บทที่ 28 เฉินอู๋ไจสร้างรากฐาน

【ติ๊ง, ภารกิจรองปรากฏ: ช่วยเหลือเฉินอู๋ไจให้สร้างรากฐานสำเร็จ เพิ่มพลังรบของตระกูล รางวัล: ปราณแท้นิรันดร์】

“ฟู่” เฉินเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ ปราณแท้นิรันดร์ ดูแล้วเท่ไม่เบา

ต่อให้ไม่มีรางวัล ตนเองก็จะช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถอยู่ดี

“แลกเปลี่ยน โอสถสร้างรากฐาน”

【หัก 200 แต้มสืบทอดสำเร็จ】

เฉินเฟิงกำโอสถในมือ พลางมองไปยังเฉินอู๋ไจที่กำลังนั่งสมาธิปรับลมปราณอยู่

“รับไปสิ”

เฉินเฟิงโยนโอสถสร้างรากฐานไปอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับเป็นของไม่มีค่า

เฉินอู๋ไจรับมาดู ม่านตาสั่นระริกเล็กน้อย “นี่...นี่คือ?”

เขาไม่อยากจะเชื่อ สีสันนี้ กลิ่นอายนี้ เหมือนกับโอสถสร้างรากฐานที่เขาเคยเห็นตอนที่ยังอยู่ในสำนักเซียนไม่มีผิด

“ประมุขตระกูล ท่าน...”

“ไม่ต้องพูด นี่คือสิ่งที่ข้าสัญญากับเจ้า ตั้งใจปรับลมปราณให้ดีแล้วทะลวงให้สำเร็จในคราวเดียว”

เฉินอู๋ไจหลับตาลง ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ครู่ต่อมาก็ลืมตาขึ้นทันที

ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาก็ยัดโอสถสร้างรากฐานเข้าปากแล้วกลืนลงไป

เฉินเฟิงวางหินวิญญาณระดับกลางร้อยก้อนลงอย่างเงียบๆ เมื่อพลังวิญญาณฟ้าดินโดยรอบถูกดูดจนหมด ก็เริ่มดูดพลังวิญญาณจากในหินวิญญาณ

เช่นนี้แล้ว การปรับสภาพและการเตรียมตัวก็ใช้เวลาไปหนึ่งวัน

จากนั้น ก็เห็นเพียงพลังของเฉินอู๋ไจพุ่งสูงขึ้น พลังวิญญาณในร่างกายไหลเวียนไปทั่วแขนขาและกระดูกอย่างบ้าคลั่ง

พลังวิญญาณถูกบีบอัดและกลั่นกรองอย่างต่อเนื่อง ภาระของอวัยวะภายในทั้งห้าก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น

หน้าผากเริ่มมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นมา ทั้งตัวราวกับถูกสูบพลังออกไปจนหมด ลมหายใจก็เริ่มขึ้นๆ ลงๆ

ในขณะที่เฉินเฟิงกำลังจะเข้าไปตรวจสอบ พลังงานสายหนึ่งก็ระเบิดออกมาจากร่างของเฉินอู๋ไจ ช่วยเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปได้อย่างมหาศาล

สีหน้าก็ดีขึ้น ลมหายใจเริ่มค่อยๆ สูงขึ้นอย่างสม่ำเสมอ

เฉินเฟิงเฝ้ามองกระบวนการนี้อย่างเงียบๆ เวลาก็เริ่มยืดออกไป

ผ่านไปอีกหนึ่งวัน เฉินอู๋ไจได้ยกระดับอวัยวะภายในทั้งห้าสำเร็จแล้ว พลังวิญญาณก็ถูกกลั่นกรองขึ้นมา

รวมพลัง ทะลวงสมุทร

ทะเลทุกข์ก่อเกิด! พลังปราณถูกกลั่นกรองสำเร็จหนึ่งครั้ง

นั่นหมายความว่า เฉินอู๋ไจได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตสร้างรากฐานโดยสมบูรณ์แล้ว

“อย่าเสียสมาธิ อาศัยพลังวิญญาณในหินวิญญาณ ขยายทะเลทุกข์ เติมเต็มพลังปราณ”

เสียงเตือนของเฉินเฟิงดังขึ้นข้างหู เฉินอู๋ไจมองสำรวจภายในร่างกาย เติมเต็มพลังปราณ

กระบวนการนี้ดำเนินไปครึ่งวัน เฉินเฟิงเก็บหินวิญญาณที่ยังใช้ไม่หมดขึ้นมา แล้วตบไหล่เฉินอู๋ไจที่ออกจากสภาวะฝึกฝนด้วยรอยยิ้ม

“สหายเต๋าอู๋ไจ ยินดีด้วย ยินดีด้วย”

เมื่อเฉินอู๋ไจได้ยินดังนั้น เปลือกตาก็กระตุกไม่หยุด รีบทำท่าทางคลาสสิกของเอ่อร์คังทันที

“ประมุขตระกูลอย่าได้กล่าวเช่นนั้น หากปราศจากความช่วยเหลือของประมุขตระกูล ข้าคงมาไม่ถึงวันนี้!”

พูดจบ เฉินอู๋ไจก็คุกเข่าคำนับทันที อารมณ์ค่อนข้างตื่นเต้น

“นับตั้งแต่ข้าแสวงหาวาสนาเซียนมาจนถึงบัดนี้ มีเพียงประมุขตระกูลเท่านั้นที่ทุ่มเทให้ข้าอย่างเต็มที่ สนับสนุนข้าอย่างสุดกำลัง ทั้งยังยกจื่อหยุนให้แต่งงานกับข้า ข้าไม่มีสิ่งใดจะตอบแทน ในชาตินี้ ข้าว่านอู๋ไจ เกิดเป็นคนของตระกูลเฉิน ตายเป็นผีของตระกูลเฉิน หากทรยศ ขอให้ถูกบ่มเพาะมารในจิตวิถี ถูกอสนีเทพจื่อเซียวฟาดใส่ศีรษะ!”

“ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ มันร้ายแรงเกินไปแล้ว!” เมื่อเห็นเฉินอู๋ไจกล่าวคำสาบานที่รุนแรงเช่นนี้ เฉินเฟิงก็ตกใจ รีบเข้าไปพยุงเขาขึ้นมา

นี่คือการแสดงจุดยืนของเฉินอู๋ไจที่มีต่อเฉินเฟิง เจ้าดีต่อข้าเช่นนี้ ข้าก็จะภักดีต่อเจ้าอย่างสุดหัวใจ จนกว่าชีวิตจะหาไม่!

เฉินเฟิงพยักหน้าในใจ ตนเองไม่ได้ดูคนผิด

แต่ทว่า เฉินเฟิงไม่ได้จัดงานเลี้ยงฉลองการสร้างรากฐานให้เฉินอู๋ไจ บอกให้รู้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น

เหตุผลไม่มีอะไรมาก ไม่ควรปล่อยข่าวลือมากเกินไป

ทำอย่างรอบคอบ ทำอย่างไรให้มั่นคงที่สุดก็ทำอย่างนั้น

ความรอบคอบนำไปสู่ความสำเร็จที่ยั่งยืน ตราบใดที่บริหารจัดการอย่างดี ในอนาคตจะต้องสร้างชื่อเสียงได้อย่างแน่นอน!

ต้องรู้ไว้ว่า ภารกิจหลักในปัจจุบันคือการยึดครองแคว้นหยวนหลิงทั้งหมด

สามตระกูลใหญ่ ภายในตระกูลล้วนมีผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานคอยดูแล

ส่วนจะมีหนึ่งคนหรือหลายคนนั้น ก็ไม่อาจทราบได้

เฉินเฟิงคิดคำนวณในใจ แต่ตอนนี้ยังคงเน้นการพัฒนาเป็นหลัก

ภายในห้องบำเพ็ญเพียร เฉินเฟิงกำลังปรับตัวให้เข้ากับปราณแท้นิรันดร์

แม้อายุขัยก็เพิ่มขึ้นถึง 300 ปี มีชีวิตยืนยาวกว่าผู้ฝึกตนขอบเขตแก่นก่อกำเนิดทั่วไปเสียอีก

อีกทั้ง ปราณแท้นิรันดร์ยังมีประโยชน์มากมาย

นอกจากไม่มีพลังโจมตีแล้ว ที่เหลือแทบจะทำได้ทุกอย่าง

การเพิ่มปราณแท้นิรันดร์เข้าไปในค่ายกล จะทำให้ค่ายกลมีความมั่นคงและราบรื่นยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ ความสามารถในการฟื้นฟูตัวเองก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

“น่าสนใจ” เฉินเฟิงสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ในรากปราณห้าธาตุของตนเอง ธาตุไม้ก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างมากเช่นกัน

เวลาผ่านไปอย่างเงียบเชียบ

ในแคว้นหยวนหลิง ตระกูลเฉินกลายเป็นมหาอำนาจไปแล้ว

มีชื่อเสียงโด่งดังในหลายเขตโดยรอบ ดึงดูดผู้ฝึกตนอิสระจำนวนมากให้เข้าร่วม

สำหรับคนเหล่านี้ เฉินเฟิงก็ไม่ได้เปิดรับทุกคน หลังจากทดสอบจิตใจแล้ว จึงจ้างให้เป็นผู้รับผิดชอบงานภายนอกต่างๆ ในตระกูล เช่น ผู้พิทักษ์ เป็นต้น

หน่ออ่อนของตระกูลเฉินหลายคนได้ออกจากแคว้นหยวนหลิง และแสดงความสามารถในเขตอื่นๆ

สำหรับการศึกษาของลูกหลาน เฉินเฟิงก็ให้ความสำคัญอย่างยิ่ง

นี่เป็นหนึ่งในนโยบายของตระกูล ทั้งปริมาณและคุณภาพ ข้าต้องการทั้งหมด!

ลูกหลานที่มีรากวิญญาณรุ่นที่สอง ได้ออกจากตระกูลเฉินไปแล้ว และเริ่มออกเดินทางฝึกฝนในที่ต่างๆ

ดอกไม้ในเรือนกระจกไม่อาจทนทานต่อลมฝนได้ มีเพียงการออกไปเผชิญ ไปสัมผัสกับโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรที่โหดร้ายนี้เท่านั้น จึงจะให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่งและพยายามมากขึ้น

เฉินรั่วซีทะลวงสู่ขอบเขตรวมปราณระดับสามแล้ว ข้อได้เปรียบอันทรงพลังของรากปราณสวรรค์ได้แสดงออกมา ใช้เวลาฝึกฝนเพียงสามปีสั้นๆ ก็ประสบความสำเร็จเช่นนี้ได้

ต้องรู้ว่า ตอนที่เฉินเฟิงเพิ่งเริ่มฝึกฝน การเข้าสู่ขอบเขตรวมปราณระดับหนึ่งก็ใช้เวลาไปหนึ่งปีแล้ว

ส่วนระดับหนึ่งถึงระดับสาม ใช้เวลาไปถึงสิบห้าปีเต็ม

แต่เฉินเฟิงก็ไม่ได้ปกป้องนางตลอดเวลา แต่กลับสนับสนุนให้นางออกไปลงโทษคนชั่วและกำจัดปีศาจอยู่บ่อยครั้ง

【ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ลูกหลานที่มีรากวิญญาณทะลุ 50 คนแล้ว!】

【รางวัล: 《ศาสตร์แห่งการร่วมรัก》, พฤกษาวิญญาณที่สามารถเติบโตได้ 1 ต้น, ตำรับโอสถวิญญาณพฤกษา 1 ตำรับ, ตบะบริสุทธิ์ 100 ปี, แต้มสืบทอด 1000 แต้ม】

“ในที่สุด ก็ก้าวไปอีกก้าวเล็กๆ” ใบหน้าของเฉินเฟิงเต็มไปด้วยความยินดี

มองดูนางติง แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน

“ลำบากแล้ว”

“ไม่ลำบากเลย ขอเพียงท่านพี่ชอบ ต่อให้มีลูกชายอ้วนท้วนอีกสิบแปดคนก็ไม่เป็นไร!”

นางติงแต่งงานเข้าจวนตระกูลเฉินเมื่อห้าปีก่อน ปัจจุบันได้ให้กำเนิดบุตรชายสองคนแก่เฉินเฟิงแล้ว

“ฮ่าๆๆ จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ตบะของฮูหยินก็ไม่อาจล่าช้าได้!”

เฉินเฟิงลูบผมของนาง แสดงความรักใคร่

“รับรางวัล” หลังจากอยู่กับนางติงได้สักพัก เฉินเฟิงก็มาถึงสถานที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง

ในตอนนั้น เมื่อเห็นรางวัลศาสตร์แห่งการร่วมรักของระบบ หัวใจก็กระตุกวูบ

ช่างใส่ใจเสียจริง สร้างมาเพื่อข้าโดยเฉพาะเลยหรือ?

หากไม่ใช่เพื่อขยายเผ่าพันธุ์มนุษย์ จะต้องใช้ของเหล่านี้ด้วยหรือ?

แน่นอน ถ้ามีก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้

เฉินเฟิงทำความเข้าใจคุณสมบัติของศาสตร์แห่งการร่วมรักด้วยใบหน้าที่พึงพอใจ เน้นการปรับสมดุลหยินหยาง ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อตบะของทั้งสองฝ่าย

อีกทั้งยังเพิ่มโอกาสอีกหลายส่วน รวมถึงโอกาสในการให้กำเนิดลูกหลานที่มีรากวิญญาณ

จุดนี้เฉินเฟิงพอใจอย่างยิ่ง

จากนั้น ก็หันไปมองพฤกษาวิญญาณ

ต้นกล้าที่มีรูปร่างและสีสันแตกต่างกันไป ใบไม้แต่ละใบบนต้นไม่เหมือนกันเลย มีลักษณะเฉพาะตัว

เฉินเฟิงมองดูมันอย่างสงสัย พฤกษาวิญญาณนี้มีชื่อว่าต้นเชียนไป่

ตราบใดที่เงื่อนไขเอื้ออำนวย มันสามารถเติบโตต่อไปได้เรื่อยๆ และสามารถผลิตพลังวิญญาณได้ด้วยตัวเอง เพิ่มความหนาแน่นของพลังวิญญาณ

ที่สำคัญกว่านั้นคือ ในช่วงโตเต็มวัย ใบไม้แต่ละใบของต้นเชียนไป่จะมีคุณสมบัติที่แตกต่างกัน