บทที่ 219 อยากจะเลื่อนอันดับ? เจ้ามีความสามารถนั้นเหรอ?

บทที่ 219 อยากจะเลื่อนอันดับ? เจ้ามีความสามารถนั้นเหรอ?

ทุกคนต่างก็รู้ว่าเซี่ยโหวฉางชิงคิดอะไรอยู่? เขาแค่อยากจะสร้างชื่อเสียงในการประลองยุทธ์ครั้งนี้เท่านั้น

ดังนั้น ตอนที่เขาแพ้เฉินจิ้นในครั้งแรก เขารู้สึกว่าเขาไม่สามารถรับมือกับคนที่ติดหนึ่งในยี่สิบอันดับแรกของรายนามมนุษย์ได้ เขาจึงได้แต่เลือกซูซิน ผู้ที่อยู่ในอันดับที่ยี่สิบสอง

แต่ถ้าเจ้ายังเอาชนะซูซินไม่ได้ละก็… เจ้าจะไปท้าทายหลิวเซียวและคนอื่นๆ อีกเหรอ? เจ้าเห็นจอมยุทธ์ที่ติดอันดับในรายนามมนุษย์เป็นอะไร? เป็นบันไดให้เจ้าก้าวขึ้นไปหรือไง?

ทุกคนต่างก็มีความทะเยอทะยาน เพียงแต่บางคนปิดบังได้ดี ส่วนบางคนปิดบังได้ไม่ดี

อย่างเช่น เฉินจิ้น แน่นอนว่าเขาอยากจะก้าวขึ้นไปเป็นอันดับหนึ่งของรายนามมนุษย์ แต่ใครก็ตามที่ได้พบกับเขา ต่างก็พูดว่าเฉินจิ้นเป็นคนที่สุภาพและอ่อนน้อม

ส่วนเซี่ยโหวฉางชิงผู้นี้ เขากลับทำตัวน่าเกลียดมาก หรือจะพูดได้ว่า เขาเห็นรายนามมนุษย์เป็นบันไดให้เขาก้าวขึ้นไป มันทำให้จอมยุทธ์ที่ติดอันดับในรายนามมนุษย์ไม่พอใจ แม้แต่เซียวหวง ซึ่งทำตัวสมบูรณ์แบบมาโดยตลอด ก็ยังคงทำหน้าบึ้งตึง

ถ้าสู้กับคนหนึ่งไม่ได้ ก็ไปสู้กับอีกคนหนึ่ง เจ้าเห็นการประลองยุทธ์เจียงหนานเป็นเรื่องตลกงั้นเหรอ?

เซี่ยโหวฉางชิงก็รู้ว่าการกระทำแบบนี้ไม่เหมาะสม แต่ตอนนี้ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น ถ้าเขาอยากจะสร้างชื่อเสียงในการประลองยุทธ์เจียงหนานครั้งนี้ เขาต้องเอาชนะจอมยุทธ์ที่ติดอันดับในรายนามมนุษย์ให้ได้

ดังนั้น เซี่ยโหวฉางชิงจึงได้แต่มองเซียวหวง “คุณชายเซียว ดูเหมือนว่ากฎของการประลองยุทธ์เจียงหนานไม่ได้บอกว่า… อนุญาตให้ท้าทายได้แค่ครั้งเดียว ใช่หรือไม่?”

สีหน้าของเซียวหวงดูไม่ค่อยดี แน่นอนว่ากฎของการประลองยุทธ์เจียงหนานไม่มีข้อนี้ คาดว่าแม้แต่คนของตระกูลเซียวที่สร้างการประลองยุทธ์เจียงหนานขึ้นมา พวกเขาก็คงจะไม่คิดว่าจะมีคนที่กล้าทำแบบนี้ในการประลองยุทธ์เจียงหนาน

ตอนที่เซียวหวงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ซูซินก็ยิ้ม แล้วเดินออกมา “ในเมื่อพี่เซี่ยโหวอยากจะท้าทายข้า งั้นข้าก็จะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง”

พอเห็นว่าซูซินยอมรับคำท้า เซียวหวงก็ไม่ได้พูดอะไรอีกต่อไป เขากระโดดลงจากเวที แล้วรอให้คนทั้งสองคนนี้ลงมือ

พอเห็นว่าซูซินยอมรับคำท้า ดวงตาของเซี่ยโหวฉางชิงก็เต็มไปด้วยความดีใจ เขาโค้งคำนับ “พี่ซู งั้นข้าจะลงมือแล้วนะ”

ซูซินพยักหน้า แล้วให้เขาลงมือ

เซี่ยโหวฉางชิงสูดหายใจเข้าลึกๆ เขายังคงใช้กระบวนท่า “จันทร์ตก ฟันเพียงครั้งเดียว” แสงดาบที่รุนแรง พุ่งลงมาพร้อมกับแสงจันทร์ที่เย็นเยียบ ในชั่วพริบตา เบื้องหน้าของซูซินก็มืดมิด มีแค่แสงจันทร์ที่พร่ามัว และแสงดาบที่รุนแรง

ซูซินไม่ได้ขยับ เขามองดู “จันทร์เสี้ยว” ที่กำลังตกลงมา

คนอื่นๆ ต่างก็มองซูซินอย่างประหลาดใจ พวกเขาไม่เชื่อว่าซูซินจะเหม่อลอยในเวลานี้ แต่ซูซินกลับไม่ขยับ พอแสงดาบพุ่งเข้ามาหาเขา เขาก็ยังคงไม่เคลื่อนไหวตัวอยู่ดี

เซี่ยโหวฉางชิงก็รู้สึกว่ามันมีอะไรผิดปกติ

ไม่ว่ายังไง ซูซินก็เป็นถึงจอมยุทธ์ที่อยู่ในอันดับที่ยี่สิบสองของรายนามมนุษย์ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะถูกดาบเล่มเดียวของเซี่ยโหวฉางชิงทำให้ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ใช่ไหม? หรือว่ามันมีกับดัก?

ยิ่งเซี่ยโหวฉางชิงคิดมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกสงสัยมากขึ้นเท่านั้น มือที่ถือดาบของเขาสั่นสะเทือน แต่ตอนนี้ ซูซินกลับลงมืออย่างกะทันหัน!

เขาใช้นิ้วมือซ้ายจิ้มออกไป มันเงียบมาก แต่กลับมีสายฟ้าปรากฏขึ้นรอบๆ ตัวเขา แล้วฉีกขาดท้องฟ้าที่มืดมิด

นิ้วนั้น เหมือนกับมังกรที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า เสียงฟ้าร้องดังก้อง มันฉีกขาดท้องฟ้า แล้วสั่นสะเทือนสรรพสัตว์!

พอใช้นิ้วนี้ ซูซินก็เหมือนกับเทพสายฟ้าที่อยู่บนสวรรค์ เขาดูยิ่งใหญ่มาก!

นี่คือกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดในเคล็ดดัชนีสยบเทวะ…. “จิงเจ๋อ(แมลงตื่นจำศีล)”!

“แมลงตื่น ฟังเสียงฟ้าร้อง” ไป๋โฉวเฟยในนิยายมักจะใช้กระบวนท่า “จิงเจ๋อ” ส่วนซูซินก็มักจะใช้มันเช่นกัน ดังนั้น ในบรรดากระบวนท่าทั้งหมดของเคล็ดดัชนีสยบเทวะยี่สิบสี่ฤดู ซูซินจึงใช้กระบวนท่า “จิงเจ๋อ” ได้คล่องแคล่วมากที่สุด

เขาใช้มันมากมายหลายครั้ง ทุกครั้งที่เขาใช้มัน ความเข้าใจของเขาก็จะลึกซึ้งมากขึ้น

เดิมที เคล็ดดัชนีสยบเทวะยี่สิบสี่ฤดูควรจะเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ตอนนี้ ความเข้าใจของเขาในกระบวนท่าอื่นๆ มีแค่ประมาณ 60% ส่วนกระบวนท่า “จิงเจ๋อ” เขากลับมีความเข้าใจถึง 99%!

มันเกือบจะเทียบเท่ากับวิชายุทธระดับสามดาวที่แลกเปลี่ยนมาจากระบบแล้ว

พอเผชิญหน้ากับนิ้วที่เหมือนกับเทพสายฟ้าจุติ จันทร์เสี้ยวก็หายไป ดาบโค้งแตกสลาย ภายใต้สายตาที่ตกใจของเซี่ยโหวฉางชิง ซูซินก็ใช้กระบี่เทวะเซวียเหอแทงออกไปทันที!

กระบี่โลหิตพุ่งออกมา ทำลายล้างสวรรค์และปฐพี!

แสงสีเลือดพุ่งลงมาพร้อมกับเซี่ยโหวฉางชิง เสียงของวัตถุหนักๆ ตกลงบนพื้นดังขึ้น

“ครั้งหน้า ถ้าเจ้าอยากจะหาโอกาสเพื่อเลื่อนอันดับ เจ้าต้องคิดให้ดีก่อนว่า… เจ้ามีความสามารถนั้นหรือไม่?”

ซูซินเก็บกระบี่ แต่ตอนนี้ เซี่ยโหวฉางชิงไม่สามารถได้ยินคำพูดของเขาอีกต่อไปแล้ว ภายใต้กระบี่เทวะเซวียเหอของซูซิน การที่เซี่ยโหวฉางชิงสามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้ มันก็ถือว่าไม่เลวแล้ว

ซูซินใช้สองกระบวนท่า ทำร้ายเซี่ยโหวฉางชิงจนบาดเจ็บสาหัส ทุกคนที่อยู่ที่นี่ ต่างก็มองซูซินกับเฉินจิ้นด้วยสายตาที่แปลกๆ

ถึงแม้ว่าคนทั้งสองคนนี้จะเอาชนะเซี่ยโหวฉางชิงได้ แต่การเอาชนะของซูซินนั้นดูง่ายดายกว่ามาก เขาใช้สองกระบวนท่า ทำร้ายอีกฝ่ายจนบาดเจ็บสาหัส

แบบนี้ มันไม่เหมือนกับการที่บอกว่าซูซินแข็งแกร่งกว่าเฉินจิ้นหรอกเหรอ?

แต่ก่อนที่ทุกคนจะคิดอย่างละเอียด ก็มีชายวัยกลางคนสองคนที่พลังอยู่ในขั้นตำหนักศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดวิ่งขึ้นไปบนเวที พวกเขารีบตรวจสอบบาดแผลของเซี่ยโหวฉางชิง แล้วป้อนโอสถให้กับเขาหลายเม็ด

พอชายคนหนึ่งพบว่าเซี่ยโหวฉางชิงไม่ได้อยู่ในอันตรายถึงชีวิต เขาก็ลุกขึ้นยืนอย่างโกรธแค้น แล้วชี้ไปที่ซูซิน “ซูซิน! นี่เป็นแค่การประลองยุทธ์บนเวทีของงานชุมนุมเจียงหนาน แต่เจ้ากลับเกือบจะทำลายวิทยายุทธ์ของศิษย์ตระกูลเซี่ยโหวของพวกเรา เจ้าคิดจะทำอะไร!?”

ซูซินหัวเราะเยาะ “การประลองยุทธ์บนเวที มันย่อมเป็นการต่อสู้ที่เอาเป็นเอาตาย การที่ข้าไม่ได้ควบคุมพลังของตัวเอง มันไม่ได้เหรอ?

พวกเจ้าควรจะดีใจนะที่นี่เป็นงานชุมนุมเจียงหนาน ถ้าเป็นที่อื่นๆ ใครจะสนใจว่าเขาจะตายหรือไม่? แน่นอนว่า ถ้าพวกเจ้าไม่พอใจ ก็สามารถลงมือได้ นอกเวที มีที่ว่างมากมาย”

พอเขาพูดจบ คนของตระกูลเซี่ยโหวสองคนนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรอีกต่อไป พวกเขาทำได้แค่พาเซี่ยโหวฉางชิงลงจากเวทีด้วยความโกรธ

พวกเขาอาจจะเป็นบุคคลสำคัญในเขตการปกครองจงซาน แต่เมื่อเทียบกับจอมยุทธ์หนุ่มรุ่นใหม่ที่ติดอันดับในรายนามมนุษย์อย่างซูซินแล้ว พวกเขาย่อมเทียบไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น พอผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ข้างล่างเห็นว่าซูซินทำร้ายเซี่ยโหวฉางชิงจนบาดเจ็บสาหัส พวกเขาก็ไม่ได้ด่าทอซูซินว่าลงมืออย่างโหดเหี้ยม แต่กลับแอบชื่นชมซูซินในใจ

สำหรับพวกเขาแล้ว พวกเขาเกลียดคนที่ทำลายกฎมากที่สุด เพียงแต่คนที่ทำลายกฎในอดีตคือซูซิน แต่ตอนนี้ กลับกลายเป็นเซี่ยโหวฉางชิง การปฏิบัติต่อพวกเขาย่อมแตกต่างกัน

หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้ ผู้ชนะคนอื่นๆ ในการประลองยุทธ์เจียงหนานก็ไม่มีความคิดที่จะไปท้าทายจอมยุทธ์ที่ติดอันดับในรายนามมนุษย์อีกต่อไป

พอเห็นพลังของซูซิน พวกเขาก็รู้แล้วว่าจอมยุทธ์ที่ติดอันดับในรายนามมนุษย์นั้นน่ากลัวยิ่งนัก

ถึงแม้ว่าการลงมือของเฉินจิ้นเมื่อกี้จะดูธรรมดา แต่นั่นเป็นเพราะเขาไม่ได้ลงมือหนัก แต่ถ้าพวกเขาได้พบกับคนที่ลงมืออย่างโหดเหี้ยมแบบซูซินละก็… พวกเขาคงจะต้องร้องไห้แน่ๆ!

ตอนที่เซียวหวงกำลังจะให้ผู้ชนะคนอื่นๆ ในการประลองยุทธ์เจียงหนานเลือกสามอันดับแรก เยว่ชิงผิงก็พูดว่า “พี่เซียว ข้าจำได้ว่าในการประลองยุทธ์เจียงหนาน จอมยุทธ์ที่ติดอันดับในรายนามมนุษย์สามารถท้าทายใครก็ได้ ใช่ไหม? วันนี้ ข้าอยากจะประลองฝีมือกับซูซิน ไม่ทราบว่าได้หรือไม่?”

ทุกคนต่างก็มองเยว่ชิงผิงกับซูซิน พวกเขารู้ว่าเยว่ชิงผิงมาที่นี่ เพื่อแก้แค้น!

ก่อนหน้านี้ เยว่ชิงผิงเคยหาเรื่องซูซิน แต่กลับถูกจูเก๋อชิงเทียนขัดขวางเอาไว้ แต่ตอนนี้ ในงานชุมนุมเจียงหนาน ต่อหน้าสาธารณชน ซูซินคงจะไม่หลบอยู่ข้างหลังจูเก๋อชิงเทียน ใช่ไหม?

กฎของการประลองยุทธ์เจียงหนานไม่ได้บอกว่าจอมยุทธ์ที่อันดับสูงกว่า ไม่สามารถท้าทายจอมยุทธ์ที่อันดับต่ำกว่าได้ ถึงแม้ว่าการประลองยุทธ์เจียงหนานจะห้ามไม่ให้ฆ่าคน แต่จอมยุทธ์ที่ติดอันดับในรายนามมนุษย์สามารถแก้แค้นส่วนตัวที่นี่ได้ มันขึ้นอยู่กับว่าทั้งสองฝ่ายคิดอย่างไร?

ผู้ฝึกยุทธ์มากมายต่างก็มองซูซิน ตอนนี้ มันขึ้นอยู่กับว่าซูซินจะพูดอะไรไหม?

การที่เขาไม่ตกลง มันย่อมเป็นเรื่องปกติ เพราะขอบเขตบ่มเพาะของคนทั้งสองคนนี้ต่างกันหนึ่งขั้นเล็กๆ

สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป การที่ขอบเขตบ่มเพาะต่างกันหนึ่งขั้นเล็กๆ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ต้องรู้ก่อนว่า… ในรายนามมนุษย์ การที่ขอบเขตบ่มเพาะต่างกันหนึ่งขั้นเล็กๆ มันแตกต่างกันราวกับฟ้ากับเหว!

ดังนั้น การที่ซูซินปฏิเสธ มันย่อมเป็นเรื่องปกติ อย่างมาก ก็มีแค่คนที่ไม่ชอบเขาเท่านั้น ที่จะพูดว่าเขากลัวการต่อสู้

แต่ถ้าซูซินตกลง ผลลัพธ์ก็ไม่อาจคาดเดาได้

การประลองยุทธ์เจียงหนานห้ามไม่ให้ฆ่าคน งั้นพวกเขาสามารถทำลายวิทยายุทธ์ของอีกฝ่ายได้หรือไม่?

เยว่ชิงผิงมองซูซินโดยไม่กระพริบตา ในดวงตาของเขา มีรอยยิ้มเยาะเย้ย เจ้ากล้าสู้กับข้าไหม?

ซูซินยิ้ม แล้วลุกขึ้นยืน “ในเมื่อพี่เยว่ต้องการชี้แนะ งั้นข้าก็จะขอคำแนะนำจากท่าน”

“สบายใจได้ ครั้งนี้ ข้าจะทำให้เจ้าได้เห็นว่า… ‘ฝ่ามือหยกสลาย’ ที่แท้จริง เป็นอย่างไร?”

บนเวที เยว่ชิงผิงยื่นมือออกมา แล้วให้ซูซินลงมือก่อน

แน่นอนว่า ซูซินจะไม่สุภาพกับเขา เขาใช้นิ้วจิ้มออกไป สายฟ้าและสายลมพุ่งออกมา พลังดัชนีที่รุนแรง ราวกับว่ามันกำลังจะทำลายท้องฟ้า มันทำให้เวทีสั่นสะเทือน

เมื่อกี้ นิ้วนี้ทำลายดาบเล่มหนึ่งของเซี่ยโหวฉางชิงโดยตรง ทุกคนยังคงจำพลังของมันได้

พอเผชิญหน้ากับนิ้วที่น่ากลัวนี้ เยว่ชิงผิงก็แค่ยื่นมือออกมา มือข้างนั้นคือ… ฝ่ามือหยกสลาย!

ฝ่ามือขนาดใหญ่ควบแน่นปราณสวรรค์และปฐพีรอบๆ ตัวเขา แล้วพุ่งลงมา ราวกับว่าภูเขาไท่ซานกำลังกดทับลงมา พลังของกระบวนท่า “จิงเจ๋อ” ถูกพลังฝ่ามือของเยว่ชิงผิงทำลาย จนทำให้ซูซินถอยหลังไปหนึ่งก้าว

เยว่ชิงผิงดูเหมือนกับจอมมาร เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กลิ่นอายที่รุนแรงพุ่งเข้ามาหาซูซิน เขารัวฝ่ามือ พลังฝ่ามือที่รุนแรง ทำให้เวทีสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง

สีหน้าของผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ที่นี่ซีดลง พวกเขาไม่เคยเห็นเยว่ชิงผิงที่ดูน่ากลัวแบบนี้มาก่อน

ในฐานะคนที่อยู่ในอันดับที่เก้าของรายนามมนุษย์ เยว่ชิงผิงย่อมมีผลงานมากมาย ยิ่งไปกว่านั้น เขายังอยู่ในรายนามมนุษย์มานานกว่าสิบปีแล้ว มีผู้ฝึกยุทธ์มากมายที่เคยเห็นเขาลงมือ

แต่วิทยายุทธ์ของเยว่ชิงผิงในอดีต ดูยิ่งใหญ่มาก แต่เยว่ชิงผิงที่ดูน่ากลัวราวกับจอมมารแบบนี้ มันช่างหายากยิ่งนัก

กระบี่โลหิตพุ่งออกมา ร่างกายของซูซินถูกย้อมด้วยสีแดงเลือด แสงกระบี่สีแดงเลือดที่น่ากลัวระเบิดออกมา มันช่างดูน่าตื่นตาตื่นใจมาก

แต่น่าเสียดายที่พลังของเยว่ชิงผิงแข็งแกร่งมาก ภายใต้ฝ่ามือหยกสลาย ปราณแก่นแท้ของเขาควบแน่นเป็นเงาฝ่ามือขนาดใหญ่หลายจั้ง แล้วทำลายแสงกระบี่สีแดงเลือดของซูซินโดยตรง!

“ฝ่ามือหยกสลาย ครอบคลุมฟ้า!”

ภายใต้ฝ่ามือนี้ ซูซินก็ถอยหลังไปอีกหนึ่งก้าว แต่จิตใจของเขากลับแจ่มใสมาก เขาสัมผัสถึงพลังของฝ่ามือหยกสลายของเยว่ชิงผิง ซึ่งควบแน่นปราณสวรรค์และปฐพีรอบๆ ตัวเอาไว้ ราวกับว่าเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ขาดอีกนิดเดียว เขาก็จะเข้าใจมันได้แล้ว!

ส่วนเยว่ชิงผิง เขาก็ลงมืออีกครั้งโดยไม่ลังเล เขากางมือออก ราวกับนกเผิงที่กำลังจะจับมังกร แล้วพุ่งเข้าหาซูซิน!