759 - พิสูจน์ความภักดี

759 - พิสูจน์ความภักดี

ฉินโม่รู้สึกประหลาดใจนี่มันเหมือนเป็นการแสดงความภักดีต่อเขาหรือเปล่า?

หรือว่านี่จะเป็นแผนใหม่ของกงซุนอู๋จี้ ส่งตัวประกันเข้ามาแทรกซึมศัตรู?

เขาไม่ลืมเลยว่า กงซุนชงที่อยู่ไกลในหลิ่งหนานยังไม่ตาย

อย่างไรก็ตาม กงซุนหมินกับเขาไม่มีความขัดแย้งกันจริงๆ และช่วงนี้กงซุนหมินก็มักแสดงท่าทีเป็นมิตรอยู่เสมอ

"อยากแสดงความภักดีรึ? อย่างนั้นต้องมีหลักฐานยืนยันก่อน!"

กงซุนหมินชะงัก "จริงหรือ?"

"เจ้าอย่าโง่ไป ข้าล้อเล่น!" ฉินโม่ตบไหล่เขาเบาๆ "เราสองบ้านเป็นเครือญาติกันนะ"

จากนั้นฉินโม่ก็เดินจากไป

เมื่อเห็นฉินโม่เดินไป กงซุนหมินก็รู้สึกตื่นตระหนก

เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสสุดท้าย หากทำให้ฉินโม่เชื่อใจไม่ได้ สิ่งที่เขาพยายามทำมาตลอดก็จะสูญเปล่า

สมองของเขาหมุนเร็วจี๋เขาจะปล่อยให้ตัวเองเข้าไปพัวพันในเรื่องกับฉินโม่ไม่ได้ เพราะมันไม่มีผลดีอะไรเลย

ครั้งก่อน ฉินโม่เตือนเขาไม่ให้เดินตามรอยกงซุนชง

เขาจะพลาดโอกาสนี้ไม่ได้เด็ดขาด

"ท่านผู้บัญชาการ ข้า...ข้ามีเรื่องสำคัญจะบอก!" กงซุนหมินรีบวิ่งตามฉินโม่ไป

"ข้ายุ่งอยู่"

"แค่ไม่นาน!" กงซุนหมินโบกมือให้ทหารรอบข้างถอยออกไป แล้วกระซิบเสียงเบา "ข้า...ข้ารู้ความลับบางอย่าง!"

"ถ้าเป็นความลับ ก็อย่าบอกใครเลย!"

กงซุนหมินหัวเราะแห้งๆ "ท่านผู้บัญชาการ ความจริงก็คือ โหวเกิงเหนียนยังไม่ตาย และเขายังเข้าร่วมกับลัทธิบัวขาวอีกด้วย!"

"โอ้ จริงหรือ?"

"จริงแน่นอน ข้าไม่ได้พูดเล่น โหวเกิงเหนียนบังอาจมาก เขาติดต่อกับขุนนางเก่าที่แฝงตัวอยู่ในเมืองหลวง วางแผนโค่นล้มต้าเฉียน!"

"แล้วเจ้ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?" ฉินโม่เริ่มสนใจ "มีหลักฐานอะไรยืนยัน?"

"เมื่อปีที่แล้ว มีคนชุดดำส่งจดหมายมาที่บ้านข้า บีบบังคับให้บิดาของข้าเข้าร่วมลัทธิบัวขาว!"

"แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไรว่า คนชุดดำนั้นคือโหวเกิงเหนียน?"

"ท่านผู้บัญชาการ อย่าเพิ่งรีบร้อน ข้าจะเล่าให้ฟัง"

กงซุนหมินรู้ดีว่าแผนของบิดาไม่มีทางสำเร็จ ดังนั้นเขาจึงพยายามหาทางล้างมลทินให้ตระกูล

ถึงวันที่ทุกอย่างเปิดเผย ดาบแห่งความผิดก็จะตกลงมาที่ตระกูลกงซุนอย่างแน่นอน

ฉินโม่เป็นใคร?

เขาคือผู้บัญชาการสำนักงานสอบสวนลับ คือราชบุตรเขยใหญ่ของต้าเฉียน

บิดาของเขาเป็นอ๋องต่างแซ่ที่ได้รับความไว้วางใจสูงสุดจากอดีตฮ่องเต้และฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน รวมถึงฮองเฮา

เขามีอำนาจและเครือข่ายที่กว้างขวาง อีกทั้งยังเป็นผู้นำการปฏิรูปใหม่

หากมีเขาและฮองเฮาให้การสนับสนุน ตระกูลกงซุนก็อาจล้างมลทินได้

และที่สำคัญกว่านั้น...กงซุนหมินยังมีแผนการลึกซึ้งยิ่งขึ้น

"บิดาข้าไม่รู้ว่าเขาคือใคร จนกระทั่งชายชุดดำพูดถึงความลับบางอย่างที่มีเพียงโหวเกิงเหนียนเท่านั้นที่รู้

สิบปีก่อน ในเหตุการณ์ประตูไป๋หู่ ฝ่าบาทสังหารรัชทายาทเจี้ยนหยวน

บิดาข้าก็นำทัพเข้ายึดวังหลวง

ขณะนั้น เว่ยฉือซินสงกลัวว่าผลงานของตนจะมากเกินไป จึงกระทำชั่วโดยการล่วงละเมิดนางสนมของรัชทายาท และถูกฮ่องเต้ลงโทษ

ส่วนบิดาข้าและโหวเกิงเหนียน ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ก่อเหตุ ต่างก็กลัวว่าจะถูกกำจัดเช่นกัน

โหวเกิงเหนียนจึงยุยงให้บิดาข้ากระทำสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่า โดยเลียนแบบเว่ยฉือซินสง

แต่เขากลับเลือกเหยื่อผิดไป ล่วงละเมิดไท่จื่อเฟยแทน!"

"ตอนนั้น ไท่จื่อเฟยเป็นหญิงงามที่หายากในรอบร้อยปี

และฮ่องเต้ก็มีพระประสงค์จะรับพระนางเข้าสู่วังหลัง!

บิดาข้าขณะนั้นเสียสติไปชั่วขณะ จึงหลงกลโหวเกิงเหนียน

การล่วงละเมิดไท่จื่อเฟยกับนางสนมแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ในที่สุด พวกเขาก็ร่วมมือกันปกปิดความผิด และฆ่าไท่จื่อเฟยเสีย"

เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ กงซุนหมินก็แสดงสีหน้าลำบากใจ "โหวเกิงเหนียนใช้ความลับนี้บีบบังคับบิดาข้าให้เข้าร่วมลัทธิบัวขาว

แต่บิดาข้าเพียงแสร้งทำตาม เพื่อแทรกซึมและทำลายพวกมันจากภายใน!

ข้าเองก็รู้เรื่องนี้เพราะแอบอ่านจดหมายระหว่างบิดาข้ากับโหวเกิงเหนียนโดยบังเอิญ!"

กงซุนหมินสาบานต่อฟ้าว่า "ข้าไม่ได้โกหก หากท่านผู้บัญชาการใหญ่ไม่เชื่อ รอให้เราชัยชนะกลับมา ข้าจะขโมยจดหมายพวกนั้นมาให้ดู!"

"เฮอะ บิดาเจ้าทำไมไม่บอกฝ่าบาทล่ะ?"

"เขาจะกล้าหรือ?"

กงซุนหมินหัวเราะขมขื่น "ฝ่าบาทเกลียดการถูกหลอกที่สุด หากพระองค์ทราบเรื่องนี้ บิดาข้ายังจะมีชีวิตรอดหรือ?

ใต้รังที่ถูกทำลาย ไม่มีไข่ใบใดเหลือรอด ข้าจึงต้องมาหาท่านผู้บัญชาการใหญ่!"

"เจ้ามั่นใจหรือว่าคนผู้นั้นคือโหวเกิงเหนียน?"

"มั่นใจ ข้าไม่มีความจำเป็นต้องกุเรื่องที่สามารถถูกเปิดโปงได้ง่ายๆ มาหลอกท่านผู้บัญชาการ" กงซุนหมินสูดลมหายใจลึก "ข้าต้องการเพียงความเชื่อใจจากท่าน

บิดาข้าดูถูกข้ามาโดยตลอด ในบ้านข้าไม่มีอำนาจอะไรเลย แม้เขาจะตั้งข้าเป็นทายาท แต่ก็ไม่เคยมองข้าอย่างจริงจัง

ข้าหวังเพียงว่าท่านผู้บัญชาการจะช่วยปกป้องตระกูลกงซุน และข้ามอบความดีความชอบทั้งหมดให้ท่าน!"

กงซุนหมินคุกเข่าลง แต่ฉินโม่รีบประคองเขาขึ้นมา

"เจ้าอย่าทำเช่นนี้ ข้ารับไว้ไม่ไหว!"

"ขอร้องล่ะ ท่านผู้บัญชาการใหญ่ เพื่อเห็นแก่ท่านอาหญิงของข้า ช่วยตระกูลข้าด้วย!" กงซุนหมินพูดด้วยน้ำตาคลอเบ้า "บิดาข้าทำผิดพลาดตั้งแต่ไม่บอกฝ่าบาท ตอนนี้ท่านอาหญิงก็อยู่ในสถานการณ์ลำบากอยู่แล้ว หากเกิดเรื่องนี้ขึ้น ตระกูลกงซุนจะถูกมองอย่างไร?

ด้วยร่างกายอ่อนแอของท่านอาหญิง นางจะรับเรื่องนี้ไหวหรือ?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉินโม่ก็เชื่อเกือบทั้งหมด

กงซุนหมินไม่น่าจะกุเรื่องขึ้นมาทำลายตระกูลตัวเอง

การล่วงละเมิดไท่จื่อเฟยที่ถูกลืมเลือนอาจไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่การปกปิดความเกี่ยวข้องกับโหวเกิงเหนียน—เป็นความผิดถึงตาย

เรื่องของกงซุนชง ยังได้รับความเมตตาจากฮองเฮาจึงรอดพ้นจากโทษประหาร แต่เรื่องนี้ ฮองเฮาเองก็คงช่วยอะไรไม่ได้

พูดตรงๆ นี่คือการกบฏ

และผู้ก่อเหตุยังเป็นครอบครัวของฮองเฮาเสียด้วย

ฮองเฮาเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ อาจถึงขั้นปลิดชีวิตตนเอง

"เจ้าคิดว่าข้าจัดการเรื่องนี้ได้หรือ?" ฉินโม่กล่าว

"ข้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" กงซุนหมินพูดเสียงสั่น "ความลับนี้เกือบทำให้ข้าคลั่ง ข้าคิดถึงวิธีแก้ไข และมีเพียงท่านเท่านั้นที่ทำได้"

คำพูดของเขามีจริงเก้าส่วน ปลอมเพียงหนึ่งส่วน

เป้าหมายของเขาคือปกป้องตระกูลกงซุนและตัวเอง

พร้อมทั้งสร้างมิตรภาพกับฉินโม่ เพื่อให้ฮ่องเต้เห็นแก่ฮองเฮาและยังคงสนับสนุนตระกูลกงซุนต่อไป

นี่คือการเดิมพัน

เขาเดิมพันว่าฉินโม่จะปกป้องฮองเฮาอย่างจริงใจ

หากแพ้ เขาก็ยังสามารถไปสารภาพกับฮองเฮาได้

เขาจะรักษาชีวิตกงซุนอู๋จี้ไว้ และพิสูจน์ให้เห็นว่าตระกูลกงซุนสามารถรุ่งเรืองได้ภายใต้การนำของเขา

"ท่านผู้บัญชาการใหญ่ ท่านอยากเห็นฮองเฮาสิ้นใจหรือ?"

ฉินโม่จ้องมองกงซุนหมิน เจ้านี่ฉลาดกว่ากงซุนชงเป็นร้อยเท่า

หากกงซุนชงมีสติปัญญาขนาดนี้ คงไม่ต้องถูกเนรเทศไปหลิ่งหนาน

"ฮองเฮาจะไม่ตาย นางจะมีชีวิตยืนยาวและจากไปอย่างสงบ!"

ฉินโม่กล่าวจบก็เดินจากไป

กงซุนหมินเกือบหมดแรง ทรุดตัวลงบนพื้น

มือของเขากำหมัดแน่น ในใจเต็มไปด้วยความตื่นเต้น "ข้า...ข้าชนะเดิมพันนี้แล้ว!"

...

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในพริบตาเดียว ก็ถึงกลางเดือนเก้า

ฉินโม่ที่นั่งอยู่บนดาดฟ้าเรือ ถือเบ็ดตกปลา มองผิวน้ำอย่างเลื่อนลอย

ในขณะนั้นเอง กะลาสีที่อยู่บนเสากระโดงเรือกรีดร้องลงมาอย่างตื่นเต้น

"ท่านผู้บัญชาการใหญ่! เห็นแผ่นดินแล้ว!"

………