239 - ฉินโม่ถล่มเมืองหลวง

239 - ฉินโม่ถล่มเมืองหลวง

"แต่ว่าบุกไปถึงบ้านพวกเขาแบบนี้คงไม่เหมาะสม เพราะกฎหมายอาจเอาผิดไม่ถึง พวกตระกูลขุนนางเหล่านี้ยังมีอิทธิพลมาก หากก่อเรื่องใหญ่ขึ้นก็อาจทำให้สถานการณ์แย่ลง" หลี่เยว่กล่าว

ทันใดนั้น ฉินโม่ก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับยกกล่องเข้ามาในห้อง "กฎหมายเอาผิดได้เฉพาะคนอ่อนแอเท่านั้น ถ้ากำปั้นของเจ้าแข็งแกร่งมากกว่ากฎหมาย กฎหมายจะทำอะไรได้!"

"เจ้าโง่ เจ้าหอบกล่องอะไรมา?" เฉิงต้าวเป่าถาม

"อย่าพูดมาก มาช่วยยกหน่อย!" ฉินโม่ตอบ "ลุงหลิวเกิน ไปเตรียมรถม้า ถ้าพวกเจ้าอยากตามก็ไปด้วยกัน ถ้าไม่ก็อยู่เฝ้าจวนข้า!"

หลี่หยงเมิ่งเข้ามาช่วยยกกล่อง "เจ้าโง่ ข้างในกล่องนี่คืออะไร?"

"ถึงเวลาแล้วเจ้าจะรู้เอง!" ฉินโม่ตอบโดยไม่อธิบายมาก จากนั้นเขาและกลุ่มเพื่อนก็นั่งบนรถม้าพร้อมกล่องปริศนา

หยางหลิวเกินถาม "คุณชาย จะไปที่ไหนก่อน?"

"ไปบ้านไต้เว่ยก่อน เริ่มจากเจ้าแก่นั่นเป็นคนแรก ไม่ว่าใครก็ตามที่เป็นศัตรูของข้า พวกมันจะต้องรับผิดชอบร่วมกันทั้งหมด!"

"ได้เลย!" หยางหลิวเกินซึ่งหัวใจร้อนรุ่มกับความแค้นเต็มที่ ตอบตกลงทันที เพราะเขาเองก็โกรธแค้นจากการถูกลอบโจมตีนี้

บนรถ ทุกคนมองลูกเหล็กสีดำในกล่องด้วยความสงสัย "เจ้าโง่ นี่มันอะไร?"

"ของดี!" ฉินโม่ยิ้มพลางตอบ "มีมันแล้วงานขุดเขาขุดเหมืองก็จะง่ายขึ้น!"

ทุกคนต่างหันไปมองหน้ากันอย่างฉงนสงสัย ไม่สามารถจินตนาการได้ว่า ลูกเหล็กเล็กๆ เหล่านี้จะช่วยในการขุดเขาขุดเหมืองได้อย่างไร

ไม่นาน รถม้าก็มาถึงบ้านของฉางกว๋อกง

คนรับใช้รีบวิ่งเข้าไป "นายท่าน ใต้เท้าฉินโม่มาอีกแล้ว!"

"รีบปิดประตู ห้ามให้เขาเข้ามา!" ไต้เว่ยกล่าวอย่างลนลาน

แต่ทันทีที่เสียงของเขาจบลง เสียงระเบิดก็ดังสนั่นจนทำให้ศีรษะของไต้เว่ยสั่นสะเทือน และเสียงกรีดร้องก็ดังไปทั่ว

ต่อมาเสียงระเบิดก็เกิดขึ้นซ้ำๆ ทั่วทั้งจวนฉางกว๋อกง

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?" ไต้เว่ยตกใจจนหน้าซีด เผชิญหน้ากับความสับสน

คนรับใช้รีบวิ่งเข้ามารายงาน "นายท่าน ใต้เท้าฉินโม่โยนลูกเหล็กสีดำเข้ามาในจวน มันระเบิดและมีคนตายแล้ว กำแพงและจวนของเราพังทลายลง น่ากลัวมาก!"

"อะไรนะ!"

ไต้เว่ยตัวสั่นสะท้าน ลูกเหล็กเล็กๆ พวกนั้นสามารถระเบิดจนพังกำแพงและอาคารได้หรือ?

เขาอยากจะออกไปดู แต่ได้ยินเสียงของฉินโม่ตะโกนมาจากข้างนอก "ไต้เว่ย เจ้าสารเลวที่กลับคำ ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าผลลัพธ์ของการทำให้ข้าโกรธมันจะลงเอยอย่างไร!"

ทันใดนั้น ลูกเหล็กสีดำอีกลูกหนึ่งถูกโยนเข้ามาในห้องโถง

ด้วยสัญชาตญาณไต้เว่ยรู้สึกถึงอันตราย เขารีบวิ่งหนีเข้าไปยังด้านหลังของบ้าน

แต่ยังไม่ทันถึงประตู เขาก็ได้ยินเสียงระเบิดดังลั่น ทำเอาเขาตัวสั่นด้วยความกลัว

พอมองไปเห็นคนรับใช้ของเขา ล้มลงในกองเลือด!

ไต้เว่ยรู้สึกทั้งโกรธและหวาดกลัว เขาไม่เคยรู้เลยว่าฉินโม่จะกล้าทำเช่นนี้

เขาคิดว่าเรื่องทุกอย่างควรจะจบไปแล้ว แต่ไม่คาดคิดว่าฉินโม่จะถูกมือสังหารรอบโจมตี ซึ่งเขาคือคู่ขัดแย้งกับฉินโม่โดยตรงไม่มีทางคิดจะหลบหนีจากข้อครหาว่าเป็นผู้จ้างวานมือสังหารได้อย่างแน่นอน

แต่เขาไม่มีเวลาคิดมาก รีบวิ่งไปซ่อนตัวในห้องใต้ดิน

เมื่อเขาออกมา เขาพบว่าทั่วทั้งจวนตกอยู่ในสภาพพังยับเยิน พร้อมกับคนตายอีกหลายคน

กำแพงของจวนพังทลายไปอีกส่วนหนึ่ง

"ฉินโม่ ข้าจะไม่ยอมจบเรื่องนี้กับเจ้าแน่!"

ในขณะนั้น หลี่เยว่และพวกพ้องต่างพากันตกตะลึงกับพลังทำลายของลูกเหล็กในกล่องของฉินโม่ ลูกเหล็กเล็กๆ เหล่านี้กลับมีอานุภาพมหาศาล สามารถพังทั้งกำแพงและบ้านเรือนลงได้ ไม่แปลกใจที่ฉินโม่บอกว่ามันสามารถใช้ขุดเขาขุดเหมืองได้

หลี่เยว่ถาม "เจ้าโง่ เจ้านี่เรียกว่าอะไร ถ้าใช้ในการรบมันคงเป็นอาวุธที่น่ากลัวสุดๆ"

ฉินโม่ตอบ "นี่เรียกว่า 'ระเบิดมือ' ใช้ได้ทั้งรุกและรับ และมีอานุภาพรุนแรง ในระยะสิบวาจะบดขยี้ทุกอย่างจนราบคาบ และยังสามารถทำให้ใหญ่ขึ้นได้อีก นี่คือสิ่งที่จะทำให้อาณาจักรของเราพิชิตโครยอได้!"

ทุกคนอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

"เจ้าโง่ ของดีขนาดนี้ทำไมถึงไม่เอาออกมาใช้ก่อนหน้านี้?"

"ข้าแค่อยากจะเอามันมาใช้ขุดเหมืองเท่านั้นเอง ไม่ได้คิดจะใช้ฆ่าคน!" ฉินโม่กล่าว

สหายทุกคนต่างชูนิ้วกลางขึ้นมาทันที เพราะอาวุธร้ายแรงขนาดนี้ ฉินโม่กลับสร้างขึ้นมาเพื่อขุดเหมือง ต่อให้โง่แค่ไหนก็รู้ดีว่าฉินโม่ไม่ได้ทำขึ้นมาเพื่อขุดเหมืองอย่างเดียวแน่นอน!

"แล้วทำไมไม่ถวายสิ่งนี้ให้ฝ่าบาทเล่า?" หลี่เยว่ถามอีก

"ไว้ทีหลัง!" ฉินโม่ตอบ "ขอให้ข้าได้ระบายความแค้นก่อน!"

"เจ้าโง่ ข้าขอลองโยนดูสักลูกได้ไหม?" เฉิงต้าวเป่าถามด้วยความตื่นเต้น

"ได้!" ฉินโม่พยักหน้า

"พี่ใหญ่ ข้าเองก็อยากลองบ้าง!" อีกคนร้องขอ

"ถึงเวลานั้นก็ได้ทุกคนเลย จุดหมายต่อไปคือจวนตระกูลชุย!"

ถ้าไม่ใช่เพราะฉินโม่ถูกบีบคั้นจนถึงขีดสุด เขาคงไม่คิดจะเอาอาวุธนี้ออกมาใช้ คนเราต่างมีความลับในใจ เขาแอบคิดในใจว่าถ้าวันหนึ่งหลี่เยว่แพ้การแย่งชิงอำนาจกับหลี่ซิน เขาจะใช้ระเบิดนี้ช่วยให้หลี่เยว่ขึ้นครองบัลลังก์!

แต่ว่าอาวุธนี้ถือเป็นภัยคุกคามสำหรับทุกคนในอำนาจ มันขึ้นอยู่กับว่าเขาจะใช้มันเป็นอันตรายหรือเป็นประโยชน์

เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วเมืองหลวง

ทั้งจวนชุย จวนลู่่ จวนจ้าวกว๋อกง จวนลู่กว๋อกง และจวนเหลียงกว๋อกง ล้วนไม่อาจรอดพ้นไปได้

ระเบิดทำลายทั้งกำแพง ประตู และบ้านเรือนจนพังยับเยิน ทำให้คนในจวนต่างล้มกลิ้งกันระเนระนาด

"ฉินโม่ ข้าจะไม่ยอมอยู่ร่วมฟ้าเดียวกับเจ้า!" กงซุนชงร้องตะโกนพลางวิ่งหนี

กงซุนอู๋จี้หน้าซีดเผือด เขาเพิ่งเห็นกับตาว่าลูกเหล็กนั้นตกลงในสระน้ำกลางจวน เมื่อมันระเบิดขึ้นมาไม่เพียงแต่บ่อน้ำขนาดใหญ่จะพังทลาย แม้กระทั่งอาคารที่อยู่ใกล้เคียงยังพังพินาศ

ถ้ามันระเบิดใส่คน คงไม่เหลือชิ้นดี

"ฉินโม่ ข้าไม่ได้ส่งคนไปฆ่าเจ้า เจ้าควรมีเหตุผลและอย่าบุ่มบ่ามเกินไป!"

"สุนัขเฒ่ากงซุน ข้าทนพวกเจ้ามานานแล้ว แต่คราวนี้ข้าไม่ทนอีกต่อไป ข้าจะระเบิดพวกเจ้าให้สิ้นซาก!"

"ถ้าไม่อยากตาย ก็ขอให้ยอมรับผิด ข้าไม่สนว่าเจ้าจะส่งคนมาเองหรือไม่ แต่ข้ารู้ว่าเจ้ามีปัญญาหาฆาตกรออกมาแน่นอน หามันมาให้ข้า ไม่อย่างนั้นข้าจะมาเยี่ยมบ้านเจ้าวันละครั้ง!"

หลังจากฝากคำเตือนไว้ ฉินโม่ก็พาคนของเขาจากไป

กงซุนอู๋จี้ยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังอย่างหมดหนทาง

เจ้าโง่คนนี้เอาอาวุธที่น่ากลัวเช่นนี้มาจากไหนกัน?

ในอดีตตัวเขาก็เป็นหนึ่งในแม่ทัพตระกูลกงซุนจึงรู้ดีว่าอาวุธนี้มีความสำคัญเพียงใด เขาคิดจะเข้าเฝ้าฝ่าบาทเพื่อฟ้องร้อง แต่เมื่อคิดอีกทีการที่ฉินโม่ครอบครองอาวุธสังหารขนาดนี้ไว้ในมือ แม้แต่ฮ่องเต้ก็ต้องเอาใจฉินโม่ไม่มีทางที่เจ้าโง่นั่นจะถูกลงโทษอย่างเด็ดขาด

"ท่านพ่อ จะยืนนิ่งทำไม เราต้องไปฟ้องร้องฝ่าบาท!"

"ฟ้องร้อง?" กงซุนอู๋จี้ถอนหายใจ "เจ้าต้องการจะโดนระเบิดอีกครั้งหรือ?"

……………..