ตอนที่ 13

ตอนที่ 13

หลังจากที่เรย์มอนด์ได้เดินเข้ามาใกล้ ๆ คอรีย์ก็ก้าวเท้าไปข้างหน้าพร้อมกับกล่าวรายงานขึ้นมาด้วยความเคารพว่า

“ท่านจอมพลเมื่อวานนี้พวกเราได้รับเครื่องตรวจเด็กในครรภ์มาจากสำนักงานการศึกษากฎหมายระหว่างดวงดาวของดาวเคราะห์รามสโตน แต่เมื่อสักครู่นี้มันได้เกิดการระเบิดขึ้นมาจนเกือบจะทำให้ภรรยาและลูกของท่านได้รับบาดเจ็บ ซึ่งพวกเราสันนิษฐานว่ามันน่าจะมีคนติดตั้งระเบิดไมโครบอมเอาไว้ภายในเครื่อง”

เรย์มอนด์: "..."

ในตอนนี้เรย์มอนด์ทำได้เพียงแต่เหลือบตามองไปยังเครื่องมือตรวจสอบเด็กในครรภ์สีดำไหม้เกรียมที่กำลังนอนอยู่บนพื้น จากนั้นเขาก็หันไปหาจินผู้ซึ่งเคยช็อตร่างงูหลามของเขาเมื่อสองวันก่อนอย่างเงียบ ๆ ซึ่งในระหว่างที่เขาได้จ้องมองไปทางจินนั้นพวกเขาก็ได้สบตากันเข้าอย่างพอดิบพอดี

แต่ในตอนนี้สายตาของจินดูสับสนเป็นอย่างมาก เพราะจินไม่รู้ว่าชายผู้มาใหม่ที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นมานี้เป็นใครกันแน่ ส่วนทางเรย์มอนด์ก็กำลังรู้สึกงงงวยว่าทำไมคนตรงหน้าจึงมองมาที่เขาเหมือนกับเป็นคนแปลกหน้า

“ท่านจอมพลนี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด! ท่านจอมพลโปรดตรวจสอบเรื่องนี้ให้แน่ชัดด้วย!!” ทูตจากดาวเคราะห์รามสโตนทรุดตัวลงไปหมอบกับพื้นอย่างลนลานขณะที่เขาพยายามขอความเมตตาออกมาเสียงดังลั่น

แรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวของจอมพลเรย์มอนด์ในขณะนี้น่ากลัวเป็นอย่างมาก มันจึงทำให้ทูตจากดาวรามสโตนรู้สึกราวกับว่ามันได้มีก้อนหินขนาดยักษ์กดทับร่างของเขาอยู่

เมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่ายเรย์มอนด์จึงลดแรงกดดันที่เขาได้จงใจปล่อยเข้าใส่อาร์คอนและถึงแม้ว่าเขาจะได้ปลดปล่อยแรงกดดันออกมาเพียงแค่เล็กน้อย แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้ทูตแห่งดาวรามสโตนที่มีพลังอยู่ในระดับ 5 ทรุดตัวลงไปกองกับพื้น

ยิ่งไปกว่านั้นในปัจจุบันเขายังสามารถที่จะควบคุมแรงกดดันเอาไว้ได้อย่างแม่นยำจนทำให้คนที่อยู่รอบ ๆ ตัวของเขาไม่สามารถที่จะสัมผัสถึงแรงกดดันที่เขาได้ปลดปล่อยออกมาได้เลย

ในตอนที่เขายังคงมีพลังอยู่ในระดับ 8 เขาก็สามารถที่จะควบคุมแรงกดดันให้อยู่ในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งเท่านั้น ซึ่งมันก็ถือได้ว่าเป็นพื้นที่ที่มีขนาดใหญ่พอสมควรและการทำเช่นนั้นก็ค่อนข้างที่จะสิ้นเปลืองพลังงานของเขาเป็นอย่างมาก

แต่ในตอนนี้มันเห็นได้ชัดเลยว่าเขาสามารถที่จะควบคุมแรงกดดันได้ดีกว่าเดิมอย่างชัดเจน แล้วมันก็ทำให้เรย์มอนด์แอบกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัวและคิดภายในใจว่าพลังระดับ 9 ยังมีอะไรใหม่ ๆ ให้เขารอค้นพบอยู่อีกมาก

“เรื่องนี้เกิดขึ้นในเขตการรับผิดชอบของคุณ ฉันต้องการคำอธิบายก่อนวันพรุ่งนี้” เรย์มอนด์กล่าวขึ้นมาเบา ๆ

ถึงแม้ว่าแรงกดดันบนร่างของอาร์คอนจะหายไปแล้วแต่เขาก็ยังไม่สามารถที่จะกำจัดความกลัวที่ก่อเกิดขึ้นมาในจิตใจของเขาได้ มันจึงทำให้ทั่วทั้งร่างของเขาได้เปียกไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ ลุกจากพื้นด้วยร่างกายที่สั่นเทา

เมื่อเขาได้ยินจอมพลเรย์มอนด์พูดจบอาร์คอนก็คุกเข่าลงไปบนพื้นอีกครั้งพร้อมกับก้มคำนับชายหนุ่มตรงหน้าซ้ำ ๆ

ระหว่างนั้นก็ออร์คคนอื่น ๆ ที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างก็ได้คุกเข่าลงไปบนพื้นเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะผู้ช่วยของอาร์คอนที่ต้องพยายามก้มหัวคำนับตามหัวหน้าของเขา

ในปัจจุบันผู้ช่วยของอาร์คอนกำลังคิดถึงเหตุการณ์เมื่อวานตอนที่พวกเขาได้ปฏิเสธคำขอของพันเอกคอรีย์ แต่มันไม่ใช่ว่าในตอนเช้าอาร์คอนก็รีบเดินทางมาขอโทษแล้วอย่างนั้นหรอ?

เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเจ้านายของเขาถึงต้องทำท่าทางน่ากลัวขนาดนี้ทั้ง ๆ ที่ในก่อนหน้านี้อาร์คอนสามารถตัดสินใจได้โดยไม่ลังเลอะไรเลย

ในเวลาเดียวกันหลังจากที่เรย์มอนด์ได้กล่าวจบแล้วเขาก็เดินไปหาจินพร้อมกับยืนมองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า

เมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วนเขาก็ได้พบว่าจินยังคงสวมชุดตัวเดียวกับเมื่อวานและบริเวณรอบ ๆ ตัวของ ‘เธอ’ ก็ยังคงมีกลิ่นของคอรีย์อยู่จาง ๆ

“ดอกเตอร์นิชิซาวะวันนี้คุณช่วยไปซื้อเสื้อผ้าให้เธอหน่อยจะได้ไหม” เรย์มอนด์กล่าวกับนิชิซาวะที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พร้อมกับขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย

“ได้เลยท่านจอมพล!” นิชิซาวะตอบกลับอย่างตื่นเต้น

ที่จริงแล้วในตอนนี้นิชิซาวะอยากจะทำการตรวจสอบร่างกายของเรย์มอนด์เป็นอย่างมาก เพราะพลังที่เรย์มอนด์ได้ปลดปล่อยออกมาตอนที่เขาได้เห็นในวิดีโอคงจะไม่ใช่ของปลอม แต่ในตอนนี้ร่างกายของเรย์มอนด์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเขากลับเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

โดยปกติออร์คที่ทำการระเบิดพลังงานจะยอมเสี่ยงใช้เทคโนโลยีการรักษาร่างกายระดับสูงเพื่อไม่ให้ร่างกายของพวกเขากลายเป็นอัมพาตอยู่ติดเตียง แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะสามารถฟื้นฟูกล้ามเนื้อและเส้นเอ็นกลับมาได้แต่ภายในร่างกายก็จะยังคงไม่มีแกนพลังงานอยู่ดี ซึ่งหมายความว่าพวกเขาจะไม่สามารถเรียกใช้พลังของพวกเขาออกมาได้อีกต่อไป

แต่เมื่อพิจารณาท่าทีของเรย์มอนด์ในตอนนี้มันก็เหมือนกับว่าเรย์มอนด์ไม่เคยระเบิดพลังงานออกมาจากร่างกายของเขามาก่อนเลย เพราะไม่ว่าจะมองยังไงไม่ว่าจะเป็นแขนขาของเขาก็ยังคงใช้การได้ดี

ในฐานะที่นิชิซาวะเป็นแพทย์ทหารเขาจึงเคยได้เห็นออร์คที่ระเบิดพลังงานมาเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน ซึ่งโดยปกติออร์คพวกนั้นล้วนแล้วแต่กลายเป็นอัมพาตและถึงแม้ว่าพวกเขาจะทำการฟื้นฟูร่างกายของตนเองกลับขึ้นมา แต่มันก็จำเป็นที่จะต้องใช้เวลาก่อนที่พวกเขาจะสามารถกลับมาเดินได้เหมือนปกติ

“ส่วนนายช่วยรักษาความปลอดภัยให้กับนิชิซาวะด้วย” เรย์มอนด์หันกลับไปพูดกับคอรีย์

"ครับท่าน!" เสียงตอบรับของคอรีย์ดังชัดและหนักแน่น อย่างไรก็ตามในชั่วครู่หนึ่งนั้นเขาก็รู้สึกมึนงงเพราะเมื่อคืนท่านจอมพลเพิ่งจะบอกเขาเองว่าเขาได้รับหน้าที่ในการปกป้องจิน

แล้วทำไมในตอนนี้จอมพลถึงสั่งการให้เขาปกป้องนิชิซาวะล่ะ?

“เดี๋ยวฉันจะไปซื้อเสื้อผ้าให้กับจินเดี๋ยวนี้” นิชิซาวะกล่าว

ในเวลานี้จินกำลังรู้สึกว่าบรรยากาศรอบ ๆ ตัวของเขาได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมอย่างฉับพลันนับตั้งแต่ที่ทหารหนุ่มคนนี้ได้เดินลงมาจากเครื่องบิน เพราะแม้แต่ตัวของนิชิซาวะเองก็ยังจ้องมองไปยังทหารคนนั้นด้วยความดีใจ

จากนั้นจินก็พยายามรวบรวมข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากบทสนทนาเพียงแต่ว่าเขาสามารถทำความเข้าใจเนื้อหาของบทสนทนาได้เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเขาได้เห็นว่านิชิซาวะกำลังจะเดินออกไปเขาก็รีบก้าวเท้าตามอีกฝ่ายไปในทันที

ปัจจุบันเขายังไม่รู้เรื่องว่าในตอนนี้มันได้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ดังนั้นเขาจึงอยากที่จะสอบถามข้อมูลจากนิชิซาวะเพิ่มเติมและที่สำคัญที่สุดนั่นก็คือเมื่อคืนต้าไห่ได้หนีออกมาข้างนอก ดังนั้นเขาจึงต้องรีบออกไปตามหามันให้เจอ

แต่ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าตามนิชิซาวะไปเรย์มอนด์ก็ขยับตัวเข้ามาขวางทางของเขาเอาไว้ จินจึงได้เงยหน้าขึ้นไปสบตากับทหารหนุ่ม

“เธอ...ช่วย...ตาม...ฉัน...มา...หน่อย” เรย์มอนด์ค่อย ๆ พูดช้า ๆ ออกมาทีละคำเพื่อให้คนฟังสามารถจับบทสนทนาของเขาให้ได้อย่างรวดเร็ว

“พวกคุณคงจะมีเรื่องที่จะต้องพูดคุยกันอย่างมากมาย เดี๋ยวฉันจะไปจัดการเรื่องเสื้อผ้าให้กับคุณเองตอนนี้ฉันคิดว่าฉันรู้ขนาดตัวของคุณเป็นอย่างดี” นิชิซาวะกล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเมื่อเขาได้เห็นจอมพลเรย์มอนด์กำลังพยายามพูดคุยกับจิน

จิน: "..."

จิน: "!!!"

จอมพลเรย์มอนด์: ? ? ?

...ยังไม่ตายเหรอ ? ? ?

ใบหน้าของจินเปลี่ยนไปก่อนที่เขาจะเหลือบตามองไปยังเรย์มอนด์อีกครั้ง โดยในตอนนี้เขาพอจะจับใจความได้แล้วว่าชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเขาคนนี้น่าจะเป็นเรย์มอนด์

เรย์มอนด์เป็นนักธุรกิจที่ร่ำรวยมหาศาลไม่ใช่เหรอ?

แล้วเขาจะเป็นทหารได้ยังไง?

ในที่สุดจินก็พอจะเรียบเรียงเรื่องราวต่าง ๆ ได้และเขาก็ได้พบว่าคำที่เขาเคยได้ยินว่า ‘จอมพลเรย์มอนด์’ ไม่ใช่ชื่อของบุคคลเพียงอย่างเดียวแต่มันเป็นชื่อพร้อมกับตำแหน่งของเขาต่างหาก

ในตอนแรกเขาก็รู้สึกแปลก ๆ ที่ในบางครั้งบางคนก็เรียกชื่อเรย์มอนด์เฉย ๆ และในบางครั้งมันก็มีคนเรียกเพียงแต่คำว่าจอมพล แต่ในตอนนั้นเขาคิดว่ามันเป็นวัฒนธรรมการเรียกชื่อหรือนามสกุล แต่กลับกลายเป็นว่าเขากลับเข้าใจผิดในภาษาที่เขาพึ่งเรียนรู้ได้ไม่นาน

แล้วตอนนี้ฉันควรจะทำยังไงดี?

เขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างนั้นหรอ!

แต่ในตอนนี้เรื่องที่เขาได้ตั้งท้องปลอม ๆ กำลังจะถูกเปิดโปงและลูกในท้องของเขาก็ยังหนีไปแล้วตั้งแต่เมื่อคืน

ตอนนี้เขาควรจะวิ่งหนีไปเลยดีมั้ย?

จินพยายามเหลือบตาดูระยะห่างระหว่างเขากับประตู จากนั้นเขาก็เหลือบตามองไปยังทหารติดอาวุธที่ยืนเรียงกันเป็นแถวอยู่ไม่ไกล

ในความจริงแล้วเขาไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวทหารและอาวุธพวกนี้เลย แต่ถ้าหากเขาได้หนีไปในตอนนี้เขาก็จะต้องกลายเป็นอาชญากรที่จะต้องถูกไล่ล่าและบังคับให้เขาต้องซ่อนตัวไปตลอดชีวิต

ยิ่งไปกว่านั้นจอมพลเรย์มอนด์คนนี้ยังดูเหมือนกับจะมีตำแหน่งที่สูงพอสมควร

คนคนนี้ตายไปแล้วไม่ใช่หรอ? แล้วทำไมจู่ ๆ เขาถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้ได้ล่ะ!?

ก่อนที่จินจะตัดสินใจทำอะไรลงไปจู่ ๆ เรย์มอนด์ก็พูดขัดจังหวะความคิดของเขาขึ้นมา

“ฉันอยากจะพูดคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวช่วยมากับฉันหน่อยจะได้ไหม”

หลังจากเรย์มอนด์พูดจบเขาก็เดินนำไปยังห้องพักที่จินนอนอยู่เมื่อคืน

จิน: "..."

“ไปสิ” นิชิซาวะกระพริบตาเป็นสัญญาณพร้อมกับรอยยิ้ม

ชั่วขณะหนึ่งนั้นจินต้องค่อย ๆ รวบรวมความกล้าและก้าวเท้าแข็ง ๆ ของเขาก้าวเดินตามเรย์มอนด์ไป แล้วในที่สุดคอรีย์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเรย์มอนด์ถึงขอให้เขาตามไปปกป้องนิชิซาวะ

เรื่องเพศถือว่าเป็นเรื่องธรรมชาติและถึงแม้ว่าภายนอกจอมพลเรย์มอนด์จะดูเป็นคนเฉยเมยแค่ไหนแต่เขาก็รู้ว่าจอมพลเรย์มอนด์เคย... กับจินภายในป่ามาก่อน ซึ่งในตอนนั้นเรย์มอนด์คงจำเป็นจะต้องใช้ร่างสัตว์ที่ไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ แต่ในตอนนี้เขาคงอยากจะใช้ร่างออร์คอันสมบูรณ์... กับจินแทน

สำหรับคนปกติโดยทั่วไปถ้าหากพวกเขาไม่ได้เจอกับคนรักมาเป็นเวลา 2 วัน พวกเขาก็คงอยากจะใช้เวลาแสดงความคิดถึงกันสักหน่อย

ในช่วงเวลานี้สมองของคอรีย์เต็มไปด้วยภาพ... ต่าง ๆ นานา จากนั้นเขาก็ได้เหลือบสายตามองไปยังนิชิซาวะด้วยสายตาอันเจ้าเล่ห์

“พวกเราไปซื้อเสื้อผ้ากันเถอะ ตอนนี้เขายังใส่เสื้อผ้าของคุณอยู่แล้วมันก็ทำให้กลิ่นตัวเหม็น ๆ ของคุณติดอยู่บนตัวของคู่รักท่านจอมพล แล้วมันก็ไม่น่าแปลกใจว่าทำไมท่านจอมพลถึงมีท่าทางอารมณ์เสีย” นิชิซาวะกล่าวออกไปโดยเข้าใจสายตาของคอรีย์เป็นอย่างดี

เมื่อได้ยินเช่นนั้นมันก็ทำให้คอรีย์ขนลุกขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะโดยปกติออร์คจะมีประสาทการรับรู้กลิ่นที่ดีมากและเผ่าพันธุ์ของพวกเขาก็ชอบแสดงความเป็นเจ้าของโดยการใช้กลิ่นปกคลุมร่างคู่รักของพวกเขาอีกด้วย

“จบแล้ว!” คอรีย์อุทานขึ้นมากับตัวเองภายในใจ

ทำไมเขาถึงลืมซื้อเสื้อผ้ามาให้กับคู่ของท่านจอมพลตั้งแต่แรกก็ไม่รู้!

ชั่วขณะหนึ่งนั้นคอรีย์ก็รู้สึกเสียวสันหลังอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวและเขาก็รู้สึกเหมือนกับว่าตัวของเขากำลังจะถูกใครบางคนแอบลากไปเชือดทิ้ง

+++++++++++++++++++

55555 ชอบในการคิดไปเอง มโนไปเองของเรื่องนี้โดยเฉพาะคอรีย์จริงๆ ╮(￣▽￣)╭