บทที่ 12- เทปที่ทีมตัดต่อช่องมะม่วงสิ้นหวังที่สุด!

◉◉◉◉◉

กลางดึก

สำนักงานใหญ่ของเยว่น่ายังสว่างไสว

งานของแผนกภาพยนตร์และโทรทัศน์กับแผนกบริหารศิลปินไม่เคยมีกลางวันกลางคืน

ฉือเย่ก้าวฉับๆ ไปตามโถงกว้างขวาง เสียงรองเท้าผ้าใบกระทบกับพื้นหินอ่อนสะท้อนแสงดังก้อง "ตั้บๆๆ"

เหล่ามดงานที่ทำโอทีกันอยู่ต่างพากันชำเลืองมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ

เห็นได้ชัดว่าเรื่อง "ความขัดแย้งภายในเยว่น่า" ที่ครึกโครมเมื่อไม่กี่วันก่อน แม้บนโลกออนไลน์จะลืมกันไปแล้ว แต่ที่สำนักงานใหญ่ของเยว่น่ายังคงจำได้ขึ้นใจ

ฉือเย่ทำเป็นไม่เห็นสายตาเหล่านั้น เดินตรงไปยังห้องทำงานของเก่อซวง

"นี่คือบทสองสามเรื่องที่ฉันหามาให้ช่วงนี้ ลองดูสิ"

ไม่มีคำทักทาย ไม่มีน้ำชา เก่อซวงมองเขาด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์ แววตาแฝงความเย็นชา

ฉือเย่ก็ไม่ได้เกรงใจเช่นกัน เขานั่งลงบนโซฟาแล้วพลิกดูสิ่งที่เรียกว่าบทละคร

—แล้วก็

"นี่มันขยะอะไรกัน?"

เก่อซวงหน้าไร้อารมณ์ "ในเวลาสามวัน หาบทที่เหมาะกับนายได้ขนาดนี้ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว"

"บทที่เหมาะกับฉันที่เธอบอกเนี่ยนะ คือบทที่คู่หมั้นเป็นพี่สาวตัวเอง พระรองเป็นพ่อแท้ๆ สุดท้ายพระเอกไปลงเอยกับแม่เลี้ยงเนี่ยนะ?"

"ละครสอนใจว่างั้น?"

เก่อซวง "นายคิดว่าบทดีๆ มันจะหาได้ง่ายๆ เหรอ?"

ฉือเย่เงียบไป

ฉันก็พูดไปงั้นๆ แต่เธอเล่นหามาให้ตามเวลาสามวันจริงๆ เลยเหรอ?

เมื่อก่อนไม่เห็นจะว่าง่ายขนาดนี้?

โชคดีที่เขาก็รู้ว่าบทดีๆ ไม่ได้หากันได้ในไม่กี่วัน ดังนั้นที่มาวันนี้ จุดประสงค์หลักคืออยากรู้เรื่อง "รายการวาไรตี้ยอดฮิตของช่องมะม่วง" ที่เก่อซวงพูดถึงในโทรศัพท์—เป็นที่รู้กันในวงการว่า สามแพลตฟอร์มยักษ์ใหญ่เน้นละคร ส่วนวาไรตี้สุดปังต้องดูที่ช่องมะม่วง

"หาต่อไป ขยะแบบนี้ยังเอามาให้ฉันได้ ฉันไม่เห็นความจริงใจเลยสักนิด"

เก่อซวงแค่นหัวเราะสองที ก่อนจะโยนจดหมายเชิญเข้าร่วมรายการอีกฉบับให้ฉือเย่

"เป็นรายการใหม่ของช่องมะม่วงที่เพิ่งวางแผนไป วางโปรเจกต์ไว้ตั้งแต่ครึ่งปีก่อน เพิ่งจะหาสปอนเซอร์ครบเมื่อสองวันก่อน ทีมงานที่ทำวาไรตี้เป็นทีมเดิมจากรายการดังๆ อย่าง 'The Singer' 'See You Again, Jerk'...แค่กๆ หมายถึง 'See You Again, Lover' แถมยังเชิญทีมงานมืออาชีพจากต่างประเทศมาร่วมผลิตด้วย"

เก่อซวงลูบถ้วยชาเบาๆ น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนไป "พูดตามตรงนะ รายการนี้ปังแน่นอน คนที่อยากจะมาเป็นสมาชิกประจำมีเยอะมาก มีแต่ตัวเป้งๆ ทั้งนั้น เดิมทีฉันไม่ได้กะจะให้นายหรอก"

ฉือเย่เมินเฉยต่อกลยุทธ์ PUA ของยายแม่มดเฒ่าไปโดยสิ้นเชิง เขาเปิดจดหมายเชิญแล้วกวาดตาดู

แต่แค่แวบเดียว เขาก็ถึงกับอึ้งไป

รายการวาไรตี้ "เจอนะ...ตัวตนที่แท้จริงของเธอ"

ประเภทรายการ: เรียลลิตี้โชว์สังเกตการณ์สังคม

เรื่องย่อ: เมื่อก้าวเข้าสู่สังคม เราต่างสวมหน้ากากเข้าหากัน แต่กลับสูญเสียตัวตนที่แท้จริงไป ความเสแสร้งพบเห็นได้ง่าย แต่ความจริงใจนั้นหายาก

ในรายการนี้ เราจะเชิญศิลปินดาราที่ถูกเกลียดและมีประเด็นขัดแย้งมากที่สุดในวงการบันเทิง 7 คนมาร่วมรายการ แขกรับเชิญทั้ง 7 คนจะต้องมาอาศัยอยู่ด้วยกันเป็นเวลา 21 วันในสถานที่ที่ทีมงานกำหนด

ระหว่างการอยู่ร่วมกัน 21 วันนี้ แขกรับเชิญทั้ง 7 จะต้องแสดงตัวตนที่แท้จริงและชีวิตที่เป็นจริง 100% ออกมา ด้วยเหตุนี้ รายการจึงจะทำการถ่ายทอดสดตลอด 24 ชั่วโมงเป็นครั้งแรกของประเทศ

ในแต่ละตอน แขกรับเชิญทั้ง 7 จะถูกโหวตจากชาวเน็ตเพื่อหา "แขกรับเชิญที่ถูกเกลียดที่สุด" ซึ่งแขกรับเชิญคนดังกล่าวจะถูก "ลงโทษ"

และจะมีการมอบรางวัลสำหรับ "แขกรับเชิญที่พลิกภาพลักษณ์ได้มากที่สุด"

บทสรุป: ทลายภาพจำเดิมๆ กะเทาะเปลือกดักแด้ออกมาเป็นผีเสื้อ ให้ผู้ชมได้รู้จัก "ตัวตนที่แท้จริงของคุณ" จากมุมมองใหม่!

อืม...

เวทีแก้ต่าง...แค่กๆ วาไรตี้นี้...

มันสมองอัจฉริยะคนไหนคิดขึ้นมาวะเนี่ย?!

ชั่วขณะหนึ่งฉือเย่ถึงกับไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูด

ตอนนี้เขาเชื่อคำพูดของเก่อซวงก่อนหน้านี้แล้ว ที่แท้ไม่ใช่ PUA แต่เขาคือแขกรับเชิญผู้ถูกเลือกนี่เอง!

รายการแบบนี้ จะมีใครเหมาะและมีคุณสมบัติเข้าร่วมได้มากกว่าเขาอีกล่ะ?!

ถ้าพูดถึงเรื่องความน่าหมั่นไส้ คนอื่นจะยังไงก็ได้ แต่เขาเนี่ยไร้เทียมทาน!

แต่ไม่นาน ฉือเย่ก็พบว่าตัวเองคิดผิด ผิดมหันต์

"เหอะๆ" เก่อซวงสังเกตสีหน้าของฉือเย่ พอจะเดาความคิดในใจของเขาออก เลยแค่นเสียงเหอะหนึ่งที แล้วพูดเยาะ "ตอนนี้เชื่อคำพูดฉันแล้วสินะ?"

"แต่อย่าเพิ่งดีใจไป นายไปที่นั่นเพื่อเป็นตัวประกอบช่วยฟอกขาวให้คนอื่นต่างหาก"

ฉือเย่เงยหน้าขึ้น ไม่เชื่อ "ยังมีตัวซวยที่น่ารำคาญกว่าฉัน ภาพลักษณ์แย่กว่าฉันอีกเหรอ?"

เก่อซวงยิ้มแต่ไม่พูดอะไร

ฉือเย่ก้มลงดูรายชื่อแขกรับเชิญซีซั่นแรกของ "เจอนะ"

แขกรับเชิญระดับตัวท็อปบิ๊กเนมจากรายการ "See You Again, Lover" ผู้เล่นสายมุมานะ "ฉันอยากจะติดเทรนด์ไปอีกห้าร้อยปี" หยางจื่อ

เจ้าพ่อ + จอมรู้ดี

เจ้าแม่ดัดจริตอันดับหนึ่งแห่งวงการบันเทิงจีน ผู้เคยถูกชาวเน็ตถล่มยับหลายครั้ง หนึ่งในสี่นางเอกสาวดาวรุ่ง จินเซี่ย

ตัวแม่สายแอ๊บ

ผู้จัดการร้านจาก "Chinese Restaurant" ราชาน้ำเน่า "ผมไม่ต้องการให้คุณคิด ผมต้องการให้ผมเป็นคนคิด" อาจารย์หลู่เสี่ยวหมิงเจ้าพ่อ + โคตรแห่งความกดดัน

นักร้องสาวดาวรุ่งพ่วงตำแหน่งราชินีเพลงป็อปที่กำลังมีประเด็นเรื่องทำหน้าบึ้งตึงใส่คน

เจ้าแม่หมัดมวย

และเพื่อนซี้ที่เขาคุ้นเคยที่สุด อาจารย์หวง ผู้โด่งดังจากสงครามถั่วแขกพิษ กับสาวน้อยผู้รักการกินของแปลก หลินจิ้งอี๋

เจ้าพ่อ + จอมรู้ดี + มนุษย์สายขวาง + กลิ่นคนแก่

มนุษย์ไซเบอร์ + โรคชอบกินของแปลก

บวกกับเขาเข้าไปอีก...

โอเค ไม่ต้องดูต่อแล้ว

เจ้าพ่อ จอมรู้ดี จักรพรรดิเลี่ยน, ตบตี แอ๊บแตก บูลลี่!

นี่มันรายชื่อผู้เข้าร่วมไลน์อัพศึกรวมพลคนเพี้ยนอะไรกันวะเนี่ย!

ช่องมะม่วงคิดจะเลี้ยงกู่หรือไง?

เมื่ออยู่ต่อหน้าเหล่าปีศาจพวกนี้ ฉือเย่กลับพบว่าตัวเองดูใสซื่อเหมือนเด็กใหม่หัดเข้าวงการ!

อะไรนะ?

คุณบอกว่านี่คือเทปที่ทีมตัดต่อของช่องมะม่วงสิ้นหวังที่สุดงั้นเหรอ?

ไม่เลย ผู้กำกับบอกว่าไม่ต้องตัด ไม่ต้องตัดเลยสักนิด ทุกเฟรมแม่งคือไฮไลต์!!

เปิดกล้องสิบตัวถ่ายทอดสดพร้อมกันไปเลย ให้วงการบันเทิงจีนได้ช็อกตาตั้งกันสักหน่อย!

"..."

"ทำไมไม่พูดล่ะ?" เก่อซวงสงสัย "รายการนี้ยังไม่ดีพออีกเหรอ? นี่เป็นทรัพยากรระดับท็อปสุดของวงการในช่วงนี้เลยนะ นายได้โควตาตัวประกอบมาก็ถือว่าดีมากแล้ว"

"เปล่า" ฉือเย่จ้องเก่อซวง "ฉันแค่กำลังคิดว่า ทำไมเส้นทางเฉพาะกลุ่มขนาดนี้ ยังมีคนมาแย่งกับฉันอีก"

"มันก็ดูจะแน่นๆ ไปหน่อยจริงๆ นั่นแหละ"

เก่อซวงก็เป็นคนประชดประชันเก่ง พูดเรียบๆ แต่ความหมายบาดลึก "จะบอกให้นะ รายการนี้ให้ตำแหน่งสมาชิกประจำกับนายได้ แต่ทีมงานกับทีมของแต่ละค่ายมีข้อแม้ว่า นายจะต้องรู้จักตำแหน่งของตัวเอง เข้าใจไหม?"

"เดี๋ยวฉันกลับไปเตรียมตัว ทรัพยากรด้านการแสดงเธอต้องรีบหามาให้ฉันให้ได้"

ฉือเย่ลุกขึ้นยืนแล้ว ไม่อยากจะเสียเวลาเถียงกับเก่อซวง

"เดี๋ยวก่อน"

เก่อซวงจ้องมองแผ่นหลังของเขา พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ฉันรู้ว่านายเกลียดฉัน จริงๆ ฉันก็ดูถูกนายเหมือนกัน"

"แต่ยังไงนายก็อยู่กับฉันมาหลายปี ให้คำแนะนำในฐานะผู้มีประสบการณ์คนหนึ่งแล้วกัน"

"คนหนุ่มสาว ลำบากหน่อยไม่เป็นไรหรอก อย่าคิดจะทำตัวเป็นพวกไม่มีอะไรจะเสียตลอดเวลา นายสู้พวกเขาได้จริงๆ เหรอ?"

ฉือเย่ชะงัก หันกลับมามองเก่อซวง "ไม่นะ ฉันว่าเธอต่างหากที่ควรจะลำบากให้มากกว่านี้"

เก่อซวง "?"

ฉือเย่พูดด้วยวาจาเชือดเฉือน "เพราะลำบากวันนี้ สบายวันหน้าไงล่ะ"

"พี่สาวคนสวย ลำบากเยอะๆ นะ จะได้ปรนนิบัติคนอื่นเก่งๆ"

"แก!"

การแสดงบท "ใจเย็น" ตลอดทั้งคืนของเก่อซวงพังทลายลง ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยว

ฉือเย่รีบเดินออกจากห้องทำงานของเธอ เรียกเข่อเข่อที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ "ไปกันเถอะ"

"เอ่อ...พี่ฉือ เป็นไงบ้างคะ?"

"อะไรเป็นไง?"

"ทรัพยากรไงคะ บริษัทให้ทรัพยากรประเภทไหนมา?"

ฉือเย่ก้มมองจดหมายเชิญในมือ "อันนี้น่าจะจัดเป็นวาไรตี้แนวต่อสู้ผจญภัย"

"หา ต่อสู้ ผจญภัย? PUBG เวอร์ชั่นคนจริงเหรอคะ?"

เข่อเข่องงเป็นไก่ตาแตก

ฉือเย่ไม่ตอบอะไร ได้แต่ผจญภัยต่อไปอย่างเงียบๆ

...

การถ่ายทำซีซั่นแรกของ "เจอนะ" ถูกกำหนดไว้ในอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า

แต่การโปรโมตกลับเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่หนึ่งเดือนก่อนแล้ว

ด้วยการตลาดระดับมืออาชีพของช่องมะม่วง กระแสและความสนใจถาโถมเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

ผู้ชมต่างตั้งตารอคอยรายการวาไรตี้ระดับบิ๊กเนมที่บุกเบิกวงการรายการในประเทศรายการนี้มานานแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากประกาศรายชื่อแขกรับเชิญทั้ง 7 คน ยิ่งทำให้ทุกคนแทบจะอยากให้รายการออนแอร์เดี๋ยวนั้นเลย!

เหล่าคนชอบจับผิด/วิจารณ์ (มักใช้เรียกคนที่ชอบดูความผิดพลาดของคนอื่นเพื่อมาวิจารณ์), เหล่า UP U（ผู้สร้างคอนเทนต์) จากแพลตฟอร์มสื่อต่างๆ ต่างก็หวังพึ่งรายการนี้เป็นความบันเทิงแรกของปีและเป็นตัวทำยอด KPI เลยทีเดียว!

ในความเป็นจริง "เจอนะ" คือทรัพยากรวาไรตี้ที่เพียบพร้อมที่สุดในประเทศ ณ เวลานี้จริงๆ

แค่ได้เข้าร่วม ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น กระแสมาเต็มแน่นอน

ตัวอย่างเช่น—

ก่อนที่ "เจอนะ" จะเริ่มถ่ายทำ คะแนนความชื่นชอบของฉือเย่ก็ทะลุสองแสนคะแนนได้สำเร็จจากการประกาศรายชื่ออย่างเป็นทางการของรายการ ทำให้เขามีโอกาสคัดลอกพรสวรรค์ระดับกลางของคนอื่นได้สองครั้ง

ขณะเดียวกัน เขาก็ได้รับ "ทรัพยากรระดับ A" อีกสองสามชิ้นที่เยว่น่าโยนมาให้—แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจ

ไม่ใช่ว่าเขาเรื่องมาก แต่ที่เขาต้องการคือ "บท" ไม่ใช่ "บทโป๊" นี่สิ!

เยว่น่ามันยังไม่เลิกคิดร้ายกับข้า!

"พี่ฉือคะ มีบทเรื่องนึง ไม่ใช่แนวครอบครัวร้าวฉานนะคะ!"

"เก็บไว้ก่อน ใส่กระเป๋าฉันไว้ เดี๋ยวคืนนี้ค่อยดู"

ในห้องนอน

เข่อเข่อช่วยฉือเย่จัดกระเป๋าเดินทาง ส่วนฉือเย่เองก็กำลังตรวจสอบว่าลืมหยิบของใช้ส่วนตัวอะไรไปหรือเปล่า แล้วก็ได้ยินเสียงผู้กำกับรายการมาเคาะประตู "คุณครูฉือ ได้เวลาขึ้นรถแล้วครับ"

"ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังจะไปสู่สุขคติเลยวะ"

ฉือเย่สบถในใจว่าไม่เป็นมงคล แต่ของของเขาก็น้อย (จนมาก) ไม่มีอะไรให้เก็บมากนัก กระเป๋าเดินทางใบเดียวก็เอาอยู่

"โอเค ฉันไปแล้วนะ" ฉือเย่กำชับเข่อเข่อ "อย่าลืมติดต่อกับทนายจางไว้ตลอดนะ มีอะไรก็โทรหาฉัน"

"พี่ฉือ พี่ไม่ให้หนูตามไปด้วยจริงๆ เหรอคะ?"

เข่อเข่อไม่วางใจที่จะให้ฉือเย่ไปร่วมรายการคนเดียว

"ไม่ใช่ฉันไม่ให้เธอตามไป" ฉือเย่เองก็จนปัญญา "รายการนั้นถ่ายทอดสด 24 ชั่วโมง ทีมงานเขาไม่ให้ผู้ช่วยตามไปด้วย ทุกคนก็เหมือนกันหมด"

"ก็ได้ค่ะ งั้นพี่ต้องกินดีอยู่ดี ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ"

"โอเคๆ รู้แล้วน่า แค่นี้ก่อนนะ"

ฉือเย่โบกมือ แล้วเดินลากกระเป๋าเดินทางราคา 80 หยวนที่ซื้อมาจากเถาเป่า ขึ้นรถของทีมงานไป ท่ามกลางสายตาห่วงใยราวกับแม่ของเข่อเข่อ

"สวัสดีครับคุณครูฉือ ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัว 'เจอนะ' ครับ"

บนรถกว้างขวาง แต่เต็มไปด้วยกล้องและอุปกรณ์ บรรยากาศดู "เคร่งขรึม"

แค่กล้องถ่ายทำก็มีสามตัวแล้ว ยังไม่นับ PD ที่จะคอยตามถ่ายฉือเย่ตลอด 21 วันข้างหน้า

ฉือเย่หาที่นั่งสบายๆ "พวกคุณต้อนรับผม หรือต้อนรับดราม่ากันแน่?"

"..."

ผู้กำกับหลี่ที่รับหน้าที่สัมภาษณ์เม้มปากยิ้ม "การถ่ายทอดสดเริ่มตั้งแต่ตอนนี้แล้วนะครับ ตลอด 21 วันข้างหน้า คุณจะอยู่ในสายตาของทุกคนตลอดเวลา ไม่ทราบว่าตอนนี้ยังมีเรื่องอะไรที่ยังจัดการไม่เรียบร้อยไหมครับ?"

"ไม่มี"

"ดีครับ งั้นเรามาสัมภาษณ์เบื้องต้นกันก่อน"

บอกว่าจริง 100% ไม่ว่าจะจริงหรือไม่จริง ช่องมะม่วงก็สามารถทำให้มันดู "จริง" ได้!

ดังนั้น แม้แต่การสัมภาษณ์เบื้องต้นก็ยังต้องถ่ายทอดสด

ฉือเย่ไม่มีปัญหา เขากวาดตามองรถบ้านสุดหรู พลางคิดในใจ: นี่สิถึงจะเป็นชีวิตที่เหล่าคนดังค่าตัว 2.08 ล้านควรจะมี!

"คุณรู้ไหมว่าตอนนี้ค่าความน่าหมั่นไส้ของคุณข้างนอกเป็นเท่าไหร่?"

ผู้กำกับหลี่พูดตรงไปตรงมา ทีมงานของพวกเขารอบนี้เล่นใหญ่เรื่อง "ความจริง" สร้างประเด็นกันสุดๆ!

"ไม่ทราบ"

ฉือเย่ส่ายหน้า

ค่าความน่าหมั่นไส้เป็นระบบโหวตที่ "เจอนะ" ตั้งขึ้นมา ทุกตอนจะให้ชาวเน็ตโหวตเลือก "ดาราที่น่าหมั่นไส้ที่สุด"

เนื่องจากเป็นตอนแรก ทุกคนจึงจะมี "ค่าเริ่มต้น"

เขาย้อนถามโดยไม่รู้ตัว "คุณจะบอกผมเหรอ?"

ผู้กำกับหลี่อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างซื่อตรง "ไม่ครับ"

แล้วก็ถามต่อ "คุณคิดว่า 'เจอนะ' เป็นวาไรตี้แบบไหน?"

ฉือเย่ "วาไรตี้ฝ่าด่านเคราะห์"

"ทำไม...หา?"

ผู้กำกับหลี่ถึงกับงง

ผู้ช่วยสาวข้างๆ หลุดหัวเราะออกมา

"ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะครับ?" ผู้กำกับหลี่เองก็ขำ ก่อนจะแสร้งทำหน้าจริงจัง "ขอย้ำตรงนี้อีกครั้งนะครับว่า รายการของเราเป็นรายการที่จริงที่สุดในโลกออนไลน์"

"จริงที่สุดจริงๆ เหรอ? พูดอะไรก็ได้?"

ผู้กำกับหลี่พยักหน้าอย่างมั่นใจ แต่แล้วก็ลังเล "แต่เนื้อหาที่ไม่เหมาะกับเยาวชนพูดไม่ได้นะครับ"

ฉือเย่ "ถ้างั้นช่างมันเถอะ ไม่พูดแล้ว"

"..."

ผู้กำกับหลี่เพิ่งจะรู้ตัวว่า ดาราหนุ่มที่เคยได้ยินแต่ชื่อแต่ไม่เคยเจอคนนี้ ดูเหมือนจะต่างจากข่าวลืออยู่ไม่น้อย

น่าสนใจดี

เขาถามต่อ "ด้วยภาพลักษณ์ของคุณในตอนนี้ การเข้าร่วมรายการ 'เจอนะ' จะรู้สึกกดดันไหม?"

ฉือเย่เงียบไป "...กดดัน? ผมว่าตอนนี้ผมแทบจะเบียดเข้าเส้นทางนี้ไม่ไหวแล้วด้วยซ้ำ!"

"อืม...แค่กๆ!"

ผู้กำกับหลี่ถึงกับสำลักไอค่อกแค่ก

คนอื่นๆ รอบข้างก็แทบจะกลั้นขำไม่ไหว

เพราะพวกเขาดันได้ยินแวว "น้อยใจ" ในน้ำเสียงของฉือเย่!

"...ฮ่าๆ คุณครูฉืออารมณ์ขันดีนะครับ"

การสัมภาษณ์ดำเนินต่อไป

...

ขณะเดียวกัน

"ไลฟ์สด" ของฉือเย่ รวมถึงไลฟ์สดของแขกรับเชิญอีก 6 คนที่กำลังให้สัมภาษณ์เบื้องต้นอยู่เช่นกัน ต่างก็มีผู้ชมเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่งจนเห็นได้ชัด

#เจอนะออนแอร์แล้ว

#ฉือเย่กับอาจารย์หวงโคจรมาเจอกันอีกครั้ง

#หลินจิ้งอี๋บอกว่าหวังว่าจะได้รับคำขอโทษจากฉือเย่

#ฉือเย่: เทปนี้มีหลินจิ้งอี๋ด้วยเหรอ? ผมจำไม่ได้

แฮชแท็กเกี่ยวกับ "เจอนะ" ทะยานขึ้นอันดับเทรนด์อย่างรวดเร็ว โชว์ให้เห็นถึงความสามารถด้านการตลาดและพลังของกระแสจากทีมงานรายการดังของช่องมะม่วง

แน่นอนว่า ในฐานะเจ้าตัว ฉือเย่มองไม่เห็นสิ่งเหล่านี้ หรือแม้แต่จะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ในไลฟ์สดของเขามีคนดูอยู่กี่คน

เขารู้แค่ว่า คะแนนความชื่นชอบในระบบเพิ่มขึ้นช้ามาก หรือแทบจะไม่เพิ่มเลย

นั่นก็พิสูจน์ได้ว่า ตอนนี้ในไลฟ์สดแทบไม่มีผู้ชมคนไหน "ชอบ" เขาเลย

"ความประทับใจแรกของคุณที่มีต่อ 'เจอนะ' เป็นยังไงบ้าง?"

การสัมภาษณ์เบื้องต้นที่นี่ก็ดำเนินมาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว

"ความประทับใจแรกที่มีต่อ 'เจอนะ'..." ฉือเย่คิดอย่างจริงจัง "ก็แค่รู้สึกว่ารายการนี้น่าจะเปลี่ยนชื่อ ไม่ควรชื่อ 'เจอนะ...ตัวตนที่แท้จริงของเธอ' "

"โอ้?"

ผู้กำกับหลี่เริ่มสนใจ "แล้วควรจะชื่ออะไรล่ะครับ?"

ฉือเย่ตอบอย่างตรงจุด " 'ศึกชิงจ้าวพิษ' ไม่ก็ '21 วันล่าฝันวันเอาชีวิตรอด' "

"พรืด ฮ่าๆ"

ผู้ช่วยสาวน้อยใช้การ์ดบังหน้าตัวเองด้วยความอับอาย

ทำไมฉือเย่ถึงพูดจาได้น่าสนใจขนาดนี้นะ!

เดิมทีเธอจัดว่าเป็นแอนตี้แฟนของฉือเย่คนหนึ่งเลย

แต่ตอนนี้...แค่คุยกันไม่กี่ประโยค ความรู้สึกที่เธอมีต่อฉือเย่ก็เริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ผู้กำกับหลี่เองก็แทบจะเก็บอาการไม่อยู่ ถึงกับพูดติดตลก "เรื่องที่ใครๆ เขาก็รู้กันอยู่แล้วแบบนี้ ไม่ต้องพูดซ้ำก็ได้ครับ"

"คำถามสุดท้าย ก่อนที่จะเข้าไปอยู่ในบ้าน มีอะไรอยากจะพูดกับแขกรับเชิญอีก 6 คนไหมครับ? หรือมีความคาดหวังอะไรกับการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน 21 วันในอนาคตบ้าง?"

ฉือเย่เงียบไปครู่หนึ่ง "หวังว่าจะได้กลับบ้านอย่างปลอดภัยครับ"

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]