บทที่ 28: แตกใส่หน้าดาวมหาลัย (25+)

บทที่ 28: แตกใส่หน้าดาวมหาลัย (25+)

เฉินเจียหาวไม่เคยคิดมาก่อนว่าหัวนมของเขาจะไวต่อความรู้สึกได้ขนาดนี้ การถูกเลียเหมือนลูกแมวกินอาหารมันจะรู้สึกดีได้ขนาดนี้

“ไม่ไหวแล้ว อวี่ซิน...ฉันจะเสร็จแล้ว!!!”

เฉินเจียหาวครางเสียงแหบพร่า จ้าวอวี่ซินได้ยินก็อึ้งไปเล็กน้อย นี่มันเพิ่งจะสองนาทีกว่าๆ เองนะ

แต่พอเห็นท่าทางหื่นกระหายของผู้ชายตอนนี้เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก รีบเร่งความเร็วในการใช้มือรูดให้เขา แล้วก็ดูดเลียหัวนมไม่หยุด ใช้ลิ้นเล็กๆ ดุนดันอยู่ตลอดเวลา

ภายใต้การกระตุ้นขนาดนี้ เฉินเจียหาวที่มีประสบการณ์แค่ครั้งเดียวจะไปทนได้ยังไง

ลูกอัณฑะกระตุกเกร็ง ความสุขสมอย่างรุนแรงพุ่งออกมาจากต่อมลูกหมาก ในชั่วพริบตาความรู้สึกนั้นก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายจนหน้ามืด

สองมือของเขาลูบไล้ไปทั่วร่างกายของเธออย่างสะเปะสะปะ จับหน้าอกอวบอิ่มขยำอย่างรุนแรง การปลดปล่อยความใคร่บางครั้งมันก็ไร้ซึ่งระเบียบแบบนี้แหละ

หน้ามืด...รูหรรมเปิด...น้ำอสุจิร้อนๆ พุ่งออกมา ราวกับกระสุนที่เต็มไปด้วยพลัง

จ้าวอวี่ซินหลับตาลงโดยอัตโนมัติ ยังคงอมหัวนมดูดเลียอยู่ พอดีว่าองคชาตของเขาเล็งไปที่ข้างแก้มของเธอพอดี

น้ำอสุจิพุ่งออกมาอย่างแรง พร้อมกับที่เธอรูดให้ไม่หยุด...หนึ่งสาย...สองสาย...

ไม่น่าเชื่อว่ามันจะไม่เปื้อนตัวของเฉินเจียหาวเลย แต่กลับไปเปื้อนที่ผมและใบหน้าของเธอทั้งหมด จ้าวอวี่ซินก็ไม่ได้ตกใจอะไร ยังคงรูดให้เขาต่อไป

จนกระทั่งรู้สึกได้ถึงร่างกายที่สั่นเทาของชายหนุ่ม องคชาตของเขากระตุกแต่ไม่มีน้ำอสุจิออกมาแล้ว เธอถึงจะหยุดแล้วลุกขึ้นมายิ้มให้เฉินเจียหาว

“ขอโทษนะ ฉัน...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำเปื้อนหน้าเธอ”

เฉินเจียหาวรีบขอโทษอย่างลนลาน

น่ารักจัง...ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น สามารถแตกใส่หน้าระดับดาวมหาลัยได้ขนาดนี้คงดีใจจนตัวลอยแล้ว

จ้าวอวี่ซินยิ้มหวาน แล้วพูดเสียงอ่อนโยน “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันก็ต้องไปอาบน้ำอยู่แล้ว แต่ว่าคุณเสร็จเยอะมากเลยนะคะ ฉันก็ไม่คิดว่าคุณจะเสร็จเร็วขนาดนี้”

พอได้ยินแบบนี้ เฉินเจียหาวก็รู้สึกอายขึ้นมานิดหน่อย

ผู้ชายน่ะ...เรื่องที่ใส่ใจที่สุดก็คือเรื่องนี้แหละ นกเขาไม่ขัน, หลั่งเร็ว, ตายด้าน ใครๆ ก็ไม่อยากจะไปข้องเกี่ยวกับคำพวกนี้ทั้งนั้น

จ้าวอวี่ซินพูดหยอกล้อ “พี่หาวคะ นี่ครั้งแรกของพี่เหรอคะ???”

เพื่อรักษาหน้า ถึงแม้จะไม่ใช่ แต่เฉินเจียหาวก็พยักหน้าอย่างเขินอาย

จ้าวอวี่ซินได้ยินก็ดีใจสุดขีด เธอหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดองคชาตที่ยังไม่ยอมอ่อนตัวลงของเฉินเจียหาวให้อย่างอ่อนโยน แล้วพูดอย่างเอาใจ “ถ้างั้นเสร็จเร็วก็เป็นเรื่องปกติแล้วล่ะค่ะ”

พอได้ยินคำนี้ ในใจของเฉินเจียหาวก็รู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา “คนอื่นก็เป็นแบบนี้เหรอ???”

จ้าวอวี่ซินมองก็รู้ว่าเฉินเจียหาวคิดมาก เธอจึงก้มลงไปจูบที่หัวองคชาตของเขาเบาๆ แล้วช้อนตามองเขา “ในเน็ตมีให้ดูเยอะแยะไปค่ะ”

“ผู้ชายครั้งแรกจะเสร็จเร็ว ผู้หญิงครั้งแรกจะเจ็บ มันก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ”

“พี่หาวคะ พี่พักก่อนนะคะ ถ้าจะสูบบุหรี่ก็ไปสูบที่ห้องนั่งเล่นนะ ที่นี่ไม่มีที่เขี่ยบุหรี่ พี่เอากล่องอาหารเดลิเวอรี่ไปใช้ก่อนก็ได้ค่ะ”

“ฉันไปอาบน้ำก่อนนะคะ ตัวเหนียวไปหมดแล้ว...”

พูดจบ จ้าวอวี่ซินก็ยิ้มหวานหยิบกางเกงในสำหรับเปลี่ยนกับผ้าอนามัยแผ่นใหม่เดินเข้าห้องน้ำไป

ถ้าเป็นเสือผู้หญิงมากประสบการณ์คงจะตามเข้าไปด้วย แต่เฉินเจียหาวยังหน้าไม่ด้านพอขนาดนั้น ได้แต่มองแผ่นหลังของเธอที่เดินเข้าไปอย่างเสียดาย

เมื่อกี้ก็แอบหึงอยู่เหมือนกัน แต่พอนึกดูแล้วว่าที่นี่ไม่มีร่องรอยของผู้ชายคนอื่นเลย ก็รู้สึกสบายใจขึ้น

บอกได้แค่ว่าครั้งแรกกับหลงเสี่ยวเถาในความมืดมันกะทันหันเกินไป ตอนนี้นึกดูก็เหมือนฝันไปเลย ถ้าพูดถึงความเร้าใจแล้ว สู้ของดีอย่างจ้าวอวี่ซินไม่ได้เลยสักนิด

เฉินเจียหาวเดินมาที่ห้องนั่งเล่นอย่างว่าง่าย เขาหยิบกล่องอาหารเดลิเวอรี่จากถังขยะมาใช้เป็นที่เขี่ยบุหรี่ แล้วก็สูบบุหรี่หลังกิจกรรมมวนแรกในชีวิตอย่างมีความสุข

ถึงแม้จะยังไม่ได้สอดใส่กันจริงๆ แต่ความรู้สึกสุดยอดเมื่อกี้สำหรับเฉินเจียหาวแล้ว มันเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เลย

การมีผู้หญิงมาจูบเรือนร่างของคุณ ลูบไล้องคชาตของคุณเป็นครั้งแรก เชื่อว่าสำหรับใครก็ตามมันคือความทรงจำที่แสนวิเศษหาที่เปรียบไม่ได้

พอสูบบุหรี่หลังกิจกรรมไปพลางมองไปรอบๆ ก็เห็นว่าห้องนั่งเล่นมีแอร์กำลังสูงอยู่ตัวหนึ่ง

ทันใดนั้นเฉินเจียหาวก็เข้าใจได้ทันทีว่านั่นเป็นแผนยั่วของจ้าวอวี่ซิน เขารีบหยิบรีโมทมาเปิดแอร์ ยืนอยู่หน้าแอร์แล้วรู้สึกเย็นสบายขึ้นเยอะ

ตอนนั้นเอง เฉินเจียหาวถึงจะหยิบมือถือขึ้นมา

เถียนเถียนโทรมาตั้งสิบสายไม่ได้รับ พอเห็นแล้วเฉินเจียหาวก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมานิดหน่อย ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงตกใจจนอยากจะกระโดดแม่น้ำตายไปแล้ว

แต่ตอนนี้...พอนึกถึงเรือนร่างสุดเอ็กซ์นั่นแล้ว เฉินเจียหาวก็หัวเราะแห้งๆ ไม่ได้รู้สึกอะไรมาก

ไม่อยากจะตอบข้อความในวีแชทด้วย ที่แปลกคือหลินเสี่ยวเหมิงก็ส่งข้อความมาถามว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น เถียนเถียนกลับมาแล้วอารมณ์ไม่ดี

หลินเสี่ยวเหมิงเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเถียนเถียน และเป็นคนที่ไอ้หมาเลียอย่างเฉินเจียหาวต้องคอยเอาใจมาตลอด ก็แหม...เธอเป็นกุนซือนี่นา

ตั้งแต่แอดเพื่อนกันมา เนื้อหาการแชทมีอยู่แบบเดียว คือหลินเสี่ยวเหมิงจะมาเล่าเรื่องของเถียนเถียนให้เฉินเจียหาวฟัง บอกข้อมูลที่ดูเหมือนจะไม่สำคัญอะไร

เฉินเจียหาวก็จะรีบแจ้นไปซื้อชานมให้เธอ ซื้อข้าวให้เธอกิน ถือเป็นการติดสินบนอย่างหนึ่ง

พอเห็นแล้ว เฉินเจียหาวก็ไม่อยากจะตอบเธอเหมือนกัน!!!

แต่มีข้อความหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของเฉินเจียหาวได้ เป็นข้อความจากจักรพรรดิเลเวล 60 ที่แอดมาจากหลังบ้านของติ๊กต็อกก่อนหน้านี้

จักรพรรดิ: “น้องชาย นายเด่นเกินไปแล้วนะ ทั้งแพลตฟอร์มมีแต่นายเต็มไปหมดช่วงหนึ่งเลย นายอยู่สังกัดไหนหรือบริษัทอะไรเหรอ”

การที่เขาคิดแบบนั้นก็ถูกแล้ว ปกติถ้าเปย์ของขวัญเยอะๆ เบื้องหลังมักจะมีอะไรไม่ชอบมาพากล

นอกจากพวกฟอกเงินแล้ว ก็จะเป็นพวกบริษัทที่ปั้นเน็ตไอดอลของตัวเอง เปย์ร้อยนึงจริงๆ ก็ต้นทุนแค่ 50 พอมีกระแสและความนิยมแล้วก็คืนทุนได้

“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ทำงานด้านนี้”

“อ้อๆๆ ผมก็ว่าอยู่ ชื่อของคุณดูแล้วก็ไม่เหมือนชื่อสังกัดหรือบริษัท”

จักรพรรดิก็พูดตรงๆ: “นั่นเป็นสตรีมเมอร์หน้าใหม่ ดูแล้วก็ไม่เลวนะ นายเล็งไว้ล่ะสิ”

เฉินเจียหาวก็ยอมรับอย่างง่ายดาย: “จริงๆ แล้วเป็นแฟนผมเองครับ เธออยากจะลองเล่นดู ผมก็เลยมาช่วยสนับสนุนหน่อย”

“ผมก็ว่าอยู่ เงินของใครก็ไม่ใช่ว่าหามาได้ง่ายๆ ปกติใครจะมาเปย์ของขวัญเยอะแยะแบบไม่มีเหตุผลแบบนั้น”

จักรพรรดิยังคงพูดตรงๆ: “เล่นกับสตรีมเมอร์สาวๆ เปย์ทีเดียวสองล้านนี่มันไม่ปกติแล้ว ปกติแค่หลักหมื่นหลักแสนก็เย็ดจนเบื่อแล้ว”

“แต่ว่าเป็นแฟนของน้องชายนี่นา ผมก็ไม่ล่วงเกินแล้วกัน”

พอเห็นว่าคนนี้ดูใจกว้างและพูดจาตรงไปตรงมา เฉินเจียหาวก็ค่อนข้างจะชื่นชม: “ผมก็แค่เล่นๆ ไปงั้นแหละครับ ขายขี้หน้าแล้ว”

“เล่นๆ ก็เปย์ไปสองล้านแล้ว ลูกคนรวยที่ผมรู้จักก็มีไม่น้อยนะ แต่ไม่มีใครใจกว้างเท่านายเลย”

“ขอเสี่ยเลี้ยงหน่อยครับพี่ใหญ่ เรื่องเพศอย่าจำกัดเลย!!”

หลังจากคุยเล่นกันไปสักพัก จักรพรรดิก็พูดขึ้น: “อาหาว ผมดูข้อมูลนายแล้วก็เป็นคนกว่างเฉิงเหมือนกันนี่นา เข้ากลุ่มพวกเรามั้ย”

“กลุ่มอะไรเหรอครับ?”

เฉินเจียหาวถามอย่างสงสัย

“กลุ่มท่านเทพเลเวลเต็ม เป็นกลุ่มของคนหนุ่มสาวในกว่างเฉิงเป็นหลัก แน่นอนว่าก็มีคนที่อุดมการณ์เดียวกันแต่อยู่ต่างถิ่นด้วย มาจากทั่วทุกสารทิศเลย”

“เงื่อนไขการเข้ากลุ่มคือติ๊กต็อกต้องเลเวล 55 ขึ้นไปเท่านั้นนะ คนแก่เราไม่รับ!”

“ในกลุ่มนี้ทุกคนจะค่อนข้างเกรียนๆ หน่อย ติ๊งต๊องๆ เป็นคนดีๆ กันทั้งนั้น”

“จริงๆ แล้วพวกเราก็ไม่ชอบพวกบริษัทเอเจนซี่, สังกัดที่มาเปย์ของขวัญเหมือนกัน เพราะฉะนั้นในกลุ่มเราทุกคนเป็นแอคเคาท์ส่วนตัวหมด”

เฉินเจียหาวพูดเล่น: “พี่จักรพรรดิ พี่ไม่กลัวผมหลอกเหรอครับ???”

“ไม่หรอก มีเจ้าของสังกัดหลายคนก็ใช้แอคเคาท์ส่วนตัวอยู่ในกลุ่มเราเหมือนกัน จะเช็คน่ะง่ายนิดเดียว แอคเคาท์ใหญ่ๆ พวกนั้นสำหรับพวกเขาก็แค่เครื่องมือไว้หลอกสตรีมเมอร์หน้าใหม่มาเซ็นสัญญาเท่านั้นแหละ”

จักรพรรดิพูดอย่างมั่นใจมาก: “เข้ากลุ่มมาก็แค่มาคุยเล่นกันสนุกๆ เท่านั้นเอง แต่ถ้ามีธุรกิจอะไรที่ร่วมมือกันทำเงินได้ ก็ยิ่งดีใหญ่เลย”