บทที่ 7

ถ้าทำได้ เธอก็อยากจะพัฒนาโครงการที่ไม่ทำลายป่าไม้ พยายามจำกัดพื้นที่พัฒนาให้อยู่ที่ชายหาดและน่านน้ำให้มากที่สุด

แต่ถ้าทำแบบนั้น ก็จะเหมือนกับที่อื่นมากเกินไป เพราะถ้าพูดถึงแสงแดด ชายหาด และชายฝั่ง ทุกคนก็จะนึกถึง “สวนสาธารณะหยูไห่” เข้าที่ฟรี และ “รีสอร์ทบ้านริมทะเลแสนโรแมนติก” ที่เน้นการพักผ่อนสำหรับคู่รักเป็นอันดับแรก

สถานที่ท่องเที่ยวทั้งสองแห่งนี้พัฒนามานานแล้ว โดยเฉพาะสวนสาธารณะหยูไห่ที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของแหล่งท่องเที่ยวเมืองโหยวซื่อไปแล้ว แม้ว่ารีสอร์ทบ้านริมทะเลแสนโรแมนติกจะชื่อเสียงไม่เท่ากับสวนสาธารณะหยูไห่เพราะมีค่าใช้จ่ายและเหตุผลอื่น ๆ อีกมากมาย แต่จากการที่เปิดดำเนินการมาหลายสิบปี ทำให้สถานะของมันสั่นคลอนได้ยาก

หากต้องการเน้นอาหารทะเลและอาหารอร่อย ๆ ที่อยู่ห่างจากสวนสาธารณะหยูไห่เพียงไม่กี่กิโลเมตรก็มีหมู่บ้านชาวประมงที่มีชื่อเสียงอยู่แห่งหนึ่ง ในช่วงฤดูจับปลา สามารถมากินอาหารทะเลสดใหม่ที่เพิ่งจับขึ้นมาจากทะเลได้ที่นี่ และแม้กระทั่งในช่วงที่ห้ามจับปลาก็ยังมีอาหารทะเลจากกระชังปลามาให้กิน คงไม่มีใครอยากเสียค่าตั๋วเรือเพิ่มอีกหกสิบหยวนเพื่อข้ามไปกินอาหารทะเลบนเกาะหรอก

ส่วนเรื่องกิจกรรมทางน้ำ ปัจจุบันรีสอร์ทบ้านริมทะเลแสนโรแมนติกก็มีกิจกรรมอย่างเรือกล้วย, เจ็ตสกี และสวนน้ำอยู่แล้ว

โดยรวมแล้วคือ โครงการเหล่านี้ยังขาดความพิเศษเฉพาะตัว ไม่สามารถเน้นย้ำถึงความเป็นเอกลักษณ์ของเกาะตั้งไจ่ได้ ทำให้ยากที่จะดึงดูดผู้คนให้มาเที่ยวที่นี่

สิ่งที่หลี่เหยาหลินต้องทำคือการขุดคุ้ยหาความเป็นเอกลักษณ์ของเกาะตั้งไจ่ เพื่อเพิ่มมูลค่าในการพัฒนา

ด้วยจุดประสงค์นี้ เธอจึงเดินสำรวจตามแนวชายฝั่งของเกาะตั้งไจ่อย่างตั้งใจอีกครั้ง

ตามข้อมูลที่แอปให้มา แนวชายฝั่งของเกาะตั้งไจ่มีความยาวรวม 6.61 กิโลเมตร โดยเป็นแนวชายฝั่งทรายยาว 2,840 เมตร และแนวชายฝั่งหินยาว 3,770 เมตร -- แนวชายฝั่งทรายที่พบมากที่สุดคือชายหาด ส่วนแนวชายฝั่งหินมีโขดหินจำนวนมาก -- สถานที่ที่หลี่เหยาหลินสามารถเดินได้ก็มีแค่แนวชายฝั่งทรายเท่านั้น แต่แค่เดินในเส้นทางนี้ เธอก็ได้ค้นพบสิ่งใหม่แล้ว

หาดทรายของเกาะตั้งไจ่ส่วนใหญ่เป็นทรายสีเหลือง มีเม็ดทรายค่อนข้างหยาบและไม่เรียบเนียน เวลาเดินเท้าเปล่าจะรู้สึกเจ็บเท้าเล็กน้อย เป็นชายหาดที่ยังไม่ได้รับการพัฒนาอย่างสมบูรณ์ แต่ในทางกลับกันน้ำทะเลในบริเวณนี้กลับค่อนข้างใส

ตอนที่หลี่เหยาหลินขึ้นเกาะ เธอได้ดูสภาพน้ำทะเลรอบ ๆ ท่าเรือและพบว่าคุณภาพน้ำน่าเป็นห่วง มีซากปลาลอยน้ำอยู่เต็มไปหมด เธอจึงคิดไปเองว่าคุณภาพน้ำของทะเลทั้งเกาะเป็นแบบนี้ทั้งหมด แต่ไม่คาดคิดว่าน้ำทะเลในบริเวณเล็ก ๆ นี้จะทำให้เธอประหลาดใจ

หาดทรายอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของเกาะ คลื่นในบริเวณนี้ไม่แรงนัก น้ำทะเลซัดเข้าหาฝั่งทีละชั้นแล้วค่อย ๆ ถอยกลับไป เมื่อมองจากระยะไกลจะเห็นเป็นสีฟ้าอ่อนใส ในบริเวณนี้ถ้าไม่นับซากแมงกะพรุนที่ดูไม่สวยงามแล้ว ความใสของน้ำทะเลถือว่าสูงมาก เมื่อแสงแดดส่องลงไป หินกลม ๆ ที่อยู่ใต้น้ำก็ส่องประกายเหมือนอัญมณี

ใจของหลี่เหยาหลินเต้นเบา ๆ ไม่รู้ทำไมเธอถึงนึกถึงข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวเกาะที่เธอค้นหาจากอินเทอร์เน็ตขึ้นมาได้ สถานที่ที่น้ำทะเลใสและมีความใสของน้ำสูง น่าจะสามารถพัฒนาเป็นโครงการดำน้ำได้ใช่ไหม?

เท่าที่เธอรู้ สถานที่ท่องเที่ยวทางทะเลในเมืองโหยวซื่อดูเหมือนจะไม่มีฐานสำหรับการดำน้ำเลย

ดูเหมือนว่าเกาะตั้งไจ่ก็ไม่ได้ไร้ค่าในการพัฒนาซะทีเดียว

หลี่เหยาหลินรู้สึกดีใจ แม้เธอจะยังไม่รู้ว่าจะเปิดฐานดำน้ำได้อย่างไร แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางที่เธอจะให้รางวัลตัวเองด้วยการกินข้าวขาหมูในมื้อเย็น

ปกติแล้วเธอจะกินก๋วยเตี๋ยวเปล่า ๆ แค่หกหยวน แต่ข้าวขาหมูนี่ตั้งสิบห้าหยวนเชียวนะ!

ในขณะที่กำลังตื่นเต้นอยู่นั้น แอปวันหยุดเทพสมุทรก็กลับมาทำงานอีกครั้ง

มันส่งการ์ดภารกิจหลายใบมาให้หลี่เหยาหลิน ซึ่งแสดงรายละเอียดดังนี้:

[ภารกิจ: กำหนดชื่อเกาะ (ยังไม่เสร็จสิ้น)

เมื่อทำภารกิจสำเร็จจะได้รับประตูทางเข้าธีมฤดูร้อน]

[ภารกิจ: พัฒนาโครงการอย่างน้อยหนึ่งโครงการ (ยังไม่เสร็จสิ้น)

เมื่อทำภารกิจสำเร็จจะได้รับรางวัลแบบสุ่ม]

[ภารกิจ: ภายในหนึ่งเดือน มีนักท่องเที่ยวมาเยือนถึง 300 คน (0/300)

เมื่อทำภารกิจสำเร็จจะได้รับเงินสด 3,000,000 หยวน และรางวัลแบบสุ่ม]

หลี่เหยาหลินเรียกนางเงือกน้อยออกมา -- นางเงือกน้อยควรจะเข้างานตอนเก้าโมง แต่ในขณะที่เธอกำลังกังวลเรื่องการพัฒนาเกาะ เจ้าตัวกลับหนีไปสนุกในทะเล

“แกอู้งานในเวลางานเหรอ?!” หลี่เหยาหลินอิจฉา

น่าเกลียดจริง ๆ เธอก็อยากจะอู้งานในเวลางานบ้างเหมือนกัน ทำไมเจ้าของเกาะถึงไม่มีเงินเดือนล่ะ เธอสามารถจ่ายเงินเดือนตัวเองได้ไหม?

“อู้งาน?” นางเงือกน้อยลูบตัวเองแล้วแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง “ผู้ช่วยคนนี้พร้อมเสมอ (＾U＾)ノ~”

หลี่เหยาหลินถาม “ภารกิจสามอย่างนี้หมายความว่ายังไง?”

นางเงือกน้อยตอบ “ก็ตามความหมายเลย ปัจจุบันเกาะที่ท่านเจ้าของเกาะเป็นเจ้าของมีชื่อว่า 'เกาะตั้งไจ่' ท่านเจ้าของเกาะมีโอกาสเปลี่ยนชื่อได้หนึ่งครั้ง เมื่อกำหนดชื่อเรียบร้อยแล้ว ทุกโครงการและแบรนด์ในอนาคตจะใช้ชื่อนั้นทั้งหมด”

หลี่เหยาหลินครุ่นคิด “เปลี่ยนชื่อดีกว่า ถึงแม้ชื่อนี้จะมีมานานแล้ว แต่ตัวอักษร '氹' (ตั้ง) ค่อนข้างแปลกและไปซ้ำกับชื่อเกาะแห่งหนึ่งที่มาเก๊า แล้วจะเปลี่ยนชื่อได้ยังไงล่ะ?”

นางเงือกน้อยสอนให้เธอกดเข้าไปดูรายละเอียดของเกาะ ซึ่งตรงชื่อ [เกาะ] เกาะตั้งไจ่จะมีคำว่า “สามารถเปลี่ยนแปลงได้” แสดงอยู่ แค่พิมพ์ชื่อใหม่ลงไปก็เรียบร้อยแล้ว

ชั่วขณะนั้น ในสมองของหลี่เหยาหลินก็มีชื่อเกาะห่วย ๆ ผุดขึ้นมาเต็มไปหมด เช่น “เกาะอังกฤษฉบับย่อ” “เกาะกรีนแลนด์แห่งทะเลใต้” “เกาะฮาวายแห่งจีน” เป็นต้น

แต่เนื่องจากเกรงว่าจะถูกเชิญไปนั่งจิบชาที่โรงพัก เธอก็เลยเลิกล้มความคิดที่จะตั้งชื่อห่วย ๆ

“เกาะนี้มีรูปร่างคล้ายเรือเล็ก ๆ และเมื่อรวมกับคลื่นรอบ ๆ แล้วรู้สึกเหมือนเป็นเรือที่กำลังแล่นฝ่าคลื่นลม...ฝ่าคลื่นไปข้างหน้า ก็เรียกว่าเกาะสิงโจวแล้วกัน!”

นางเงือกน้อย: “ความสามารถในการตั้งชื่อของท่านเจ้าของเกาะต้องปรับปรุงอีกมากเลยนะ!”

หลี่เหยาหลินที่ห่วยเรื่องการตั้งชื่อ: “…”

นี่ฉันจ่ายเงินเดือนให้แกมาวิจารณ์ฉันเหรอ?

เมื่อกำหนดชื่อเกาะเรียบร้อยแล้ว ภารกิจก็แสดงว่าเสร็จสิ้น

หลี่เหยาหลินไปที่ [สินทรัพย์] และพบกับรางวัลที่เพิ่งได้รับมา นั่นคือ ประตูทางเข้าธีมฤดูร้อน จากนั้นก็ทำตามคำแนะนำของนางเงือกน้อย สร้างประตูไว้ตรงจุดที่เชื่อมต่อระหว่างท่าเรือกับเกาะ

เมื่อสร้างประตูเสร็จแล้วก็สามารถเลือกได้ว่าจะเก็บค่าเข้าหรือไม่ และกำหนดราคาค่าเข้าได้ หากเลือกเก็บค่าเข้าก็ต้องจ้างพนักงานขายตั๋วด้วย

การสร้างประตูที่ได้รับเป็นรางวัลจากแอป ไม่ต้องให้หลี่เหยาหลินไปติดต่อทีมก่อสร้าง หรือหาคนออกแบบ เพียงแค่เลือกสถานที่และเวลาที่จะสร้างประตูให้เรียบร้อย ทางนั้นก็จะวางแผนและเริ่มดำเนินการทันที นอกจากนี้ยังมีป้ายเตือนว่า: วันที่ 1 มิถุนายน เวลา 18:00 น. - 08:00 น. ของวันถัดไป จะมีการก่อสร้าง โปรดหลีกเลี่ยงเส้นทาง

หลี่เหยาหลินรู้สึกสงสัย “แสดงว่าในอนาคตก็สามารถเปลี่ยนประตูทางเข้าได้อีกเหรอ?”

นางเงือกน้อย: “ใช่แล้ว ท่านเจ้าของเกาะโปรดพยายามพัฒนาเกาะต่อไป!”

หลี่เหยาหลินกระตุกมุมปากเล็กน้อย ทำไมมันถึงเหมือนกับการสะสมสแตมป์แบบนี้เนี่ย

เธอถาม “แล้วที่ว่าพัฒนาอย่างน้อยหนึ่งโครงการนี่หมายความว่ายังไง?”

“หมายถึงโครงการที่จะใช้ในการบริหารเกาะในอนาคต สามารถใช้เป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวได้ การพัฒนาโครงการจำเป็นต้องมีแผนงานและขั้นตอนที่เกี่ยวข้อง ซึ่งผู้ช่วยคนนี้สามารถจัดการแทนท่านได้!”