ตอนที่ 18 เชี่ยวชาญการแปลงคุณสมบัติจักระธาตุน้ำ

ในขณะที่มุทสึกิประกาศเริ่มการสอบ โอบิโตะก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว ประสานอินและร่ายคาถานินจาขณะที่เขาถอยห่างออกไป

เขารู้ว่าไมโตะ ไก เก่งกาจในวิชากระบวนท่ามาก ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเขาจะไม่เผชิญหน้ากับไมโตะ ไก ด้วยวิชากกระบวนท่าโดยตรง

“คาถาแยกเงา!”

ปุ๊ฟ! ปุ๊ฟ!

หลังจากร่ายคาถานินจาเสร็จ ร่างแยกสองร่างที่เหมือนกับโอบิโตะทุกประการก็ปรากฏขึ้นข้างๆ เขา

โอบิโตะทั้งสามคนสลับตำแหน่งไขว้กันไปมาอย่างต่อเนื่อง พยายามทำให้ไมโตะ ไก สับสน

“สลาตันโคโนะฮะ!”

อย่างไรก็ตาม ความเร็วของไมโตะ ไก นั้นเร็วกว่าที่โอบิโตะจินตนาการไว้ เขาตามทันในทันที และลูกเตะพายุหมุนที่รวดเร็วปานสายฟ้าก็สลายร่างแยกสองร่างไปในทันที ในขณะที่ร่างหลักของโอบิโตะก็ถูกเตะถอยหลังไปกว่าหนึ่งเมตร

“แข็งแกร่งอะไรขนาดนี้”

แขนของโอบิโตะสั่นอย่างควบคุมไม่ได้สองสามครั้ง เขาใช้แขนรับลูกเตะ และตอนนี้แขนของเขาก็ปวดตุบๆ

ไมโตะ ไก ใช้ความได้เปรียบของเขา รีบเข้าประชิดทันทีเพื่อบังคับให้โอบิโตะต่อสู้ในระยะประชิดต่อไป

แต่ในการเผชิญหน้าด้วยวิชากระบวนท่าล้วนๆ โอบิโตะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของไมโตะ ไก และตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างรวดเร็ว

“นายคิดว่าใครจะชนะ?” นักเรียนที่กำลังดูอยู่เริ่มพูดคุยกันถึงผู้ชนะคนสุดท้าย

“ไมโตะ ไก ฉันคิดว่าอุจิฮะ โอบิโตะ จะแพ้ในไม่ช้านี้” นักเรียนคนหนึ่งวิเคราะห์ สังเกตสถานการณ์ปัจจุบัน

“ไม่แน่หรอก” นักเรียนอีกคนโต้แย้ง “ตอนที่อุจิฮะ โอบิโตะ สู้กับอุจิฮะ เท็กกะ ก่อนหน้านี้ เขาก็ตามหลังในด้านวิชากระบวนท่าเหมือนกัน แต่สุดท้ายเขาก็ชนะด้วยคาถาไฟ”

บางคนเชื่อว่าโอบิโตะผู้ซึ่งครอบครองคาถาไฟอันทรงพลัง เพียงแค่ยังไม่ได้ปลดปล่อยพลังเต็มที่ของเขาออกมา

อย่างไรก็ตาม โอบิโตะได้เอาชนะอุจิฮะ เท็กกะ อดีตอันดับหนึ่งมาได้อย่างแท้จริง ดังนั้นสถิติของเขาก็น่าประทับใจทีเดียว

“อาจารย์มุทสึกิครับ ท่านคิดว่าใครจะชนะ?” คิมูระ สุกิโตะ ถามขึ้นอย่างกะทันหัน

“ไมโตะ ไก” มุทสึกิคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

“ใช่ครับ แม้ว่าอุจิฮะ โอบิโตะ คนนั้นจะเชี่ยวชาญคาถาไฟอันทรงพลัง แต่สถานที่สอบนี้ไม่เหมาะให้เขาได้แสดงฝีมือ” คิมูระ สุกิโตะ เห็นด้วย

มุทสึกิพยักหน้า อันที่จริงแล้ว ทั้งสองคนมีความแข็งแกร่งที่ค่อนข้างทัดเทียมกัน

อย่างไรก็ตาม โอบิโตะในปัจจุบันเปรียบเสมือนเมจสายป้อมปืนที่มีความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดที่จำกัด และไม่มีทางร่ายคาถาโดยไม่ต้องประสานอินได้ ทำให้ยากสำหรับเขาที่จะเอาชนะไมโตะ ไก นักรบความเร็วสูง ในพื้นที่โล่งกว้างเช่นนี้

เป็นไปตามคาด ในวินาทีต่อมา โอบิโตะก็ถูกจับช่องว่างโดยไมโตะ ไก และสลาตันโคโนะฮะก็เตะเขากระเด็นไปโดยตรง

“ไมโตะ ไก ชนะ” มุทสึกิประกาศผลการสอบรอบสุดท้าย

นักเรียนที่เพิ่งจะคิดว่าโอบิโตะจะชนะอดไม่ได้ที่จะกุมหน้าผาก เขารู้สึกว่าโอบิโตะไม่เคยทำให้ผิดหวังในเรื่องของการทำให้ผิดหวังเลยจริงๆ

ตอนที่คุณคิดว่าเขาจะแพ้อุจิฮะ เท็กกะ เขากลับชนะ

ตอนที่คุณคิดว่าเขาจะชนะไมโตะ ไก เขากลับแพ้

“ไมโตะ ไก นายสุดยอดไปเลย! นายฝึกยังไงเหรอ?” เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะถามไมโตะ ไก เพื่อขอเคล็ดลับในการแข็งแกร่งขึ้น

“ฉันฝึกยังไงเหรอ?” ไมโตะ ไก คิดถึงตารางเวลาประจำวันของเขา แล้วตอบว่า “ฉันน่าจะตื่นนอนตอนตี 5 ครึ่งแล้ววิ่งรอบโคโนฮะจนถึงเวลาเรียน จากนั้นก็ฝึกวิชากระบวนท่ากับหุ่นฝึกทั้งคืน และในวันหยุดสุดสัปดาห์...”

“ลาก่อน!” นักเรียนที่ถาม เมื่อได้ยินเรื่องการตื่นนอนตอนตี 5 ครึ่ง ก็รู้สึกชื่นชมไมโตะ ไก อย่างมากในใจทันที หลังจากที่กล่าวถึงการฝึกวิชากระบวนท่ากับหุ่นฝึกทั้งคืน เขาก็ไม่อยากจะฟังต่ออีกแล้ว

เขารู้สึกว่าแม้แต่นินจาอย่างเป็นทางการก็คงไม่ฝึกแบบนั้นทุกวัน

“โอบิโตะ เป็นอะไรไหม?” ริน เดินเข้าไปหาโอบิโตะและถามด้วยความเป็นห่วง

โอบิโตะปัดฝุ่นออกจากตัวเองและพูดอย่างสบายๆ ว่า:

“แน่นอน ฉันไม่เป็นไร! ครั้งนี้ฉันแพ้ไปอย่างฉิวเฉียด แต่ครั้งหน้าฉันจะชนะแน่นอน”

ต่อหน้าผู้หญิงที่เขาชอบ แม้ว่าเขาจะเจ็บ เขาก็ต้องแกล้งทำเป็นว่าไม่เป็นไร

อย่างไรก็ตาม โนฮาระ ริน ไม่ได้ถูกหลอกง่ายขนาดนั้น เธอคว้าแขนของโอบิโตะ ม้วนแขนเสื้อของเขาขึ้น และเห็นรอยฟกช้ำหลายแห่ง แล้วก็จ้องไปที่โอบิโตะและพูดว่า:

“เธอคิดว่าการทำตัวเข้มแข็งมันมีประโยชน์เหรอ? บาดแผลของเธอจะไม่หายเพียงแค่แกล้งทำนะ รีบไปห้องพยาบาลแล้วเอายามาทาซะ”

ด้วยเหตุนี้ รินจึงดึงโอบิโตะไปยังห้องพยาบาล

โอบิโตะเอาแต่พูดว่าเขาไม่เป็นไร แต่เขาก็ไม่ได้ขัดขืนและเดินตามรินไป

ปากของเขาอาจจะดื้อรั้นไปหน่อย แต่ร่างกายของเขานั้นซื่อสัตย์มาก

การสอบต่อสู้ในวันที่สองหลังจากตัดสินผู้ที่ได้อันดับหนึ่งของชั้นเรียนก็สิ้นสุดลงที่นี่

การสอบในวันพรุ่งนี้จะเกี่ยวข้องกับสองอันดับแรกจากแต่ละชั้นเรียนที่เข้าร่วมการสอบต่อสู้เพื่อตัดสินนักเรียนที่เก่งที่สุดของทั้งเกรด

หลังจากการสอบ ไมโตะ ไก เตรียมที่จะขอบคุณมุทสึกิและกล่าวลาเพื่อกลับบ้าน เขาต้องการที่จะบอกข่าวดีกับพ่อของเขา ไมโตะ ได

ไมโตะ ไก สามารถจินตนาการถึงพ่อของเขาที่ร้องไห้ด้วยน้ำตาแห่งความสุขและตะโกนเกี่ยวกับความเยาว์วัยได้แล้ว

อย่างไรก็ตาม มุทสึกิไม่ได้ปล่อยให้ไมโตะ ไก กลับไปทันที แต่เขาพาไมโตะ ไก ไปยังที่ที่เงียบสงบ โดยบอกว่าเขามีของจะให้ มุทสึกิยิ้ม:

“ไมโตะ ไก ยินดีด้วยที่ได้ที่หนึ่ง”

หลังจากพูดจบ มุทสึกิก็หยิบสมุดเล่มเล็กออกมาและยื่นให้กับไมโตะ ไก:

“นี่คือคู่มือการฝึกวิชากระบวนท่าที่ฉันเขียนเล่นๆ ตอนที่ฉันมีเวลาว่างเมื่อเร็วๆ นี้ มันยังมีแนวคิดบางอย่างของฉันสำหรับการพัฒนาต่อยอดของสลาตันโคโนะฮะอยู่ด้วย ถือว่าเป็นของขวัญสำหรับการจบอันดับหนึ่งในชั้นเรียนของเธอแล้วกัน”

ไมโตะ ไก เห็นคู่มือ แต่เขาก็สังเกตเห็นมือของมุทสึกิที่ถือคู่มืออยู่ด้วย

มือของมุทสึกิดูสะอาดบนพื้นผิว แต่ไมโตะ ไก ที่สายตาแหลมคมสังเกตเห็นรอยเปื้อนสีเทาจางๆ บนฝ่ามือของมุทสึกิ เหมือนคราบหมึกที่ถูกล้างอย่างขยันขันแข็งแต่ก็ยังไม่หมดจด

หลังจากดูเนื้อหาข้างในแล้ว ไมโตะ ไก ก็เข้าใจทุกอย่างในทันที

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขียนเล่นๆ ในเวลาว่าง แต่น่าจะเป็นสิ่งที่เขาครุ่นคิดอย่างหนักและเขียนขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ที่หนึ่ง มันก็คงจะถูกมอบให้เขาภายใต้ข้ออ้างอื่น

แนวคิดสำหรับการพัฒนาต่อยอดของสลาตันโคโนะฮะข้างในทำให้ไมโตะ ไก รู้สึกราวกับว่ามันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ ไมโตะ ไก จะไม่เชื่อเลยถ้ามันไม่ได้ใช้เวลาและความพยายาม

“อาจารย์มุทสึกิ ผมจะไม่ทำให้ความพยายามของท่านสูญเปล่าอย่างแน่นอน! ในอนาคตผมจะกลายเป็นนินจาผู้ใช้วิชากระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุด!” ไมโตะ ไก ที่มีอารมณ์อ่อนไหวถูกทำให้ซึ้งจนน้ำตาไหลโดยตรง

มุทสึกิหยิบกระดาษทิชชู่ออกมาเช็ดน้ำตาของไมโตะ ไก ตบไหล่ไมโตะ ไก และยิ้ม:

“ดีแล้วที่เธอคิดแบบนั้น สำหรับครูแล้ว การที่ศิษย์แข็งแกร่งขึ้นคือรางวัลที่ดีที่สุด”

ขณะที่เขาพูดเช่นนี้ สีหน้าของมุทสึกิก็จริงใจอย่างไม่น่าเชื่อ

“อือ!” ไมโตะ ไก พยักหน้าอย่างหนักแน่น ในขณะนี้ ความเชื่อของเขาในการที่จะแข็งแกร่งขึ้นก็ยิ่งแน่วแน่มากขึ้น

เมื่อมองดูไมโตะ ไก ที่ค่อยๆ เดินจากไป มุทสึกิมองไปที่ข้อความของระบบ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

【คุณมอบคู่มือการฝึกวิชากระบวนท่าให้แก่ศิษย์ของคุณ เนื่องจากความซาบซึ้งอย่างยิ่งของศิษย์ รางวัลจึงได้รับคริติคอลฮิตอย่างมหาศาล มอบความเชี่ยวชาญการแปลงคุณสมบัติจักระธาตุน้ำ】

【ระดับความไว้ใจของศิษย์ ไมโตะ ไก เพิ่มขึ้น ระดับความไว้ใจปัจจุบัน: สาม】

“โชคดีนะ” มุทสึกิรู้สึกถึงความทรงจำใหม่ในใจของเขาและอยู่ในอารมณ์ที่ดีมาก

โดยทั่วไปแล้ว รางวัลจากการสอนศิษย์จะเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ศิษย์เก่ง ตัวอย่างเช่น ชิซุยและโอบิโตะมีแนวโน้มที่จะให้ผลตอบแทนเป็นคาถาไฟมากกว่า และไมโตะ ไก มีแนวโน้มที่จะให้ผลตอบแทนเป็นวิชากระบวนท่ามากกว่า อย่างไรก็ตาม มีข้อยกเว้น และบางครั้งรางวัลที่ไม่เกี่ยวข้องก็ปรากฏขึ้น

เมื่อเทียบกับความเชี่ยวชาญในวิชากระบวนท่าบางอย่าง ความเชี่ยวชาญในการแปลงคุณสมบัติจักระนั้นดีกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย มุทสึกิพอใจมาก ถ้าเขาสะสมสิ่งเหล่านี้ได้มากขึ้น เขาอาจจะสามารถพัฒนาขีดจำกัดสายเลือดด้วยตัวเองได้ด้วยซ้ำ

สำหรับการเพิ่มขึ้นของระดับความไว้ใจ นั่นเป็นโบนัสเพิ่มเติม

มุทสึกิรู้สึกว่าในอนาคต สำหรับของที่มีคุณภาพสูง เขาควรจะวางแผนอย่างรอบคอบก่อนที่จะมอบให้ กระตุ้นอารมณ์ให้ถึงขีดสุดเพื่อให้ได้ของดีๆ ง่ายขึ้น

ตัวอย่างเช่น ครั้งนี้ ถ้าเขาแค่ให้มันกับไมโตะ ไก ไปอย่างสบายๆ เขาคงจะได้แค่การระเบิดเล็กๆ เช่น คาถานินจาหรือวิชากระบวนท่าระดับเชี่ยวชาญ

แต่การให้มันตอนที่ไมโตะ ไก ตื่นเต้นกับการได้ที่หนึ่ง และการปล่อยให้ไมโตะ ไก เห็นรอยหมึกบนมือของเขาที่ล้างไม่ออกอย่างแนบเนียน แล้วจึงเพิ่มคำพูดที่สร้างแรงบันดาลใจเข้าไป ผลลัพธ์ก็แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

การให้ของขวัญตอนที่เขาได้ที่หนึ่งจะทำให้ไมโตะ ไก จดจำพระคุณในการสอนของมุทสึกิ—เขาจะได้ที่หนึ่งนี้มาได้อย่างไรหากปราศจากการชี้แนะของมุทสึกิ? สิ่งนี้กระตุ้นอารมณ์ของเขาในเบื้องต้น

จากนั้น การปล่อยให้ไมโตะ ไก เห็นรอยหมึกบนมือของเขา ตระหนักถึงความพยายามที่อยู่เบื้องหลังของขวัญชิ้นนี้ และจินตนาการถึงการทำงานหนักของมุทสึกิ ก็ขยายอารมณ์ของเขาให้ใหญ่ขึ้น สุดท้าย คำพูดที่สร้างแรงบันดาลใจเล็กน้อยก็จุดประกายอารมณ์ของเขาทันที

“หลังจากการสอบในวันพรุ่งนี้ ผลก็น่าจะออกในอีกสองสามวัน” มุทสึกิยังคงสงสัยว่าระบบจะออกรางวัลการสอบหรือไม่

ตามหลักเหตุผลแล้ว ถ้านักเรียนทำผลงานได้ดีขนาดนี้ ครูควรจะได้รับรางวัล

จบตอน