บทที่ 58 เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ (ตอนฟรี)

บทที่ 58 เก็บเกี่ยวผลประโยชน์

เมื่อเข้าสู่เดือนตุลาคม ตระกูลฮันท์ตกอยู่ในภาวะคลั่ง การปรับราคาขึ้นไม่สามารถอธิบายสถานการณ์นี้ได้อีกต่อไป นี่คือการปั่นตลาดอย่างโจ่งแจ้ง

ความจริงพวกเขาก็ลำบากไม่น้อย หลังจากราคาใกล้ 20 ดอลลาร์ ตลาดก็มีคำสั่งขายทำกำไรทยอยออกมา แม้จะแอบขายอย่างระมัดระวัง แต่ก็เด็ดขาดมาก

ตอนนี้พวกเขาขี่เสือไปแล้วลงยาก ตลาดเงินดูคึกคัก แต่นักลงทุนตามกระแสกลับไม่ได้เข้ามาอย่างที่ควร โบรกเกอร์ฟิวเจอร์สก็ไม่ชอบสินค้าตัวนี้

"พวกเขาคิดง่ายเกินไป" วิลเลียมพึมพำขณะดูกราฟราคา "การลงทุนอาจทุ่มสุดตัวได้ แต่ใครจะกล้าเข้ามาเล่นตัวที่ใช้เลเวอเรจ 100 เท่า? พวกเขาโง่หรือทั้งตระกูลโง่กันหมด?"

หลังจากโดนหลอกมาหลายสิบปี ตอนนี้คนโง่เหลือน้อยลงเรื่อยๆ นี่คือสภาพวอลล์สตรีต คนโกงมีมากเกินไป คนโง่ไม่พอให้หลอกแล้ว

"ฟู่" วิลเลียมหันไปทางผู้จัดการอาวุโส "การปั่นตลาดชัดเจนขนาดนี้ อาจมีคนเข้ามาฉวยโอกาสทำเงินแล้วรีบถอย แต่คนที่จะทุ่มสุดตัวมีน้อย นักลงทุนสถาบันไม่มีทางเล่นด้วยหรอก ปล่อยให้ตระกูลฮันท์บ้าไป"

ตอนนี้ตระกูลฮันท์เริ่มสับสน เศรษฐีตะวันออกกลางเพิ่งเข้ามาลงทุนอีกรอบ ทำให้อธิบายสถานการณ์แปลกๆ ตอนนี้ไม่ได้ การวิเคราะห์แรกของพวกเขาผิดชัดๆ คำสั่งขายระยะยาวพวกนี้ไม่ใช่ของพวกเศรษฐีน้ำมันแน่

วิลเลียมไม่กังวลแล้ว แม้ตระกูลฮันท์จะรู้ตอนนี้ก็ไม่เป็นไร เขาถือสถานะแค่ 40% และต้นทุนต่ำมาก

"อยากเห็นหน้าพวกผู้ใหญ่จังเลย" เขายิ้มมุมปาก "ไม่รู้จะกระอักเลือดกันไหม"

ตระกูลฮันท์เจอปัญหาจริงๆ แล้ว การจะดันราคาเงินต่อต้องพึ่งธนาคาร แต่ดอกเบี้ยตอนนี้น่ากลัวมาก ถ้าไม่มีหลักประกันที่เหมาะสม ธนาคารไม่มีทางปล่อยกู้

ธนาคารที่ทำการเคลียร์ให้โบรกเกอร์ฟิวเจอร์สก็เริ่มกลัว พวกเขารู้สถานการณ์ดี แค่พลาดนิดเดียว ทุกคนจะพังไปด้วยกัน

การลงทุนใหม่ของเศรษฐีตะวันออกกลางดูเหมือนจะเพิ่มความมั่นใจให้กลุ่มนี้ไม่น้อย ในเมื่อขี่เสือมาแล้ว ก็ต้องสนับสนุนต่อไป

"น่าสนใจจริงๆ" วิลเลียมครุ่นคิด "พวกเขาคงอยากรู้ว่าใครกันแน่ที่ถือสถานะระยะยาวพวกนี้"

แม้การขายจะค่อยเป็นค่อยไป แต่ผู้ถือสถานะเหล่านั้นเดินหน้าอย่างมั่นคง ไม่สนใจปัจจัยภายนอกใดๆ

พอรู้ต้นทุนของคู่แข่ง กลุ่มนักลงทุนก็ถึงกับอึ้ง

"บ้าเอ๊ย ต่ำกว่าหกดอลลาร์ด้วยซ้ำ สัญญาเดียวกำไรเป็นหมื่นดอลลาร์ ไอ้บ้านี่มีกี่สัญญากันแน่?"

พวกเขาทำหน้าเหมือนกินของเน่า ทั้งอิจฉาทั้งแค้นจนพูดไม่ออก

การสืบว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังไม่ใช่เรื่องง่าย บัญชีกระจายตัวมาก ใช้ชื่อบริษัทเหมืองต่างๆ

ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มนี้ไม่ใช่พวกที่จะมาแหย่เล่นๆ ธนาคารสองแห่งโดนคำเตือนหนักๆ ไปแล้ว

"คุณฟู่" วิลเลียมหันไปทางผู้จัดการอาวุโส "วงการการเงินแคบนิดเดียว ลองคิดดู... ใครกันที่จะแอบเข้าบ้านแล้วย้อมสีสุนัขเป็นสีเขียวได้ โดยที่ทั้งการ์ดและครอบครัวไม่รู้ตัว มันน่ากลัวแค่ไหน?"

ดูผิวเผินอาจเป็นแค่การก่อกวนของพวกอันธพาล ถ้าแจ้งตำรวจ พวกเขาก็คงคิดแบบนั้น

แต่จุดแปลกอยู่ที่รายละเอียด บ้านพวกนั้นใช้ระบบรักษาความปลอดภัยระดับมืออาชีพ ทรัพย์สินมีค่าไม่หายไปแม้แต่นิดเดียว

"จะมีอันธพาลที่ไหนมีความเป็นมืออาชีพขนาดนั้น?" วิลเลียมยิ้มเย็น "นี่คือการข่มขู่โจ่งแจ้ง ไม่มีการปิดบังใดๆ"

แม้ธนาคารจะเคยมีเรื่องกับคนอื่น แต่ไม่เคยถึงระดับนี้

พอนึกถึงธุรกรรมเงินที่ผิดปกติ เหล่าผู้ใหญ่ถึงกับกล้ามเนื้อกระตุก ชัดเจนว่าพวกเขาไปแหย่ใครเข้า ถ้ามีครั้งหน้า อีกฝ่ายคงไม่เกรงใจที่จะเตือนอีกครั้ง ผลจะเป็นยังไง แค่คิดก็ขนลุก

"เราต้องเพิ่มกำลังรักษาความปลอดภัยของตระกูล" วิลเลียมพูดอย่างจริงจัง "ตอนนี้เราไม่ขัดสนเงินแล้ว เราต้องขยายกำลัง"

"ครับคุณชาย" คุณฟู่ตอบรับ "ใช้โอกาสที่คุณชายกำลังหาบอดี้การ์ด เราจะรับคนมีฝีมือเพิ่ม"

"ดีครับคุณฟู่ เราต้องฝึกคนของเราเองด้วย" วิลเลียมว่า "ใช้คอนเน็คชั่นในจีนหาอดีตหน่วยพิเศษที่มีพื้นเพดี แล้วหาคนที่มีแววมาฝึกเอง"

"ครับ แต่สัดส่วนคนเอเชียมากไปอาจไม่ดี บางงานต้องใช้คนหน้าตาฝรั่ง"

เห็นสีหน้าคุณฟู่ วิลเลียมก็ได้แต่ถอนหายใจ อเมริกาพูดดีแค่ไหน แต่การเหยียดเชื้อชาติยังมีให้เห็นทั่วไป

"งั้นเราไปหาคนจากคูร์กามาเพิ่ม" วิลเลียมเสนอ "ให้ครอบครัวพวกเขาอยู่ในฟาร์ม จะได้ไม่ต้องกังวล"

ตระกูลใหญ่ในอเมริกาต่างมีกองกำลังรักษาความปลอดภัย โดยเฉพาะในเท็กซัส คนอ่อนแอคงโดนยึดฟาร์มและธุรกิจไปนานแล้ว

ชาวเท็กซัสมีจิตใจเข้มแข็ง ที่นี่มีสภาพอากาศรุนแรงที่สุดในอเมริกา อะไรที่เห็นในหนังคาวบอย ที่เท็กซัสมีให้เห็นหมด

วิลเลียมยังคงสะสมกำลัง ขณะที่ค่อยๆ ทยอยขายฟิวเจอร์สเงินทุกวัน

ตลาดการเงินมีปัญหา ธนาคารอื่นๆ ไม่กล้าเคลื่อนไหวแล้ว เขาเตือนธนาคารสองแห่งอย่างเปิดเผย นี่คือสัญญาณ - ถ้าไม่อยากให้เรื่องบานปลาย ก็อยู่เฉยๆ ดีกว่า

ตระกูลฮันท์ไม่ค่อยมีเพื่อน ถ้าสืบผ่านรัฐบาล คำตอบไม่ยาก

แต่ก็อย่างว่า ถ้าก่อนหน้านี้ไม่รู้ จะทำอะไรก็ได้ แต่ตอนนี้เขาเตือนแล้ว ถ้ายังจะอ้างว่าไม่รู้ เขาคงสงสัยไอคิวคุณแล้ว

มาถึงจุดนี้ ตระกูลฮันท์ก็ไม่มีทางเลือก ถ้าไม่อยากขาดทุนยับ ก็ต้องดันราคาเงินต่อไป

พวกเขายังมีไม้ตาย โซเวียตกำลังเพิ่มกำลังทหาร สงครามในอัฟกานิสถานใกล้จะเริ่มแล้ว

ถ้าเกิดสงคราม ราคาทองคำต้องขึ้นแน่ สำหรับเงินก็เป็นข่าวดี ถ้าอเมริกาเข้าร่วมด้วย ครั้งนี้พวกเขาต้องรวยแน่

ไพ่ใบสุดท้ายคือรัฐบาล ถ้าตลาดเงินพัง ธนาคารสิบกว่าแห่งจะล้ม ไม่มีใครกล้ารับผิดชอบ ถ้าไม่ไหวก็โยนให้เฟด พวกเขาไม่กล้าปล่อยให้ระบบการเงินพังแน่

(จบบทที่ 58)