บทที่ 19 หน่วยมนุษย์หมาป่าที่ปรากฏตัวโดยไม่คาดคิด

“มนุษย์หมาป่า!”

หลินเฟิงตกใจ

ตามข้อมูลที่ต้าชิ่งและพวกสืบหามาได้ ที่ตั้งของเผ่ามนุษย์หมาป่าอยู่ห่างจากหุบเขาน้ำเต้าไปยี่สิบสามสิบลี้

โดยทั่วไปแล้ว ถึงแม้มนุษย์หมาป่าจะออกล่าสัตว์ ก็จะไม่มาไกลถึงเพียงนี้

เมื่อไม่กี่วันก่อนที่มนุษย์หมาป่าสามตัวปรากฏตัวใกล้หุบเขา ยังพอจะอธิบายได้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญ แต่การที่ตอนนี้มนุษย์หมาป่ากว่าสิบตัวปรากฏตัวเป็นกลุ่ม มันยากที่จะใช้คำว่าบังเอิญมาอธิบายแล้ว

หรือว่า มนุษย์หมาป่าค้นพบเผ่าในหุบเขาแล้ว?

น่าจะยัง

หากมนุษย์หมาป่ารู้ว่าในหุบเขามีเผ่ามนุษย์อยู่ เกรงว่าคนที่มาคงไม่ใช่แค่สิบกว่าคน

ความเป็นไปได้ที่สูงที่สุด คือมนุษย์หมาป่าพบร่องรอยกิจกรรมของเผ่ามนุษย์ในทิศทางนี้ จึงได้ส่งหน่วยย่อยสิบกว่าคนมาทำการค้นหา

“ใช่แล้ว เป็นมนุษย์หมาป่า มีทั้งหมดสิบสามตัว ทีมของพวกเรากำลังล่าสัตว์อยู่นอกหุบเขา ก็บังเอิญไปเจอพวกมันเข้า”

กินท้อเย็นชื่นใจกล่าว

เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นกลุ่มที่สองที่เข้าเกม และเป็นเพื่อนในชีวิตจริงของจิ่วกั้วซานสวิน

หลายวันนี้ เขาตั้งทีมทำภารกิจล่าสัตว์กับจิ่วกั้วซานสวินมาตลอด เลเวลก็ขึ้นไปถึงเลเวล 2 แล้ว

เขาเป็นผู้เล่นสายความว่องไว ความเร็วสูง หลังจากทีมล่าสัตว์เจอมนุษย์หมาป่า จิ่วกั้วซานสวินก็เลยส่งเขามาแจ้งหัวหน้าเผ่า

“พวกมันเจอพวกเจ้าหรือไม่?”

หลินเฟิงถาม

“ไม่เจอ หัวหน้าทีมส่งฉันกลับมารายงาน เขากำลังพาอีกสามคนจับตาดูหน่วยมนุษย์หมาป่านั่นอยู่”

กินท้อเย็นชื่นใจตอบ

หัวหน้าทีมที่เขาพูดถึง ก็คือจิ่วกั้วซานสวินนั่นเอง

“ดีมาก”

หลินเฟิงพยักหน้า

ที่ตั้งของหุบเขาแม้จะห่างไกล แต่ก็ใช่ว่าจะหายาก

ในเมื่อมนุษย์หมาป่าส่งหน่วยสอดแนมมาสำรวจพื้นที่นี้แล้ว การค้นพบหุบเขาก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา

เขาจะฝากความหวังไว้กับการที่มนุษย์หมาป่าตาบอดไม่ได้

ต้องจู่โจมก่อน จัดการหน่วยมนุษย์หมาป่านี่เสีย!

หากสามารถกำจัดหน่วยมนุษย์หมาป่านี้ได้ทั้งหมด ไม่เพียงแต่จะทำให้กำลังของเผ่ามนุษย์หมาป่าอ่อนแอลง ยังจะทำให้เผ่ามนุษย์หมาป่าเกรงกลัวพื้นที่นี้อีกด้วย

หน่วยย่อยสิบกว่าคนหายตัวไปในพื้นที่นี้อย่างลึกลับ ต่อให้เป็นมนุษย์หมาป่าที่โหดเหี้ยม ก่อนที่จะหยั่งเชิงสถานการณ์ได้ เกรงว่าจะไม่กล้าส่งคนเข้ามาสอดแนมอย่างผลีผลามอีก

แน่นอนว่า เงื่อนไขคือต้องกำจัดหน่วยมนุษย์หมาป่านี้ให้สิ้นซาก

หากปล่อยให้มนุษย์หมาป่าแม้แต่ตัวเดียวหนีกลับไปได้ เผ่ามนุษย์หมาป่าก็จะรู้ว่า ในหุบเขามีเผ่ามนุษย์ที่มีคนหลายสิบคนซ่อนตัวอยู่

เมื่อนั้นสิ่งที่พวกเขาจะต้องเผชิญหน้า เกรงว่าจะเป็นกองทัพมนุษย์หมาป่าที่ยกโขยงกันมาทั้งหมด

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินเฟิงก็ใช้ระบบประกาศภารกิจสองอย่าง

ในเวลาเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นผู้เล่นที่กำลังรวบรวมของป่าหรือตัดไม้อยู่ในหุบเขา หรือผู้เล่นที่กำลังล่าสัตว์อยู่นอกหุบเขา ทุกคนต่างก็ได้รับภารกิจเดียวกัน

“ให้รวมพลกันที่พิกัดที่กำหนดไว้นอกหุบเขาโดยเร็วที่สุด เพื่อเตรียมซุ่มโจมตีมนุษย์หมาป่า!”

ยกเว้นทีมล่าสัตว์ที่นำโดยจิ่วกั้วซานสวิน

ภารกิจที่พวกเขาได้รับคือ “รอคำสั่ง ล่อมนุษย์หมาป่าเข้ามาในหุบเขา แล้วกำจัดให้สิ้นซาก!”

ทีมของจิ่วกั้วซานสวินมีห้าคน นอกจากกินท้อเย็นชื่นใจที่ถูกส่งกลับไปรายงานแล้ว ก็ยังเหลืออีกสี่คน

หลังจากเจอกับหน่วยมนุษย์หมาป่านี้ พวกเขาก็คอยตามหลังมนุษย์หมาป่าเหล่านี้อยู่ห่าง ๆ ราวร้อยเมตร เพื่อจับตาดู

พงหญ้าและพุ่มไม้ที่ขึ้นอยู่เต็มแดนเถื่อน ช่วยอำนวยความสะดวกในการซ่อนตัวให้แก่พวกเขา

บวกกับทั้งสี่คนเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง แม้ว่ามนุษย์หมาป่าจะมีความระแวดระวังสูง แต่ก็ไม่พบว่ามีคนสะกดรอยตามอยู่ข้างหลัง

เมื่อเห็นภารกิจที่อัปเดตขึ้นมาบนหน้าต่างภารกิจ ทั้งสี่คนก็พากันตื่นเต้น

ภารกิจพิเศษ นี่ต้องเป็นภารกิจพิเศษแน่ ๆ!

ดูรางวัลค่าประสบการณ์ที่เป็นเลขสามหลักในรางวัลภารกิจสิ นี่มันต้องเป็นรางวัลของภารกิจพิเศษเท่านั้น!

“รางวัลค่าประสบการณ์ 100 แต้ม ระบบนี่ใจกว้างเกินไปแล้ว!”

ผู้เล่นที่มีไอดีว่า “คาคาชิ” อดที่จะตื่นเต้นในใจไม่ได้ พลางกล่าวเสียงเบา

ตอนนี้เขาอยู่เลเวล 2 การจะอัปจากเลเวล 2 เป็น 3 ก็ต้องการค่าประสบการณ์รวมแค่ 200 แต้มเอง

รางวัลภารกิจ 100 แต้มค่าประสบการณ์ ทำให้เขาอัปเลเวลได้ครึ่งเลเวลเลย!

นี่มันสุดยอดไปเลย!

จิ่วกั้วซานสวินที่เดินนำอยู่ข้างหน้าหันกลับมามองเขาแวบหนึ่ง แล้วยกนิ้วขึ้นมาทำท่าให้เงียบ

ใครจะไปรู้ว่ามนุษย์หมาป่ามันหูดีแค่ไหน

ถ้าเกิดโดนมนุษย์หมาป่าข้างหน้าจับได้ ค่าประสบการณ์จากภารกิจก็อดกันพอดี!

…

ในหุบเขา

ผู้เล่นสายพละกำลังที่กำลังเหวี่ยงขวานตัดไม้อยู่ เมื่อเห็นภารกิจบนหน้าต่างภารกิจ ก็อดที่จะยิ้มกว้างไม่ได้

“ฮ่า ๆ มีงานเข้าแล้ว!”

ผู้เล่นอีกสองสามคนข้าง ๆ ก็ได้รับภารกิจเช่นกัน ต่างก็หยุดตัดไม้

“ฮ่า ๆ ในที่สุดก็จะได้สู้แล้ว!”

“ให้ตายสิ ฉันเลเวล 2 แล้ว ยังไม่เคยสู้กับมอนสเตอร์เลย!”

“ไปกันเถอะ ไปรวมตัวกันที่พิกัดภารกิจ!”

“ครั้งนี้ต้องทำให้พวกมนุษย์หมาป่านั่นมาแล้วไม่ได้กลับไป!”

เหล่าผู้เล่นแบกขวานขึ้นบ่าอย่างตื่นเต้น แล้วมุ่งหน้าไปยังจุดพิกัดเพื่อรวมตัวกัน

จุดพิกัดในภารกิจอยู่ใกล้กับปากหุบเขา หลังจากหลินเฟิงประกาศภารกิจแล้ว เขาก็ถือหอกซัดรีบไปยังจุดพิกัดก่อนใคร

เมื่อมองดูเหล่าผู้เล่นที่ทยอยกันมาถึง ใบหน้าของหลินเฟิงก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถสั่งการการเคลื่อนไหวของผู้เล่นแต่ละคนได้โดยตรง แต่เขาสามารถควบคุมพฤติกรรมของผู้เล่นเหล่านี้ผ่านระบบภารกิจได้

เหมือนกับการเล่นเกม RTS

นี่คือการควบคุมระดับย่อย!

เหล่าผู้เล่นทยอยกันมายังจุดพิกัดเพื่อรวมตัวกัน ในไม่ช้า นอกจากสี่คนของจิ่วกั้วซานสวินที่กำลังจับตาดูมนุษย์หมาป่าอยู่ ผู้เล่นอีกยี่สิบหกคนก็มารวมตัวกันครบแล้ว

ผู้เล่นทั้งหมดสามสิบคน อัตราการออนไลน์ร้อยเปอร์เซ็นต์!

เมื่อเห็นว่าผู้เล่นทุกคนมารวมตัวกันเรียบร้อยแล้ว หลินเฟิงก็มอบภารกิจให้แก่สี่คนของจิ่วกั้วซานสวิน

ล่อมนุษย์หมาป่าเข้ามาในหุบเขา!

…

เมื่อสี่คนของจิ่วกั้วซานสวินเห็นภารกิจที่อัปเดตขึ้นมาในหน้าต่างภารกิจ ดวงตาของพวกเขาก็พลันสว่างวาบขึ้นมา

“พวกเราจะล่อพวกมันยังไง?”

ผู้เล่นคนหนึ่งถามขึ้น

ถึงแม้ว่าการล่อมอนสเตอร์จะไม่ต้องใช้เทคนิคอะไรมาก แต่ก็ต้องมีแผนกันหน่อย

เดี๋ยวจะกลายเป็นว่ายังไม่ทันได้ล่อมนุษย์หมาป่ามาถึงหุบเขา พวกเขาก็โดนมนุษย์หมาป่าฆ่าล้างทีมเสียก่อน

จิ่วกั้วซานสวินมองไปยังหน่วยมนุษย์หมาป่าที่อยู่ไกลออกไป

“ความเร็วของมนุษย์หมาป่าไม่ช้าเลย โดยเฉพาะตอนที่พวกมันใช้ขาทั้งสี่ข้างวิ่ง เทียบได้กับผู้เล่นสายความว่องไวเลเวล 3 เลยทีเดียว พวกเราเข้าไปใกล้ทางหุบเขาก่อน พยายามไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วค่อยดึงดูดความสนใจของมนุษย์หมาป่า”

จิ่วกั้วซานสวินกล่าว

ยิ่งอยู่ไกลเท่าไหร่ มนุษย์หมาป่าก็ยิ่งใช้เวลาไล่ตามนานขึ้นเท่านั้น โอกาสสำเร็จก็ย่อมสูงขึ้นตามไปด้วย

“ได้!”

เมื่อวางแผนกันเรียบร้อยแล้ว ทั้งสี่คนก็สะกดรอยตามมนุษย์หมาป่าไปพลาง ปรับทิศทางเข้าใกล้หุบเขาไปพลาง

หลายนาทีต่อมา ทั้งสี่คนก็มาถึงฝั่งที่ใกล้กับหุบเขา พร้อมกับรักษาระยะห่างจากมนุษย์หมาป่าไว้ที่สองสามร้อยเมตร

ไกลกว่านี้ พวกเขาก็คงจะดึงดูดความสนใจของมนุษย์หมาป่าและล่อพวกมันเข้ามาในหุบเขาได้ยากแล้ว

“ลงมือกันเถอะ!”

จิ่วกั้วซานสวินหยุดฝีเท้า

“ทำยังไง?”

เพื่อนร่วมทีมถาม

“แบบนี้แหละ!”

จิ่วกั้วซานสวินยืดตัวตรง เอามือสองข้างมาป้องปากเป็นรูปโทรโข่ง แล้วตะโกนไปยังมนุษย์หมาป่าที่อยู่ไกลออกไปว่า “เฮ้ พวกนาย มองมาทางนี้!”

เสียงดังไปทั่วทุ่งกว้าง เข้าไปในหูของมนุษย์หมาป่า

หน่วยมนุษย์หมาป่าที่กำลังเดินอยู่ต่างก็หยุดฝีเท้า แล้วมองไปยังทิศทางที่จิ่วกั้วซานสวินและพวกอยู่

“วิ่ง!”

จิ่วกั้วซานสวินตะโกนเสียงต่ำ แล้วก็วิ่งสุดฝีเท้า

เขาเคยเห็นฝีมือของมนุษย์หมาป่ามาแล้ว พูดอย่างไม่เกินจริงเลยว่า หากพวกเขาถูกมนุษย์หมาป่าเหล่านี้ไล่ตามทัน ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็จะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ!

[จบบท]