บทที่ 2 - อสูรรับใช้ตนแรก

บทที่ 2 - อสูรรับใช้ตนแรก

◉◉◉◉◉

ตัวเอกที่ข้ามมิติมาคนหนึ่งกลับต้องใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดามาสิบกว่าปี อู๋เฉินหน้าดำคล้ำไปหมด

แต่มาก็ดีแล้ว ในที่สุดข้าก็จะได้เริ่มชีวิตที่โกงได้แล้วสินะ

“ระบบ แล้วเจ้ามีหน้าที่อะไรบ้างล่ะ”

“มีเคล็ดวิชาที่เดิน ๆ อยู่ก็เลื่อนระดับได้ไหม มีเทพศาสตราที่ฟันดาบเดียวแยกภูเขาตัดแม่น้ำได้ไหม อย่างน้อยที่สุดทำให้ข้ากลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับสุดยอดในหนึ่งวินาทีได้ไหม”

ความคิดของอู๋เฉินล่องลอยอยู่ในสมอง ขณะที่ปากก็ถามอย่างตื่นเต้น

ในฐานะที่เป็นโอตาคุในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด อู๋เฉินศึกษาระบบของรุ่นพี่ผู้ข้ามมิติมาอย่างทะลุปรุโปร่ง หากนิ้วทองคำของเขามีทั้งหมดนั่น เขาก็จะกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับสุดยอดในพริบตา

ระบบตอบว่า “ไม่มี”

“ท่านเจ้าของร่าง โปรดอย่าเพ้อฝันลมๆ แล้งๆ ระบบนี้คือระบบวิวัฒนาการเทวะขั้นสุดยอด ถูกอัญเชิญมาเพราะการข้ามมิติโดยไม่คาดฝันของท่านเจ้าของร่าง”

“เนื่องจากท่านเจ้าของร่างในปัจจุบันอ่อนแออย่างยิ่ง ระดับการบำเพ็ญเพียรไม่มี อสูรรับใช้ก็ไม่มีสักตัว หน้าที่ทั้งหมดของระบบนี้จึงไม่เปิดใช้งาน โปรดท่านเจ้าของร่างจงหาอสูรรับใช้ตนแรกมาให้ได้”

“เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่ท่านเจ้าของร่างใช้งานระบบนี้ จึงเปิดใช้งานหน้าที่ลงชื่อเจ็ดวันสำหรับมือใหม่เป็นการชั่วคราว รางวัลสำหรับการลงชื่อวันนี้คือ โอสถอสูรวิญญาณระดับต่ำหนึ่งเม็ด”

โอสถอสูรวิญญาณระดับต่ำ สามารถเพิ่มระดับอสูรระดับทองแดงได้หนึ่งขั้นเล็ก โดยไม่มีข้อจำกัดในการใช้งาน

“หน้าที่ที่ระบบนี้เปิดใช้งานในปัจจุบันคือ หน้าที่ลงชื่อเจ็ดวัน หน้าที่ตรวจสอบข้อมูลอสูรรับใช้”

“คำว่า ‘เทวะขั้นสุดยอด’ หมายถึงชัยชนะติดต่อกันเจ็ดครั้ง การเอาชนะอสูรรับใช้จะได้รับ ‘แต้มแลกเปลี่ยน’ ซึ่งสามารถใช้แลกเปลี่ยนสินค้าที่ระบุในร้านค้าของระบบได้ การเป็นเทวะขั้นสุดยอดหนึ่งครั้งจะได้รับ ‘แต้มเทวะ’ ซึ่งสามารถใช้แลกเปลี่ยนสินค้าจำกัดของระบบได้ หน้าที่แลกเปลี่ยนจะเปิดใช้งานหลังจากปลดล็อกหน้าที่ร้านค้าในภายหลัง”

“ประกาศภารกิจแรก จับอสูรรับใช้ตนแรก”

รางวัล “ศิลาจิตวิญญาณระดับต่ำหนึ่งก้อน (ภายในบรรจุเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรทางจิต)”

…

เสียงเครื่องจักรกลที่เย็นชาและเป็นทางการแนะนำจนจบ

อู๋เฉินพลันเข้าใจ กฎของระบบนี้ก็ง่ายดายดี

เมื่อได้สติ เขาก็ลังเลพูดว่า “ระบบ ต่อให้ข้าอยากจะผูกมัดกับอสูรรับใช้ ก็ไม่มีทางทำได้ ยันต์พันธสัญญาจิตของข้าถูกคนชิงไปแล้ว”

“ติ๊ง เมื่อท่านเจ้าของร่างเลือกอสูรได้หนึ่งตัวแล้ว เพียงแค่บอกระบบนี้ก็พอ (จำกัดเฉพาะครั้งนี้เท่านั้น หลังจากเปิดใช้งานช่องอสูรรับใช้แล้ว การจับอสูรรับใช้ในภายหลังจะต้องใช้พื้นที่ในช่องอสูรรับใช้หนึ่งช่อง)”

ระบบพูดอย่างเย็นชา

“เป็นเช่นนี้นี่เอง...”

อู๋เฉินดีใจในใจ ระบบก็คือระบบจริงๆ นิ้วทองคำช่างแตกต่าง

“แต่ระบบ เจ้าดูสภาพกึ่งเป็นกึ่งตายของข้าตอนนี้สิ จะไปหาอสูรได้จากที่ไหน”

แผ่นหลังของอู๋เฉินเลือดไหลนอง เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งกลายเป็นเศษผ้าไปนานแล้ว รอยเล็บน่าสะพรึงกลัวขนาดใหญ่ลึกเข้าไปในเนื้อครึ่งนิ้วปรากฏให้เห็น เลือดแข็งตัวเป็นเกล็ดแล้ว แต่แผ่นหลังยังคงเจ็บแปลบๆ อยู่เป็นระยะๆ เพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อยในอากาศก็รู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกฉีกขาด เป็นเพราะอู๋เฉินมีความอดทนสูงจึงสามารถทนได้โดยไม่ร้องออกมาสักคำ

“ท่านเจ้าของร่างคิดหาวิธีเอาเอง”

ระบบยังคงเย็นชาเช่นเคย

อู๋เฉินถึงกับพูดไม่ออก

เอาเถอะ มีนิ้วทองคำก็ดีแล้ว แม้ว่าระบบนี้จะจริงจังไปหน่อยก็ตาม

เมื่อถึงตอนนี้ เขาได้แต่มองแม่น้ำจินซาอันเชี่ยวกรากนอกภูเขาอย่างมีความหวัง หวังว่าจะมีอสูรน้ำที่แข็งแกร่งสักตัวสองตัวปรากฏตัวออกมา

ระบบบอกว่าจะช่วยให้เขาได้อสูรรับใช้มาหนึ่งตัวโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย โอกาสนี้ย่อมจะเสียเปล่าไม่ได้

เมื่อเทียบกันแล้ว อสูรในน้ำมีจำนวนมากกว่าและอันตรายกว่า โดยเฉพาะในแม่น้ำจินซาแห่งนี้ ที่นี่คืออาณาเขตของจระเข้เกราะเหล็กที่ขึ้นชื่อในทางที่ไม่ดี

อู๋เฉินก็จนปัญญาเช่นกัน เมื่อถึงตอนนี้เขาทำได้เพียงหวังว่าจะสามารถสยบจระเข้เกราะเหล็กตัวหนึ่งมาเป็นอสูรรับใช้ได้ อย่างน้อยก็พอจะให้มันแบกเขาหนีไปได้

แต่จระเข้เกราะเหล็กเป็นจ้าวแห่งความดุร้ายในน้ำ เมื่ออยู่บนบก พลังต่อสู้และภัยคุกคามจะลดลงอย่างมาก กระทั่งยังสู้หมาป่าโลหิตไม่ได้ด้วยซ้ำ

ตอนนี้ใกล้ค่ำแล้ว ในเวลากลางคืน โดยทั่วไปจระเข้เกราะเหล็กจะลอยขึ้นสู่ผิวน้ำเพื่อหาที่พักที่เหมาะสม

ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น ในขณะที่อู๋เฉินกำลังเจ็บปวดและหิวโหยจนทนไม่ไหว ในแม่น้ำจินซา ก็มีท่อนไม้ลอยน้ำหลายท่อนลอยตามแม่น้ำมาจากแดนไกลอย่างเงียบเชียบ

ทว่าหากสังเกตให้ดี จะพบว่า นั่นไม่ใช่ท่อนไม้ลอยน้ำเลยแม้แต่น้อย แต่เป็นจระเข้ยักษ์หลายตัวที่ซ่อนร่างมหึมาของพวกมันไว้ใต้น้ำ เผยให้เห็นเพียงส่วนหลัง ความยาวของเงาที่ทอดยาวนั้นมีถึงสามเมตร

นี่คืออสูรระดับทองแดง จระเข้เกราะเหล็ก

อย่าดูถูกว่าจระเข้เกราะเหล็กเป็นเพียงระดับทองแดง แต่อสูรก็คืออสูร อสูรปลุกความสามารถพิเศษของตนได้ และได้รับการเสริมความแข็งแกร่ง จะดูดซับพลังแห่งฟ้าดิน พลังต่อสู้ของมันจึงน่าทึ่งอย่างยิ่ง

และความสามารถพิเศษของจระเข้เกราะเหล็กก็คือ ‘เกราะเหล็ก’ เกราะทั่วร่างของมันแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า ดาบธรรมดาไม่อาจทิ้งร่องรอยไว้ได้แม้แต่น้อย

“ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องสยบจระเข้เกราะเหล็กสักตัวแล้ว”

ไม่ใช่ว่าจระเข้เกราะเหล็กไม่แข็งแกร่ง เพียงแต่หากมีโอกาสเลือกเอง อู๋เฉินก็ไม่ค่อยอยากจะเลือกจระเข้เกราะเหล็กนัก

แม้ว่ามันจะเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ พลังโจมตีและพลังป้องกันล้วนเป็นหนึ่งในสุดยอดของอสูรระดับทองแดง แต่ร่างกายที่ใหญ่โตก็หมายถึงความอุ้ยอ้าย กลายเป็นเป้านิ่ง

อู๋เฉินชอบอสูรที่มีขนาดปานกลางและมีความเร็วสูงมากกว่า

ดังนั้นเมื่อเห็นจระเข้เจ็ดแปดตัวลอยตามน้ำไปทางปลายน้ำ ผ่านใต้หน้าผาที่อู๋เฉินอยู่ เขาก็เริ่มลังเล

ทันใดนั้น

“กรี๊ดดด”

เสียงร้องแหลมดังสะท้อนไปทั่วหุบเขาและแม่น้ำที่มืดสลัว อินทรีดำตัวหนึ่งบินฉิวมาจากแดนไกล พร้อมกับกระแสลมที่พัดพา ทำให้จระเข้เกราะเหล็กเหล่านั้นต่างพากันค่อยๆ โผล่ดวงตาขึ้นมาจากใต้น้ำเพื่อจับจ้อง

อินทรีตัวนี้กางปีกออกมีความยาวกว่าหนึ่งเมตร ทว่ากลิ่นอายของมันกลับไม่ธรรมดา ความเร็วสูงมาก ขนทั่วร่างดูแข็งแกร่งดุจเหล็กดำ เปล่งประกายแวววาวของโลหะ ดวงตาทั้งสองข้างเย็นชา มองลงมาจากเบื้องบน พร้อมกับประกายสีเขียวจางๆ

“นี่คือ...อสูร อินทรีขนเหล็ก”

อู๋เฉินจำอสูรตัวนี้ได้ แม้ว่าจำนวนจอมอสูรในเมืองเล็กๆ ที่ห่างไกลแห่งนี้จะมีน้อยมาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเลย อู๋เฉินเคยเห็นจอมอสูรมาล่าอสูรที่นี่หลายครั้งขณะที่เขามาเก็บสมุนไพร หนึ่งในนั้นคือจอมอสูรที่ขี่อินทรีขนเหล็ก

อินทรีขนเหล็กเป็นหนึ่งในอสูรรับใช้ประเภทการบินที่พบเห็นได้บ่อยที่สุด และยังเป็นหนึ่งในประเภทที่ดุร้ายที่สุด จับได้ยากมาก

อินทรีมีนิสัยหยิ่งผยอง อินทรีขนเหล็กของจอมอสูรที่อู๋เฉินเคยเห็นนั้นมีกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง อย่างน้อยก็แข็งแกร่งกว่าตัวนี้มาก เพียงแค่สายตาก็ทำให้อู๋เฉินที่มองดูอยู่ไกลๆ ในตอนนั้นรู้สึกหวาดกลัว

อู๋เฉินรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย “อสูรประเภทการบิน ระบบ ข้าจะสยบมันได้หรือไม่ ข้าเลือกมันแล้ว”

“ติ๊ง พบอสูรรับใช้ประเภทการบิน ระบบกำลังสแกน...”

(ชีวภาพ) อินทรีขนเหล็ก

(คุณสมบัติ) อสูร

(ประเภท) ยังไม่วิวัฒนาการ

(ทักษะ) ทะยานฟ้าฟาดปีก กรงเล็บเหล็ก ศรขนปีก

(ศักยภาพ) ทองแดงขั้นสูง

(สายเลือด) ไม่มี

(ระดับ) ทองแดงขั้นหนึ่ง

(สถานะ) สัตว์ป่า (สามารถจับได้)

พร้อมกับเสียงของระบบ ข้อมูลที่ละเอียดกว่าก็ปรากฏขึ้นในสมองของอู๋เฉิน ทำให้อู๋เฉินตกตะลึงอย่างยิ่ง “ระบบ เจ้ายังสามารถสแกนคุณสมบัติของอินทรีขนเหล็กได้ด้วย นี่มันเหมือนกับหน้าจอเกมเลยนี่”

“หน้าที่สแกนของระบบเปิดใช้งานแล้ว หน้าที่นี้สามารถสแกนอสูรรับใช้ใดๆ ก็ได้และแสดงข้อมูลของมัน เพื่อความสะดวกในการวิเคราะห์ของท่านเจ้าของร่าง”

“ท่านเจ้าของร่างยืนยันที่จะใช้อสูรตัวนี้เป็นอสูรรับใช้หรือไม่ หลังจากผูกมัดแล้ว นอกจากอสูรรับใช้จะตาย ช่องอสูรรับใช้ปัจจุบันจะไม่สามารถใช้งานได้อีก”

เพียงแค่ทำพันธสัญญาจิตวิญญาณกับอสูรตัวหนึ่ง ก็จะสามารถเรียกได้ว่าเป็นจอมอสูรที่แท้จริง จอมอสูรจะเชื่อมโยงหัวใจกับอสูรรับใช้อย่างแท้จริง อู๋เฉินไม่มียันต์พันธสัญญาจิต ทำได้เพียงให้ระบบผูกมัดให้ฟรีหนึ่งครั้ง

อู๋เฉินยืนยันว่า “ข้ายืนยัน”

สายตาแน่วแน่และคาดหวังจ้องมองอินทรีขนเหล็กที่โบยบินอยู่บนท้องฟ้า

“ติ๊ง กำลังผูกมัด...”

“ผูกมัดสำเร็จ”

แทบจะในทันที อู๋เฉินก็รู้สึกถึงกลิ่นอายแปลกๆ ที่เพิ่มขึ้นจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ จากนั้นความเชื่อมโยงอันน่าพิศวงก็ปรากฏขึ้นในใจ ราวกับมีเชือกเส้นหนึ่งถูกดึงออกจากจิตวิญญาณ

ในขณะเดียวกัน สายตาของอินทรีขนเหล็กตัวนั้นก็พลันมองลงมายังเบื้องล่าง จ้องมองอู๋เฉินที่อยู่ในความมืดในรอยแยกแคบๆ ใต้หน้าผา อู๋เฉินสามารถสัมผัสได้ถึงความสับสนและความสนิทสนมในทันทีของอินทรีขนเหล็กตัวนี้

สำเร็จแล้ว

“ข้ากลายเป็นจอมอสูรแล้วจริงๆ หรือ นี่คืออสูรรับใช้ตนแรกของข้าสินะ...”

อู๋เฉินตื่นเต้นจนพูดไม่ออก การหลอมรวมกับอินทรีขนเหล็กอย่างสมบูรณ์ ทำให้เขาและอินทรีขนเหล็กเชื่อมโยงหัวใจกันในทันที

“ลงมา”

คำสั่งหนึ่งดังขึ้น อินทรีดำบนท้องฟ้าก็รีบบินลงมายังใต้หน้าผาทันที

[จบแล้ว]