บทที่ 42 เจ็บฟันเพราะความโมโห

ฉู่หยุนเหิงสูดลมหายใจลึก พยายามควบคุมอารมณ์ ก่อนจะหันไปมองหญิงสาวชุดขาวข้างกาย เขากล่าวว่า

“หรงเอ๋อร์ เจ้าฉลาดจริง ๆ ข้าเกือบจะหลงกลคำยั่วโมโหของมันเสียแล้ว”

ซูหรงส่ายศีรษะเล็กน้อย เอ่ยเสียงอ่อนโยน

“ท่านก็แค่ร้อนใจเพราะอยากช่วยท่านกงเหย่ได้สูตรโอสถเท่านั้นเอง หรงเอ๋อร์ไหนเลยจะฉลาดเท่าองค์ชายได้”

แววตาของฉู่หยุนเหิงที่มองซูหรงยิ่งเต็มไปด้วยความพึงใจ

ซูหรงช่างเข้าอกเข้าใจผู้อื่น ไม่เหมือนกับเจ้าคนไร้ประโยชน์ที่ได้แต่ก้มหัวคนนั้นเลยสักนิด!

“ข้าให้ 35,000 หินวิญญาณระดับต่ำ!” ฉู่หยุนเหิงประกาศเสียงดัง

หยุนเจิงหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะกล่าวอย่างเกียจคร้าน

“35,001 หินวิญญาณ!”

สีหน้าฉู่หยุนเหิงมืดครึ้มลง เขากัดฟันแน่นแล้วตะโกนต่อ

“40,000 หินวิญญาณระดับต่ำ!”

เสียงของหยุนเจิงยังคงขี้เกียจดังขึ้นอีก

“40,001 หินวิญญาณระดับต่ำ!”

“41,000 หินวิญญาณระดับต่ำ!”

“41,001 หินวิญญาณระดับต่ำ!”

...

ทั้งสองคนผลัดกันยื่นราคาอย่างดุเดือด จาก 30,000 หินวิญญาณระดับต่ำ ขึ้นไปจนถึง 60,001 หินวิญญาณระดับต่ำ!

ในที่สุด ฉู่หยุนเหิงก็ทนไม่ไหว เขากัดฟันพูดเสียงต่ำ

“คุณชายในห้องส่วนตัวหมายเลข 27 ขอให้ท่านเสนอราคาอย่างปกติ อย่าขึ้นทีละหินวิญญาณแบบนี้!”

“เจ้าเกี่ยวอะไรกับข้าด้วย? ในงานประมูลก็ไม่ได้มีกฎห้ามเสนอทีละหินวิญญาณนี่! หากองค์ชายสามไม่มีหินวิญญาณพอก็ถอนตัวไปเสียก็ได้”

เสียงของหยุนเจิงแฝงรอยยิ้ม “บางทีหากเจ้าขึ้นราคาสูงมาก ข้าอาจจะยอมแพ้ก็ได้นะ...”

‘ปัง!’

ฉู่หยุนเหิงโมโหจนเผลอฟาดโต๊ะจนแตกอีกครั้ง

คราวนี้สีหน้าของซูหรงก็พลอยหมองลงไปด้วย เจ้าของห้องส่วนตัวหมายเลข 27 พูดเช่นนี้ ใครจะเดาออกว่าจงใจปั่นราคา หรืออยากได้ของจริง ๆ กันแน่?

คนอื่น ๆ ที่ได้ยินคำพูดของหยุนเจิง ต่างก็เริ่มสงสัยว่ามีความแค้นกับองค์ชายสามฉู่หยุนเหิงหรือเปล่า ถึงได้จงใจปั่นราคาแกล้งกันเช่นนี้

ที่ผ่านมาก็เคยมีสองตระกูลที่เป็นศัตรูกันจงใจปั่นราคากัน แต่ไม่เคยมีใครใจร้ายถึงขนาดขึ้นทีละหินวิญญาณเหมือนคุณชายห้อง 27!

แต่เรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขา

จึงมีแต่เสียงหัวเราะขบขัน ราวกับกำลังดูละครสนุก ๆ เรื่องหนึ่ง

ไฟยังไม่ลามถึงตัว ใครจะเดือดร้อนกันเล่า

เฉินเยว่เองก็มองดูเรื่องราวด้วยความบันเทิง

แต่เดิมเฉินเยว่ก็ไม่ชอบใจที่ฉู่หยุนเหิงพูดข่มขู่คนอื่นอยู่แล้ว พอมีคนกล้ามาปั่นราคาต่อหน้าเขา นางยิ่งรู้สึกสะใจ!

ซูหรงเม้มริมฝีปากแน่น

“องค์ชายหรือเราจะยอมแพ้ดี? หรงเอ๋อร์คิดว่าคุณชายปริศนานั่นจงใจเล่นงานท่านโดยเฉพาะ ตั้งใจปั่นราคาให้ท่านต้องเสียหินวิญญาณมากขึ้น!”

ที่จริงฉู่หยุนเหิงก็คิดจะหยุดประมูลตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่เพราะจะเสียหน้า จึงยังดันทุรังขึ้นราคาเรื่อยมา

วันนี้เขาพกหินวิญญาณระดับต่ำมาแค่แสนก้อน เป้าหมายหลักคือผลฮวากั๋วม่วงระดับตี้ผิ่นกับอักขระระดับสอง

ส่วนสูตรโอสถนี้เป็นของที่เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะมีประมูล เดิมทีคิดว่าจะได้มาด้วยราคา 30,000 หินวิญญาณระดับต่ำ แต่ตอนนี้ราคาทะลุไปถึงสองเท่าแล้ว!

เมื่อซูหรงพูดเช่นนี้ เขาก็พยักหน้า หาทางลงให้ตัวเอง

เขากดเครื่องส่งเสียง พูดเสียงเข้ม

“ไหน ๆ เจ้าก็อยากได้สูตรโอสถที่ขาดแหว่งนี้นัก ข้าก็จะยกให้เจ้าก็แล้วกัน หวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจภายหลัง!”

หยุนเจิงยิ้มมุมปาก แล้วแสร้งทำเสียงร้อนรน

“อย่าเลยองค์ชายสาม รีบเสนอราคาต่อเถอะ ข้ารับรองว่าจะไม่แย่งสูตรโอสถไร้ค่านี่กับเจ้าหรอก!”

ฉู่หยุนเหิงกับซูหรงสบตากันด้วยความงุนงง

ซูหรงเอ่ย

“ดูสิ เขาจงใจปั่นราคากับเราแน่ ๆ แบบนี้เขาต้องเข้าเนื้อตัวเองหรือ?”

ฉู่หยุนเหิงได้ยินก็หัวเราะออกมา รู้สึกภูมิใจในความเฉลียวฉลาดของตนเอง

“เฉินเยว่ ผู้ดำเนินการประมูล ไม่มีใครเสนอราคาแล้ว รีบประกาศจบแล้วไปยังของชิ้นต่อไปเถอะ!”

น้ำเสียงของฉู่หยุนเหิงแฝงความร่าเริง

“เอ๊ะ องค์ชายสาม ท่านไม่ลองคิดดูใหม่อีกสักนิดหรือ?”

เสียงของหยุนเจิงฟังดูร้อนรนขึ้นมา

ฉู่หยุนเหิงหัวเราะเยาะ

“ของดีเช่นนี้ ก็ยกให้ท่านเถอะ!”

“อย่าเพิ่งสิ...”

ในที่สุด เฉินเยว่ก็ประกาศถามตามธรรมเนียม เมื่อไม่มีใครเสนอราคาเพิ่ม หน้าตำราสูตรโอสถที่ขาดนี้จึงตกเป็นของหยุนเจิง!

เกือบทุกคนในงานต่างคิดว่าคราวนี้หยุนเจิงคงเสียทีไปเต็ม ๆ แต่แล้วเสียงหัวเราะแปลกหูของหยุนเจิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ขอบคุณองค์ชายสามมากที่เมตตา ข้าคิดว่าต้องใช้ถึงแสนหินวิญญาณถึงจะได้มาเสียอีก ไม่คิดว่าองค์ชายสามจะยอมปล่อยให้ข้าได้ง่าย ๆ เช่นนี้ ใจกว้างจริง ๆ ข้าขอชื่นชม!”

ทุกคนได้ยินก็อึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะเริ่มเข้าใจ

ที่แท้ทั้งหมดคือกับดัก!

ครั้งนี้องค์ชายสามฉลาดแต่ดันพลาดท่า ถูกคุณชายห้อง 27 เย้ยหยันทั้งต่อหน้าและลับหลัง!

“คุณชายในห้อง 27 นี่ไม่เล่นตามกติกาจริง ๆ ฉลาดเกินคน!”

“จริงด้วย ไม่รู้ว่าเป็นใครกันแน่ ข้าจำได้ว่าเขาประมูลอสูรศักดิ์สิทธิ์ ‘นกเพลิง’ ไปด้วย 400,001 หินวิญญาณระดับต่ำ! คนในแคว้นต้าฉู่ที่ไหนจะมีหินวิญญาณมากขนาดนั้น?”

“นั่นสิ ถึงว่าไม่กลัวองค์ชายสาม!”

“แต่ถ้าเผลอเปิดเผยตัวตนขึ้นมา องค์ชายสามคงตามเล่นงานแน่...”

...

เหล่าผู้ฝึกตนอิสระชั้นหนึ่งต่างซุบซิบกันไม่หยุด

ขณะเดียวกัน สีหน้าของฉู่หยุนเหิงก็แข็งค้าง กำหมัดแน่น ใบหน้ามืดมนจนดูเหมือนจะมีหมึกหยดออกมาได้ทุกเมื่อ

“เจ้าไม่ได้บอกหรือว่านางแค่หลอกข้า?”

ฉู่หยุนเหิงหันขวับไปมองซูหรงด้วยสายตาเกรี้ยวกราด จนใบหน้าหล่อเหลาของเขาดูบิดเบี้ยวไปหมด

ซูหรงอ้าปากจะพูด

“หรงเอ๋อร์... หรงเอ๋อร์ก็ไม่รู้เหมือนกัน...”

พูดยังไม่ทันจบ น้ำตาก็คลอหน่วย ดวงตาแดงก่ำมองฉู่หยุนเหิงอย่างน่าสงสาร

“ช่างเถอะ!”

ฉู่หยุนเหิงใจอ่อนอีกครั้ง แม้จะไม่โทษซูหรงต่อ แต่ก็โมโหจนไม่อยากพูดด้วย ในใจยังคงแอบโทษนางว่าพูดจาเกินไปจนเสียเรื่อง

ณ ห้องส่วนตัวชั้น 4 หมายเลข 403

ชายชราผมหงอกครึ่งหัวอดหัวเราะเสียงดังอย่างสะใจไม่ได้

“ช่างสะใจจริง ๆ!”

หยุนไห่ที่เห็นอ๋องเฒ่าหยุนหัวเราะจนลืมตัว ก็ได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ เขารู้ดีว่าอ๋องเฒ่าหยุนไม่ชอบองค์ชายสามมานานแล้ว โดยเฉพาะตอนที่องค์ชายสามถอนหมั้นกับหลานสาวของตน อ๋องเฒ่าหยุนยิ่งเกลียดเข้าไส้! แต่เพราะเกรงใจฝ่าบาท อ๋องเฒ่าจึงยังไม่กล้าลงมือ

คราวนี้ได้เห็นองค์ชายสามถูกเล่นจนหัวหมุน อ๋องเฒ่าหยุนจึงอดดีใจไม่ได้ ถ้าอ๋องเฒ่าหยุนรู้ว่าคนที่หลอกองค์ชายสามคือหลานสาวสุดที่รักของตนเองล่ะก็ คงยิ้มจนปากฉีกถึงหูแน่!

...

งานประมูลยังคงดำเนินต่อไป

ทุกครั้งที่องค์ชายสามฉู่หยุนเหิงหมายตาสิ่งใด หยุนเจิงก็จะเข้ามาแทรกแซงทุกครั้ง

ไม่เพียงแต่องค์ชายสามเท่านั้น

แม้แต่สองพี่น้องตระกูลฟาง หรือแม้แต่หัวหน้าตระกูลซู หากคิดจะประมูลของชิ้นใด ก็ล้วนต้องเจอหยุนเจิงมาป่วนจนวุ่นวาย

ผลลัพธ์คือ พวกเขาได้ของในราคาสูงลิ่ว หรือไม่ก็ต้องเสียของไปในราคาถูกจนเจ็บใจ!

ทุกคนต่างเกลียดชังเจ้าของห้องส่วนตัวหมายเลข 27 ผู้นี้จนแทบแช่งชักหักกระดูก

ช่างร้ายกาจนัก!

เวลาเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

และในที่สุด ของประมูลชิ้นต่อไปก็คือผลฮวากั๋วม่วงระดับตี้ผิ่น!