บทที่ 16 สบู่และยาสระผม 'เกิดใหม่'

◉◉◉◉◉

เสียงหัวเราะคิกคักอย่างตื่นเต้นและเสียงน้ำกระเซ็นดังก้องไปทั่วบ่อน้ำพุร้อน ดูเหมือนว่าเหล่าสาวใช้จะกำลังสนุกสนานกับการพักผ่อนและหยอกล้อเล่นกันในน้ำร้อนที่ช่วยฟื้นฟูพลัง

แน่นอนว่าไมเคิลไม่รู้หรอก เขายังคงอยู่ริมสระ โดยใช้มือปิดตาตัวเองไว้

"นายน้อยคะ มาแช่ด้วยกันสิ!" พวกเธอหยอกล้อ

แต่นายน้อยผู้น่ารักกลับส่ายหัว ในสายตาของพวกเธอ เขาดูเหมือนเด็กขี้อายคนหนึ่งเท่านั้น

"นายน้อยน่ารักจังเลย!"

ไมเคิลใช้พลังใจทั้งหมดเพื่อกดความปรารถนาแบบลูกผู้ชายที่อยู่ข้างในเอาไว้ แต่เหล่าสาวใช้ก็ไม่ทำให้มันง่ายเลย

"ผิวฉันเนียนนุ่มจังเลยตอนนี้! ดูสิ ลองจับดู"

"กรี๊ด! อย่ามาจับตรงนั้นนะ!"

"ฮิๆๆ ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอจะ 'อึ๋ม' ขนาดนี้"

"ชู่ว์! เธอก็เหมือนกันนั่นแหละ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอนั่งได้ทั้งๆ ที่ 'บั้นท้าย' ใหญ่ขนาดนั้น!"

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ทุกคนก็ออกมาจากบ่อน้ำพุร้อนโดยมีเสื้อคลุมพันรอบตัว พวกเขามีสีหน้าเหมือนล่องลอยราวกับเพิ่งได้บรรลุสุขขั้นสูงสุด พวกเขาไม่เคยรู้สึกผ่อนคลายและสะอาดเท่านี้มาก่อนในชีวิต

"นายน้อยครับ นมที่ท่านขอได้แล้วครับ!" พ่อบ้านคนหนึ่งพูดขณะที่เขาลงมาจากรถม้าพร้อมกับแบกถังนมใบใหญ่

แน่นอนว่า หนึ่งในสิ่งสำคัญที่ต้องทำหลังจากผ่อนคลายในบ่อน้ำพุร้อนก็คือการดื่มนม! การดื่มสิ่งนี้จะช่วยเติมเต็มเหงื่อที่สูญเสียไปทั้งหมดเนื่องจากอุณหภูมิที่ร้อนของอ่างอาบน้ำ

เขายังแสดงท่าที่ถูกต้องให้พวกเขาดูด้วย: มือหนึ่งยกนมขึ้นดื่ม ส่วนอีกมือหนึ่งเท้าเอวไว้

"อ่าาาาห์!"

"มันสุดยอดมาก ฉันแทบจะละลาย!"

"นี่สินะที่เรียกว่าการพักผ่อน..."

มีแต่เสียงชื่นชมสำหรับบ่อน้ำพุร้อน เหล่าสาวใช้และพ่อบ้านเหล่านี้เริ่มทำงานตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ซึ่งหมายความว่าพวกเขาไม่เคยสัมผัสอะไรแบบนี้มาก่อน มันราวกับว่าพวกเขาได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง ผิวแก้มของพวกเขาเนียนนุ่มและอมชมพู

ไมเคิลรู้สึกพอใจ เขานั่งบนเก้าอี้และมองดูพวกเขาพูดคุยและเพลิดเพลินกับค่ำคืนใต้แสงดาว

เขาสอนให้พวกเขารู้ว่าชีวิตสามารถสะดวกสบายได้เพียงใด

เขาไม่อยากจะหยุด เขาหวังว่าเขาจะสามารถแสดงสิ่งนี้ให้โลกใบนี้ได้เห็นเช่นกัน

เช้าวันรุ่งขึ้น เสียงระฆังนาฬิกาดังขึ้น เป็นสัญญาณการเริ่มต้นวันใหม่

เหล่าสาวใช้และพ่อบ้านตื่นแต่เช้าและเริ่มทำงาน การพักผ่อนอย่างเต็มที่เมื่อวานนี้ช่วยเติมพลังให้ร่างกายของพวกเขากลับมาเต็มเปี่ยม ทำให้พวกเขาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพถึง 200 เปอร์เซ็นต์

พวกเขาสูบน้ำเพื่อเติมถังเก็บน้ำ ทำความสะอาดคฤหาสน์ เปลี่ยนผ้าปูที่นอน และดูแลสวนในเวลาอันรวดเร็ว เสียงระฆังสำหรับตอนเที่ยงยังไม่ทันดัง แต่งานบ้านทั้งหมดในคฤหาสน์ก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว

พวกเขาไปทำงานเกี่ยวกับสบู่ต่อทันที โดยนำแม่พิมพ์ที่ตากแดดไว้จนแห้งเข้ามาเก็บรักษาไว้ในคฤหาสน์

ด้วยการช่วยนายน้อยทำสบู่และยาสระผม พวกเขาหวังว่าพวกเขาจะสามารถตอบแทนสิ่งดีๆ ทั้งหมดที่เขามอบให้ได้

ในที่สุด หลังจากทำงานไปสองสามวัน ไมเคิลก็มีสต็อกสบู่และยาสระผมจำนวนมากพอสมควร โดยมีรูปแบบที่แตกต่างกันไปในแต่ละชนิด

คฤหาสน์เต็มไปด้วยลังที่บรรจุสบู่ซ้อนกันเป็นตั้งๆ และบนลังเหล่านั้นก็มีขวดยาสระผมนับร้อย

"ฉันจะเป็นคนไปส่งของให้พวกคุณนายเองค่ะ" คาสเตลล่ากล่าว

มียอดสั่งจองล่วงหน้าจากเหล่าคุณนายที่ได้เห็นกับตาตัวเองแล้วว่าสบู่และยาสระผมจะมีกลิ่นหอมมากกว่าน้ำหอมบางชนิดได้อย่างไร

คนไม่กี่คนเหล่านั้นสั่งสบู่และยาสระผมไปแล้วประมาณหนึ่งกล่องสำหรับตัวเอง และไม่เพียงแค่นั้น เนื่องจากการซุบซิบแบบปากต่อปาก ยังมีคุณนายบางคนที่เข้ามาหาคาสเตลล่าเป็นการส่วนตัวเพื่อขอซื้อไปใช้เองบ้าง

"นั่นเยี่ยมไปเลย" ไมเคิลกล่าว

เหล่าพ่อบ้านขนลังขึ้นรถม้าเพื่อให้คาสเตลล่านำไปส่งด้วยตัวเอง แต่ก่อนที่เธอจะออกเดินทางไปยังเมืองถัดไป เธอหันกลับมาหาไมเคิลเพื่อถามคำถามสำคัญ

"นายน้อยคะ... ถ้าพวกเขาถามฉันว่าได้ของนี้มาจากไหน? ฉันควรจะบอกพวกเขาว่ายังไงดีคะ?"

เหล่าสาวใช้และพ่อบ้านต่างพากันปิดปากเงียบเรื่องของนายน้อยและสิ่งประดิษฐ์ของเขา เวลาที่พวกเขาเขียนจดหมายถึงพ่อแม่ของเขา พวกเขาถึงกับโกหกไปว่าไม่มีเหตุการณ์สำคัญอะไรเกิดขึ้นในคฤหาสน์ระหว่างที่พวกท่านไม่อยู่ นี่เป็นความผิดที่ร้ายแรงถึงขั้นไล่ออก แต่สำหรับนายน้อยแล้ว มันก็คุ้มค่า

'อืม... ถ้าฉันอยากจะเก็บธุรกิจนี้เป็นความลับจากท่านพ่อท่านแม่ ฉันก็ต้องใช้ชื่ออื่น... หรือดีกว่านั้น ทำไมไม่เป็นชื่อบริษัทล่ะ?'

"บอกพวกเขาไปว่าเธอได้มาจากบริษัทที่ชื่อ: '' ( 'รีบอร์น'Reborn)"

คาสเตลล่ารับคำของไมเคิลและพยักหน้าให้กับตัวเอง

"รีบอร์น... สบู่รีบอร์น... ยาสระผมรีบอร์น... เป็นชื่อบริษัทที่ดีมากเลยค่ะ นายน้อย เพราะยังไงซะ เหล่าคุณผู้หญิงก็จะรู้สึกเหมือนได้ 'เกิดใหม่' ทันทีที่ได้ลองใช้ผลิตภัณฑ์ของท่าน!"

"เอ่อ ใช่..."

เธอไม่รู้หรอกว่าไมเคิลคิดชื่อนั้นขึ้นมาก็เพราะว่าเขา 'เกิดใหม่' (รีบอร์น-Reborn ) มาจากอีกโลกหนึ่งจริงๆ

คาสเตลล่าเดินทางไปทั่วเมืองด้วยตัวเองและส่งมอบกล่องสบู่และยาสระผมไปยังคฤหาสน์ของลูกค้ากลุ่มแรกสุด

เหล่าคุณนายและลูกสาวต่างตื่นเต้นเปิดกล่องของขวัญและสูดดมกลิ่นด้วยตัวเอง และก็เป็นไปตามที่สัญญาไว้ มันมีกลิ่นหอมอย่างน่าทึ่งเหมือนที่คาสเตลล่าบอกไว้ไม่มีผิด

พวกเขาไม่เสียเวลาอีกต่อไปและสั่งให้สาวใช้ของตนเตรียมน้ำอาบทันที พวกเขาต้องการลองสบู่และยาสระผมในวินาทีนั้นเลย

"ขออภัยด้วยครับ คุณนายรอ...สบู่และยาสระผม...พวกนี้มาสักพักใหญ่แล้ว จนท่านอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยช่วงนี้ นี่คือค่าตอบแทนตามที่สัญญาไว้ และเพิ่มให้อีกเล็กน้อยสำหรับความลำบากของคุณ"

พ่อบ้านของคุณนายยื่นถุงเงินให้คาสเตลล่า ซึ่งหนักอึ้งไปด้วยเหรียญทอง แค่เพียงน้ำหนัก เธอก็รู้แล้วว่ามันมากกว่าที่เธอคาดไว้มาก

และในขณะที่เธอกำลังจะจากไป พ่อบ้านก็โบกมือให้รถม้าของเธอหยุด

"อะแฮ่ม... ถ้าหากพวกเราต้องการจะซื้อสินค้าเหล่านี้เพิ่มอีก เราสามารถพึ่งพาคุณให้มาส่งได้หรือไม่?"

คาสเตลล่าอดที่จะยิ้มไม่ได้ "ได้แน่นอนค่ะ"

"โอ้ พอจะบอกชื่อของชายที่ฉันต้องขอบคุณที่ทำให้คุณนายของฉันมีความสุขได้หรือไม่?"

แม้ว่าคาสเตลล่าจะอยากอวดเรื่องนายน้อยของเธอมากแค่ไหน เธอก็ยังคงเก็บเงียบไว้

"สิ่งนี้นำเสนอโดยบริษัทที่ชื่อว่า รีบอร์น ค่ะ น่าเสียดายที่นั่นคือทั้งหมดที่ฉันบอกได้"

"รีบอร์อน... เยี่ยมมาก"

คาสเตลล่าเสร็จสิ้นการส่งของในค่ำคืนนั้น และปฏิกิริยาจากลูกค้าของเธอก็ล้วนตื่นเต้นดีใจไม่แพ้คุณนายคนแรกเลย

หนึ่งวันต่อมา เหล่าสามีก็สังเกตเห็นความแตกต่างในทันที ทำให้เหล่าคุณนายได้รับความรักและความสนใจมากมายเพียงแค่เพราะกลิ่นหอมของพวกเธอ

ไม่เพียงแค่นั้น ขณะที่พวกเธอเดินอวดโฉมไปทั่วเมือง เหล่าสตรีคนอื่นๆ ต่างก็พากันอิจฉาที่ผิวและผมของพวกเธอนั้นเนียนนุ่มและหอมกรุ่น

แน่นอนว่า เมื่อเหล่าคุณนายเริ่มโอ้อวด ชื่อของ "สบู่รีบอร์น" และ "ยาสระผมรีบอร์น" ก็ได้ประทับเข้าไปในจิตใจของเหล่าเศรษฐีในคิงส์บริดจ์ในฐานะแบรนด์สบู่และยาสระผมชั้นนำระดับพรีเมียมที่ต้องซื้อในตลาด!

◉◉◉◉◉

( โปรดติดตามตอนต่อไป)