ผู้เพาะพันธุ์มอนสเตอร์ (1)

“พีซ~”

หลังจากได้รับแผ่นแปะแก้ปวดที่โดเกบิซื้อมาให้ ผมก็ไล่เขากลับไปแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องนั่งเล่น

พีซที่อยู่ในคอกกระโดดไปมาเพื่อทักทายผม ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้ง เขาก็น่ารักเกินไปแล้ว

ผมอุ้มพีซขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแล้วลูบต้นคอของเขาเช่นเคย เสียงครางในลำคอของเขาช่างน่าฟังเหลือเกิน

คงเหลือเวลาอีกไม่กี่วันที่ผมจะอุ้มเขาไปไหนมาไหนแบบนี้ได้อีกแล้ว เมื่อเขาเริ่มโตขึ้น อีกไม่นานเขาก็จะตัวใหญ่กว่าผม มันน่าเศร้าเล็กน้อย

“โตขึ้นแล้วอย่ามาทำเป็นไม่รู้จักพ่อนะเว้ย”

มอนสเตอร์ก็มีช่วงวัยต่อต้านด้วยหรือเปล่านะ? ถ้าเขาเหวี่ยงอุ้งเท้าใส่ผมแล้วพูดว่า “ผมเกลียดพ่อ” ผมคงได้ลงเอยที่โรงพยาบาลแน่ แต่พีซของเราน่ารักเกินกว่าจะทำแบบนั้น ผมมั่นใจว่ามันจะไม่เกิดขึ้น

ผมวางพีซลงบนพื้นแล้วใช้สกิลเด็กน้อยของฉันเก่งมาก ไม่นาน หน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าผม

[ผลการเติบโตของสกิล ‘เด็กน้อยของฉันเก่งมาก (L)’ จะถูกใช้กับเป้าหมาย พีซ เป็นเวลา 3 วัน!]

[ยูนิคอร์นสายพันธุ์ย่อยระดับ 2 → การเปลี่ยนร่างเป็นตัวเต็มวัยของราชสีห์เขาเพลิงพีซจะใช้เวลา (365:00) ระยะเวลาที่ส่งผลทั้งหมด (72:00)]

ผู้ดูแลฝึกฝนเป้าหมายเพื่อเข้ามาสู่การเปลี่ยนร่างเป็นตัวเต็มวัย

ลดระยะเวลาที่ต้องใช้ทั้งหมด

การรอคอยดันไม่จำเป็น

เจ้าสามารถเติบโตเจียนได้

-----------------------------------------------------

…โดยปกติแล้ว มันควรจะจบลงที่ระยะเวลาที่ส่งผล (72:00) แต่กลับมีคำอธิบายเพิ่มเติมแนบมาด้วย แถมยังมีคำที่พิมพ์ผิดอีกด้วย ไม่สิ มันดูไม่เหมือนการพิมพ์ผิดธรรมดา

‘พวกเขาจงใจพิมพ์ผิดแบบนี้’

มองแวบเดียวก็เห็นได้ชัดว่าเป็นมุกแนวตั้ง เดิมทีมันควรจะเป็น “เจียน” แต่พวกเขาแกล้งทำเป็นพิมพ์ผิดแล้วทำให้มันเป็น “เจี้ยน” ถ้าคุณอ่านในแนวตั้ง: มาที่ดันเจี้ยน

[ผู้แปล: ไม่สามารถแปลมุกนี้ให้คงความหมายเดิมในภาษาไทยได้ โดยพื้นฐานแล้ว ตัวอักษรสี่ตัวในแนวตั้งคือ 던, 전, 오 และ 기 ซึ่งสะกดเป็น 던전 오기 หมายถึง “มาที่ดันเจี้ยน”]

ตอนนี้พวกเขาถึงกับให้คำแนะนำผ่านหน้าต่างคำอธิบายเลยเหรอ ว้าว ผมอยากรู้จริงๆ ว่าคนคนนี้เป็นใคร

‘ทำไมพวกเขาถึงอยากให้ฉันไปที่ดันเจี้ยนอีกแล้วล่ะ?’

เมื่อพิจารณาจากความพยายามของพวกเขาแล้ว ผมเดาว่าเหมือนกับตอนที่ผมเข้าไปในดันเจี้ยนแรงค์ D ฟังก์ชันแชตจะทำงานได้เฉพาะภายในดันเจี้ยนเท่านั้น ดูเหมือนว่าจะมีข้อจำกัดบางอย่างนอกดันเจี้ยน พวกเขาจึงใช้มุกแนวตั้งนี้ในหน้าต่างคำอธิบาย

‘ถ้าพวกเขาส่งข้อความโดยตรงภายในดันเจี้ยน ดูเหมือนว่าจะมีบั๊กเกิดขึ้น เหมือนกับมอนสเตอร์ประหลาดตัวนั้นที่โผล่ออกมา’

ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร พวกเขาก็ดูเหมือนจะไม่ได้มีอำนาจทุกอย่าง

‘เมื่อพิจารณาว่าพวกเขาหาฉันไม่เจอจนกระทั่งฉันเข้าไปในดันเจี้ยน พวกเขาก็น่าจะทำอะไรในโลกนี้นอกดันเจี้ยนได้ไม่มากนัก นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาอยากให้ฉันไปที่ดันเจี้ยนหรือเปล่า?’

แต่ทำไมฉันต้องเชื่อใจพวกเขาด้วยล่ะ? จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเขาทำพลาดอีกครั้งและคราวนี้บอสมอนสเตอร์ระดับ S โผล่ออกมา? แล้วจะทำยังไง?

ขอโทษนะ แต่ความเชื่อใจของฉันที่มีต่อคุณ หรือใครก็ตามที่สร้างระบบนี้ขึ้นมา มันหมดไปนานแล้ว ถ้าตอนนั้นฉันไม่ได้อยู่กับยูฮยอนแล้วเข้าไปกับผู้สอนแรงค์ A ธรรมดา ป่านนี้ฉันอาจจะข้ามแม่น้ำสติกซ์ไปแล้วก็ได้

ดังนั้นเรามาทำเป็นว่าฉันไม่เห็นอะไรก็แล้วกัน ฉันหมายถึง คงไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นเพียงเพราะฉันเมินข้อความใช่ไหม?

‘…ปัญหาคือมันรู้สึกเหมือนจะมีบางอย่างเกิดขึ้น’

บ้าเอ๊ย มันมีโอกาสแค่ไหนที่เทพเจ้าหรือสิ่งมีชีวิตที่ว่างงานบางตนจะมาเสียเวลากับมุกแนวตั้งโดยไม่มีเหตุผล? ในบรรดาแรงค์ S ทั้งหมด ทำไมต้องเป็นฉัน? เป็นเพราะฉันย้อนเวลากลับมาในอดีตหรือเปล่า? ฉันควรจะเอาศิลาอธิษฐานแล้วขอพรให้ดันเจี้ยนและผู้ปลุกพลังที่น่ารังเกียจพวกนี้หายไปซะดีไหม?

คว้างง?

ขณะที่ผมยืนจมอยู่ในความคิด พีซก็ส่งเสียงร้องเบาๆ ราวกับจะถามว่ามีอะไรผิดปกติ

“ไม่มีอะไรหรอก แค่…”

ดูเหมือนว่าพ่อคนนี้จะไปพัวพันกับใครบางคนที่แปลกประหลาดและบ้าคลั่งเข้าซะแล้ว ผมถอนหายใจและอุ้มพีซขึ้นมาอีกครั้ง

ทำไมฉันถึงไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้นะ? ทั้งหมดที่ฉันเคยต้องการก็แค่การได้นอนอืดไปวันๆ นั่นไม่ใช่ความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่เกินไปเลยใช่ไหม?

“เออ ช่างมันเถอะ คิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์”

สุดท้ายแล้ว ก็มีเพียงสองทางเลือก เมินมันไป หรือเข้าไปในดันเจี้ยนอย่างเชื่อฟัง มันไม่ใช่ว่าฉันมีใครให้ปรึกษาเกี่ยวกับการได้รับข้อความแบบนี้จากระบบซะหน่อย แม้แต่ในอีกห้าปีข้างหน้า ผมก็ยังไม่สามารถเข้าใจอะไรเกี่ยวกับระบบได้เลยสักอย่าง ดังนั้นตอนนี้มันคงจะยิ่งแย่กว่าเดิม

ฮันเตอร์แรงค์ F ระดับต่ำที่รู้เรื่องระบบการปลุกพลังและดันเจี้ยนมากที่สุดในโลก... ช่างเป็นเรื่องตลกสิ้นดี จริงๆ นะ ผมควรจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้ดี?

‘ตอนนี้มาสนใจเรื่องการเลี้ยงพีซให้โตก่อนดีกว่า’

อย่างน้อยมันก็เป็นข่าวดีที่การฝึกฝนจะช่วยเร่งการเติบโตของเขาได้ ผมจะคิดเรื่องการเข้าไปในดันเจี้ยนหลังจากที่พีซโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ถ้ามันเป็นเรื่องเร่งด่วน พวกเขาก็คงจะติดต่อผมมาเองแหละ

“แต่นี่หมายความว่าฉันต้องเป็นคนฝึกเองเหรอ?”

ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น เพราะข้อความบอกว่าผู้ดูแลควรจะเป็นคนฝึกเขา ฉันควรจะทำอะไรดี? คาบลูกบอล? จานร่อน? อย่างแรกเลย ฉันต้องไปเช่าห้องฝึกซ้อมก่อน

ไหนๆ ผมก็วางแผนที่จะเปิดเผยเรื่องการเพาะพันธุ์มอนสเตอร์ทั้งหมดอยู่แล้ว ผมควรจะบอกยูฮยอนก่อน ผมเพิ่งจะเลเวล 10 ดังนั้นมันคงจะดูเป็นธรรมชาติถ้าผมบอกว่าผมได้สกิลมาตอนที่กำลังเล่นกับพีซ

ผมจะขอความช่วยเหลือจากกิลด์แฮยอน และผมสามารถโยนเรื่องการเจรจากับกิลด์ใหญ่ๆ ให้ซอกคิมยองได้ พวกเขาใช้งานผมฟรีมาตลอด ดังนั้นมาดูกันว่าพวกเขาจะรู้สึกอย่างไรเมื่อผมใช้งานพวกเขาบ้าง

[เย็นนี้ว่างไหม?]

ผมส่งข้อความหายูฮยอน เขาคงจะกำลังยุ่งอยู่กับการจัดการเรื่องต่างๆ ที่สมาคม เพราะเขาตอบกลับมาช้าเล็กน้อย

[O O]

[ฉันมีเรื่องจะบอกนาย เรามาเจอกันที่บ้านนะ]

ผมเกือบจะเขียนว่า ‘ที่ของนาย’ แต่ก็เปลี่ยนใจ เจ้าหมอนี่ดูเหมือนจะคิดว่าบ้านของผมเป็นบ้านของเขาไปแล้ว

คำตอบที่สองมาช้ายิ่งกว่าเดิม

กว่าที่แผ่นแปะที่ผมแปะไว้จะทำให้พีซคลุ้มคลั่งจนผมต้องแกะมันออก ยูมยองอูก็กลับมาหลังจากคืนอุปกรณ์ของเขา และเราก็ได้พูดคุยกันเรื่องการลับคมดาบหนึ่งหมื่นเล่ม ผมกำลังโยนลูกบอลเพื่อทดสอบผลการฝึกกับพีซอยู่ ตอนที่ผมได้รับข้อความในที่สุด

[ผมเชื่อใจพี่นะ]

โอ้ ช่างน่ารักน่าชัง เขาคงจะรู้สึกไม่สบายใจกับสิ่งที่ผมพูดเรื่องความแปลกประหลาดในดันเจี้ยนสินะ เขาคิดว่าผมอยากจะเจอเพื่ออธิบายตัวเองเหรอ?

[ฉันจะเอาเหล้าไปด้วย]

ตู้เย็นของนายมันดูดีต่อสุขภาพเกินไปนะ มาคิดดูแล้ว ผมยังไม่เคยดื่มเหล้ากับเจ้าเด็กนี่เลย ตอนที่ยูฮยอนอายุถึงเกณฑ์ ความสัมพันธ์ของเราก็ย่ำแย่ไปแล้ว แน่นอนว่าผมเคยโซซัดโซเซเข้าไปในบ้านของเขาในสภาพเมามาย แต่เราไม่เคยดื่มด้วยกันเลย

หรือว่าเขายังไม่มีประสบการณ์เรื่องการดื่มนะ? ต่อให้เป็นครั้งแรกของเขา ด้วยค่าสถานะระดับ S เขาก็คงไม่เมาง่ายๆ หรอก ผมก็เหมือนกัน เรื่องทั้งหมดนี่มันช่างวุ่นวายจริงๆ

สักวันหนึ่ง ผมจะสามารถใช้สกิลของตัวเองได้โดยไม่ต้องกังวล

ผมอุ้มพีซไว้ในมือข้างหนึ่งและถือถุงที่เต็มไปด้วยเหล้าและของแกล้มในมืออีกข้างหนึ่ง มุ่งหน้าไปยังบ้านของน้องชายผม ผมไม่ได้ซื้อเหล้ามาเอง ผมไปขอที่สำนักงานจัดการ แล้วพวกเขาก็เตรียมมาให้ผม ของหรูๆ ที่ผมไม่รู้จักชื่อด้วยซ้ำ

ผมแค่อยากได้เบียร์ดีๆ สักขวด

พนักงานจากฝ่ายจัดการที่รับผิดชอบเรื่องเครื่องดื่มยิ้มอย่างร่าเริงและพูดว่า “ของพวกนี้ไม่ทำให้ฮันเตอร์แรงค์ B เมาได้หรอกครับ” แล้วก็จัดเรียงขวดที่มีปริมาณแอลกอฮอล์สูงลิ่ว พวกเขายังผสมไวน์มาให้เป็นออเดิร์ฟด้วย อะไรที่เกี่ยวกับกร็องครูหรืออะไรสักอย่าง... ผมไม่รู้หรอก แต่แน่นอนว่ามันดีเกินกว่าจะแกว่งไปมาในถุงพลาสติก

มันถูกคิดเงินในบัญชีของยูฮยอน ดังนั้นผมจึงไม่สนใจ