เจอแล้ว! (2)

“กฎเกณฑ์การก่อตัวของดันเจี้ยนเหรอคะ?”

“ครับ มันเป็นสาขาที่ผมเคยสืบสวนมาเล็กน้อยเหมือนกัน ดูเหมือนว่าจะมีกฎเกณฑ์บางอย่างสำหรับการก่อตัวของดันเจี้ยน เป็นไปได้ที่จะสามารถคาดเดาข้อมูลภายในของดันเจี้ยนได้บางส่วน โดยอิงตามเวลาการก่อตัว สภาพแวดล้อมโดยรอบ สถานที่ ฯลฯ เป็นหลักครับ”

เมื่อได้ยินคำพูดของผม สีหน้าของซอกฮายันก็ยิ่งจริงจังมากขึ้นกว่าเดิม

“ถ้าเป็นเรื่องจริง ผ่านการทำวิศวกรรมย้อนกลับ อาจเป็นไปได้ที่จะทำนายว่าดันเจี้ยนจะปรากฏขึ้นเมื่อไหร่และที่ไหน”

“ครับ? อืม อาจจะนะครับ?”

แม้แต่ 5 ปีต่อมา สถานที่และเวลาการก่อตัวก็ยังไม่สามารถทำนายได้

เดี๋ยวนะ หรือว่าพวกเขาทำไม่ได้จริง ๆ? บางทีพวกเขาอาจจะไม่ได้ทำไม่ได้ เมื่อได้ยินคำพูดของซอกฮายัน ผมก็เริ่มสงสัย

ช่วงเวลาที่บุคลากรด้านดันเจี้ยนในสหรัฐอเมริกาที่ซอกฮายันเข้าร่วม สามารถกอบโกยผลกำไรมหาศาลจากค่าลิขสิทธิ์ผ่านการค้นพบกฎเกณฑ์การก่อตัวของดันเจี้ยน คือ 3 ปีต่อมา

หลังจากนั้น ความแม่นยำของกฎเกณฑ์ก็เพิ่มขึ้น แต่พวกเขาก็ไม่สามารถให้ผลการวิจัยใหม่ ๆ ได้

แค่ดูจากตรงนั้น อาจเป็นไปได้ว่าพวกเขาทำไม่ได้

‘4 ปีนับจากนี้ ทำเนียบขาวและสิ่งอำนวยความสะดวกชั้นนำได้ย้ายที่’

ช่วงเวลาที่เมื่อจำนวนดันเจี้ยนเพิ่มขึ้นและระดับสูงขึ้น ความเร็วในการอิ่มตัว ก็เร็วขึ้นและความเสียหายก็เริ่มมากขึ้น มันคือช่วงเวลานั้น แน่นอนว่า ในเมื่อมีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น การย้ายไปยังสถานที่ที่ปลอดภัยกว่าก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

แต่ถ้าความทรงจำของผมถูกต้อง แม้กระทั่ง 5 ปีต่อมา สิ่งอำนวยความสะดวกชั้นนำในสหรัฐอเมริกาก็ไม่เคยประสบกับดันเจี้ยนเบรกเลยแม้แต่ครั้งเดียว

‘แทนที่จะเป็น ทำไม่ได้ หรือ ไม่ได้ทำ... พวกเขาซ่อนมันไว้หรือเปล่า?’

ไม่มีทาง ถึงอย่างไรก็ตาม พวกเขาคงไม่ทำ

แต่ถ้าพวกเขาซ่อนมันไว้จริง ๆ ล่ะ เพื่อที่พวกเขาจะสามารถประกาศได้ว่าพวกเขาสามารถรู้ล่วงหน้าถึงการก่อตัวของดันเจี้ยนได้ หลังจากที่รัฐบาลของประเทศต่าง ๆ โดยเฉพาะประเทศคู่แข่งหลักของสหรัฐอเมริกา ถูกผลักดันจนมุม

พวกเขาคงจะได้รับผลกำไรที่ยิ่งใหญ่กว่ามาก เทียบกับการประกาศในช่วงเวลาที่สงบสุข

‘…ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะทำเรื่องบ้า ๆ แบบนั้น มันเหมือนกับการหากำไรจากสงคราม หรือทำเหมือนว่ามองไม่เห็นความเสียหายจากดันเจี้ยน’

แม้เพียงหนึ่งปี ไม่สิ ครึ่งปีต่อมา ก็ถึงขั้นที่สามารถยึดครองจีนได้ รัสเซียก็ไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่ดีนัก

พวกเขาคงจะคลั่งไคล้กับการเล่นบทบาทตำรวจโลกที่พวกเขาสูญเสียไปพักหนึ่ง โดยบอกว่าพวกเขาจะปกป้องคุณจากดันเจี้ยน

“คุณซอกฮายันครับ”

“คะ?”

“ผมจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อช่วยคุณ ดังนั้นได้โปรดวิจัยให้สำเร็จในเกาหลีนะครับ”

“ถ้าฉันทำได้ ฉันก็จะมีความสุขมากเหมือนกันค่ะ”

ลำพังแค่หญิงสาวคนนี้คนเดียวจะไหวหรือเปล่านะ?

ฉันควรจะไปหานักวิจัยจากที่ไหนสักแห่งมาไหมนะ?

ใครคือคนดังในด้านการศึกษาดันเจี้ยนอีกบ้าง?

พวกเขาต้องเป็นคนที่มีสำนึกในความยุติธรรมหรือศีลธรรมอย่างแรงกล้าด้วย หรือเป็นประเภทที่จะพอใจกับการได้แค่วิจัย

“ถ้าอย่างนั้น สัปดาห์หน้าผมจะติดต่อคุณอีกครั้งนะครับ เรามาคุยรายละเอียดเพิ่มเติมกันตอนนั้น คุณช่วยบอกข้อมูลติดต่อของคุณให้ผมได้ไหมครับ?”

“อ่า ค่ะ กรุณาบอกของคุณให้ฉันด้วยนะคะ”

หลังจากแลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อกับเธอ ผมก็ออกมาข้างนอก

หัวของผมค่อนข้างเต็มไปด้วยเรื่องที่คาดไม่ถึงที่เพิ่มเข้ามา แต่มันเป็นสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น ผมแค่ต้องเปลี่ยนมัน

และผมก็เตรียมการส่วนใหญ่สำหรับซอกฮายันเสร็จแล้วด้วยเรื่องโดเกบิ ดังนั้นจึงไม่มีอะไรมากที่ผมต้องทำอีก

‘ฉันควรจะระงับความโลภในค่าลิขสิทธิ์ไว้ก่อนไหมนะ?’

ผมไม่ได้ต้องการเงินนั้นจริง ๆ มาทำอะไรดี ๆ เพื่อผู้คนกันเถอะ เพราะพวกไอ้เวรชาวอเมริกันราคาถูกคงจะรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย ผมจะปล่อยมันออกไป

…ไม่สิ มาเก็บค่าลิขสิทธิ์จากเฉพาะประเทศพัฒนาแล้วที่กำลังโวยวายกันเถอะ โดยเฉพาะการได้ส่วนแบ่งมาจากญี่ปุ่นก็คงไม่เป็นไร มันคงไม่กระทบกระเทือนมโนธรรมของผมหรอกถ้าจะเอาสักสองเท่า

......

วันที่สองของการฝึกฮันเตอร์มือใหม่

หลังจากการเรียนทฤษฎีเพิ่มเติมภายใต้การสอนของคนอื่นที่ไม่ใช่ซอกฮายัน การฝึกปฏิบัติก็จัดขึ้นกับมอนสเตอร์จริง ๆ อย่างที่คาดไว้

พวกมันคือตุ่นเขี้ยวที่จับมาจากดันเจี้ยนแรงค์ F และเยริมก็จัดการพวกมันได้อย่างรวดเร็ว ส่วนยูมยองอูก็ตัวสั่น เกือบจะร้องไห้ และใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงในการแทงมีดเข้าไปเพียงเล่มเดียว

ส่วนผมก็แกล้งทำเป็นอ่อนแอเล็กน้อย ตอนที่เยริมพังฉากกั้นเข้ามาและแช่แข็งพวกตุ่นเขี้ยว ปัญหาคือพวกมันถูกแช่แข็งจนแข็งมากจนฆ่ายากกว่าเดิม การเลื่อยแท่งน้ำแข็งด้วยมีดนั้นยากจริง ๆ

จากนั้นก็วันที่สาม

ขณะที่โดเกบิยังไม่มาตามหาผม ในที่สุดเราก็สามารถเข้าไปในดันเจี้ยนได้ เราไปที่ห้องบำรุงรักษาแต่เช้าตรู่

“อุปกรณ์ที่เช่ามาจะต้องส่งคืนอย่างแน่นอนหลังจากการโจมตีดันเจี้ยน และในกรณีที่สูญหายหรือเสียหาย คุณต้องชดใช้ค่าเสียหาย แต่ฮันเตอร์พัคเยริมไม่มีภาระผูกพันที่จะต้องชดใช้”

ผู้รับผิดชอบห้องบำรุงรักษากล่าว เมื่อได้ยินคำว่า ‘ชดใช้ค่าเสียหาย’ ยูมยองอูซึ่งกำลังสัมผัสอาวุธที่จัดแสดงอยู่ ก็รีบชักมือกลับ

จริง ๆ แล้ว นิสัยขี้ขลาดของเขาต้องแก้ไขสักหน่อย แต่เมื่อเขาได้รับสกิลระดับ SS แล้ว เขาก็น่าจะมีความมั่นใจในตัวเองในไม่ช้า เหมือนกับเวลาที่ความแข็งแกร่งเติมเต็มไหล่ของคุณโดยอัตโนมัติเมื่อคุณขับรถสปอร์ต

‘ฉันควรจะค่อย ๆ ใช้สกิลเจ้าหนูของฉันหรือยังนะ?’

ผมหันไปใช้สกิลเน้นการเติบโตเฉพาะสกิลเดียวกับเยริม ซึ่งเธอกำลังเหวี่ยงขวานศึกเล่นอยู่ตรงแท่นจัดแสดงอันที่เขาบอกว่าเตรียมไว้เป็นพิเศษสำหรับระดับ S

แล้วในไม่ช้า หน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้น… ปรากฏขึ้น…

ทำไมมันไม่ปรากฏขึ้นมาล่ะ?

‘……เกิดข้อผิดพลาดของระบบอะไรขึ้นหรือเปล่า?’

มันคืออะไรกัน?

ผมกำลังสงสัยว่าควรจะลองอีกครั้งหรือไม่ ทันใดนั้นหน้าต่างก็ปรากฏขึ้น

[เจ้าหนูของฉันเจ๋งสุด (L) ใช้กับเป้าหมายเน้นการเติบโตเฉพาะสกิล พัคเยริม!]

สกิลที่เหมาะสมที่สุดที่ยังไม่ได้รับ

ฝนสีจาง(S)

ปฐพีเยือกแข็ง(S)

ต้านทานความเย็น(A)

เพิ่มมานา(B)

สกิลแนะนำอื่น ๆ

เสริมแกร่งธาตุน้ำแข็ง(A)

ต้านทานเพลิง(A)

เพิ่มมานา(A)

เพิ่มค่าไหวพริบ(A)

โคลด์แพ็กประสิทธิภาพดี(B)

ส่วนที่เหลือถูกละไว้

นอกเหนือจากนั้น สามารถเลือกสกิลปั๊มน้ำแบบสุ่มได้

-----------------------------------

…ขอโทษนะครับ คนที่สร้างระบบ? มีคำผิดอยู่นี่ แทนที่จะเป็น ‘ปั๊มน้ำ’ ไม่ใช่ ‘สุ่ม’ เหรอครับ? แล้วมันก็ซ้ำกับ ‘สุ่ม’ ด้วย

(TL note: ‘ปั๊มน้ำ’ คือ 무자위 (มู-จา-วี) และ ‘สุ่ม’ คือ 무작위 (มู-จัก-วี))

‘นี่คงไม่ใช่การเขียนหน้าต่างอธิบายสกิลแบบเรียลไทม์ใช่ไหม?’

ถ้าเป็นเช่นนั้น ผมก็จะเข้าใจว่าทำไมคำอธิบายถึงขาดหายไป แต่ไม่มีทาง ถึงกระนั้น ด้วยเวลาที่ใช้ในการปรากฏขึ้นนานและยังมีคำผิดอีก ผมรู้สึกแปลก ๆ มันคือพระเจ้าจริง ๆ หรือ? หรืออย่างอื่น?

ถึงแม้ว่าผมจะรู้ ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ก่อนหน้านี้ และอีก 5 ปีหลังจากนี้ ผู้คนมากมายศึกษาและวิจัยอย่างขยันขันแข็งเกี่ยวกับว่าระบบคืออะไร แต่สิ่งที่ถูกเปิดเผยนั้นไม่มีนัยสำคัญ มันเป็นการดำรงอยู่ที่น่าสะพรึงกลัวที่พลิกโลกกลับหัวกลับหางอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะบอกว่าคุณไม่สามารถหาแม้แต่เส้นผมเส้นเดียวด้วยความสามารถของมนุษย์ได้

ถึงกระนั้น เมื่อเห็นว่ามีคำผิด ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้มีอำนาจทุกอย่างโดยสมบูรณ์ ผมอยากจะบอกพวกคลั่งศาสนาที่โต้เถียงว่าดันเจี้ยนและผู้ปลุกพลังได้รับมอบมาจากพระเจ้าของพวกเขา

‘ในที่สุดก็มาใช้สกิลกันเถอะ’

ก่อนอื่น มีสกิลที่เหมาะสมที่สุดสี่สกิล ผมไม่รู้ว่าความแตกต่างจากสกิลที่เหมาะสมที่สุดในตอนแรกคืออะไร แต่มีระดับ S สองอัน ดังนั้นผมจึงไม่จำเป็นต้องลังเลนานนัก

ฝนซีดเซียว อันนี้น่าจะดีกว่า ผมมีลางสังหรณ์ว่าปฐพีเยือกแข็งน่าจะดีกว่าที่จะได้รับหลังจากบรรลุต้านทานความเย็น ในเมื่อผมไม่สามารถเห็นคำอธิบายได้ ผมควรจะไปทางที่ปลอดภัยก่อน

เมื่อผมเลือกฝนสีจาง หน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

[เงื่อนไขการบรรลุ ฝนสีจาง(S) ของเป้าหมาย พัคเยริม]

[บรรลุ เลเวล 10 (ความคืบหน้า 1/10)]

ดูเหมือนว่าเมื่อเงื่อนไขบรรลุแล้ว ก็สามารถบรรลุได้ เงื่อนไขนั้นง่ายมาก

โดยปกติแล้ว คุณจะได้รับหนึ่งสกิลทุก ๆ 10 เลเวล ดังนั้นมันจึงเหมือนกับการมีเงื่อนไขพื้นฐาน

จากนั้น ผมก็ใช้สกิลกับมยองอู สกิลจิปาถะทุกประเภทปรากฏขึ้น แต่เนื่องจากมีระดับ SS เพียงอันเดียว ผมจึงไม่ต้องคิดมาก

เมื่อผมเลือกสกิลเจ้าแห่งโรงตีเหล็กทองคำโดยตรง หน้าต่างข้อความพร้อมเงื่อนไขก็ปรากฏขึ้นในไม่ช้า

[เงื่อนไขการบรรลุ เจ้าแห่งโรงตีเหล็กทองคำ (SS) ของเป้าหมาย ยูมยองอู]

[บรรลุ เลเวล 10 (ความคืบหน้า 1/10)

[ลับคมเครื่องมือมีคม 10,000 ชิ้น (ความคืบหน้า 17/10,000)]

……มีแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์แห่งแรงงาน มยองอูของเรา สู้ ๆ!