366 - ผู้มาแก้วิกฤต
366 - ผู้มาแก้วิกฤต
366 - ผู้มาแก้วิกฤต
ฝางซุนถึงกับงุนงงไปทันที!
ใบหน้าของนางค่อยๆ แดงจัดขึ้น “เจ้า...เจ้า... ไอ้คนหยาบช้า ใครอยากจะเป็นพี่น้องกับเจ้า!”
นางฟาดมือเข้าที่หน้าอกของฉินโม่เต็มแรง จนเขารู้สึกเหมือนถูกช้างเตะเข้าอย่างจัง
ฟิ้ว!
ร่างของเขาถูกส่งลอยขึ้นไปในอากาศเป็นเส้นโค้งงดงาม!
“ว้าว คุณชายลอยขึ้นไปแล้ว!”
เสี่ยวหลิวอุทาน ก่อนจะหันมาร้องด้วยเสียงตกใจ “โอ้ คุณชายของข้า!”
เสี่ยวหลิวรีบวิ่งเข้าไปช่วยพยุงฉินโม่ที่ตกลงมาจนตาลาย
แต่ถึงอย่างนั้น ฝางซุนก็ยังดูไม่หายโกรธ
เสียงดาบถูกชักออกมาจากฝัก!
“ซุนเอ๋อ!” หยวนเทียนกังรีบจับมือของนางเอาไว้และดันดาบกลับเข้าฝัก “ห้ามชักดาบต่อหน้าฝ่าบาท!”
ฝางซุนที่ทุ่มเทชีวิตให้กับการฝึกฝน ไม่เคยมีชายใดเข้าใกล้นางมาก่อน การที่ฉินโม่เข้ามาโอบไหล่นั้นเป็นเรื่องที่นางรับไม่ได้อย่างยิ่ง
หากเป็นสตรีที่มีความเด็ดเดี่ยวกว่านี้ คงฆ่าฉินโม่ก่อนแล้วจึงฆ่าตัวเองตาม
“เฮ้อ เจ้านี่ช่างน่าเบื่ออะไรขนาดนี้ ตัวโตเสียเปล่า แต่กลับแตะไม่ได้สักนิด เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงหรืออย่างไร?” ฉินโม่กล่าวด้วยท่าทางเจ็บปวด
“คุณชาย เคยคิดบ้างไหมว่า บางทีนางอาจจะเป็นนักพรตหญิง?” เสี่ยวหลิวกล่าวขึ้น
ฉินโม่ยังไม่ทันได้ตอบ หลี่ซื่อหลงก็ชักสายคาดเอวออกมา “ดีมาก เจ้ายังกล้าล้อเล่นกับสตรีต่อหน้าข้า ข้าจะฟาดเจ้าให้ตาย!”
จริงๆ แล้วหลี่ซื่อหลงรอโอกาสจัดการฉินโม่มานาน และตอนนี้ดูเหมือนเขาจะเข้าใจผิดคิดว่าฉินโม่ลวนลามศิษย์ของหยวนเทียนกัง จึงสบโอกาสลงโทษเขาได้พอดี
“โอ้ย ท่านพ่อ ช่วยข้าด้วย!”
“คุณชาย ท่านพ่อไปที่หมู่บ้านใหม่แล้ว!”
“ท่านปู่ ช่วยข้าด้วย!”
“จะสอนเจ้าให้รู้จักมารยาทเสียบ้าง จะได้เลิกลวนลามสาวๆ อย่างแม่นางฝาง!”
“ข้าไม่รู้จริงๆ ข้าคิดว่านางเป็นผู้ชาย!” ฉินโม่ร้องเสียงหลง คิดในใจว่านี่มันเรื่องอะไรกัน ศิษย์ของหยวนเทียนกังแท้ๆ กลับกลายเป็นผู้หญิง!
ประวัติศาสตร์บิดเบี้ยวอีกแล้วหรือเนี่ย?
“ไปขอโทษนางเดี๋ยวนี้!” หลี่ซื่อหลงกล่าวด้วยท่าทีจริงจัง เป็นการตักเตือนฉินโม่และแสดงความเคารพต่อหยวนเทียนกังด้วย
ฉินโม่ลุกขึ้นด้วยความรู้สึกอับอาย “ข้าขอโทษเจ้าด้วยแม่นาง ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นผู้หญิง จึงเสียมารยาทไป”
เมื่อทำผิดก็ต้องแก้ไข และเขาเองก็ไม่ได้เป็นพวกชอบลวนลามผู้หญิงเสียด้วย
ฝางซุนฮึดฮัดเบาๆ พร้อมกับมองฉินโม่อย่างไม่พอใจนัก
“ท่านโหวเรียกศิษย์ข้าว่าหลี่ซุนเฟิงหรือ? แต่ศิษย์ข้ามีชื่อว่าฝางซุน ท่านไปได้ยินชื่อนั้นมาจากที่ใด?” หยวนเทียนกังก้าวเข้ามาถามพร้อมสายตาที่จับจ้องอย่างค้นหา
“อ้อ...ข้าได้ยินท่านอ๋องแปดกล่าวถึง ข้าโดนเจ้าหมอนั่นหลอกแล้ว รอบหน้าถ้าเจอ กันข้าจะจัดการเจ้าเต่าน้อยตัวนี้ให้สาสม!”
“เจ้าเรียกใครว่าเต่าน้อย?” หลี่ซื่อหลงตบเขาอีกที เพราะถ้าหากหลี่เยว่เป็นเต่าน้อยเขาเองก็ต้องเป็นเต่าตัวใหญ่ไปด้วย
“ท่านเทียนกัง อย่าถือสา เจ้าลูกคนนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ ข้าก็ปวดหัวเหมือนกัน”
หยวนเทียนกังหัวเราะพลางจับมือฉินโม่ไว้แน่น จนเขารู้สึกเหมือนพลังในร่างกายถูกดูดออกไปหมด จนตัวอ่อนยวบ
“ท่านหยวน ท่านทำอะไรน่ะ?”
“ตรวจดวงชะตาและกระดูกของเจ้า” หยวนเทียนกังกล่าว ขณะที่มือลูบไปมาบนมือของฉินโม่ ทำเอาฉินโม่รู้สึกเย็นวาบทั่วหนังศีรษะ
หลังจากหยวนเทียนกังปล่อยมือ ฉินโม่รู้สึกว่าพลังของตนค่อยๆ กลับมา เขาถอยหลังไปสามก้าวในทันที ใจคิดว่าพระคุณเจ้าเซียนผู้นี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก!
“เป็นอย่างไรบ้าง?” หลี่ซื่อหลงถาม
“ชะตาของท่านโหวมีความแปลกประหลาด” หยวนเทียนกังกล่าว “ตามปกติ เขาควรจะมีอายุสั้นไปไม่ถึงวัยผู้ใหญ่ ทั้งยังมีลักษณะที่บ่งบอกถึงความไม่มั่นคงในชีวิต แต่ดูเหมือนว่าชะตากรรมได้ถูกแก้ไขให้ยืดยาวขึ้นอย่างไม่คาดคิด”
หลี่ซื่อหลงประหลาดใจ “แปลกเช่นนั้นเชียว?”
หยวนเทียนกังพยักหน้า “ตามปกติ ข้าทำนายว่าชะตาเขาจะมีอายุได้ไม่เกินสิบแปดปี แต่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะมีอายุยืนไปถึงแปดสิบหรือเก้าสิบปีด้วยซ้ำ ไม่เพียงแค่นั้น เขามีวาสนาล้นหลาม อาจนำโชคดีมาให้แก่ผู้อื่นหรือกระทั่งอาณาจักรได้”
ได้ยินเช่นนั้น ฉินโม่รู้สึกสะท้านใจ คิดว่าหยวนเทียนกังทำนายแม่นยำจนน่ากลัวจริงๆ เพราะในอดีตเขาตายไปแล้ว ก่อนที่จะถูกตนจากโลกอื่นเข้ามาแทนที่
“แล้วท่านคำนวณอะไรได้อีกไหม?” ฉินโม่กลืนน้ำลายถาม
หยวนเทียนกังส่ายหน้า “ข้าเห็นเพียงเท่านี้ หรืออาจเป็นเพราะข้ายังไม่บรรลุจึงมองไม่ชัดเจน”
ฉินโม่ถอนหายใจโล่งอก คิดในใจว่าเขาควรจะอยู่ห่างจากหยวนเทียนกังผู้นี้ไว้ เพราะหากเขาบรรลุขึ้นมาแล้วมองเห็นทุกอย่างชัดเจน เขาอาจลำบาก!
หลี่ซื่อหลงที่กำลังจะถามอะไรบางอย่าง แต่หยวนเทียนกังส่งสัญญาณตา ทำให้เขาตัดสินใจเงียบไว้แทน
“ท่านโหว ข้าต้องขอตัวลา ครั้งหน้าไว้พบกันใหม่”
ฉินโม่ถึงกับอยากร้องไห้ “ไม่ต้องมาหรอก ข้ากลัวจะโดนศิษย์ของท่านแทงเข้าจริงๆ!”
ฝางซุนมองฉินโม่ตาขวาง “ถ้าเจ้าไม่ทำตัวเจ้าชู้ ข้าจะทำร้ายเจ้าหรือ?”
ฉินโม่รู้ดีว่าตนเป็นฝ่ายผิด แต่เขาก็ยังคงหาข้อแก้ตัว
“เจ้ากลับไปพักผ่อนอยู่ที่บ้าน อย่าได้ไปไหนทั้งสิ้น!” หลี่ซื่อหลงกำชับก่อนจะออกไปพร้อมกับเกาซื่อเหลียนที่ส่งสัญญาณให้ฉินโม่ก่อนตามเสด็จไป
“คุณชาย จะยังไปเก็บบรรยากาศอยู่หรือ?”
“ไปก็บ้าแล้ว! ข้าถูกตีจนปวดไปทั้งตัว!”
ฉินโม่ค่อยๆ เดินโขยกเขยกกลับเข้าไปข้างใน ใจเต็มไปด้วยความละอายเพราะโดนสตรีคนหนึ่งตบจนปลิว
ขณะนั้น บนรถม้าที่มีเพียงหลี่ซื่อหลงและหยวนเทียนกัง
“ท่านเทียนกัง ท่านเห็นอะไรอีกหรือ?” หลี่ซื่อหลงถาม
หยวนเทียนกังตอบ “ชะตาของท่านโหวฉินนั้นแปลกประหลาดยิ่งนัก ข้าคาดว่าคงเกี่ยวข้องกับอาการผิดปกติด้านจิตวิญญาณของเขา เพราะเมื่อเขาดื่มสุรา เขาจะมีพรสวรรค์เปี่ยมล้น แต่ถ้าไม่ดื่มก็เป็นเพียงบุรุษธรรมดา ข้าคาดว่าจิตวิญญาณของเขาถูกปรับเปลี่ยนกลับมา ทำให้ชะตาของเขายืดต่อออกไป ตอนนี้ เขากลายเป็นบุคคลที่มีโชควาสนามาก บุคคลที่อยู่รอบตัวเขาล้วนได้รับผลดีไปด้วย
ผลกระทบอาจเกิดขึ้นได้ในหลายระดับ ตั้งแต่บุคคลเดียว จนถึงเมือง แคว้น หรือกระทั่งอาณาจักร
ดังนั้น หากข้าไม่ได้คำนวณผิดไป ท่านโหวฉินก็คือผู้ที่จะมาช่วยแก้ไขวิกฤตในครั้งนี้!”
……………