โต้วหลัว กระบี่เทพมุกวิญญาณตอนที่9

บทที่ 9: ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง: หิมะเยือกแข็ง

“วงแหวนวิญญาณดีมาก แต่อย่าเพิ่งดีใจไป นั่งลง ข้าจะสอนวิธีการนำชี่กลับสู่ต้นกำเนิดให้เจ้า” พรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินกล่าวอย่างเคร่งขรึม

“วงแหวนวิญญาณเมื่อครู่นี้รุนแรงเกินไป และพลังวิญญาณได้ส่งผลกระทบต่ออวัยวะภายในของเจ้า หากเจ้าไม่จัดระเบียบมัน มีความเป็นไปได้สูงที่จะทิ้งอาการบาดเจ็บแฝงไว้”

“ครับ ท่านอาจารย์!” เทียนหลินนั่งขัดสมาธิตามที่พรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินสั่ง

พรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินเริ่มกล่าวช้าๆ “ตั้งสมาธิและทำจิตใจให้สงบ ปกป้องวิญญาณยุทธ์ของเจ้า นำชี่กลับสู่ต้นกำเนิด รวบรวมเจตจำนงของเจ้าไว้ที่ตันเถียน และปล่อยให้ชี่ไหลผ่านเส้นลมปราณเริ่นและตู”

ตามคาถาของพรหมยุทธ์กระบี่เฉินซิน เทียนหลินเริ่มจัดระเบียบพลังวิญญาณภายในร่างกายของเขา ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา เขารู้สึกว่าเส้นลมปราณทั้งหมดในร่างกายของเขาได้รับการบำรุงจากพลังวิญญาณ เป็นความรู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากจัดระเบียบแล้ว พลังวิญญาณของเขาก็ใช้งานได้ราบรื่นขึ้นมาก ราวกับว่าเป็นส่วนหนึ่งของแขนขาของเขา

“จดจำคาถานี้ไว้และฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งในอนาคต นี่อาจส่งผลกระทบต่อความก้าวหน้าในการบำเพ็ญเพียรของเจ้าเล็กน้อย แต่มันจะนำมาซึ่งประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่กว่า พลังวิญญาณไม่ได้มีดีแค่ปริมาณ ความบริสุทธิ์ก็สำคัญเช่นกัน ในบรรดาวิญญาจารย์ระดับเดียวกัน โดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างของวิญญาณยุทธ์ วงแหวนวิญญาณ และกระดูกวิญญาณ คนที่มีพลังวิญญาณบริสุทธิ์กว่าสามารถข่มอีกฝ่ายได้อย่างสมบูรณ์ นอกจากนี้ พลังวิญญาณที่บริสุทธิ์จะช่วยได้อย่างมากเมื่อเจ้าทะลวงสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์และแม้กระทั่งอัครพรหมยุทธ์ในอนาคต” พรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินกำชับ

“ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะไม่ละเลย”

ด้วยการที่เคยอ่านนิยายกำลังภายในมานับไม่ถ้วนในชาติก่อน เทียนหลินย่อมเข้าใจถึงความสำคัญของพลังลมปราณที่บริสุทธิ์เป็นธรรมดา เพราะยิ่งมีสิ่งเจือปนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งยากที่จะทะลวงสู่ขอบเขตที่สูงขึ้นเท่านั้น

“ดีที่เจ้าเข้าใจ ตอนนี้บอกข้ามา ทักษะวิญญาณที่หนึ่งของเจ้าคืออะไร” พรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินถามด้วยความห่วงใย

“ท่านอาจารย์ ทักษะวิญญาณที่หนึ่งของข้าเรียกว่า หิมะเยือกแข็ง มันมีวิธีการปล่อยสองรูปแบบ หนึ่งคือทักษะประเภทเสริมสถานะ โดยพลังน้ำแข็งจะเคลือบอยู่บนใบดาบ และทุกการโจมตีจะแฝงไปด้วยพลังแห่งน้ำแข็ง อีกรูปแบบหนึ่งคือทักษะโจมตีระยะไกลที่รวบรวมพลังงานน้ำแข็งทั้งหมดไว้ที่จุดเดียวแล้วปลดปล่อยออกมาในดาบเดียว”

หลังจากฟังเทียนหลิน พรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินก็ประหลาดใจเล็กน้อย “เป็นน้ำแข็ง ข้าไม่คาดคิดว่าคุณสมบัติน้ำจะเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งหลังจากถูกดูดซับโดยกระบี่ของเจ้า นี่เป็นความยินดีที่ไม่คาดคิดจริงๆ พลังโจมตีของน้ำแข็งนั้นดีมาก และวิธีการปล่อยสองรูปแบบก็พิสูจน์ถึงความเป็นเลิศของความสามารถแห่งวิญญาณนี้ ดีมาก ครั้งนี้เราเก็บเกี่ยวได้ดี”

“ถ้าเช่นนั้น ท่านอาจารย์ พวกเราควรจะกลับไปที่สำนักทันทีเลยหรือไม่ขอรับ”

พรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินส่ายหน้า “ไม่ต้องรีบ เรามาเพื่อหาวงแหวนวิญญาณให้เจ้าอย่างรวดเร็ว ดังนั้นไม่จำเป็นต้องรีบกลับ เราจะเดินกลับไปช้าๆ ข้าต้องการใช้เวลานี้สอนเพลงกระบี่พื้นฐานให้เจ้า เมื่อเรากลับไปที่สำนัก ข้าจะมีเรื่องมากมายให้จัดการและไม่มีเวลา”

เทียนหลินตกตะลึงเล็กน้อย ยุ่ง? พรหมยุทธ์ผู้พิทักษ์อย่างพรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินจะยุ่งเรื่องอะไรได้? ปกติแล้ว เขาก็แค่บำเพ็ญเพียรหรือเล่นกับหนิงหรงหรง เขาคงกังวลว่าหนิงหรงหรงจะมารบกวนเขาเมื่อพวกเขากลับไป ทำให้เขาไม่มีเวลาสอนตนเอง

พรหมยุทธ์กระบี่ผู้สง่างาม ต้องยอมจำนนต่อเด็กโลลิตัวน้อยโดยสิ้นเชิง—มันแสดงให้เห็นอย่างแท้จริงว่าโลกนี้ตกต่ำลงเพียงใด

แต่นี่ก็ดีเหมือนกัน นี่เป็นครั้งแรกที่เทียนหลินได้ออกจากเมืองเจ็ดสมบัติและหมู่บ้านเจ็ดสมบัติเพื่อมาดูโลกภายนอก การได้เพลิดเพลินกับทิวทัศน์ของทวีปนี้ก็ไม่เลว

จากนั้นทั้งสองก็เดินไปยังทางออกของป่าล่าวิญญาณ

ขณะที่พวกเขากำลังข้ามป่า ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงงูเหลือมเลื้อย พร้อมกับเสียงขู่ที่น่าสะพรึงกลัวของมัน

ในเวลาเดียวกัน เสียงร้องตื่นตระหนกของผู้ชายก็ดังขึ้น “เสี่ยวซาน หนีไป!”

“ชายวัยกลางคน เสี่ยวซาน? การรวมกันแบบนี้จะเป็น...?” เทียนหลินตระหนักว่าเขาได้มาทันเนื้อเรื่องดั้งเดิมแล้ว

มันคือตอนที่ปรมาจารย์อวี้เสี่ยวกังพานำถังซานมาเพื่อรับทักษะวิญญาณที่หนึ่งของเขา

พวกเขาบังเอิญเจอกับอสรพิษมันดาลาอายุสี่ร้อยปี พลังวิญญาณระดับยี่สิบเก้าของปรมาจารย์ไม่สามารถต่อกรกับมันได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงหนีไปพร้อมกับถังซาน

“ท่านอาจารย์ มีคนกำลังตกอยู่ในอันตรายตรงนั้น พวกเราไปช่วยพวกเขากันเถอะครับ!” เทียนหลินต้องการพบกับตัวเอกชายของเรื่องราวดั้งเดิม บังเอิญว่าเขาสามารถใช้อสรพิษมันดาลานี้เพื่อทดสอบทักษะวิญญาณที่หนึ่งของเขาได้ด้วย

พรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินพยักหน้า การยืนดูคนตายโดยไม่ทำอะไรไม่ใช่สไตล์ของเขา

“ถ้าเช่นนั้นข้าไปก่อนนะครับ ท่านอาจารย์! ให้ข้าแสดงพลังของทักษะวิญญาณที่หนึ่งให้ท่านดู!” เทียนหลินกระโดดข้ามไป

ในขณะนี้ ถังซานกำลังขว้างสิ่งของไปข้างหลังอย่างต่อเนื่อง ด้วยเทคนิคอาวุธลับอันยอดเยี่ยมของสำนักถัง ทุกการโจมตีโดนเข้าที่ดวงตาของอสรพิษมันดาลาอย่างแม่นยำ ทำให้การไล่ตามของมันช้าลงอย่างมาก

ทันใดนั้น เทียนหลินก็กระโดดมาอยู่ข้างหน้าเขา หันหลังให้ถังซาน ชูกระบี่ยาวขึ้นสูงและตะโกนว่า “ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง หิมะเยือกแข็ง!”

ขณะที่ใบดาบตวัดออกไป ลมปราณเยือกแข็งสายหนึ่งก็พุ่งออกไปเป็นเส้นตรง ทุกที่ที่มันผ่านไป พืชพรรณทั้งหมดบนพื้นดินก็ถูกแช่แข็ง

อสรพิษมันดาลาถูกแช่แข็งก่อน จากนั้นก็ถูกตัดเป็นสองท่อนโดยตรงด้วยปราณกระบี่อันคมกริบที่อยู่ในกระบี่ปราบอสูร

วงแหวนวิญญาณที่หลอมรวมจากอสูรวิญญาณหนามหางเกลียวไม่เพียงแต่ดูดซับพลังงานธาตุน้ำของมันเท่านั้น แต่กระบี่ปราบอสูรยังคมขึ้นอีกด้วย ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณการเลือกอย่างพิถีพิถันของพรหมยุทธ์กระบี่เฉินซิน หากเทียนหลินอยู่คนเดียว เขาคงจะแค่ล่าสัตว์วิญญาณที่มีคุณสมบัติถูกต้อง เช่น แมงกะพรุน ทันทีที่เห็นมัน

ดูเหมือนว่าหลังจากกลับไปแล้ว เขาจะต้องศึกษาความรู้เกี่ยวกับสัตว์วิญญาณอย่างละเอียด ไม่เพียงแต่เข้าใจคุณสมบัติของพวกมัน แต่ยังรวมถึงลักษณะเฉพาะของพวกมันด้วย เพื่อให้ได้วงแหวนวิญญาณที่เหมาะสมที่สุดสำหรับตนเอง

“นี่ มันเป็นกระบี่วิญญาณยุทธ์แบบไหนกัน? พลังโจมตีรุนแรงขนาดนี้ สามารถฆ่าอสรพิษมันดาลาอายุสี่ร้อยปีได้ในทันทีด้วยวงแหวนวิญญาณเพียงวงเดียว” ปรมาจารย์สมกับชื่อเสียงของเขาในฐานะผู้คลั่งไคล้ทฤษฎี ความคิดแรกของเขาไม่ใช่เรื่องการได้รับการช่วยเหลือ แต่เป็นการศึกษาวิญญาณยุทธ์ของเทียนหลิน

เทียนหลินไม่สนใจเขาและพูดกับถังซานว่า “นี่ เจ้าไม่อยากดูดซับวงแหวนวิญญาณของอสรพิษมันดาลานี่หรือ รีบจัดการสิ”

“จัดการ?” ถังซานมองไปที่อสรพิษมันดาลาที่ถูกตัดเป็นสองท่อน จะมีอะไรให้จัดการอีก

“อสรพิษมันดาลายังไม่ตาย สัตว์วิญญาณประเภทงูจะไม่ตายทันทีแม้ว่าจะถูกตัดเป็นสองท่อน และข้าได้แช่แข็งมันไว้ ซึ่งช่วยยืดเวลาการตายของมันออกไปอีก ตอนนี้เจ้ายังจัดการได้”

เป็นที่รู้กันดีว่าร่างกายของงูจะไม่ตายทันทีหลังจากถูกตัด ในฐานะศิษย์สำนักถัง ถังซานจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่รู้เรื่องนี้ เขาแค่ยังตั้งตัวไม่ทัน แต่ตอนนี้ เมื่อได้รับการเตือน เขาก็พูดทันทีว่า “ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณ!”

ถังซานเดินไปที่อสรพิษมันดาลา ต่อยไปที่ส่วนหัวที่เย็นเฉียบของมันหลายครั้งจนกระทั่งมันแหลกละเอียด

เมื่อหัวของมันถูกบดขยี้ มันก็ตายโดยธรรมชาติ ถังซานนั่งขัดสมาธิลงทันทีและเริ่มดูดซับวงแหยวนวิญญาณ

“พ่อหนุ่ม ขอบคุณที่ช่วยชีวิตพวกเราเมื่อครู่นี้” ปรมาจารย์เดินมาข้างๆ เทียนหลินและขอบคุณเขา “เอ่อ เจ้าช่วยให้ข้าดูวิญญาณยุทธ์ของเจ้าได้หรือไม่ ข้าไม่เคยเห็นวิญญาณยุทธ์ประเภทกระบี่ที่ทรงพลังเช่นนี้มาก่อน”

“อวี้เสี่ยวกัง พยายามจะสืบสวนวิญญาณยุทธ์ของคนอื่นทันทีที่เจอกันเลยรึ พวกเจ้าจากตระกูลมังกรอัสนีบาตฟ้าครามไร้มารยาทเช่นนี้ทุกคนเลยหรือ” พรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินปรากฏตัวขึ้นด้านหลังปรมาจารย์อย่างเงียบงัน ด้วยความแข็งแกร่งของเขา หากเขาไม่ต้องการเปิดเผยตัวตน ปรมาจารย์จะไม่มีทางสังเกตเห็นเขาได้เลย

“ท่านคือพรหมยุทธ์กระบี่เฉินซิน ข้าขอคารวะท่าน!” ในฐานะสมาชิกของตระกูลมังกรอัสนีบาตฟ้าคราม ปรมาจารย์เคยพบกับพรหมยุทธ์กระบี่เฉินซินมาสองสามครั้ง ดังนั้นเขาจึงจำได้ในทันที

“ท่านอาจารย์!” เทียนหลินก็โค้งคำนับอย่างเคารพเช่นกัน

ปรมาจารย์จึงตระหนักได้ว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นศิษย์ของพรหมยุทธ์กระบี่ ไม่น่าแปลกใจที่พลังโจมตีของเขาน่าเกรงขามถึงเพียงนี้

เพราะท้ายที่สุดแล้ว พรหมยุทธ์กระบี่เองก็เป็นที่รู้จักในฐานะราชทินนามพรหมยุทธ์สายโจมตีอันดับหนึ่งของทวีป มันคงจะผิดปกติถ้าศิษย์ของเขาไม่มีฝีมือระดับนี้