ตอนที่ 11 คุณสมบัติทองคำแรก ฟื้นฟูร่างกายขั้นสูง

การพัฒนาฮาคิเกราะกับฮาคิสังเกต มันแน่นอนอยู่แล้วว่าเสริมพลังรบส่วนตัวได้ดีกว่า ...แต่เสียดาย เคนจิไม่ได้อายุ 16 แล้ว เขาอายุ 66

ถ้าเป็นเมื่อ 50 ปีก่อน ตอนเพิ่งจบโรงเรียนทหารเรือแล้วลงสนามรบจริง ๆ เขาคงเลือกสายเพิ่มพลังต่อสู้ส่วนตัวแบบไม่ต้องคิด

แต่ตอนนี้เขามีของพวกนั้นครบแล้ว สิ่งที่เขาต้องการ...คือการยืดอายุร่างกายให้นานที่สุด ก็เลยหันมาอัปเกรด “คุณสมบัติร่างกาย”

อายุเยอะ ความคิดก็เปลี่ยน...

เมื่อก่อน เคนจิเป็นหนุ่มเลือดร้อน เต็มไปด้วยฝันอยากล้มโจรสลัด

ตอนนี้ เขาแค่อยาก “ตอกบัตรแล้วกลับบ้าน”

เป้าหมายชีวิตคือการ “ขี้เกียจอย่างเป็นระบบ” ไปให้นานที่สุด

“ชีวิตนี่มัน...น่าขำดี”

ว่าจบ เขาก็กดอัปเกรดคุณสมบัติร่างกาย

สีม่วงเข้มตรงหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนระดับ

จากม่วงเข้ม → ม่วงพิเศษ...

แล้วทันใดนั้น สีม่วงหายวับไป กลายเป็นแสงสีทอง

ทองคำแรกในชีวิตของพลเรือเอกเคนจิ... ร่างกาย!

แม้จะเป็นแค่ ทองอ่อน แต่ขยับอีกแค่ครั้งเดียวก็จะถึง ทองเต็มขั้น

...แน่นอนว่าเคนจิไม่กด เขาเซฟไว้ก่อน

“ครั้งก่อนตอนร่างกายเปลี่ยนจากฟ้าพิเศษเป็นม่วงเข้ม ระบบมอบ ‘พลังสัตว์ทะเล’ ให้”

เขานั่งคิดอย่างมีชั้นเชิง

“ถ้าการพัฒนาใหญ่ระดับนั้นมันมีผลพิเศษ แบบนี้ ทองอ่อนก็น่าจะพอจุดประกายอะไรบางอย่างแล้ว…”

เขารอ

และไม่กี่วินาทีต่อมา ข้อความจากระบบก็เด้งขึ้นมา:

[ตรวจพบวิวัฒนาการเสริม]

[คุณสมบัติร่างกายของคุณกลายเป็นระดับทองอ่อน!]

[ร่างกาย (ทองอ่อน)  กระตุ้นวิวัฒนาการ... คุณสมบัติใหม่ถูกสร้างขึ้น! ฟื้นฟูร่างกายขั้นสูง!]

[ฟื้นฟูร่างกายขั้นสูง: ร่างกายที่แข็งแกร่งทำให้เซลล์ฟื้นตัวเร็ว ซ่อมโรคเรื้อรัง ขจัดเซลล์เสื่อม ชะลอความแก่ รักษาพลังงานของร่างกาย (ผลลัพธ์ขึ้นกับความหายากของคุณสมบัติ)]

พลังชีวิตพลุ่งพล่านแบบที่ไม่ได้สัมผัสมานาน

นี่มันความรู้สึกตอนอายุ 16 ชัด ๆ...

“ฟื้นฟูร่างกายขั้นสูงงั้นเหรอ? ระบบเฮงซวยนี่...มีดีเหมือนกันแฮะ”

เขากำหมัดแน่น กล้ามเนื้อมัดเก่า ๆ ที่เคยปวดเมื่อย กลับแน่นตึงขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด

“ใช่...การฟื้นตัวก็คือการแบ่งเซลล์ ถ้าเมตาบอลิซึมเร็วขึ้น การฟื้นตัวก็เร็วขึ้นอยู่แล้ว”

เขารู้สึกเหมือน ‘หนุ่มอีกครั้ง’ ในร่างของชายชรา

ดอกไม้ผลิบานได้อีกครั้ง...แต่วัยเยาว์น่ะ ไม่มีทางหวนคืน

แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกว่าเขากำลังโกงกฎของโลก

“โลกนี้มีเผ่ายักษ์ที่อายุยืนกว่าคนธรรมดาสามเท่า”

“ถ้าพัฒนาแบบนี้ไปเรื่อย ๆ... ฉันอาจจะข้ามขีดจำกัดอายุมนุษย์ได้ก็ได้นะ?”

แน่นอน ทั้งหมดนี้ยังเป็นแค่สมมุติฐาน ก่อนอื่นเขาต้องไปสืบให้ได้ก่อนว่าเผ่ายักษ์มันมีเคล็ดลับอะไร

“ไว้หาโอกาสถามสักคน...”

ตอนนี้ยังเหลือโอกาสอัปเกรดเลือกเองอีกหนึ่งครั้ง ของแบบนี้มันไม่ได้มาบ่อย เพราะรางวัลส่วนใหญ่สุ่มล้วน ๆ

น่าเสียดาย มีแค่หนึ่ง จะอัปฮาคิเกราะหรือฮาคิสังเกตให้ถึงทองก็ไม่พอ แถมระบบยังเตือนว่าถ้าไม่รีบใช้ มันจะหายไป

“แบบนี้ต้องอัปเกรดคุณสมบัติม่วงเข้มไว้ก่อน...กันเหนียว”

อัปเกรดคุณสมบัติอ่อนเกินไป ก็ไม่มีแรงเท่าไร แต่ถ้าล็อกไว้ที่ระดับสูง แค่ได้อีกครั้งก็จ่อทองแล้ว

คิดได้ เคนจิก็ลงมือ เขาใช้โอกาสสุดท้ายไปกับ ฮาคิเกราะ

ผลคือ ฮาคิเกราะของเขาพัฒนาเป็น ม่วงพิเศษ ห่างจาก “ทองอ่อน” แค่ก้าวเดียว

“แบบนี้แหละ...ถ้ารางวัลครั้งหน้ามีแค่อัปเกรดเลือกเองหนึ่งครั้ง ก็ยังไปต่อได้!”

เขาพยักหน้าอย่างพอใจ นี่คือการวางหมากล่วงหน้าแบบฉบับเคนจิ

...แล้วก็ได้เวลาจัดการกับปัญหาตรงหน้า

ฮาคิสังเกตของเขารับรู้ถึง “จิตสังหาร” รุนแรงที่ใกล้เข้ามาตั้งแต่เมื่อครู่ เขาจำพลังแบบนี้ได้ ไคโด

“ไอ้เด็กบ้านั่นก็ยังจะมาอีกเหรอ…”

เขาไม่ได้อยากสู้กับไคโดหรอก ทุกครั้งที่จับมันได้ มันก็หนีรอดเสมอ คุกของรัฐบาลที่น่ากลัวสำหรับโจรสลัด กลายเป็นโรงอาหารของมันไปแล้ว

“ว่าไป หมอนี่ก็กล้าดี ไม่แปลกที่จะได้ฉายา ‘ราชาดวลเดี่ยว’ ทีหลัง”

คิดดูสิ ข้างเขามีพลเรือเอกถึงสองคน (รวมเซเฟอร์)

แต่ไคโดก็ยังบุกเข้ามาตรง ๆ ไม่หลบ ไม่ซุ่ม เหมือนกลัวไม่มีใครรู้ว่ามา...

“เอ๊ะ? เจ้าบ้านั่นใครวะ? ไคโด?” เซเฟอร์หันมาเห็นพอดี แล้วแสดงสีหน้าสนุกสนาน

“เจ้าซุปเปอร์โนว่าที่ค่าหัวพันกว่าล้านใช่ไหม? ฮึ อยากลองต่อยดูเหมือนกันว่ะ”

เสียงข้อนิ้วดัง ‘กึก กัก’ ชัดเจน เซเฟอร์อยากซัดเข้าให้เต็มมือ

เคนจิไม่ได้ห้ามอะไร ถ้าสถานการณ์ไม่ใช่แบบนี้ เขาคงยกเก้าอี้มานั่งจิบกาแฟดูแล้ว

...ยังไม่ทันได้ดูให้สบาย ข้อความระบบก็โผล่มาขัดจังหวะ:

[คุณตรวจพบว่าเหตุจลาจลของซุปเปอร์โนว่าบนหมู่เกาะชาบอนดี้ยังไม่จบ และคุณตัดสินใจท้าทายพวกมันต่อเพื่อเพิ่มชื่อเสียงของตัวเอง!]

[ภารกิจเสริม: ท้าทายโจรสลัดซุปเปอร์โนว่า และเอาชีวิตรอดจนจบเหตุจลาจลบนชาบอนดี้!]

[รางวัล: อัปเกรดคุณสมบัติแบบสุ่ม 1 ครั้ง!]

“หืม... ฉันไปตัดสินใจตอนไหนเนี่ย?”

ทันใดนั้น เสียงลมแรงก็แหวกมาไกล

ฟิ้ว โครมม!

ร่างหนึ่งพุ่งเข้าใส่พื้นจนเกิดรอยแตก เสียงดังสนั่น

“ฮึ่ก! สองคน? จะมาทีละคนหรือจะรุมพร้อมกันเลยวะ!”

ไคโดยืนกร่างเต็มที่ หน้ายังแดงจากเหล้า

“ไอ้เด็กปากดี!” เซเฟอร์คำรามก่อนเหวี่ยงหมัดใส่

ตูมมมมม!!

แรงอัดจากหมัดยังไม่ทันถึงตัว คลื่นลมก็ปะทะใส่หน้าทุกคนเต็ม ๆ

ไคโดแม้จะดูเหมือนยังเมา แต่สัญชาตญาณต่อสู้ไม่ตก เขาฟาดกระบองหนามใส่ แถมชุบฮาคิเกราะเต็มที่

ปังง!! ฉัวะะ !

หมัดกับกระบองฟาดกันเสียงสนั่น เส้นสายฟ้าดำจากฮาคิปลิวว่อน

แรงปะทะมหาศาลทำให้ต้นโกงกางยักษ์ในระยะไกลสั่นไหว พื้นใกล้เคียงก็สะเทือนตามมา

เพียงแค่ปะทะกันครั้งเดียว ทั้งสองฝ่ายก็ถูกแรงสะท้อนผลักถอยไปพร้อมกัน...