บทที่ 27: ห้องเช่าของดาวมหาลัย (25+)

บทที่ 27: ห้องเช่าของดาวมหาลัย (25+)

จ้าวอวี่ซินรีบเช็ดน้ำตา “พี่หาวคะ ฉันเข้าใจค่ะ ฉันไม่ใช่คนไม่รู้เรื่องรู้ราวขนาดนั้น”

เฉินเจียหาวเห็นแล้วก็ลนลาน “อย่าร้องไห้สิ เดี๋ยวคนอื่นเห็นก็หาว่าฉันทำอะไรเธออีก”

“พี่หาวคะ หลายปีมานี้พี่ต้องเจอเรื่องลำบากใจมามากแค่ไหนกันคะ”

จ้าวอวี่ซินร้องไห้โฮออกมา ถึงแม้เธอจะฉลาด เธอจะเป็นนังชะนีชาเขียว จะเป็นนางอ่อย

เธอจะฉลาดพอที่จะเลี้ยงตัวเลือกไว้เยอะๆ เธอจะตาแหลมคมพอที่จะเลี้ยงหมาเลียได้มากมาย แต่ในตอนนี้เธอกลับควบคุมอารมณ์ตัวเองไว้ไม่อยู่

ในตอนนี้เธอรู้สึกว่าความฉลาดที่เธอภาคภูมิใจมันช่างโง่เง่าสิ้นดี ความฉลาดที่ว่านี้มันน่าหัวเราะแค่ไหนกัน

ไอ้หมาเลียโง่ๆ ที่เธอเคยดูถูกมาตลอด...เธอมีสิทธิ์อะไรไปดูถูกเขากัน ทำไมถึงได้มั่นใจในตัวเองขนาดนั้น

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่พลังเงินของเขา ถ้าแสดงออกมาจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงเถียนเถียนเลย ผู้หญิงอีกเท่าไหร่ก็จะยอมนอนอยู่ใต้ร่างเขาด้วยความเต็มใจ

แต่ตั้งแต่เข้าเรียนมาจนถึงตอนนี้ เขาก็ทำตัวโลว์โปรไฟล์มาตลอด...

ความจริงที่ไม่มีใครรู้ มีแค่เธอคนเดียวที่รู้ โดยเฉพาะหลังจากวันที่แสนจะสะใจวันนี้

ตอนนี้เขาถึงกับปิดบังเพื่อนร่วมห้องด้วยซ้ำ นั่นก็พิสูจน์ได้ว่าเขาชอบชีวิตที่ติดดินแบบนี้มาก สำหรับเขาแล้วนี่คงเป็นชีวิตมหาลัยที่เรียบง่ายมาโดยตลอด

แต่ตอนนี้...เขาเปย์ของขวัญไปสองล้าน เติมเงินในบัตรไปอีกสองล้าน ทะเลาะกับเทพธิดาในดวงใจอย่างเถียนเถียน

รูดบัตรไปอีกตั้งเยอะ แต่กลับมาขอร้องให้เธอเก็บเป็นความลับ นั่นก็พิสูจน์ได้ว่าชีวิตที่โลว์โปรไฟล์แบบนี้มันมีค่าสำหรับเขามาก

ผู้ชายดีๆ แบบนี้...จะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้เด็ดขาด

เมื่อคิดได้ดังนั้น จ้าวอวี่ซินก็เช็ดน้ำตาจนแห้ง ในดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

“พี่หาวคะ ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่หอแล้ว เดี๋ยวฉันพาไปดูที่ที่ฉันไลฟ์สดนะคะ”

เฉินเจียหาวตอบตกลงอย่างใสซื่อ เขาขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันน้อยออกจากมหาลัย ไปยังชุมชนที่เงียบสงบฝั่งตรงข้าม

เขาเดินตามหลังจ้าวอวี่ซินไป ฤทธิ์แอลกอฮอล์จากเมื่อคืนเริ่มทำงาน พอมองแผ่นหลังอรชรและรูปร่างสุดเซ็กซี่ของเธอ ในใจก็ร้อนวูบวาบขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่

“พี่หาวคะ ที่นี่ไม่มีรองเท้าแตะของผู้ชาย พี่ใส่รองเท้าเข้ามาเลยก็ได้ค่ะ”

จ้าวอวี่ซินไม่อยากจะทำลายภาพลักษณ์สาวน้อยน่ารักของตัวเอง แต่ในใจก็รู้ดีว่าถึงแม้จะเร็วไปหน่อย แต่ก็ต้องรีบกระชับความสัมพันธ์กับเฉินเจียหาวให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

พอได้ยินว่าไม่มีรองเท้าของผู้ชาย เฉินเจียหาวก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาทันที เขาถอดรองเท้าแล้วเดินเท้าเปล่าเหยียบลงบนพื้นกระเบื้อง

เมื่อปิดประตู จ้าวอวี่ซินก็จูงมือชายหนุ่มมาที่หน้าคอมพิวเตอร์ในห้องนั่งเล่น แล้วพูดหน้าแดง:

“พี่หาวคะ ปกติฉันก็ไลฟ์สดที่นี่แหละค่ะ จริงๆ ก็แค่ทำเล่นๆ ไม่คิดว่าพี่หาวจะแอบมาติดตามฉัน”

“สเปคคอมเธอนี่ไม่เลวเลยนะ!”

สันดานเด็กติดเกมของเฉินเจียหาวกำเริบ เขารีบดูทันทีว่าคอมเครื่องนี้เหมาะกับการเล่นเกมใหญ่ๆ รึเปล่า

“พี่หาวคะ ตัวเค้าเหนียวไปหมดแล้ว เค้าไปอาบน้ำก่อนนะคะ...”

จ้าวอวี่ซินหยิบโค้กให้เฉินเจียหาวขวดหนึ่ง แล้วหอมแก้มเขาอย่างยั่วยวน “ห้ามแอบดูนะคะ”

เสียงออดอ้อนแบบนี้ ถ้าเป็นเสือผู้หญิงมากประสบการณ์คงทนไม่ไหวจับเธอกดไปแล้ว

แต่เฉินเจียหาวเป็นหนุ่มซิงไร้ประสบการณ์ เขากลับพูดอย่างหนักแน่น “วางใจได้ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น”

น่ารักเกินไปแล้ว... จ้าวอวี่ซินทั้งขำทั้งจนปัญญา ได้แต่เดินเข้าห้องไปอย่างช้าๆ แล้วพูดทิ้งท้าย “ถ้าข้างนอกร้อน ก็เข้ามาอยู่ในห้องฉันก่อนก็ได้นะ ฉันเปิดแอร์ไว้แล้ว”

“ไม่เป็นไร ฉันไม่กลัวร้อน หอพักไม่มีแอร์ยังอยู่ได้เลย”

รวยขนาดนี้ยังอยู่หอพักใหญ่ๆ แถมไม่มีแอร์ก็ยังอยู่ได้อีก พี่หาวนี่มันติดดินเกินไปแล้ว

“ติ๊ง... ผูกมัดเป้าหมาย: จ้าวอวี่ซิน ค่าความรู้สึกดี 93”

จริงๆ แล้วเฉินเจียหาวก็ร้อนไปทั้งตัวเหมือนกัน พอมองดาวมหาลัยสุดเอ็กซ์ตรงหน้าก็อดนึกถึงจูบในร้านอาหารกับสัมผัสสุดยอดตอนที่ขยำหน้าอกเธอผ่านบราไม่ได้ ความร้อนในร่างกายก็ยิ่งพลุ่งพล่านขึ้นไปอีก

คอมห่าอะไร... เฉินเจียหาวทนไม่ไหวแล้ว พอเห็นว่าประตูห้องนอนไม่ได้ปิด เขาก็ตาลุกวาวเดินเข้าไป

ม่านในห้องนอนถูกปิดลงแล้ว ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่สามารถดับไฟราคะที่กำลังลุกโชนอยู่ในตอนนี้ได้...

ในห้องนอน จ้าวอวี่ซินถอดชุดเดรสยาวออกแล้ว บนตัวเหลือเพียงชุดชั้นในสีม่วงสุดเซ็กซี่ ดีไซน์ซีทรูเล็กน้อยบอกได้เลยว่าเต็มไปด้วยความยั่วยวน

โดยเฉพาะเมื่อมันอยู่บนเรือนร่างขาวผ่องของเธอ มันยิ่งเป็นภาพที่กระแทกตาอย่างรุนแรง หน้าอกอวบอิ่มถูกบราประคองไว้ เต้านมขาวผ่องเบียดชิดกันจนเกิดเป็นร่องอกลึก

กางเกงในตัวจิ๋วก็ไม่สามารถปกปิดบั้นท้ายงอนงามได้หมด เนื้อก้นครึ่งหนึ่งโผล่ออกมาขาวเนียนยั่วยวน ชวนให้ปรารถนาที่จะได้สัมผัสกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันสุดแสนจะเร้าใจนั้น

หัวไหล่เนียน แขนเรียวงาม ไหปลาร้าสุดเซ็กซี่ เอวคอดกิ่วและหน้าท้องมีร่อง 11 ยิ่งขับเน้นให้รูปร่างของเธอดูมีส่วนเว้าส่วนโค้งมากขึ้นไปอีก

เรียวขาสวยยาว สำหรับผู้ชายแล้วมันคือท่าแบกปืนขึ้นบ่าชั้นดี นี่คือขาที่ในตำนานว่ากันว่ายาวกว่าชีวิต สำหรับพวกคลั่งเท้าแล้ว เล่นเป็นปีก็ไม่มีวันเบื่อ

จ้าวอวี่ซินที่กำลังเลือกชุดชั้นในสำหรับเปลี่ยนได้ยินเสียงฝีเท้า เธอก็เอามือปิดหน้าอกอย่างเขินอายแล้วหันมา พอมองเห็นเฉินเจียหาวที่ยืนทื่อเป็นท่อนไม้เดินเข้ามาในห้องนอน ในใจก็แอบดีใจเล็กน้อย

จ้าวอวี่ซินทำหน้าเขินอาย ถามเสียงยั่วยวน “พี่หาวคะ เป็นอะไรรึเปล่าคะ ข้างนอกร้อนมากเหรอคะ”

“ร้อนจนทนไม่ไหวแล้ว!”

เฉินเจียหาวตาลุกวาวเดินเข้าไปหาเธอ เสียงของเขาแหบพร่าด้วยความตื่นเต้น “อวี่ซิน ฉันอยากจูบเธออีก”

“ก็จูบกันไปแล้วที่ร้านอาหารไม่ใช่เหรอคะ!”

กลิ่นอายความเป็นชายที่เข้มข้นพุ่งเข้ามาปะทะ เสียงของจ้าวอวี่ซินก็สั่นตามไปด้วย

“ยังไม่พอ...”

เฉินเจียหาวก้าวเข้าไปโอบกอดเธอ ครั้งนี้ไม่มีเสื้อผ้ามาขวางกั้น เหลือเพียงชุดชั้นในที่ทำให้เขาสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิร่างกายของเธออย่างชัดเจน

จ้าวอวี่ซินมองเฉินเจียหาวด้วยสายตาหวานฉ่ำ ไม่ได้ขัดขืน เธอหลับตาดั่งดวงดาวและจันทราลง!

ต่อให้เฉินเจียหาวจะทื่อเป็นท่อนไม้แค่ไหน เขาก็ทำตามสัญชาตญาณ เขาจูบเธออย่างรุนแรงอีกครั้ง ลิ้มรสความหอมหวานของริมฝีปากเชอร์รี่ ความอ่อนนุ่มของลิ้นสีชมพู รสชาติที่ทำให้เขาเคลิบเคลิ้มจนหลงใหล

“รู้สึกดีมั้ยคะ???”

“รู้สึกดี...”

เสียงของจ้าวอวี่ซินยั่วยวนสุดๆ ราวกับเสียงกระซิบของจิ้งจอกสาวที่กำลังหลอกล่อคุณ ทำให้เสียงของเฉินเจียหาวก็แหบพร่าและตื่นเต้นตามไปด้วย

จ้าวอวี่ซินยิ้มอย่างยั่วยวน จูบไปที่ใบหน้าของเฉินเจียหาว, ลำคอ, จนมาถึงหน้าอกของเขา

กล้ามอกที่แข็งแกร่งของชายหนุ่มเป็นเรื่องที่เธอคาดไม่ถึง ถึงแม้จะไม่ใช่ก้อนใหญ่ๆ เหมือนพวกนักกล้าม แต่มันก็สมส่วนและดูมีพลังมาก

กล้ามเนื้อที่ได้มาจากการออกกำลังกายตามธรรมชาติกลับมีเสน่ห์ดึงดูดมากกว่า เปี่ยมไปด้วยความเป็นชายและความงามที่ทรงพลัง

จ้าวอวี่ซินหอบหายใจเบาๆ ลมหายใจของผู้หญิงที่เป่ารดบนผิวหนัง ทำให้เกิดความรู้สึกกระตุ้นที่แปลกประหลาด จนเขาอดขนลุกไม่ได้

“อ๊า...”

เฉินเจียหาวอดร้องออกมาไม่ได้ เพราะไม่คิดว่าจ้าวอวี่ซินจะก้มหัวลง แล้วเริ่มใช้ลิ้นเล็กๆ สีชมพูของเธอเลียหัวนมของเขา