HK ตอนที่ : 68

ในโรงแรมกรีนเลค ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคบิลรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เขาเลยเงยหน้าขึ้นมองจึงเห็นว่าคนที่ถามเขาเป็นชิเล่ย บิลไม่ได้โง่ก็สัมผัสได้ทันทีว่าเขาได้เปิดเผยความต้องการของบริษัทออกไปแล้ว

จอร์ชเบลคกำลังยิ้มด้วยความสนอกสนใจ "คุณชิฉลาดจริงๆเลยนะครับ"

ชิเล่ยเกาหัวของเขาและทำตัวเหมือผู้บริสุทธิ์และพูดว่า "อะไรกันครับ? ผมแค่ลองถามไปเฉยๆเท่านั้นเอง!"

ถ้าไม่ได้แกล้งถามจริงๆ จะใช้ภาษาที่ทำให้เข้าใจผิดเป็น "บริษัทของเรา" ได้ไง?

"หัวหน้าเบลค โปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มมีประโยชน์กับบริษัทโกดักของคุณ ทำให้ผมรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก!" ชิเล่ยพูดให้เห็นถึงทัศนคติที่ชัดเจนของเขาว่า "ผมเป็นคนประเทศเซี่ย ดังนั้นแล้วผมจึงเกลียดบริษัทกล้องที่มาจากประเทศองค์วูซาง!"

จอร์ชตาสว่างขึ้นเล็กน้อยและไม่น่าแปลกใจที่ประเทศเซี่ยกับประเทศวูซางจะเกลียดกัน!

"คุณชิ บริษัทโกดักของเรานอกจากนี้ยังเป็นคู่แข่งบริษัทกล้องจากประเทศวูซางอีกด้วย ถ้าโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มของคุณสามารถขายให้กับทางเราได้ เราจะทำให้มันส่งผลกระทบต่อธุรกิจบริษัทกล้องจากประเทศวูซางอย่างแน่นอน! ไม่ทราบว่าคุณชิเห็นด้วยไหมที่จะขายกรรมสิทธิ์ของโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มให้กับทางโกดักของเราไหม?"

ชิเล่ยพยักหน้าโดยไม่ลังเลว่า "ผมยินดีจะขายให้คุณแน่นอน! แต่ว่าคุณจะจ่ายให้ผมเท่าไหร่ล่ะ?" ในขณะนี้ที่ชิเล่ยทำตัวเหมือนไอ้โง่ พอเปิดปากพูดก็เริ่มคุยเกี่ยวกับเรื่องเงิน โดยไม่ได้พูดคุยเกี่ยวกับใบอนุญาตสิทธิบัตรซอฟต์แวร์และไม่ได้พูดถึงเกี่ยวกับการร่วมมือในสิทธิบัตรซอฟต์แวร์

ในใจของจอร์ชตอนนี้กำลังมีความสุขมาก ทางบริษัทโกดักกลัวว่าชิเล่ยจะไมขายสิทธิบัตรให้!

เมื่อชิเล่ยถามเรื่องเงินทุกอย่างก็ง่ายขึ้นแล้ว!

"คุณชิคุณตั้งใจจะขายเท่าไหร่ครับ?" หัวหน้าจอร์ชถาม

ชิเล่ยเผยรอยยิ้ม ก่อนจะชี้ไปที่มู่ชวง "คุณเบรคถ้าเป็นคำถามเกี่ยวกับราคา คุณสามารถคุยกับคุณมู่ได้เลยครับ เธอเป็นตัวแทนของเรา"

มู่ชวงถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอก็กลัวว่าชิเล่ยจะปากไวเกินไปพูดราคาที่เขียนไว้ออกมา ได้ยินชิเล่ยพูดมู่ชวงจึงแนะนำตัวเองอีกครั้งด้วยภาษาอังกฤษ "สวัสค่ะคุณเบรค ฉันมู่ชวง!"

ในหัวของจอร์ชแอบเสียใจที่เขาไม่ได้ยินราคาออกมาจากปากชิเล่ย เขาปรับความคิดตัวเองและทักทายอย่างสุภาพกับมู่ชวงว่า "สวัสดีครับคุณมู่!"

บนโต๊ะอาหาร ชิเล่ยเอาโทรศัพท์มือถือโนเกียออกมาและกำลังเล่นเกมงูกับหลิงหยูโม่อย่างอารมณ์ดี ส่วนด้านผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคบิลและเดวิดผู้ช่วยยังคงทดสอบโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มต่อไป

มู่ชวงและหัวหน้าเบรคกำลังเจรจาต่อรองกันอย่างดุเดือด

"คุณเบรคผลจากการทดสอบโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้ม ฉันคิดว่าคุณควรจะเข้าใจแล้ว! เราสามารถขายกรรมสิทธิ์ให้กับคุณได้เลย ในเวลาเดียวก็จะไม่การแบ่งปันผลกำไรอะไรอีก" มู่ชวงเริ่มเผชิญหน้าด้วยความมั่นใจในตัวเอง

ใบหน้าของจอร์ชเบรคค่อนข้างน่าเกลียด แต่เดิมจากการปรากฏตัวของมู่ชวง เขาคิดว่ามู่ชวงคงเป็นเพียงแค่มือใหม่ แต่ไม่คิดเลยว่ามู่ชวงจะมีประสบการณ์ในด้านการเจรจาธุกิจมาแล้ว ตอนนี้ทำให้จอร์ชเบรคอยากจะเป็นลม

"คุณมู่ เราเข้าใจถึงผลกระทบของโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้ม นอกจากนี้เรายังรู้สึกตื่นเต้นกับความจริงที่ว่าคุณขายโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มและกรรมสิทธิ์ทั้งหมดให้กับเรา อย่างไรก็ตามราคา 10 ล้านเหรียญสหรัฐมันสูงเกินไป!"

สิบล้านดอลลาร์สหรัฐ!!!

ร่างกายชิเล่ยสั่นเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะเป็นแฮ็กเกอร์ชั้นนำระดับโลกในอดีต ชิเล่ยก็ยังไม่มีความมั่งคั่งมากมายขนาดนั้น อาชีพแฮ็กเกอร์เป็นอาชีพที่น่าเบื่อเพราะต้องอยู่แต่ในโลกออนไลน์และคุณสามารถเรียกลมเรียกฝนได้ในแค่โลกออนไลน์เท่านั้น แต่ในโลกแห่งความจริงก็เป็นได้แค่คนธรรมดา แม้ว่าคุณจะสามารถใช้เทคนิคการแฮกเพื่อสร้างหารายได้นิดๆหน่อยๆได้ แต่หากคุณใช้เทคนิคการแฮกเพื่อหารายได้ที่มหาศาลละก็ คุณมักต้องเจอกับอำนาจของรัฐ นั่นมันไม่สนุกเลยสักนิด!

'มู่ชวง ผู้หญิงคนนี้ชั่งกล้าพูดออกไป! พี่ชายคนนี้วางแผนไว้ว่าจะขายแค่ 500,000 ดอลลาร์ แต่เธอกับเพิ่มราคามันขึ้นไป 20 เท่าจริงๆ! แน่นอนว่านี่แหละคือความเป็นมืออาชีพ!'

มู่ชวงยิ้มอย่างสงบและพูดต่อว่อ "10 ล้านดอลลาร์ สำหรับการพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ๆ นับว่าไม่แพงเกินไป! นอกจากนี้เทคโนโลยีนี้ยังพร้อมใช้งานกับกล้องโกดักของคุณได้ทันที ด้วยเทคโนโลยีนี้กล้องโกดักของคุณที่จะขายได้จะเพิ่มขึ้นอีกเท่าไหร่?"

จอร์ชเบรคเงียบ แน่นอนว่ามู่ชวงพูดถูกต้องหากมีเทคโนโลยีตรวจจับรอยยิ้ม การขายกล้องของบริษัทโกดักจะเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก!

เพียงจ่ายแค่ 10 ล้านดอลลาร์ ทางบริษัทโกดักก็ยังได้ผลประโยชน์จากกำไรสูงสุดอยู่ดี!

ทั้งสองฝ่ายมีเจรจากันไปมาจาก 10 ล้าน ลดไปเหลือ 6 ล้านดอลลาร์และยังคงเจรจาต่อรองกันอย่างเข้มข้น ชิเล่ยได้มอบอำนาจให้มู่ชวงทั้วหมด และเขากับหลิงหยูโม่เล่นเกมบนโทรศัพท์มือถืออย่างมีความสุขมาก!

อยู่ๆผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคบิลก็ถามชิเล่ยขึ้นมาว่า "คุณชิ โปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มต้องการฮาร์ดแวร์ประสิทธถาพสูงไหมครับ?"

กล้องดิจิตอลแตกต่างจากกล้องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลและเลนส์กล้องก็แตกต่างจากกล้องวิดีโอ แม้ว่าโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มนั้นอยู่บนเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลในการใช้กล้องวิดีโอได้ผลดีมาก แต่ถ้ามันมีผลกระทบเมื่อย้ายเข้าสู้กล้องดิจิตอลของโกดักล่ะ?

ขนาดของโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มมีมากกว่า 300 Kb ซึ่งต่ำมากสำหรับทั้งตัวประมวลผลและส่วนที่เหลือของฮาร์ดแวร์ เนื่องจากซอฟต์แวร์นี้เป็นระบบแอ็พพลิเคชั่นภายในของกล้องดิจิทัล!

"ไม่ต้องกังวลไปบิล ผมได้ตรวจสอบฮาร์ดแวร์ของกล้องโกดักมาแล้ว มันสามารถเรียกใช้โปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มได้อย่างราบรื่น!"

คำตอบที่ได้จากชิเล่ยทำให้บิลสงบลงเล็กน้อยและทดสอบโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มต่อไป

ตอนนี้เวลาหนึ่งทุ่มแล้ว จู่ๆเสียงโทรศัพท์ของจอร์จก็ดีงออกมา เขาพูดขอโทษมู่ชวงว่า "คุณมู่โปรดยกโทษผมด้วย ผมต้องขอตัวออกไปรับสายก่อน"

จอร์ชถือโทรศัพท์ออกมาข้างนอกห้องอาหารอย่างรวดเร็วเพื่อรับสาย

"ฮัลโหล นี่ผู้อำนวยการจอร์ชพูด" จอร์จตอบโทรศัพท์และรายงานด้วยตัวเอง

เป็นสายจากประธานสำนักงานใหญ่ในประเทศลี่เจียง "จอร์ชหยุดการเจรจาโปรแกรมตรวจจับยิ้มไว้ก่อน เราเพิ่งได้รับข่าวมาว่าทางโซนี่ได้ยื่นจดสิทธิบัตรโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มไปแล้ว นอกจากนี้พวกเขากำลำได้รับการอนุมัติสิทธิบัตรเร็วๆนี้!"

สีหน้าจอร์ชเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน "อะไรนะ! งั้นคนที่เขียนโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มจากประเทศเซี่ยก็ไปขโมยผลงานของโซนี่มางั้นหรอ?"

ทางประธานสำนักงานใหญ่ยังไม่มีข้อสรุปใดๆ "สถานการณ์ยังไม่แน่ชัด คุณควรหยุดการเจรจาไปก่อน แต่ตอนนี้คุณอยู่ในประเทศเซี่ยทางนี้จะติดต่อไปเป็นระยะๆ แผนกข่าวกรองของเรากำลังหารายละเอียดเพิ่มเติมอยู่"

"ผมเข้าใจแล้วครับท่านประธาน!" ใบหน้าของจอร์ชเบรคเต็มไปด้วยความอับจนหนทาง

วางสายเสร็จ จอร์ชก็เดินกลับเข้ามาในห้องอาหารและกลายเป็นเรื่องยากทันทีเมื่อต้องเจรจากับมู่ชวง

"คุณมู่ทางเราไม่สามารถยอมรับเงื่อนไขดังกล่าวได้ วันนี้ก็เราจะพักการเจรจาของเราไปก่อน ครั้งหน้าค่อยคุยกันต่อครับ!"

มู่ชวงมอกดูจอร์จแปลกๆ เธอไม่เข้าใจทัศนคติของเขาหลังจากรับโทรศัพท์ ทำไมจู่ๆก็กลายเป็นเรื่องยากขึ้นมา

ในขณะที่ชิเล่ยกำลังเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ความจริงแล้วเขากำลังให้ความสนใจกับการเจรจาไปด้วย เมื่อเขาเห็นจอร์ชรับโทรศัพท์และท่าทีของเขาดูแย่มาก เขาก็คาดเดาเหตุผลได้ง่ายดายว่า มันควรจะเป็นสิทธิบัตรที่โซนี่กำลังยื่นขอและมันกำลังจะผ่านเร็วๆ นี้

มู่ชวงหันมามองชิเล่ย ชิเล่ยจึงเปิดปากพูดว่า "ได้ครับหัวหน้าจอร์ช งั้นเราไม่รบกวนแล้ว!"

ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคบิลได้พูดขึ้นมาว่า "คุณชิ ทิ้งโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มไว้ได้ไหม ผมอยากจะศึกษามันต่ออีกหน่อย!"

พูดออกมาในลักษณะนี้เป็นการะกำทีที่หยาบคายมาก!

เนื่องจากยังไม่มีใครรู้จักโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มนี้การที่จะทิ้งไว้ให้กับพวกเขา ไม่แน่พวกเขาอากจะแยกส่วนออกมาหรือทำการวิจัยย้อนกลับได้! อย่างไรก็ตามชิเล่ยไม่ได้สนใจอะไรเลย โปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มหลังจากการเข้ารหัสของโปรแกรมจับภาพพฤติกรรมแบบไดนามิก มันไม่ง่ายเลยที่จะ crack มัน!

"บิล ถ้าคุณต้องการที่จะศึกษาต่อก็ตามใจ! แต่โปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มรุ่นนี้เป็นเพียงแค่ตัวทดสอบเท่านั้น ผ่านไปสามวันมันจะทำลายตัวเองโดยอัตโนมัติ นอกจากนี้ถ้าคุณยังอยากเป็นมิตรกันอยู่อย่าพยายามแยกส่วนมัน ไม่อย่างนั้นคุณต้องรับผิดชอบผลที่ตามมา!"

หลังจากพูดจบ ชิเล่ยนำหลิงหยูโม่และมู่ชวงเดินออกไปอย่างไม่รีบไม่ร้อน

เมื่อชิเล่ยกับอีกสองคนออกไป บิลเปิดปากถามขึ้นว่า "จอร์ชเกิดอะไรขึ้น?"

"บิล เมื่อกี้ท่านประธานเพิ่งโทรมาบอกว่าโซนี่กำลังยื่นขอจดสิทธิบัตรโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มและกำลังผ่านอนุมัติ!" สีหน้าจอร์ชดูไม่ดีอย่างมาก

ผู้ช่วยจอร์จ ไมค์ขมวดคิ้ว "บอสงั้นคนเซี่ยนั่นขโมยผลงานมาจากโซนี่ และเอามาหลอกเรา!"

บิลพูดด้วยเสียงเย็นชา "บริษัทโซนี่? โปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มของพวกเขา? มันก็แค่เรื่องโกหกเท่านั้น!"

จอร์ชกล่าวว่า "บิล คุณรู้เรื่องโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มของโซนี่ด้วย?"

"แน่นอนผมรู้! เพราะผมมีเพื่อนสมัยเรียนมหาลัยด้วยกัน ที่ตอนนี้เป็นนักวิจัยอาวุโสของกล้องดิจิทัลโซนี่ เราเพิ่งคุยกันผ่านอีเมลเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เอง โปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มของโซนี่ มันก็เป็นได้แค่กองอึ!" บิลตอกย้ำเรื่องโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มของโซนี่

อย่างไรก็ตามบิลพูดถูกต้อง! โปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มของชิเล่ย เป็นโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มในปี 2012 ในขณะนั้นโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มได้ผ่านการอัปเดตหลายมาแล้วหลายครั้ง ทำให้จับภาพได้เร็วขึ้น การรับรู้มีความถูกต้องมากขึ้นและภาพก็ชัดเจนยิ่งขึ้น!

จอร์ชรีบถามบิลเกี่ยวกับรายละเอียดที่เหลือ แล้วรายงานไปยังผู้นำระดับสูงของโกดัก

ชิเล่ยและอีกสองสาวนั่งรถแท็กซี่กลับไปที่มหาลัยชวนกิ่ง พอเดินผ่านประตูมหาลัยเข้ามาแล้ว มู่ชวงอดใจไม่ไหวได้แต่ถามด้วยความสงสัยว่า "ชิเล่ย นายเป็นคนเขียนโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มขึ้นมาเอง? ทำไมการแสดงออกของตัวแทนจากโกดักตอนแรกกับตอนหลังไม่เหมือนกันล่ะ?"

"มู่ชวง ฉันเขียนโปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มขึ้นมาเองจริงๆ แต่มันดันไปซ้ำกันเท่านั้นเอง! ฉันเป็นเจ้าของสิทธิบัตรในประเทศเซี่ย ส่วนชองโซนี่มีสิทธิสิทธิบัตรทั่วโลก ยกเว้นแค่ในประเทศเซี่ย ที่การแสดงออกของตัวแทนโกดักเปลี่ยนไปก็เพราะ พวกเขาน่าจะรู้ว่าโซนี่กำลังจดสิทธิบัตรในประเทศลี่เจียง แต่โปรแกรมตรวจจับรอยยิ้มที่อยู่ในมือของฉันมีคุณภาพสูงกว่าของโซนี่มาก พวกบริษัทโกดักน่าจะรู้ว่าควรเลือกอะไร!" ชิเล่ยอธิบาย

มู่ชวงคิดพิจารณาสักครู่และถามอีกครั้ง "ชิเล่ย นายยังไม่ได้บอกอะไรฉันอีกไหม! นายควรพูดออกมาให้หมดในครั้งเดียว! มันมีอิทธิพลอย่างมากในการการเจรจา ไม่แปลกใจเลยที่บรรทัดด้านล่างของนายเขียนแค่ 500,000 ดอลล่าร์ อย่างน้อยนายก็ไม่โง่ไปหมด!"

ชิเล่ยยิ้ม "มั่นใจได้เลย ถึงแม้โกดักไม่ต้องการ แต่ยังมีคนอื่นๆต้องการมัน!"