บทที่ 98 ม่านลึกลับ (ตอนฟรี)

บทที่ 98 ม่านลึกลับ

เครื่องเล่นเกมของวิลเลียม ไวท์ยังคงเป็นปริศนา เนื่องจากยังไม่ได้เข้าสู่การผลิตจริง ภายนอกจึงไม่รู้แม้แต่โครงสร้างของมัน

ชาวอเมริกันค่อนข้างงุนงง ในความเข้าใจของพวกเขา คนเท็กซัสมักหยาบกร้าน แต่ทำไมถึงมีการวางแผนละเอียดอ่อนถึงเพียงนี้

คนที่เคยไปฟาร์มของไวท์มีมากมาย แต่พวกทายาทรุ่นที่สองเหล่านี้กลับพูดคลุมเครือ ที่จริงคนอื่นก็พอฟังออกว่า วิลเลียมไม่ได้ตั้งใจปิดบัง แค่ไม่ให้พูดก่อนงานเปิดตัว ไม่งั้นจะไม่แจกเครื่องเล่นเกมให้

ฟังดูเหมือนเด็กๆ เล่นกันใช่ไหม?

แต่กลับได้ผลมาก ไม่มีใครอยากเป็นเป้าสายตา ถูกทายาทรุ่นสองเยาะเย้ยคงแย่แน่ ต่อไปจะเข้าสังคมในวงการได้อย่างไร

ฟาร์มในเท็กซัสไม่เหมาะกับการวิจัยและพัฒนา ตอนนี้วิลเลียมยังไม่รวยพอ ศูนย์วิจัยต้องตั้งที่ออสเตรเลียหรือไม่ก็ฮาวาย

สองที่นี้มีเกาะที่ค่อนข้างปิด แค่มีเงินพอ สร้างพระราชวังก็ไม่มีใครว่า

งานเปิดตัวที่ว่าเหมือนห้องเกมมากกว่า ตามกำหนดการ 8-10 โมงเป็นเวลาเยี่ยมชม เปิดทุกส่วนของบริษัท แน่นอนว่าต้องมีบัตรเชิญ

คนนอกดูความสนุก คนในดูเทคนิค ผู้ที่มาเช้าสุดย่อมเป็นคนในวงการ เจ้าของโรงหนังไม่ค่อยมีใครมาเช้า 10 โมงถึงจะเริ่มเป็นทางการ พวกเขามาก่อนหน้านั้นก็พอ

เหล่าผู้บริหารยังคงรักษาท่าที แต่ช่างเทคนิคใต้บังคับบัญชาไม่สนใจอะไรมาก เห็นเครื่องว่างก็ต้องลองเล่นสิ

ไม่นานมีพนักงานนำกาแฟและชามาเสิร์ฟ ตอนนี้คงมีแค่เจ้าของโรงหนังที่สนใจดื่ม เพราะบริษัทเกมญี่ปุ่นทั้งหลายกำลังมึนงงไปหมด

เครื่องเล่นเกมของฝ่ายตรงข้ามอยู่คนละยุคกับพวกเขาเลย ถ้าผลิตภัณฑ์นี้ออกสู่ตลาด รับรองว่าเงินดอลลาร์จะไหลมาเทมา

เห็นสายตาโลภมากของคู่แข่ง เหล่าผู้บริหารอาวุโสได้แต่ส่ายหน้าพร้อมยิ้มขมขื่น ถ้าไม่จ่ายราคาแพงลิบ ไม่มีทางได้ใบอนุญาตแน่

เจ้าของโรงหนังชาวอเมริกันไม่ได้โง่ทั้งหมด พวกเขาเข้าใจเร็วว่าทำไมถึงถูกเชิญมา นี่เป็นธุรกิจที่น่าสนใจมาก ถ้าเครื่องไม่แพงเกินไป การวางสักไม่กี่เครื่องในโรงหนังไม่ใช่ปัญหา

วิลเลียมมาถึงแต่เช้า ต้องต้อนรับเจ้าของโรงหนังบ้าง การรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเขาสำคัญมาก ตอนนี้ทำหนังเชิงพาณิชย์ยังไม่มีปัญหา เพราะเห็นแก่เงินไม่มีใครต่อต้าน

แต่ถ้าจะทำหนังศิลปะในอนาคตไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าไม่มีใครสนับสนุนก็จบ "The Shawshank Redemption" ตายเพราะแบบนี้ คำวิจารณ์ดีแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

อตารีที่แต่เดิมไม่สนใจในที่สุดก็ได้ข่าว คราวนี้พวกเขาโดนตบหน้าจนบวม ก่อนหน้านี้ยังคุยโวอยู่เลย ต่อไปไม่รู้จะเก็บกลับอย่างไร

สิ่งแรกที่พวกเขาคิดคือซื้อกิจการ นี่เป็นโรคเรื้อรังของบริษัทใหญ่อเมริกัน ถ้าซื้อไม่ได้ก็ดึงคนของคุณไป แล้วใช้ธนาคารกดดันคุณ

เจ้าของอตารีคือวอร์เนอร์ ไม่ใช่ยูนิเวอร์แซลที่แค่ทำท่าใหญ่โต พวกเขามีอำนาจจริง

วอร์เนอร์เป็นยักษ์ใหญ่ตัวจริง ไม่เพียงมีเครือข่ายโทรทัศน์ ยังมีช่องเคเบิล HBO ที่มีชื่อเสียง

หนังสือพิมพ์ นิตยสาร การ์ตูน มีครบทุกอย่าง ก่อนที่นิวส์คอร์ปจะผงาดขึ้น วอร์เนอร์คือเบอร์หนึ่งในวงการ

อตารีเป็นแค่ธุรกิจเล็กๆ ที่ไม่โดดเด่น แม้เจ้าของอตารีจะคุยใหญ่ แต่คงไม่มีสิทธิ์แม้แต่เข้าร่วมประชุมบอร์ด

เห็นบริษัทในเครือมากมายแบบนี้ คุณก็แยกแยะได้ง่ายว่าวอร์เนอร์ขยายตัวด้วยวิธีไหน

ใช่แล้ว การซื้อกิจการ

แม้เศรษฐกิจสองปีนี้จะไม่ดี แต่วงการสื่อกลับไม่ได้รับผลกระทบมากนัก ไวท์เอ็นเตอร์เทนเมนท์เข้าสู่สายตาพวกเขานานแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะวิลเลียม ไวท์ผงาดขึ้นเร็วเกินไป วอร์เนอร์คงลงมือไปแล้ว

ตอนนี้การซื้อกิจการยากขึ้นแล้ว อีกฝ่ายชัดเจนว่าไม่ขาดเงิน และมีความทะเยอทะยานในวงการบันเทิงเช่นกัน ไม่ใช่เป้าหมายที่จัดการง่าย สตีฟ รอสส์ไอ้แก่นั่นไม่ธรรมดา เป็นประธานบริหารสายพันธุ์เผด็จการ ทั้งเจ้าเล่ห์และรู้จักการประเมินสถานการณ์

เครือข่ายของมันน่าสะพรึงกลัว บาร์บารา สไตรแซนด์และสปีลเบิร์กล้วนเป็นเพื่อนสนิท

จากการเลือกของเขา คุณจะเห็นว่าสายตาคนๆ นี้ไม่ธรรมดา สปีลเบิร์กไม่ต้องพูดถึง ทุกคนรู้จักดี บาร์บารา สไตรแซนด์ก็ไม่ใช่คนเล็กๆ

ตอนที่มาดอนน่ายังร้องเพลงตามถนน เธอก็เป็นราชินีเพลงระดับท็อปแล้ว ภาพยนตร์เรื่องแรกที่กำกับและแสดงเอง กวาดรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมไปครอง

นั่นคือออสการ์นะ เธอเป็นนักร้องเป็นหลัก การทำหนังแค่งานอดิเรก

กลับมาที่สตีฟ รอสส์ ตอนนี้ไอ้เฒ่ากำลังกลุ้มใจ การผงาดขึ้นของวิลเลียม ไวท์ทำให้เขางงงวย ตอนที่ร่วมกดดันก็มีส่วนด้วย แต่ทุกอย่างหลังจากนั้นเกินการควบคุม ไอ้หมอนั่นจู่ๆ ก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้า

สำหรับเจ้าพ่อแบบเขา การอดทนชั่วคราวไม่ใช่ปัญหา แค่รอโอกาสเหมาะ เขาไม่รังเกียจที่จะกลืนกินทั้งเนื้อทั้งกระดูก ของดีๆ ของไอ้หมอนั่นมีมากเกินไป ยากจะไม่โลภมาก

เขากำลังหงุดหงิดเรื่องหนังช่วงคริสต์มาส ไม่นึกว่าจะมีเรื่องยุ่งยากอีก

ตามที่ลูกน้องรายงาน เครื่องเล่นเกมของอีกฝ่ายก็เจ๋งมาก การแปลงเป็นเกมทีวีเป็นแค่เรื่องของเวลา

ภาพยนตร์ เกม และการ์ตูนลึกลับนั่น โปรเจกต์มากมายที่ทับซ้อนกับวอร์เนอร์ ยากที่จะไม่เกิดการปะทะ

จะใช้กลโกงดีไหม?

ไอ้คาวบอยเท็กซัสที่ดุดันนั่นไม่ใช่เป้าหมายง่ายๆ คนที่กล้าย้อมสุนัขให้เป็นสีเขียว คุณไม่อาจตัดทิ้งความเป็นไปได้ที่จะเผชิญหน้ากันโดยตรง

สตีฟ รอสส์ตอนนี้เป็นคนที่ต้องระวังตัว เขาไม่อยากไปยุ่งกับการต่อสู้อะไรทั้งนั้น มันไม่จำเป็นเลย

สำคัญที่สุดคือ พวกเขาอาจจะสู้ไม่ได้ ตอนนี้ฝ่ายนั้นมีบอดี้การ์ดเป็นทหารพิเศษ ยังมีบริษัทรักษาความปลอดภัยของตัวเอง พวกแก๊งที่เขารู้จัก คงไม่พอให้อีกฝ่ายเล่นด้วยซ้ำ

โรคของคนรวยคือกลัวตาย ไอ้เฒ่าลังเลชัดเจน เขาไม่แน่ใจการตอบโต้ของอีกฝ่าย จากพฤติกรรมก่อนหน้า นี่มันไอ้บ้าที่ต้องเอาคืนทุกเรื่อง

เกี่ยวกับสตีฟ รอสส์ ในอนาคตมีหนังสือเล่มหนึ่งเล่าถึงเขา วิลเลียมย่อมรู้ว่าเขาร้ายกาจแค่ไหน เรื่องขโมยบทก็โยนความผิดใส่ไอ้แก่นี่โดยตรง

วิลเลียมอาศัยความที่ตัวเองยังหนุ่ม ใช้วิธีชกสะเปะสะปะเอาชนะครูมวย ความไร้เหตุผลของเขาทำให้หลายคนถอยห่าง

คนพวกนั้นล้วนมีสถานะทางสังคม ไม่อยากบ้าไปกับเขา สำหรับพวกไอ้เฒ่า คนที่มีเล่ห์เหลี่ยมลึกซึ้งถึงจะน่ากลัว ไอ้พวกอารมณ์ร้อนเหมือนประทัด สักวันต้องตายเอง

คนที่ต้องตายในไม่ช้า ไปสนใจทำไม เผลอๆ อาจพลอยฉิบหายไปด้วย

ไม่เห็นตระกูลฮันต์ยอมอ่อนข้อหรือ ชัดเจนว่าอีกฝ่ายตั้งใจกลั่นแกล้ง ถ้าไม่พอใจก็มาเอาดีกัน

ใครๆ ก็รู้ว่าคนเท็กซัสไว้ใจไม่ได้ แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้ นี่มันยุคอะไรแล้ว ทำไมยังมีเรื่องตะลุมบอนน่าขันแบบนี้ นึกว่าเป็นก่อนสงครามโลกครั้งที่สองหรือไง?

งานเปิดตัวยังไม่เริ่ม โลกภายนอกก็เดือดแล้ว วิลเลียมรู้ว่า แขกวันนี้ต้องมีตัวแทนจากทุกฝ่าย

แต่เขาก็ไม่สนใจ นี่เป็นธุรกิจถูกกฎหมาย ถ้าจะมาสร้างทฤษฎีว่าเกมเป็นอันตรายอีก เขาก็จะย้ายออกจากอเมริกา

(จบบทที่ 98)