บทที่ 10 สบู่สำหรับทำความสะอาด

◉◉◉◉◉

วันเวลาผ่านไป และสิ่งประดิษฐ์ของนายน้อยก็แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วในหมู่คนงานในคฤหาสน์แวนเดอร์บิลต์

บางคนที่ไม่อยู่ตอนที่ไมเคิลสร้างก๊อกน้ำ เมื่อกลับมาก็ต้องพบกับภาพแปลกตาของเหล่าสาวใช้ที่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในโรงครัวและส้วม

จากมุมมองของพ่อบ้าน ดูเหมือนเหล่าสาวใช้จะติดการอาบน้ำวันละสองครั้ง!

ไม่ถึงวันต่อมา ในที่สุดพวกเขาก็ได้รู้ความจริง ดูเหมือนว่านายน้อยจะติดตั้งฝักบัวและชักโครกที่ใช้งานได้ในห้องของสาวใช้ทุกคน ทำให้พวกเธอเข้าถึงน้ำไหลได้ง่ายโดยไม่ต้องไปรบกวนจอมเวททุกครั้ง

ตามคาด เหล่าพ่อบ้านก็ตกใจพอ ๆ กับเหล่าสาวใช้เมื่อพวกเขาเห็นก๊อกน้ำและชักโครกด้วยตาตัวเองเป็นครั้งแรก

"นายน้อยสร้างสิ่งนี้เหรอ?"

พ่อบ้านสองสามคนเป็นช่างซ่อมบำรุงด้วย และรู้ว่ามันยากแค่ไหนในการสร้างท่อและอุปกรณ์ที่จำเป็นในการสร้างระบบทั้งหมดนี้ มันไม่สามารถทำด้วยมือเพียงอย่างเดียวได้

พ่อบ้านบางคนที่ 'รอบรู้' เรื่องเวทมนตร์มากกว่าสังเกตเห็นได้ทันทีว่าท่อดูเหมือนถูกปรับแต่งโดยใช้คาถา

มันก็สมเหตุสมผลว่าทำไมนายน้อยถึงสร้างท่อที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ได้โดยแทบไม่มีจุดบกพร่องเลย

แต่นั่นมันก็ไม่สมเหตุสมผลอยู่ดี ไมเคิลอายุแค่ห้าขวบ เขาควรจะเพิ่งเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์ด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการร่ายพวกมันเลย

เนื่องจากพวกเขาเป็นเพียงพ่อบ้าน พวกเขาจึงไม่สามารถตั้งคำถามกับนายน้อยได้โดยตรง

แต่ลึก ๆ ในใจ พวกเขาก็แอบยำเกรงว่านายน้อยผู้นี้จะเป็นอัจฉริยะที่น่ากลัวขนาดไหนที่คิดค้นระบบ 'ประปา' อันน่าทึ่งนี้ขึ้นมาได้ แถมยังมีไหวพริบด้านเวทมนตร์ในการสร้างมันขึ้นมาอีกด้วย

แน่นอน ไมเคิลสังเกตเห็นสายตาของพวกเขา

เขารู้ว่า 'ความลับ' ของเขาที่ว่าสามารถร่ายคาถาได้นั้นคงอยู่ได้อีกไม่นาน เหล่าสาวใช้อาจไม่ได้ตั้งคำถามว่าเขาสร้างท่อขึ้นมาได้อย่างไร แต่พ่อกับแม่ของเขาต้องถามแน่

แต่เนื่องจากพวกท่านยังไม่อยู่ที่นี่ ความลับของไมเคิลก็ยังคงเป็นความลับ

และเพื่อเป็นการติดสินบนเหล่าพ่อบ้านให้พวกเขาเงียบ ไมเคิลก็เลยไปติดตั้งฝักบัวและชักโครกในหอพักของพวกเขาด้วย

ดูเหมือนว่านั่นจะได้ผล เพราะพวกเขาก็เช่นกัน ต่างพากันหลงใหลในความรู้สึกพึงพอใจของน้ำที่ไหลจากฝักบัวราวกับว่าพวกเขามีน้ำตกเป็นของตัวเอง พวกเขาไม่เคยล้อเลียนเหล่าสาวใช้อีกเลย และยังอาบน้ำวันละสองครั้งด้วย

แน่นอน ทุกคนต้องช่วยกันเติมน้ำเมื่อน้ำในถังเก็บน้ำหมด

ไมเคิลติดตั้งเครื่องสูบน้ำแบบใช้มือหกเครื่องไว้ข้างถัง ซึ่งเชื่อมต่อกับแหล่งน้ำใต้ดิน

ใช้คนเพียงหกคนทุกวันในการสูบน้ำสองสามนาทีในตอนเช้า เพื่อให้แน่ใจว่าถังมีน้ำเพียงพอสำหรับทั้งวัน

ความพยายามในการทำเช่นนี้ถือว่าน้อยมากเมื่อเทียบกับการตักน้ำจากบ่อด้วยมือและหิ้วไปทั่วคฤหาสน์

เป็นเวลากว่าหนึ่งสัปดาห์แล้วที่ไมเคิลสร้างระบบประปาขึ้น และบรรยากาศในคฤหาสน์ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เหล่าสาวใช้เดินด้วยความกระฉับกระเฉงมากขึ้น พ่อบ้านเดินด้วยท่าทางผึ่งผายมากขึ้น และโดยรวมแล้ว ทุกคนต่างก็พึงพอใจกับการเปลี่ยนแปลงที่นายน้อยสร้างขึ้นเพื่อพวกเขา

ในวันหนึ่ง ไมเคิลบังเอิญไปพบกับพ่อบ้านคนหนึ่งกำลังแบกซากกวางอยู่บนหลัง

เมื่อเขาถามพวกเขา ก็ปรากฏว่าเหตุผลที่เหล่าพ่อบ้านและจอมเวทอยู่นอกคฤหาสน์เมื่อสัปดาห์ก่อน ก็เพราะพวกเขาออกไปล่าสัตว์ในป่า

"พวกเรากำลังเตรียมตัวสำหรับฤดูหนาวครับ นายน้อย เราต้องถนอมเนื้อสัตว์ไว้ตอนนี้ เพื่อที่เราจะได้มีอาหารเพียงพอเมื่อความขาดแคลนมาเยือนประเทศ"

ไมเคิลมองไปที่ร่างของกวางที่ถูกผ่าออกและเห็นส่วนสีขาวอมเหลืองของเนื้อ

ไขมัน...

ทันใดนั้น เขาก็กเกิดไอเดียขึ้นมา

เวลาอาบน้ำ อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในการรักษาความสะอาด?

คำตอบคือ สบู่

ตอนนี้ โลกยุคกลางนี้ก็มีสบู่ในรูปแบบดั้งเดิมที่เขาคุ้นเคยอยู่บ้าง แต่ในความคิดของเขา มันยังไม่ถึงมาตรฐานของเขา

นี่ ChatJK1 ขอคำแนะนำทีละขั้นตอนเกี่ยวกับวิธีทำสบู่ตามมาตรฐานโลกเก่าของฉันหน่อย

[แน่นอนค่ะ ในการทำสบู่ที่สามารถทำความสะอาดและบำรุงผิวได้ คุณสามารถเริ่มจาก...]

ผู้ช่วย AI ส่วนตัวของเขาทำให้สมองของเขาเต็มไปด้วยข้อมูลอีกครั้ง โดยให้คู่มือที่เรียบง่ายแต่ครอบคลุมซึ่งเขาสามารถทำได้ทันที

"ผมขอไขมันสัตว์หน่อยได้ไหมครับ?" ไมเคิลถามพ่อบ้าน ไขมันสัตว์เป็นส่วนประกอบสำคัญในการทำสบู่ ซึ่งเขารู้เรื่องนี้อยู่แล้วก่อนที่จะถาม ChatJK1

พ่อบ้านมองไปที่ไมเคิล สีหน้าของเขาอยากรู้อยากเห็นว่าทำไมเด็กห้าขวบถึงต้องการไขมันสัตว์ แต่ก็นั่นแหละ เด็กห้าขวบคนเดียวกันนี้กลับสร้างสิ่งที่แม้แต่นักประดิษฐ์ที่ฉลาดที่สุดก็ยังสร้างไม่ได้ ดังนั้น ในที่สุดเขาก็ยอม

ไมเคิลเดินหน้าต่อไปและขอให้เบเร็ตต้าจัดหาวัสดุที่เหลือที่เขาต้องการสำหรับโครงการต่อไปของเขา

"นายน้อยคะ คุณกำลังวางแผนจะสร้างอะไรใหญ่อีกแล้วเหรอคะ?" เบเร็ตต้าถามเขาด้วยแววตาเป็นประกายหลังจากได้ยินคำขอของเขา

"มันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตเหมือนชักโครกหรอกครับ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำลายบ้านอีก" เขากล่าวพร้อมกับเอามือทาบอก

เบเร็ตต้าถอนหายใจและมองดูรายการที่เขามอบให้เธอ

"ก็ได้ค่ะ นายน้อย เราจะไปซื้อวัสดุเหล่านี้ที่เมืองถัดไป เราจะกลับมาก่อนพระอาทิตย์ตกดินค่ะ"

เบเร็ตต้าและสาวใช้รุ่นน้องอีกกลุ่มหนึ่งเตรียมตัวสำหรับการเดินทาง

หลังจากได้ยินว่านายน้อยต้องการซื้อวัสดุแปลก ๆ เหล่าสาวใช้จำนวนมากก็รีบเสนอตัวรับใช้เขาทันที ส่วนใหญ่พวกเธอยังคงรู้สึกขอบคุณสำหรับชักโครกและฝักบัว แต่ลึก ๆ แล้ว พวกเธอก็กำลังคาดหวังสิ่งประดิษฐ์ที่ยอดเยี่ยมอีกชิ้นจากนายน้อยอัจฉริยะ พวกเธออยากเป็นคนแรกที่ได้เห็นมัน

ไมเคิลโบกมือให้พวกเขาขณะที่พวกเขาออกเดินทาง

เขารู้สึกดีใจอยู่ข้างใน การมีพ่อแม่ที่ร่ำรวยช่วยให้เขาทำโครงการของเขาให้สำเร็จได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยมีอุปสรรคเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย มันคงเหมือนตกนรกถ้าเขาไม่มีเงินในโลกยุคกลางนี้

หลังจากรอคอยอย่างอดทน ในที่สุดเหล่าสาวใช้ก็กลับมาพร้อมกับเป้ที่เต็มไปด้วยวัสดุที่เขาขอ

ไมเคิลรีบค้นกระเป๋าทันทีและเห็นขวดน้ำมันหอมระเหยเล็ก ๆ และที่สำคัญที่สุดคือ น้ำด่าง

น้ำด่างและไขมันสัตว์เป็นส่วนประกอบหลักสองอย่างในการทำสบู่ ดังนั้นเขาจึงขอให้เบเร็ตต้าจัดหามาให้มาก ๆ

และเธอก็ไม่ทำให้ผิดหวัง

ไมเคิลออกเดินทางเข้าไปในป่าทันที มุ่งหน้าไปยังห้องโปรเจกต์ของเขาใกล้ภูเขา

"กลับมาทานอาหารเย็นด้วยนะคะ นายน้อย!" เบเร็ตต้าตะโกนไล่หลัง

เธอคุ้นเคยกับการที่นายน้อยออกไปไหนมาไหนด้วยตัวเองแล้ว ดังนั้นเธอจึงไม่ทำเรื่องใหญ่โตอะไร

เช้าวันรุ่งขึ้น ไมเคิลลุกจากเตียงอย่างตื่นเต้นและรีบวิ่งไปที่ห้องโปรเจกต์ของเขาทันที

หลังจากทำตามคำแนะนำของ ChatJK1 เขาก็สร้างส่วนผสมสบู่ที่ทำจากน้ำด่างและไขมันสัตว์ได้อย่างง่ายดาย เมื่อคืนนี้ เขาเทส่วนผสมนี้ลงในแม่พิมพ์และใช้คาถา 1 ดาว [เปลวไฟ] ง่าย ๆ เพื่อเร่งกระบวนการบ่ม

และเช้าวันรุ่งขึ้น มันก็พร้อมในที่สุด เขาทำสบู่ได้สำเร็จ!

◉◉◉◉◉

(โปรดติดตามตอนต่อไป)