บทที่ 9 ฉันไม่เชื่อว่าจะมีเกมแบบนี้อยู่จริง

“จะบอกอะไรให้นะพวกนาย เกมนี้มันสุดยอดไปเลย!”

เฉินชิ่งตะโกนใส่โทรศัพท์อย่างตื่นเต้น

นอกจากคำว่าสุดยอดแล้ว เขาก็นึกหาคำคุณศัพท์ที่เหมาะสมกว่านี้ไม่ออกแล้ว

เขาแทบจะรอไม่ไหวที่จะให้เพื่อน ๆ เหล่านี้เข้ามาในเกม แล้วมาบุกเบิกดินแดนไปพร้อมกับเขา!

“อะไรนะ อะไร ใครสุดยอดอะไรนะ?”

เสียงที่ตื่นเต้นดังขึ้น เจือไปด้วยน้ำเสียงของพี่สาวที่แฝงความเกียจคร้าน

สมาชิกสองคนสุดท้ายในกลุ่มก็เชื่อมต่อเข้ามา

เจ้าของเสียงพี่สาวคนนั้นมีชื่อเล่นในกลุ่มว่า “ซูจื่อเย่” เธอเป็นผู้เล่นหญิงเพียงคนเดียวในกลุ่ม

ตอนที่เธอเชื่อมต่อเข้ามา เธอไม่ได้ยินประโยคก่อนหน้าของเฉินชิ่ง ได้ยินแค่คำว่า “สุดยอดไปเลย” สามคำเท่านั้น

จึงรีบถามอย่างตื่นเต้นทันที

สมาชิกกลุ่มคนสุดท้าย มีชื่อเล่นในกลุ่มว่า “สุดยอดนักรบไทแรนโนซอรัสเปรี้ยงปร้างไร้เทียมทาน”

“สุดยอดไปเลยหรือ? ฮ่า ๆ ตื่นเต้นขนาดนั้นเลยหรือ?”

เขาหัวเราะฮ่า ๆ

“เย่จื่อ เป้าหลง พวกนายอย่าเพิ่งล้อเล่น ฉันกำลังพูดเรื่องจริงจังอยู่นะ!”

ต้าชิ่งตะโกน

“น่าแปลกใจนะ ในกลุ่มของเรามีเรื่องจริงจังด้วยเหรอ”

น้ำเสียงของซูจื่อเย่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“ว่ามาสิ”

“ได้ เรื่องที่ฉันจะพูดต่อไปนี้ พวกนายได้ยินแล้วอย่าตกใจไป!”

ต้าชิ่งเตรียมใจให้ทุกคนล่วงหน้า

“รีบพูดมา!”

จอมยุทธ์พเนจรเร่งเร้า เขาเองก็ง่วงจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้นแล้ว

“เมื่อวานตอนที่ฉันหาเกมเล่น ฉันบังเอิญไปเห็นโฆษณาป๊อปอัปเกมอันหนึ่ง เขาอ้างว่าเป็นเกมเสมือนจริงที่สมจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ ด้วยความอยากรู้ ฉันก็เลยลงทะเบียนไป”

เฉินชิ่งกล่าว

จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจว่า เกมที่เจ๋งขนาดนี้ ทำไมถึงต้องใช้วิธีโปรโมตที่ดูแย่ ๆ อย่างโฆษณาป๊อปอัปด้วย

เกมที่โคตรเทพขนาดนี้ยังทำออกมาได้ จะขาดงบโปรโมตแค่นั้นเชียวหรือ?

“ใช่เกมที่นายบอกฉันเมื่อวานหรือไม่? ฟังดูก็รู้ว่าหลอกลวง นายยังจะไปลงทะเบียนจริง ๆ อะ?”

คำพูดของเฉินชิ่งทำให้จอมยุทธ์พเนจรที่หนังตากำลังจะปิดลงกลับมามีสติขึ้นเล็กน้อย

เมื่อวานตอนที่เฉินชิ่งลงทะเบียนเกม เขาก็กำลังคุยโทรศัพท์อยู่กับเฉินชิ่งพอดี

“ตอนแรกฉันก็คิดว่าเป็นโฆษณาหลอกลวงเหมือนกัน แต่พอฉันกรอกข้อมูลลงทะเบียนเสร็จ ก็มีหมวกเกมส่งมาที่สถานีรับส่งพัสดุข้างล่างจริง ๆ!”

“เกมเพิ่งเปิดเซิร์ฟเวอร์เมื่อวานตอนสองทุ่ม พอฉันเข้าเกมไปก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออกเลย ที่แท้ทีมงานเกมก็ไม่ได้โกหก นี่มันเป็นเกมเสมือนจริงที่สมจริงร้อยเปอร์เซ็นต์จริง ๆ!”

เฉินชิ่งตะโกนอย่างตื่นเต้น

???

ปลายสายอีกด้าน ทั้งสี่คนต่างงงเป็นไก่ตาแตก

“หมวกเกมอะไร เกมเสมือนจริงที่สมจริงร้อยเปอร์เซ็นต์อะไรกัน นายฟังที่ตัวเองพูดอยู่หรือเปล่า?”

“ฉันแค่หลับไปตื่นเดียวเองนะ ช่องว่างระหว่างวัยของพวกเรามันจะลึกขนาดนี้เลยหรือ?”

ชู้ตแม่นยังกับเคอร์รีและซูจื่อเย่กล่าวขึ้นมาทีละคน

ทุกคำที่เฉินชิ่งพูดพวกเขาเข้าใจหมด แต่พอเอามารวมกัน พวกเขากลับไม่เข้าใจเอาเสียเลย

เกมเสมือนจริงที่สมจริงร้อยเปอร์เซ็นต์หรือ?

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!

“เคยอ่านนิยายเกมออนไลน์หรือไม่? ก็แบบที่สวมหมวกเกม แล้วก็เข้าไปเล่นในโลกเสมือนจริงได้นั่นแหละ”

เฉินชิ่งถาม

ชู้ตแม่นยังกับเคอร์รี: “ไม่เคย ฉันไม่สนใจนิยายแนวนี้ ฉันชอบอ่านแนวเมืองกรุงสุดเร่าร้อน แนวบู๊ลิ้มโบราณอะไรพวกนั้นมากกว่า...”

ซูจื่อเย่: “หุบปากไปเลยแก!”

สุดยอดนักรบไทแรนโนซอรัสเปรี้ยงปร้างไร้เทียมทาน: “นิยายเกมออนไลน์หรือ? ฉันเคยอ่าน ๆ จ้าวยุทธภพ, จอมโจรสะท้านยุทธภพ, จอมเวทประชิดตัว...”

ซูจื่อเย่: “แล้ว?”

“เกมที่ฉันพูดถึงนี่ ก็คือแบบเดียวกับในนิยายเกมออนไลน์นั่นแหละ แถมยังสมจริงกว่าที่เขียนไว้ในนิยายอีก!”

“เมื่อวานตอนที่ฉันเข้าเกม ความสมจริงนั่น มันเหมือนกับได้เข้าไปในอีกโลกหนึ่งจริง ๆ! ไม่ใช่แค่การมองเห็นกับการได้ยินนะ แม้แต่การสัมผัส การได้กลิ่น การรับรส ก็สมจริงอย่างยิ่ง เนื้อย่างข้างใน หอมจริง ๆ!”

เฉินชิ่งเล่าประสบการณ์การเล่นเกมของตนเองอย่างตื่นเต้น

ความรู้สึกแบบนี้ หากไม่ได้เข้าไปสัมผัสด้วยตัวเอง ก็ไม่มีทางเข้าใจได้

ในที่สุดทุกคนก็เข้าใจความหมายของเขา

แต่เกมแบบนี้ จะมีอยู่จริงได้อย่างไรเล่า?

จอมยุทธ์พเนจร: “ต้าชิ่ง นายเมาหรือว่ายังไม่ตื่น? บนโลกนี้จะมีเกมแบบนี้ได้ยังไง?”

สุดยอดนักรบไทแรนโนซอรัสเปรี้ยงปร้างไร้เทียมทาน: “ใช่แล้ว ถึงแม้ว่าฉันจะอยากให้มีเกมแบบนี้อยู่จริง ๆ แต่ในทางเทคโนโลยีมันเป็นไปไม่ได้เลย”

ชู้ตแม่นยังกับเคอร์รี: “ถ้ามีเทคโนโลยีขนาดนี้จริง ๆ ก็คงไม่เอามาใช้ทำเกมหรอกมั่ง?”

เห็นได้ชัดว่า ไม่มีใครเชื่อคำพูดของเฉินชิ่งเลย

พวกเขายอมเชื่อว่า นี่เป็นการแกล้งของเฉินชิ่งที่นอนไม่หลับ แล้วตั้งใจโทรมาปลุกพวกเขามากกว่า

“จริงหรือไม่จริง พวกนายลงทะเบียนดูก็รู้เอง!”

“เดี๋ยวฉันส่งลิงก์เว็บไซต์ทางการของเกมเข้าไปในกลุ่ม พวกนายทุกคนไปลงทะเบียนเลย เกมยังอยู่ในช่วงทดสอบแบบปิด โควตาทดสอบที่ปล่อยออกมาคงมีไม่มาก ช้าไปเดี๋ยวจะแย่งไม่ทัน!”

เฉินชิ่งรีบพูด

ในเว็บไซต์ทางการบอกไว้ว่า การทดสอบแบบปิดจะไม่ลบข้อมูล

เข้าเกมเร็วหนึ่งวัน ก็สร้างความได้เปรียบได้เร็วขึ้นหนึ่งวัน

เมื่อวางสาย เขาก็ส่งลิงก์เว็บไซต์ทางการของเกมเข้าไปในกลุ่ม

แม้ว่าเพื่อน ๆ ทั้งสี่คนในกลุ่มจะไม่เชื่อว่าจะมี “เกมเสมือนจริงที่สมจริงร้อยเปอร์เซ็นต์” แบบนี้อยู่จริง แต่ก็เห็นแก่หน้าของเฉินชิ่ง จึงได้เข้าไปในเว็บไซต์ทางการเพื่อกรอกข้อมูลลงทะเบียน

พวกเขายอมเชื่อว่า นี่เป็นการที่เฉินชิ่งไปรับเงินใต้โต๊ะจากบริษัทเกมมา ช่วยบริษัทเกมโฆษณาหลอกลวงเสียมากกว่า

ก็ถือว่าช่วยสนับสนุนยอดของเฉินชิ่งไปแล้วกัน!

ไม่เสียหายอะไร

…

โลกแดนเถื่อน

หลังจากผู้เล่นล็อกเอาต์ หลินเฟิงก็จัดแจงเครื่องมือต่าง ๆ ในถ้ำอีกครั้ง แล้วเล่านิทานให้เด็กน้อยทั้งห้าคนฟัง

หลังจากกล่อมเด็กน้อยทั้งห้าคนจนหลับแล้ว เขาจึงเริ่มเข้านอน

ก่อนนอน เขาได้ตั้งเวลาล็อกอินเข้าเกมเป็นช่วงตีหกถึงสองทุ่มของโลกแดนเถื่อน

ซึ่งก็คือช่วงหกโมงเย็นถึงแปดโมงเช้าของโลกแห่งความเป็นจริง รวมทั้งสิ้น 14 ชั่วโมง

อย่างไรเสีย เขาก็ไม่ใช่ตัวละครนอกเหนือผู้เล่นจริง ๆ ย่อมต้องการนอนหลับพักผ่อนเช่นกัน

หากไม่จำกัดเวลาล็อกอิน เกิดมีผู้เล่นเบื่อ ๆ แล้วล็อกอินเข้ามาตอนดึก หรือมีผู้เล่นใหม่เข้ามาในเกม เขาจะไม่ต้องนอนกันพอดีหรือ?

อีกอย่าง ตอนกลางคืนผู้เล่นล็อกอินเข้ามาก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่แล้ว สู้จำกัดเวลาล็อกอิน ให้พวกเขาไปใช้ชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริงให้เต็มที่ดีกว่า

ก็ถือเป็นการป้องกันการติดเกมไปในตัว

แน่นอนว่า การจำกัดเวลาล็อกอินเป็นเพียงเรื่องชั่วคราว

ตอนนี้ผู้เล่นยังมีน้อย ผู้เล่นใหม่ทุกคนที่ล็อกอินเข้ามาล้วนต้องการให้เขามาแนะนำด้วยตนเอง จึงจำเป็นต้องจำกัดเวลาล็อกอิน เพื่อให้แน่ใจว่าตนเองได้พักผ่อนอย่างเพียงพอ

รอจนกว่าผู้เล่นจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้น เกมเข้าที่เข้าทาง ผู้เล่นใหม่ที่ล็อกอินเข้ามาก็ไม่จำเป็นต้องให้เขามาแนะนำด้วยตนเองอีกต่อไป

เขาสามารถมอบหมายภารกิจนี้ให้แก่ตัวละครนอกเหนือผู้เล่นคนอื่น หรือแม้กระทั่งผู้เล่นด้วยกันเองได้

เมื่อถึงตอนนั้น ก็ค่อยพิจารณาเปิดให้ล็อกอินได้ตลอด 24 ชั่วโมง

ก่อนจะหลับตาลง เขาเหลือบมองจำนวนผู้ลงทะเบียนในเว็บไซต์ทางการ

13 คน!

ในจำนวนนี้ ไม่ได้รวมผู้เล่นห้าคนแรกที่ได้รับสิทธิ์ในการเล่นเกมไปแล้ว

กล่าวคือ มีผู้เล่นใหม่ลงทะเบียนเกมเพิ่มอีก 13 คน

การโปรโมตผ่านโฆษณาป๊อปอัปที่ระบบมอบให้ได้สิ้นสุดลงแล้ว ย่อมไม่มีผู้เล่นใหม่หาเว็บไซต์ทางการของเกมเจอ ผู้เล่นใหม่ที่ลงทะเบียน 13 คนนี้ น่าจะเป็นเพื่อนของผู้เล่นเก่าทั้งห้าคน

ในช่วงแรกโควตาเกมมีจำกัด การใช้วิธีให้เพื่อนแนะนำเพื่อนแบบนี้ในการโปรโมตเกม หลินเฟิงคิดว่าดีมากทีเดียว

คนที่เข้ามาล้วนเป็นเพื่อนกัน รู้จักกันอยู่แล้ว การร่วมมือกันย่อมเข้าขากันได้ดีกว่า

และยังง่ายต่อการจัดการอีกด้วย

…

ดาวหลานซิง

กลุ่มเกมของห้าสหาย

ชู้ตแม่นยังกับเคอร์รี: “เชี่ยเอ๊ย ฉันได้รับหมวกเกมจริง ๆ ด้วย! ว่าแต่ความเร็วในการจัดส่งนี่มันเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันเพิ่งจะลงทะเบียนไปไม่ถึงสามชั่วโมง หมวกก็มาส่งถึงหน้าบ้านฉันแล้ว!”

ซูจื่อเย่: “เจ๊ก็ได้รับแล้วเหมือนกัน!”

จอมยุทธ์พเนจร: “ฉันก็ได้รับแล้ว เมื่อกี้ลองสวมดูว่าจะล็อกอินได้หรือเปล่า ระบบแจ้งว่าในช่วงทดสอบแบบปิด เวลาที่สามารถล็อกอินเข้าเกมได้ถูกจำกัดไว้ที่หกโมงเย็นถึงแปดโมงเช้า”

สุดยอดนักรบไทแรนโนซอรัสเปรี้ยงปร้างไร้เทียมทาน: “ยังจะมาจำกัดเวลาล็อกอินอีก เกมนี้มันจะหยิ่งไปแล้ว!”

จอมยุทธ์พเนจร: “ต้าชิ่ง เมื่อวานตอนที่นายล็อกอินเข้าเกม มีจำกัดเวลาไหม? @ต้าชิ่ง”

ต้าชิ่ง: “เมื่อวานเกมเพิ่งเปิดเซิร์ฟเวอร์ตอนสองทุ่ม ฉันก็เลยไม่ได้สังเกตเรื่องจำกัดเวลาล็อกอิน เมื่อกี้ลองดูแล้ว มีจริง ๆ”

จอมยุทธ์พเนจร: “เกมนี้มันแปลก ๆ นะ จำกัดเวลาเล่นเกมเนี่ยมันลูกเล่นบ้าอะไรกัน?”

ต้าชิ่ง: “น่าจะเป็นมาตรการป้องกันการติดเกมละมั่ง ยังไงซะเกมที่สมจริงขนาดนี้ ถ้าไม่จำกัดเวลาเล่น ไม่แน่ว่าอาจจะมีคนเล่นเกม 24 ชั่วโมงจนร่างกายพังไปเลยก็ได้”

ชู้ตแม่นยังกับเคอร์รี: “จะสมจริงได้สักแค่ไหนกันเชียว? อย่างมากก็คงเหมือนพวกเกม VR นั่นแหละหรอกมั่ง? เกม VR ฉันก็เล่นมาเยอะแล้ว ก็งั้น ๆ แหละ แต่การทำเกม VR ให้เป็นเกมออนไลน์ก็นับว่ามีความคิดสร้างสรรค์ดีนะ บริษัทเกมนี้ฝีมือไม่ธรรมดาเลย”

ต้าชิ่ง: “VR? เหอะ ๆ เดี๋ยวนายเล่นแล้วก็รู้เอง”

พูดไปก็ไร้ประโยชน์ เขาอธิบายไปมากแค่ไหน ก็ไม่เท่าให้พวกเขาล็อกอินเข้าไปเห็นด้วยตาตัวเอง

เขาแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้เห็นสีหน้าตกตะลึงของพวกเขาแล้ว

[จบแล้ว]