คัมภีร์เกษตราแห่งนครพเนจรตอนที่21

บทที่ 21 มีโค้กให้ดื่มด้วย!

สำหรับผู้คนของเมืองทูมอร์โรว์ การได้เจอกับฝูงมนุษย์มดก็เหมือนกับการเก็บเงินที่ตกอยู่บนพื้น พวกเขาแทบจะกรูกันเข้าไปโดยไม่ต้องคิด

ในตอนนี้ เมืองทูมอร์โรว์ได้ค่อยๆ รุกลึกเข้าไปในดินแดนเน่าเปื่อยแล้ว

ด่านหน้า, ฐานที่มั่น, ป้อมปราการขนาดเล็ก... ฐานที่มั่นของมนุษย์มดปรากฏขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ และโดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นระดับหัวกะทิ มนุษย์มดระดับหัวกะทิเหล่านี้มีความอึด ความว่องไว และความดุร้ายมากกว่ามนุษย์มดทั่วไปมาก บางตัวถึงกับพกพาอาวุธระดับ 1 อย่างปืนคาบศิลาและหน้าไม้กล

ฐานที่มั่นของมนุษย์มดบางแห่งถึงกับมีปืนใหญ่ติดตั้งอยู่ด้วย

คะแนนสมทบเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ และอันตรายที่พบเจอก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย

เมื่อพลบค่ำมาเยือน หลี่เย่ตรวจสอบคะแนนสมทบที่สะสมไว้

หลังจากผ่านไปหนึ่งวันเต็ม เขาสะสมคะแนนสมทบได้อีก 2800 คะแนน

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็สั่งให้เมืองทูมอร์โรว์ออกเดินทางกลับไปยังเมืองสปอร์

เนื่องจากระยะทางที่ไกลพอสมควร เมืองทูมอร์โรว์จึงไปไม่ถึงจุดหมายจนกระทั่งดึกสงัด ในตอนนี้ ทั่วทั้งเมืองสปอร์ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ ดูสงบและสวยงามอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม หลี่เย่และพรรคพวกไม่มีอารมณ์จะชื่นชมทิวทัศน์ พวกเขารีบมุ่งหน้าไปยังใจกลางเมืองแทน

ไอเทมในรายการแลกเปลี่ยนแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลง ซึ่งบ่งชี้ว่าเมืองเคลื่อนที่ที่ไม่คุ้นเคยทั้งสองเมืองกำลังเก็บสะสมคะแนนสมทบ 8000 คะแนนเพื่อแลกไอเทมระดับ 2 ชิ้นนั้นอย่างแน่นอน

ทุกคนในแดนร้างต่างก็บรรลุความเข้าใจร่วมกันโดยปริยาย: ฐานที่มั่นของมนุษย์มดและทรัพยากรต่างๆ ใครมาก่อนได้ก่อน

จากนั้นหลี่เย่ก็แลกเกราะสปอร์และเมล็ดพันธุ์ต้นแอปเปิลสุริยะอย่างใจเย็น และใช้คะแนนสมทบที่เหลือทั้งหมดแลกเป็นแร่เยือกแข็ง

เหลือเวลาอีกเพียงวันพรุ่งนี้วันเดียว ถ้าเขาพยายามอีกหน่อย ก็จะสามารถแลกแร่เยือกแข็งทั้งหมดได้

เนื่องจากการสังหารมนุษย์มดจำนวนมากในช่วงสองวันที่ผ่านมา เขาจึงสะสมเหรียญคริสตัลได้หลายพันเหรียญโดยไม่คาดคิด และซากศพของมนุษย์มดก็ยังดรอปแร่เหล็ก ถ่านหิน ไอเทมทั่วไป และแม้กระทั่งพิมพ์เขียวอีกด้วย

ไอเทมที่น่าประหลาดใจที่สุดในบรรดานั้นคือพิมพ์เขียวโคล่า

【ชื่อไอเทม: โคล่า】

【ระดับไอเทม: ทั่วไป】

【เอฟเฟกต์: ไม่มี】

【วัตถุดิบที่ใช้: น้ำจืด 1 หน่วย】

“นี่มันโคล่าจริงๆ เหรอ” ดวงตาของเขาเป็นประกาย

หลี่เย่ป้อนพิมพ์เขียวโคล่าเข้าไปในโรงงานผลิตทันทีและผลิตโคล่าออกมาหนึ่งชุด แจกให้ทุกคนคนละขวด

หลังจากเปิดขวดโคล่าและดื่มอึกใหญ่ เขาก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า

ต้องบอกว่า การได้ดื่มเครื่องดื่มอัดลมในดินแดนรกร้างนี่มันรู้สึกดีไม่หยอก

ถ้าได้แบบแช่เย็นจะดีกว่านี้อีก

“เครื่องดื่มแบบนี้น่าจะได้รับความนิยมมากในดินแดนรกร้างนะ บางทีฉันอาจจะสร้างรายได้จากมันได้ด้วย” เขาคิดกับตัวเอง

เมื่อสิ้นสุดวันที่สาม หลี่เย่ก็สะสมคะแนนสมทบได้เพียงพอและแลกแร่เยือกแข็งที่เหลือทั้งหมดในคราวเดียว

จากนั้นเขาก็สร้างปืนใหญ่เยือกแข็งและกระสุนของมันผ่านโรงงานผลิต

ปืนใหญ่เยือกแข็งนั้นใสราวกับคริสตัลและแผ่ไอเย็นจางๆ ออกมา

หนิงเหวินในฐานะพลปืนใหญ่ พอได้เห็นมันก็ถึงกับวางไม่ลง ลูบลำกล้องปืนซ้ำไปซ้ำมา

หลี่เย่ถอนหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย

หลังจากพยายามมาทั้งหมด ในที่สุดเขาก็สร้างปืนใหญ่ระดับ 1 นี้ขึ้นมาได้ ตอนนี้เมืองทูมอร์โรว์มีความปลอดภัยในแดนร้างมากขึ้นแล้ว

“ในที่สุดเราก็มีปืนใหญ่ระดับ 1 แล้ว” เฒ่าโจวกล่าวพลางลูบไล้ปืนใหญ่เยือกแข็ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความพึงพอใจ “จะว่าไปแล้ว อาหลี่ ก็ถึงเวลาที่เราต้องไปแล้วใช่ไหม”

หลี่เย่พยักหน้า

เมื่อพิจารณาว่าทรัพยากรของเมืองทูมอร์โรว์ใกล้จะหมดลง และบุคลากรก็เหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจจากการต่อสู้ที่หนักหน่วงในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขาก็สั่งให้เมืองทูมอร์โรว์ออกเดินทางไปยังป้อมปราการโรแลนด์ทันทีเพื่อซ่อมแซม แก้ไขปัญหา รวมถึงเติมเสบียงและกำลังคน

ขณะที่เมืองทูมอร์โรว์ค่อยๆ ขับเคลื่อนออกจากเมืองสปอร์ มุมปากของหลี่เย่ก็โค้งขึ้นเล็กน้อย

เขาขี้เกียจเกินกว่าจะไปสนใจว่าเมืองระดับ 1 เมืองไหนจะได้แขนกลระดับ 2 ไปครอง อย่างไรก็ตาม เมืองทูมอร์โรว์ก็ได้ทุกสิ่งที่ควรจะได้มาอย่างปลอดภัยแล้ว

ในขณะเดียวกัน เขาก็เหลือบมองไปที่หน้าต่างระบบ

ยังเหลือเวลาอีกกว่าสองวันกว่าจะถึงเวลารีเฟรชข้อมูลข่าวกรองครั้งต่อไป

ครั้งนี้ การรีเฟรชข้อมูลข่าวกรองใช้เวลานานอย่างไม่คาดคิด และมีมากถึง 7 รายการ

“ต้องมีข้อมูลระดับมหากาพย์แน่ๆ และอาจจะมีข้อมูลระดับตำนานด้วยก็ได้” เขาคิด

กว่าที่เมืองทูมอร์โรว์จะกลับไปถึงป้อมปราการโรแลนด์เพื่อพักผ่อน ข้อมูลข่าวกรองก็น่าจะรีเฟรชเกือบเสร็จแล้ว เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการวางแผนการเคลื่อนไหวครั้งต่อไปของเมืองทูมอร์โรว์ตามเนื้อหาของข้อมูล

...

ในตอนเย็น เมืองทูมอร์โรว์ก็มาถึงป้อมปราการโรแลนด์

ทันทีที่เข้ามาในป้อมปราการโรแลนด์ หลี่เย่ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

แม้ว่าผลตอบแทนในครั้งนี้จะมหาศาล แต่ในทางกลับกัน กระสุนธรรมดาและกระสุนปืนใหญ่ แร่เหล็ก และเชื้อเพลิงของเมืองทูมอร์โรว์ก็เกือบจะหมดลง พลังงานของบุคลากรก็เช่นกัน ในการต่อสู้สามวันนี้ มีผู้คนบาดเจ็บจำนวนมาก และเมืองทูมอร์โรว์ก็ได้รับความเสียหายในหลายจุด

ครั้งนี้ หลี่เย่วางแผนที่จะพักผ่อนที่ป้อมปราการโรแลนด์สักสองสามวัน เพื่อให้ทุกคนได้ฟื้นตัวอย่างเต็มที่ และในขณะเดียวกันก็เตรียมเสบียงสำหรับการเดินทางครั้งต่อไปและพยายามรับสมัครคนเพิ่ม

“ดีจังที่มีป้อมปราการโรแลนด์เป็นที่หลบภัย” เขาคิด

ท้ายที่สุดแล้ว การพักฟื้นในแดนร้างเป็นสิ่งที่อันตรายมาก

ที่น่าประหลาดใจคือ เมืองคอนเคอเรอร์และเมืองอาชัวร์ก็เพิ่งกลับมาเช่นกัน

เจ้าเมืองทั้งสามได้พบกันและแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาสั้นๆ

ไม่เพียงแต่เมืองทูมอร์โรว์ แต่เมืองคอนเคอเรอร์และเมืองอาชัวร์ก็มีผลงานของตัวเองในครั้งนี้เช่นกัน

เมืองคอนเคอเรอร์ หลังจากโจมตีอยู่หลายวัน ก็สามารถยึดเมืองมอนสเตอร์แห่งหนึ่งได้สำเร็จ ได้รับทรัพยากรจำนวนมากและพิมพ์เขียวชิ้นส่วนเมืองด้วย ส่วนเมืองอาชัวร์ก็โชคดีเช่นกัน ระหว่างการโจมตีเหมือง พิมพ์เขียวปืนกลหนักระดับ 1 ก็ดรอปจากซากศพของมอนสเตอร์ระดับหัวกะทิโดยไม่คาดคิด

“เมืองมอนสเตอร์?” หัวใจของหลี่เย่เต้นผิดจังหวะเมื่อได้ยินเช่นนั้น แล้วเขาก็ถามว่า “เป็นเมืองมนุษย์หมูป่าหรือเปล่า”

เมื่อเห็นเหลยเจี้ยนพยักหน้าด้วยความประหลาดใจ เขาก็แอบถอนหายใจในใจ

เดิมทีเขาวางแผนที่จะไปโจมตีหลังจากที่เมืองทูมอร์โรว์ได้พักผ่อนแล้ว แต่ไม่คิดว่าเมืองคอนเคอเรอร์จะชิงตัดหน้าไปเสียก่อน

แต่นี่ก็เป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่ว่าของดีทุกอย่างจะตกเป็นของเขาได้

ที่น่าประหลาดใจกว่านั้นคือโชคของเมืองอาชัวร์ เขาไม่คิดว่าพวกเขาจะได้พิมพ์เขียวปืนกลหนักระดับ 1 มาจริงๆ

นี่อาจถือได้ว่าเป็นอาวุธสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดนอกเหนือจากปืนใหญ่ระดับ 1 มันมีประสิทธิภาพมากกว่าปืนใหญ่เสียอีกเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคลื่นซากศพ

เมื่อได้ทราบประสบการณ์ของหลี่เย่ หลี่จินและเหลยเจี้ยนก็ตกตะลึงเช่นกัน

“คุณก็มีปืนใหญ่ระดับ 1 ด้วยเหรอ” เหลยเจี้ยนอุทาน

“ไม่คิดเลยว่าจะมีเมืองมอนสเตอร์ที่เป็นกลางอยู่ในดินแดนเน่าเปื่อย ไม่เพียงแต่มีแร่เยือกแข็งและคริสตัล แต่ยังมีไอเทมระดับ 2 ด้วย...” หลี่จินพึมพำ “ทำไมฉันถึงไม่มีโชคดีแบบนี้บ้างนะ”

ว่าแล้วทั้งสองก็มองมาที่หลี่เย่ด้วยสายตาอิจฉาและซับซ้อน

ตอนนี้เมืองทูมอร์โรว์ไม่เพียงแต่มีลายพรางเมือง แต่ยังมีปืนใหญ่เยือกแข็ง และยังได้พืชผลระดับ 1 ที่หายาก รวมถึงพิมพ์เขียวที่ดีมากอีกสองชิ้น

ความเร็วในการพัฒนาของเมืองระดับ 1 นี้มันเร็วเกินไปแล้ว ราวกับจรวด!

ทั้งสองอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

หลี่เย่เพียงแค่โบกมือและยิ้ม

หลังจากกล่าวคำอำลาทั้งสอง เขาก็กลับไปที่เมืองทูมอร์โรว์ เตรียมที่จะเริ่มทำธุระของตัวเอง

ทันใดนั้น ก็มีเสียงเอะอะวุ่นวายดังมาจากข้างนอก

“เกิดอะไรขึ้นอีก” เขาสงสัย “หรือว่ามีศัตรูบุก? ไม่น่าใช่ ที่นี่คือป้อมปราการนะ”

เมื่อหลี่เย่ที่เต็มไปด้วยความสงสัยเดินออกจากห้องและเห็นภาพตรงหน้า เขาก็ตกใจในทันที

ร่างขนาดมหึมาปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าที่ห่างไกล

เมืองเคลื่อนที่สไตล์สตีมพังก์ มีรูปร่างคล้ายกับบอลลูนลมร้อนขนาดยักษ์!