เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 12 (อ่านฟรีวันที่ 16 เมษายน 2564)

บทที่ 12 (อ่านฟรีวันที่ 16 เมษายน 2564)

บทที่ 12 (อ่านฟรีวันที่ 16 เมษายน 2564)


ในที่สุด เซิ่นเทียนก็เข้าใจว่าเหตุใดเขาจึงไม่เห็นโอกาสใด ๆ ในรัศมีของ เสี่ยวหลิงเซียน

โอกาสบังเอิญ? นางเป็นแค่หน้าม้า!

เหตุการณ์ทั้งหมดถูกเตรียมไว้ล่วงหน้า มันไม่ใช่โอกาสโดยบังเอิญเลย!

คงจะแปลกถ้าเขาเห็นอะไรบางอย่างจริงๆ!

เสียเวลาจริงๆ…

เซิ่นเทียนถอนหายใจและกำลังจะจากไป

เสี่ยวหลิงเซียนดึงแขนเสื้อของเซิ่นเทียนและถามว่า“แล้วเขาล่ะ?”

แม้ว่าเจ้าของร้านหนุ่มจะเป็นคนวิปริตผิดปกติ แต่เขาก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลย!

เขาถูกขันทีกุ้ยทำร้ายจนอยู่ในสภาพอเนจอนาถ

เจ้าของร้า ซ่ง มีอิทธิพลบางอย่างในสวนว่านหลิงหากเขาจัดการดีๆ เสี่ยวหลิงเซียนคงจะอยู่อย่างลำบาก

ขันทีกุ้ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า“องค์ชาย ทำไมเราไม่ฆ่าเขาเลยล่ะ!”

“ไร้สาระ!”

เซิ่นเทียนเดินไปหาเจ้าของร้านหนุ่มและถามว่า“ทำไมเจ้าไม่บอกข้าตั้งแต่แรก? ถ้าเจ้าพูดอย่างนั้นก่อนหน้านี้เจ้าคงไม่ลงเอยแบบนี้ ข้าพูดถูกไหม?”

“ข้าคิดว่าเจ้ากำลังจีบผู้หญิงคนนี้อยู่!”

เสี่ยวหลิงเซียนขัดจังหวะ“ข้ายังเป็นแค่เด็กหญิงอยู่! เด็กหญิงคนหนึ่ง!”

เซิ่นเทียนพยักหน้า “โอ้ ใช่กำลังจีบเด็กหญิงอยู่ ใช่เจ้าพูดถูก”

“ถ้าอย่างงั้น ก็ถือเป็นบทเรียนฟรีที่ข้าสอนให้เจ้าแทนพ่อของเจ้า ตกลงไหม?”

เซิ่นเทียนขอร้องด้วยความจริงใจ แต่ก็ไม่มีประโยชน์มากนัก

เจ้าของร้านหนุ่มซ่งจ้องมองไปที่เซิ่นเทียนด้วยความเกลียดชัง

เซิ่นเทียนเย้ยหยัน "ทำไม? เจ้าไม่มีความสุขกับมัน? เจ้าอยากกลับไปบอกพ่อของเจ้าและขอความช่วยเหลือจากเขาไหม”

เขาหยิบเหรียญทองออกมาจากกระเป๋า มันมีรูปสลักของมังกรสีแดงบนนั้น เซิ่นเทียนกล่าวว่า“ให้ข้าบอกเจ้า ข้าคือองค์ชาย 6 แห่งอาณาจักรนี้ เซิ่นโอว”

“ เสี่ยวหลิงเซียนอยู่กับข้าแล้ว เจ้าคงไม่กล้าทำอะไรนางหรอใช่ไหม!

“ข้าจะรออยู่ในวังของข้า ถ้าเจ้าไม่พอใจก็มาหาข้า!”

หลังจากนั้น เซิ่นเทียนก็หันกลับมาและจากไป

เสี่ยวหลิงเซียน และ เจ้าของร้านหนุ่มซ่งตกตะลึง หนึ่งคนเต็มไปด้วยความชื่นชมแต่อีกคนเต็มด้วยความสิ้นหวัง

ธุรกิจของตระกูลของเจ้าของร้านหนุ่มซ่งเกี่ยวกับสมบัติและของเก่า ดังนั้นเขาจึงมั่นใจมากว่าเหรียญตราเป็นของแท้

นอกจากนี้วิธีที่ขันทีกุ้ยพูดกับเขาและการพูดคุยของเขาทำให้ เจ้าของร้านหนุ่มซ่ง เชื่อว่า เซิ่นเทียนเป็นของราชวงศ์

น่าเสียดายที่เขาไม่รู้ว่าหมายเลขอีกด้านหนึ่งของเหรียญตราคือ 13 แทนที่จะเป็น 6!

ถ้าเขาเป็นแค่องค์ชายธรรมดา เจ้าของร้านหนุ่มซ่ง ก็มีวิธีที่จะเรียกค่าตอบแทนจากเขา

ตระกูลซ่งใน ศาลานภารู้จักกลุ่มชนชั้นสูงในหลาย ๆ อาณาจักร แม้แต่ราชวงศ์ยังต้องยอมบ้าง นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาสามารถอยู่ในธุรกิจแร่วิญญาณที่ให้ผลกำไรสูงได้

อย่างไรก็ตามองค์ชาย 6 มีสถานะสูงมากในหมู่องค์ชายด้วยกัน

ทุกคนในอาณาจักรรู้เกี่ยวกับพรสวรรค์องค์ชายที่ 6 เซิ่นโอวเ ขาสามารถเข้าถึงกลั่นฉีขั่นที่ 9 ได้เมื่อเขาอายุเพียง 18 ปีและในไม่ช้าก็จะกลายเป็นศิษย์ส่วนตัวของผู้อาวุโสในถ้ำสวรรค์สีขาว อนาคตของเขาจะยิง่ใหญ่มาก

ตราบใดที่ไม่มีอะไรผิดพลาดอย่างน้อย เซิ่นโอวก็จะกลายเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตแก่นทองคำที่แท้จริง

ถ้าเขาโชคดีเขาอาจกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ขอบเขตวิญญาณแรกเริ่มก็เป็นได้

แม้แต่บรรพบุรุษของซ่งก็อยู่ที่จุดสูงสุดของ แก่นทองคำเท่านั้น

อัจฉริยะอย่าง เซิ่นโอวไม่ใช่คนที่ตระกูลซ่งจะยุ่งได้!

เกือบจะในทันทีเจ้าของร้านซ่งยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น

อย่างน้อยเขาก็ยังมีชีวิตอยู่

ในเวลาเดียวกัน เซิ่นเทียนได้หลบหนีออกมาจากที่เกิดเหตุแล้ว

น่าอายชะมัด!

เซิ่นเทียนรู้สึกโชคร้าย

คนอื่น ๆ คงเป็นพล็อตเรื่องธรรมดาๆหลังจากช่วยชีวิตสาวสวย

แต่สำหรับเขา? หญิงสาวคนนี้โกหกร่วมกับเจ้าของร้าน!

เขาจะพูดอะไรได้อีก?

ได้โปรดให้ข้ากำจัดรัศมีสีดำบนหัวของข้าออกไป!

เซิ่นเทียนได้ยอมแพ้กับรัศมีสีแดงแล้ว เขาแค่อยากได้สีเขียว!

ขันทีกุ้ยพยายามปลอบองค์ชาย “ฝ่าบาทโปรดสงบ มันเป็นเพียงความผิดพลาดโดยบังเอิญ”

เซิ่นเทียนมองไปที่ขันทีกุ้ยและถามว่า“จริงเหรอ? โดยบังเอิญ?”

ขันทีกุ้ยผงะกับคำถาม

ถ้าตัดสินจากเหตุการณทที่เกิดขึ้นตลอด16ปี ... ดูเหมือนมันจะเป็นเรื่องปกติอย่างยิ่งที่องค์ชายจะต้องเจอกับเรื่องนี้

"ไม่เป็นไร!" เซิ่นเทียนเย้ยหยันอย่างกะทันหัน “ข้ามีแผนสองอยู่ในใจ!”

เซิ่นเทียนได้รับแรงบันดาลใจจากวิธีการหาเงินของ เสี่ยวหลิงเซียน เนื่องจากนางสามารถให้คนอื่นเชื่อได้ว่านางเป็นผู้ประเมินแร่วิญญาณและมีผู้ติดตามมากมาย…. เขาก็ทำได้เหมือนกัน!

ท้ายที่สุดแล้วเสี่ยวหลิงเซียนเป็นเพียงของปลอม แต่ เซิ่นเทียนสามารถมองเห็นภาพของโอกาสโดยบังเอิญได้ ตราบใดที่เขาสามารถหาแร่วิญญาณที่เหมาะกับผู้ที่มีภาพฉายรัศมีได้ เขาจะใช้เวลาไม่นานในการมีชื่อเสียง

จากนั้นผูเคนในสวนว่านหลิงทั้งหมดจะเข้าคิวเพื่อขอให้เซิ่นเทียนช่วย จากนั้นเขาจะมีโอกาสมากมายที่จะกำจัดรัศมีสีดำบนหัว

เซิ่นเทียนเริ่มแผนของเขาทันที

เขาแต่งหน้าแบบเรียบง่ายเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมเต๋าและติดหนวดปลอม

จากนั้นเขาก็วางโต๊ะและเก้าอี้ข้างสวนว่านหลิง

หลังจากนั้นเขาก็ตัดผ้าสีแดงออกเป็นสามชิ้น หนึ่งวางบนโต๊ะและอีกสองตัวแขวนอยู่บนเสาที่ด้านข้างของโต๊ะ

ด้านซ้ายเขียนว่า:ผู้ที่ถูกโชคชะตาลิขิตจะไม่รับเงินสักเหรียญ

ทางด้านขวาเขียนว่า: แม้จะมีทองคำเป็นหมื่นถ้าไม่ใช่ก็ไม่รับ

บนโต๊ะมีคำบางคำเขียนไว้อย่างสวยงาม: รวบรวมคุณธรรมและความดี

แม้ว่าองค์ชาย 13 จะโชคร้าย แต่เขาก็ฝึกฝนการใช้พู่กันมาตลอด 16 ปีที่ผ่านมา ลายมือของเขาจึงสวยจนไม่มีใครเทียบได้

มันดูน่าสนใจแม้เพียงแค่มอง!

“ มาสิมารวมตัวกัน!

“ ข้ามีนามว่า เซิ่นโอวเทียน สาวกของเทียนจีจากถ้ำที่เงียบสงบบนภูเขาใบไม้ร่วง ข้ามาทำตามคำสั่งของอาจารย์ของข้าและช่วยคนที่เหมาะสมในการค้นหาวิญญาณ

“แร่วิญญาณทุกชนิดที่ข้าเลือกจะมีหินวิญญาณอยู่ข้างในและข้าจะไม่เอาเงินจากเจ้า มันจะเป็นของเจ้าตราบเท่าที่มีโชคชะตาระหว่างเรา”

“อย่าพลาดโอกาสทองนี้!”

“ทำตามคำพูดของข้าซื้อแร่วิญญาณแล้วเจ้าจะร่ำรวย!”

ขันทีกุ้ยและฉินเกามองไปที่เซิ่นเทียนด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

“ลุงกุ่ยองค์ชายรู้วิธีหาหินวิญญาณในแร่วิญญาณหรือ”

“แม้ว่าองค์ชายจะมีความรู้มากมาย แต่นี่เป็นสิ่งที่ยากมากและไม่สามารถเรียนรู้ได้หากไม่มีอาจารย์”

“แล้ว…องค์ชายเป็นบ้าเพราะเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้หรือเปล่า”

“เมื่อเร็ว ๆ นี้องค์ชายมีพฤติกรรมแปลก ๆ ข้าพูดถูก! ตอนนี้เราควรทำอย่างไร แพทย์หลวงไม่ได้อยู่แถวนี้ด้วย”

เซิ่นเทียนกล่าวว่า“ข้าไม่ได้บ้า! สมองของข้ายังปกติทุกอย่าง!”

เจ้าพวกนี้ไม่ได้ช่วยข้าตะโกนแถมยังรบกวนข้าอีก!

ในไม่ช้ามีคนสนใจ เซิ่นเทียนและเดินเข้ามาที่โต๊ะ

"สวัสดี. ข้าจะไม่เสียเงินแม้แต่เหรียญเดียวถ้ามีหินวิญญาณอยู่ข้างใน?”

เซิ่นเทียนยิ้มอย่างมั่นใจและพูดว่า“ใช่ข้าจะไม่เอาเงินใด ๆ ทั้งสิ้น”

ชายคนนั้นถามอีกครั้งว่า“ถ้าข้าฟังเจ้าแล้วไม่ได้อะไรจากแร่วิญญาณล่ะ? ถ้าเจ้ามาที่นี่เพื่อหลอกลวงเราล่ะ”

เซิ่นเทียนตกตะลึงกับคำถามนี้เนื่องจากเขาไม่สามารถตอบได้

วิธีการของข้าเหมือนกับเสี่ยวหลิงเซียน ทำไมไม่เคยมีคนสงสัยนางเลย?

ทำไมคนเหล่านี้ถึงฉลาดขึ้นทันตาgsHo

อาจเป็นรัศมีสีดำบนหัวของข้าอีกครั้งได้ไหม

เซิ่นเทียนตัดสินใจที่จะเชื่อมั่นในความสามารถของเขา เขายิ้มและพูดว่า“ข้าอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเหลือคนที่มีโชคชะตาร่วมกับข้าเท่านั้น เพื่อเป็นการแสดงความเมตตาหากมีสมบัติอยู่ภายในเจ้าจะได้มันไปทั้งหมด ถ้าไม่ ข้าจะชดใช้ความสูญเสียของเจ้าทุกเหรียญ!”

ข้าจะได้สมบัติ แถมยังมีประกันคุ้มครองด้วย?

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามีพายเนื้อหล่นลงมาบนตักของข้า!

ข้าขอเรียกเขาว่า ตัวประกอบ A ตัวประกอบ A ดูตื่นเต้นมาก

เขาพูดอย่างยิ้มแย้มว่า“ได้โปรดเจ้าช่วยข้าเลือกแร่ดีๆได้ไหม?”

เซิ่นเทียนจ้องไปที่ตัวประกอบ A สักพักแล้วส่ายหัว

"ข้าขอโทษ. ไม่มีโชคชะตาระหว่างเรา”

จบบทที่ บทที่ 12 (อ่านฟรีวันที่ 16 เมษายน 2564)

คัดลอกลิงก์แล้ว