บทที่ 13 - ซูสีไทเฮาแห่งวงการบันเทิง เจ้าแม่ติดเทรนด์

◉◉◉◉◉

บ้านของรายการ "เจอนะ" ตั้งอยู่ในฟาร์มสเตย์แถบชานเมืองหลวงที่ทิวทัศน์สวยงาม

แน่นอนว่า ถึงจะเรียกว่าฟาร์มสเตย์ แต่จริงๆ แล้วมันคือหมู่บ้านเล็กๆ ที่ทีมงานรายการ "เจอนะ" ทุ่มเงินมหาศาลสร้างขึ้นมา

คงไม่สามารถให้แขกรับเชิญระดับซุปตาร์มาอยู่บ้านนอกจริงๆ ได้หรอกใช่ไหม?

คนดูก็คงไม่อยากดูเหมือนกัน

ฉือเย่ลากกระเป๋าเดินทางของตัวเอง ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวนอกฟาร์มสเตย์ พลางพิจารณา "บ้านหลังน้อย" ที่เขาจะต้องมาใช้ชีวิตอยู่ "21 วัน" อย่างละเอียด

นี่มันบ้านหลังน้อยที่ไหนกัน ยกคฤหาสน์มาตั้งไว้ชัดๆ!

"เมื่อกี้ผมพูดตรงไปหน่อยหรือเปล่า?"

ฉือเย่ยังไม่รีบเข้าไป แต่หันกลับไปถาม PD ที่คอยตามถ่ายเขา

หลังจากเข้ามาอยู่ในบ้านแล้ว ผู้กำกับหลี่จะไม่ตามเขาอีก จะกลับมาดูแลงานอีกครั้งก็ต่อเมื่อต้อง "ออกกองถ่ายนอกสถานที่" เป็นเวลานานเท่านั้น

คุณ PD ที่ตามถ่ายกะพริบตา ไม่ได้พูดอะไร แต่ความหมายชัดเจนมาก—เรื่องแบบนี้ยังต้องถามอีกเหรอ?

ฉือเย่ครุ่นคิด

นี่เป็นปัญหาที่เขาคิดมาตลอดทางเช่นกัน

หลังจากการสัมภาษณ์เบื้องต้นจบลง คะแนนความชื่นชอบในระบบก็เพิ่มขึ้นอย่างเชื่องช้า เขาก็เลยรู้สึก "ตำหนิตัวเอง" เล็กน้อย

ดูท่าว่าเขาคงจะแสดงเป็นคนอื่นไม่ได้จริงๆ ในเมื่อเป็นแบบนี้...

ก็คงทำได้แค่พยายามหุบปากให้มากที่สุด อย่าพูดจาเรื่อยเปื่อย

หวังว่าจะทนได้นานหน่อยนะ

ฉือเย่ตั้งเป้าหมายในใจ แล้วส่งสัญญาณให้ PD "ไปกันเถอะ เข้าไปข้างในกัน"

พูดจบ เขาก็ผลักประตูไม้เข้าไป เสียง "เอี๊ยด" ดังขึ้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือสวนที่เต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ ข้างๆ กันนั้นยังมีรถบ้านหรูจอดอยู่สองคัน พร้อมด้วยทีมผู้ช่วยอีกกลุ่มหนึ่ง

ฉือเย่ตะลึงไปเล็กน้อย เมื่อเห็นทีมงานรายการที่ถูกแบ่งแยกอย่างชัดเจนกับฝั่งนั้น ก็อดประหลาดใจไม่ได้ "ไหนบอกว่าห้ามเอาผู้ช่วยมาด้วยไม่ใช่เหรอ?"

PD นิ่งเงียบ "คือห้ามเข้าร่วมการถ่ายทำรายการครับ วันนี้เป็นวันแรก พวกเขาช่วยจัดของเสร็จก็จะกลับครับ"

ฉือเย่ "..."

เขาทำได้แค่พยักหน้า พอเตรียมจะก้าวเท้าเดินไปยังตัวบ้าน ก็สังเกตเห็นชายวัยกลางคนอายุราวสี่สิบห้าสิบ แต่งตัวดี ยืนก้มหน้าอ่านกระดาษในมืออยู่ตรงมุมกำแพงในสวน บางครั้งก็ใช้มือทำท่าทางประกอบอะไรบางอย่าง ปากก็พึมพำ ใบหน้าแสดงอารมณ์หลากหลาย เดี๋ยวก็ร้องไห้ฟูมฟาย เดี๋ยวก็ดีใจจนเนื้อเต้น

แขกรับเชิญระดับตัวท็อปบิ๊กเนมของรายการ "See You Again, Jerk" หยางจื่อ

ฉือเย่เห็นแล้วก็พยายามอดทนแล้วอดทนอีก แต่ก็ทนไม่ไหวจริงๆ เขาหันกลับไปมองกล้องกับ PD "บทนี่มันต้องเขียนได้ขัดแย้งกันขนาดไหนกันนะ ถึงขนาดนักแสดงรุ่นเก๋าอย่างอาจารย์หยางจื่อยังต้องปรับอารมณ์ไปมาขนาดนี้"

"แต่เขาอายุปาเข้าไปห้าสิบกว่าแล้วนะ พวกคุณให้เขาร้องไห้ทีหัวเราะที มันจะไม่ลำบากเขาไปหน่อยเหรอ?"

"ห้ามทารุณกรรมคนแก่นะ!"

"เอ่อ...แค่กๆ!"

PD ถึงกับหน้าเจื่อน ผู้ช่วยสาวน้อยรีบเอามือปิดปาก

"เร็วเข้า อาจารย์หยางจื่อทำอะไรอยู่น่ะ! ใครให้เขาเขียนบทให้ตัวเอง!"

ผู้กำกับหลี่ที่ยังยืนอยู่ข้างๆ เห็นสถานการณ์แล้วเคราดกของเขาก็ตั้งชันขึ้น ตวาดลั่นด้วยความโกรธ "ทำไมยังเอานิสัยเสียจากรายการที่แล้วมาอีก!"

"ผมไปเองครับๆ..."

ทีมงานข้างๆ เหงื่อท่วมตัว รีบวิ่งเข้าไปเตือนหยางจื่อ

"รายการของพวกคุณนี่เป็นรายการที่จริงที่สุดจริงๆ ไม่ได้โกหกเลยนะ ขนาดนี้ยังไลฟ์สดออกไปได้"

ฉือเย่ได้พูดจนพอใจ อารมณ์ก็ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ในขณะเดียวกัน

[คะแนนความชื่นชอบ +1]

[คะแนนความชื่นชอบ +1]

[คะแนนความชื่นชอบ +...!]

คะแนนความชื่นชอบเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!

นี่มันอะไรกัน?

ฉือเย่ชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าครุ่นคิด

ที่แท้เมื่อกี้ที่ไม่เพิ่ม เป็นเพราะคนเข้ามาในไลฟ์สดยังน้อยไปเหรอ?

...

Mango Video ไลฟ์สดของรายการ "เจอนะ·ฉือเย่"

「ขำตายเลย เปิดรายการตอนแรกก็แอบดูบท แล้วยังโดนจับได้อีก?」

「ไอ้แป้กฉือไม่รู้จักเคารพรุ่นพี่สายคุกเลยรึไง ทำแบบนี้เดี๋ยวฉันก็กลายเป็นแฟนคลับนายหรอก!」

「ว่าแต่หยางจื่ออยากจะก้าวหน้าขนาดนั้นเลยเหรอ? หย่าแล้วยังมาออกวาไรตี้อีก อายุห้าสิบแล้วเนี่ยนะ เพิ่งจะถึงวัยออกมาสู้ชีวิต?」

「เมื่อกี้เข้ามาก็ขำกับบทสัมภาษณ์ของไอ้แป้กฉือแล้ว」

「รีบเข้าไปสิ! รีบเข้าไปดูศึกรวมพลคนเพี้ยน อาจารย์หวงจะได้เอามะเขือยาวพิษหม้อเดียวฆ่าทุกคนให้ตายเรียบ จบซีซั่น!」

「เพิ่งมาจากไลฟ์สดของอาจารย์หวง วันนี้อาจารย์หวงไปถ่ายละครต่างจังหวัด พรุ่งนี้ถึงจะเข้าบ้านได้ อย่าฝันไปเลย」

「...」

ฉือเย่ไม่รู้เลยว่า รุ่นพี่ที่ดีของเขาที่ได้ "ร่วมงานกันอีกครั้ง" ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในบ้าน ถ้าเขารู้ คงจะถอนหายใจอย่างโล่งอก

ในตอนนี้ เขาลากกระเป๋าเดินทางมาถึงหน้าประตูบ้านคนเดียว ส่วนหยางจื่ออีกฝั่งหลังจากถูกเตือน ก็รีบเก็บสคริปต์ของตัวเองขึ้นมาอย่างร้อนรน แล้วเงยหน้าขึ้นมาเหลือบมองฉือเย่แวบหนึ่ง

สีหน้าไม่พอใจ

แต่เมื่อคิดว่าตอนนี้กำลังถ่ายทำรายการอยู่ และฉือเย่ก็มี "ประโยชน์อย่างใหญ่หลวง" ต่อเขา

เขาก็เลยยังคงเอามือไพล่หลัง วางมาดเดินเข้ามา "มาแล้วเหรอ?"

ฉือเย่เหลือบมองเขา "มาแล้ว"

"พวกหนุ่มๆ สมัยนี้ มาออกรายการทีต้องขนคนมาเยอะแยะ เปลืองทั้งแรงงานเปลืองทั้งเงิน..."

หยางจื่อพูดไปได้แค่ครึ่งประโยคก็หยุดชะงัก

เพราะเขาเพิ่งสังเกตว่า ข้างหลังฉือเย่ว่างเปล่า ไม่มีทีมงานตามมาเลย

ก็แค่ลากกระเป๋าเดินทางมาใบเดียว ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวตรงนั้น

"เอ่อ...เดี๋ยวฉันช่วยถือให้"

หยางจื่อแสดงความสุขุมของศิลปินรุ่นเก๋าออกมา ไม่รู้สึกอึดอัดหรือแปลกแยกเลยแม้แต่น้อย ควบคุมอารมณ์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ เขารับกระเป๋าเดินทางของฉือเย่แล้วเดินเข้าบ้านไป

"โอ๊ย หนักจัง ข้างในใส่อะไรมาบ้างเนี่ย?"

ทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็ทรุดลง ทำหน้าตกใจสุดขีด

ฉือเย่งงไปสองวินาที "ข้างในมีเสื้อผ้าแค่สามตัวเอง"

"...เข้าบ้านเถอะ พักผ่อนๆ" สีหน้าของหยางจื่อกลับมาเป็นปกติ

ฉือเย่มองแผ่นหลังของอีกฝ่ายที่เดินเข้าประตูไป อดกลั้นอยู่นาน ก่อนจะหันไปถาม PD "เขาเป็นพวกชอบเรียกร้องความสนใจหรือเปล่า?!"

ผู้กำกับหลี่ "..."

เขาตบหน้าผากตัวเอง

แม้จะเป็นเพียงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่เขาก็พอจะจินตนาการได้แล้วว่า 21 วันข้างหน้า บ้านหลังนี้จะ "คึกคัก" ขนาดไหน

...

อีกด้านหนึ่ง หยางจื่อแกล้งทำเป็นยกกระเป๋าเดินทางของฉือเย่ไปวางในห้องนั่งเล่นอย่างทุลักทุเล หอบหายใจแฮ่กๆ แอบเหลือบมองกล้อง—ยิ่งหอบหนักกว่าเดิม!

"นี่มันเสื้อผ้าสามตัวที่ไหนกัน เด็กขี้โกหก! หึ!"

ในใจแอบภูมิใจ: ไอ้เด็กเมื่อวานซืน รอบนี้ต้องทำให้คนดูสงสารจนใจเจ็บแน่!

หลังจากได้บทเรียนจาก "See You Again, Lover" ครั้งนี้ เขาเตรียมตัวมาอย่างเต็มที่ อุดอู้อยู่บ้านมาเป็นเดือน จ้างทีมเขียนบทระดับท็อปมาสร้างสรรค์บทตัวท็อปให้เขาโดยเฉพาะ!

ครั้งนี้ เขาจะพิสูจน์ให้คนที่เคยหัวเราะเยาะเขาได้เห็นว่า ผู้เล่นสายพยายาม ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้เล่นสายพรสวรรค์เลยแม้แต่น้อย!

และฉือเย่ ก็คือเป้าหมายหลักที่เขาจะใช้เหยียบในรายการวาไรตี้นี้

คนอื่นอาจจะดูถูกฉือเย่เพราะระดับในวงการของเขา

แต่เขาไม่

เพราะไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาอีกแล้วว่า เมื่อผู้เล่นสายพรสวรรค์ปรากฏตัว ความพยายามนั้นช่างเปราะบางเพียงใด

ฉือเย่ ก็คือไมเคิล จอร์แดน แห่ง "เจอนะ" นี่เอง!

...

ฉือเย่ยังไม่รู้ตัวเลยว่า ในใจของหยางจื่อ สถานะของเขานั้น "สูงส่งเพียงใด"

เขาเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น และตามสัญญาณของ PD ก็เตรียมจะเลือกห้องก่อน

"เซี่ยเซี่ยของพวกเราต้องได้อยู่ห้องที่ดีที่สุด แดดส่องถึงที่สุด!"

ทันใดนั้น เสียงผู้หญิงที่ทรงอำนาจก็ดังมาจากชั้นบน "แล้วก็ต้องไม่มีใครอยู่ห้องข้างๆ ด้วย ไม่งั้นจะรบกวนการพักผ่อนของเซี่ยเซี่ย ถ้าเซี่ยเซี่ยพักผ่อนไม่พอ วันรุ่งขึ้นไม่มีแรง แล้วจะให้ความร่วมมือกับพวกคุณถ่ายรายการได้ยังไง?"

"อ้อ แล้วก็ เซี่ยเซี่ยชอบดอกทิวลิป ในห้องต้องเต็มไปด้วยดอกทิวลิป ที่นี่สภาพแวดล้อมก็แย่ขนาดนี้ น้ำจะสะอาดหรือเปล่าก็ไม่รู้ ทีมงานของเราต้องส่งน้ำกับวัตถุดิบเพื่อสุขภาพมาให้เซี่ยเซี่ยทุกวัน..."

แล้วก็มีเสียงดัดจริตที่เป็นเอกลักษณ์อีกเสียงดังขึ้น "อ๊า พี่มี่อย่าทำแบบนี้สิคะ หนูมาเข้าร่วมรายการนะ ทำแบบนี้รบกวนคนอื่นไม่ดีเลย เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ถ้าพี่ยังเป็นแบบนี้อีก หนูไม่ถ่ายแล้วนะ!"

เสียงของผู้หญิงคนนั้นอ่อนโยนลงทันที "เซี่ยเซี่ย ไม่รบกวนคนอื่นหรอกจ้ะ เราก็แค่ส่งให้คนอื่นด้วยก็สิ้นเรื่องแล้วนี่"

"ห้องข้างๆ ก็ต้องมีคนอยู่สิคะ" เสียงที่ดัดจนน่าขนลุกของจินเซี่ยดังขึ้นอีกครั้ง

"...ก็ได้จ้ะ"

"อ้อ จริงสิ ทิวลิปต้องส่งตรงจากเครื่องบินนะ ล็อตที่แล้วคุณภาพไม่ดี ไม่สดเท่าที่ส่งมาทางอากาศ"

ทุกคน "..."

"เหมือนจะมีแขกรับเชิญคนใหม่มาถึงแล้วนะ"

"ลงไปดูกัน"

"เซี่ยเซี่ย อย่ารีบ ระวังบันไดนะ ถ้าหกล้มขึ้นมาจะทำยังไง...พวกเธอรีบไปช่วยพยุงหน่อยสิ!"

ชั้นบนเกิดความโกลาหลวุ่นวาย

ฉือเย่เงยหน้ามองขึ้นไปชั้นบน อุทานออกมา "ทีมงานเชิญพระนางซูสีไทเฮามาเหรอ? ทำไมแค่ลงบันไดยังต้องให้คนพยุง?"

"แค่กๆ"

PD ที่อยู่ข้างๆ ไอเตือน ส่งสัญญาณให้ระวังคำพูด—คนนี้ไม่เหมือนแขกรับเชิญคนอื่น

แต่คอมเมนต์ในไลฟ์สดตอนนี้ระเบิดไปแล้ว

「เซี่ยเซี่ย!!」

「ไลฟ์สดฝั่งเซี่ยเซี่ยปิดไปแล้ว ไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงเธอที่นี่」

「ลูกสาวสุดที่รัก! แม่รักหนู!」

「จะอ้วก คนแอ๊บแตกอย่างจินเซี่ยดังได้ยังไง พวกแฟนคลับไร้สมองอย่างพวกแกต้องรับผิดชอบทั้งหมด!」

「ขำตายเลย ปากไอ้แป้กฉือทำไมมันร้ายขนาดนี้」

「ซูสีไทเฮาแห่งวงการบันเทิงจีน! รายการนี้รวมคนมีความสามารถจริงๆ มีแต่ตัวแสบๆ ทั้งนั้น」

「เซี่ยเซี่ยมีละครที่เป็นนางเอกนำสองเรื่อง ยอดวิวเฉลี่ย 70 ล้าน+ เรื่องนึงเป็นละครแนวชีวิตจริง ยอดวิวทะลุร้อยล้าน เป็นนางเอกแถวหน้าที่แบกละครได้สบายๆ พวกขี้อิจฉาอย่ามาพูดให้มาก」

「แฟนคลับของยัยมะนาวนั่นอย่ามาหาเรื่องเลยนะ พี่สาวของพวกแกน่ะทั้งชีวิตก็เหมาะจะเล่นแต่ละครไอดอลนั่นแหละ!」

「แย่แล้ว! ไอ้แป้กฉือก็อยู่ที่นี่ เขาจะไม่เกาะกระแสจินเซี่ยจนร้องไห้เลยเหรอ!?」

「ไอ้แป้กฉือไปตายซะ! ถ้าแกยังกล้าเกาะกระแสเซี่ยเซี่ยอีก เจอดีแน่!」

คอมเมนต์ในไลฟ์สดกลายเป็นสมรภูมิรบ และคนกลุ่มใหญ่ก็ลงบันไดมาแล้ว

และคนที่ถูกห้อมล้อมราวกับดวงจันทร์ท่ามกลางหมู่ดาวก็คือ ดาราสาวแถวหน้าของรายการ "เจอนะ" ที่มีบารมีเป็นรองแค่อาจารย์หวงกับอาจารย์หลี่ว์เท่านั้น เป็นดาราสาวกระแสแรงแถวหน้าอย่างแท้จริง—จินเซี่ย

ฉือเย่เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายอย่างสงสัย แล้วก็ยืนนิ่งอยู่กับที่

ไม่ใช่ว่าจินเซี่ยงามล่มเมืองอะไรหรอก แต่...หน้าตาเธอโดดเด่นเกินไป

เธอมีใบหน้าที่สวยสง่าดูน่าสงสาร ดวงตาคู่สวยอันเป็นเอกลักษณ์มีหางตาที่ตกโดยธรรมชาติ ทำให้แวบแรกที่เห็นก็รู้สึกอยากจะปกป้อง

แต่รูปร่างของเธอกลับสูงโปร่ง เรียวขาสวยราวกับเทพธิดา ผิวพรรณก็ดูเหมือนคนที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีตั้งแต่เด็ก ขาวเนียนราวกับน้ำนม

รูปร่างแบบนางแบบหน้าตาแบบนางจิ้งจอก ประกอบกับเสียงดัดจริตที่เป็นเอกลักษณ์โดยธรรมชาติ ไม่น่าแปลกใจเลยที่แอนตี้แฟนและผู้ชมมากมายจะเกลียดเธอขนาดนั้น

เพราะแค่เห็นหน้าแวบเดียว ก็ทำให้คนรู้สึกโดยไม่รู้ตัวว่านี่คือนางมารยั่วเมือง ไม่ใช่ผู้หญิงดีๆ

ในตอนนี้ จินเซี่ยที่ถูกคนรอบข้างห้อมล้อม คอยดูแลเอาใจใส่สารพัด ก็เห็นฉือเย่เช่นกัน เธอชะงักไปเล็กน้อย แล้วก็...

หันหลังวิ่งหนี

คนนี้เคยเกาะกระแสเธอ เธอรู้!

"เอ๊ะ เซี่ยเซี่ย จะไปไหนจ๊ะ?"

"หนู...หนูจะดื่มน้ำ!"

"น้ำ...น้ำ เสี่ยวจาง เอาน้ำแร่ซานเปลเลกริโนไปอุ่นให้เซี่ยเซี่ยขวดนึงนะ เธอห้ามดื่มน้ำเย็น!"

ผู้จัดการทำท่าทางรีบร้อน แล้วก็วิ่งขึ้นไปชั้นบนอีกครั้งอย่างเร่งรีบ

ทุกคน "..."

"ถ้างั้นพวกเราก็..."

ผู้กำกับใหญ่ที่มาถึงห้องนั่งเล่นแล้วอ้าปากจะพูด

แต่ยังไม่ทันไร ก็มีเสียง "ตึงๆๆๆ" ดังขึ้นอีกครั้ง จินเซี่ยวิ่งลงมาอย่างหอบๆ ข้างหลังทีมงานยังถือถุงแบรนด์เนมระดับโลกต่างๆ นานา

"ยินดีที่ได้พบกันครั้งแรกนะคะ ดีใจที่ได้รู้จักทุกคน หวังว่าทุกคนจะช่วยดูแลเซี่ยเซี่ยของพวกเราด้วยนะคะ"

ผู้จัดการยิ้มแย้ม พูดจาอย่างสุภาพ แล้วยื่นของขวัญให้ทุกคนทีละคน

ทุกคนต่างก็รู้สึกเกรงใจ

พูดตามตรง ในรายการ "เจอนะ" บารมีของอาจารย์หวงกับอาจารย์หลี่ว์นั้นสูงส่งเพราะวัยวุฒิและประสบการณ์

แต่ถ้าพูดถึงกระแสและความดัง จินเซี่ยต่างหากที่เป็นเบอร์หนึ่งของ "เจอนะ"

ทางนี้ จินเซี่ยหยิบถุงสีดำของอาร์มานี่มาด้วยตัวเอง แล้วยื่นให้ฉือเย่

ฉือเย่แปลกใจ แต่ก็รับมา

จินเซี่ยมองซ้ายมองขวา แล้วพูดเสียงเบามากอย่างขอร้อง "ฉันให้ของขวัญนายแล้วนะ นายอย่าเกาะกระแสฉันได้ไหม พอมีข่าวนายเกาะกระแสฉันทีไร บนเน็ตก็มีแต่คนด่าฉัน พี่มี่ก็จะว่าฉันด้วย"

ฉือเย่ชะงักไป มองใบหน้าที่น่าสงสารนั้น เสียงที่ทั้งดัดทั้งแหลม ทำให้เขาแยกไม่ออกว่าอีกฝ่ายกำลังแสดงหรือเป็นแบบนั้นจริงๆ

แต่อีกฝ่ายก็มีแรงจูงใจที่จะทำแบบนั้นอยู่

—เนื่องจากเจ้าของร่างเดิมเป็นตัวซวยอยู่แล้ว และจินเซี่ยเองก็เป็นดาราสาวที่ภาพลักษณ์แย่มาก พอสองคนมาเจอกัน เจ้าของร่างเดิมไปเกาะกระแสคนอื่น ทุกคนก็จะด่าเจ้าของร่างเดิม แต่พอเจ้าของร่างเดิมมาเกาะกระแสจินเซี่ย ทุกคนกลับด่าจินเซี่ยว่าหน้าไม่อาย

ถามว่าทำไม?

เพราะหน้าตาเธอมันดูเหมือนคนหน้าไม่อายน่ะสิ!

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างจริงใจ "จะพยายามแล้วกันนะ"

"พยายาม?"

ใบหน้าสวยของจินเซี่ยงงไป

ปากคนเรามันพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง?

ฉือเย่รับประกัน "เกาะกระแสนิดหน่อย ไม่ต้องห่วง ต่อไปอย่างมากก็แค่เกาะกระแสนิดหน่อย เกาะแบบมีระดับ อุบัติเหตุแบบครั้งที่แล้ว ไม่เกิดขึ้นแน่นอน"

จินเซี่ย "..."

เธอหันหลังกลับไป เดินหลังค่อมกลับไปที่เดิม

ตัดสินใจว่าจะไม่ยุ่งกับฉือเย่อีกต่อไป

...

"แบบนี้ก็ได้เหรอ?!"

ที่มุมหนึ่ง หยางจื่อที่แอบซ่อนตัวอยู่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ถึงกับอ้าปากค้าง

เกาะกระแสตัวท็อปกันซึ่งๆ หน้าแบบนี้เลยเหรอ?!

แล้วก็ ถ้ารู้แบบนี้เขาส่งของขวัญให้ก่อนแล้ว!

หยางจื่อแอบเสียใจอย่างสุดซึ้ง—

จริงด้วย การแข่งขันในวาไรตี้นี้ดุเดือดยิ่งกว่า "See You Again, Jerk" เสียอีก!

นี่มันระดับสูงชัดๆ!

"เอาล่ะ...ตอนนี้คนมาครบแล้ว อ้อ ขอแจ้งตรงนี้นิดนึง อาจารย์หวง หลินจิ้งอี๋ แล้วก็อาจารย์หลี่ว์ยังมีงานที่ต้องจัดการยังไม่เสร็จ จะเข้าบ้านได้จริงๆ ก็พรุ่งนี้"

เมื่อฉือเย่มาถึง ก็มีคนไปเรียกแขกรับเชิญคนสุดท้าย ซือไต้ฝู ลงมา หลังจากทักทายทำความรู้จักกันแล้ว แขกรับเชิญของ "เจอนะ" ที่เข้าบ้านในตอนนี้ก็ถือว่าครบแล้ว

ผู้กำกับใหญ่ส่งสัญญาณให้ทุกคนนั่งลงบนโซฟา แล้วก็ประกาศกฎการเอาตัวรอดในบ้าน "เจอนะ"

"ก่อนอื่น ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่บ้าน 'เจอนะ' ครับ"

"นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกคุณจะต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในบ้านหลังนี้เป็นเวลา 21 วัน"

"ในระหว่างนี้ นอกจากของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวันแล้ว ไม่อนุญาตให้นำอาหารและเครื่องดื่มทุกชนิดเข้ามา..."

"เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนค่ะ"

ผู้จัดการของจินเซี่ยที่อยู่ข้างๆ กำลังจะพูด

"พี่มี่ พี่สัญญากับหนูแล้วนะ!" จินเซี่ยจ้องผู้จัดการด้วยความโกรธ

ผู้จัดการ "...ก็ได้ค่ะ แต่ว่าอาหารของทีมงานสะอาดไหมคะ? ถ้าไม่ใช่น้ำแร่ซานเปลเลกริโน เซี่ยเซี่ยไม่ดื่มนะคะ แล้วก็เรื่องวัตถุดิบ ต้องเป็นผักออร์แกนิกที่ส่งตรงจากเครื่องบินเท่านั้น..."

"แค่กๆ อาหารของทีมงานเราดีต่อสุขภาพครับ"

ผู้กำกับใหญ่ขมวดคิ้ว คนอื่นอาจจะกลัวจินเซี่ย...แน่นอนว่าเขาก็กลัว แต่ที่กลัวคือเบื้องหลังของจินเซี่ย ไม่ใช่ผู้จัดการตัวเล็กๆ คนหนึ่ง

"ค่ะ เชิญคุณพูดต่อได้เลยค่ะ"

"อืม ต่อจากเมื่อกี้นะครับ สรุปก็คือ วัตถุดิบทั้งหมดในบ้าน 'เจอนะ' แขกรับเชิญจะต้องหามาเอง ขณะเดียวกันทีมงานก็จะให้ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันเป็นจำนวนที่กำหนดไว้ ส่วนจะใช้จ่ายยังไงนั้น ก็ต้องไปตกลงกันเองนะครับ"

"สุดท้ายนี้ ขอให้ทุกคนในบ้าน 'เจอนะ' ได้กลับมาเป็นตัวของตัวเองอย่างแท้จริง และมีความสุขตลอด 21 วันนะครับ"

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]