่อมอยู่!"

"เจ้าจงนำทัพสายฟ้าสองพัน นายทหารม้าห้าพัน และทหารราบอีกห้าพัน

มุ่งหน้าไปยังหยงซีเดี๋ยวนี้!"

"รับทราบพ่ะย่ะค่ะ!" หลิวหรูเจี้ยนรับคำสั่งก่อนออกไปเตรียมกองกำลังทันที

ที่บัญชาการใหญ่เคลื่อนไหวอย่างมีประสิทธิภาพราวกับเครื่องจักรที่ถูกตั้งระบบไว้

แต่แล้ว ข่าวร้ายที่หนักหนากว่าก็ตามมาอีกระลอก

"รายงาน!" ทหารสื่อสารวิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ

"ท่านอ๋อง นักศึกษาสามพันคนจากสถาบันทางใต้ถูกล้อมโจมตีโดยกบฏตระกูลเฟิง สถานการณ์วิกฤต สำนักงานสอบสวนลับร้องขอให้ส่งกองกำลังไปช่วย!"

หลี่เยว่กำหมัดทุบโต๊ะด้วยความโกรธ

จากเกาโจวถึงชางอู่ระยะทางไม่ต่ำกว่าสี่ร้อยลี้

การที่เขาเพิ่งได้รับข่าวในตอนนี้ หมายความว่าพี่น้องตระกูลเฟิงได้ก่อกบฏตั้งแต่เมื่อวานแล้ว!

……….