บทที่ 13 เจ้าของตลาดมืด, เข้าพรรคแม่น้ำใหญ่อีกครั้ง
บทที่ 13 เจ้าของตลาดมืด, เข้าพรรคแม่น้ำใหญ่อีกครั้ง
บทที่ 13 เจ้าของตลาดมืด, เข้าพรรคแม่น้ำใหญ่อีกครั้ง
ในศาตราวุธลับ
วรยุทธ์ชั้นกลางมีน้อยกว่าวรยุทธ์ชั้นล่างมาก
แต่โจวหมิงก็ยังเลือกมาได้สามเล่มที่เขาต้องการ
“เถ้าแก่! สามเล่มนี้”
“วรยุทธ์ชั้นกลาง สามเล่มสามพันตำลึงเงิน”
โจวหมิงยื่นตั๋วเงินสามใบที่มีมูลค่าใบละหนึ่งพันตำลึงให้
“เงินและสินค้าแลกเปลี่ยนกันแล้ว จะไม่รับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น!”
เถ้าแก่ลุกขึ้นเก็บตั๋วเงิน แล้วยิ้มอย่างชั่วร้าย “หนุ่มน้อย! ด้วยความใจถึงของเจ้า ข้าจะบอกข่าวให้สักหน่อย วิชาตัวเบา ‘ล่องลอยบนวารี’ ที่เจ้าเลือก เป็นวิชาเบื้องต้นของวรยุทธ์ชั้นสูงของพรรคทรายเหลืองอย่าง ‘ท่องคลื่น’
ส่วน ‘สามกระบวนท่าโลหิต’ เป็นวิชาลับที่สืบทอดกันในกองทัพ และ ‘พันหัตถ์สลายเมฆา’ เจ้าอย่าให้คนตระกูลไป๋เห็นมันเชียวล่ะ”
ยอดเยี่ยมไปเลย!
โจวหมิงอุทานในใจ
ถึงแม้จะรู้มานานแล้วว่าของในตลาดมืดนั้นมีที่มาที่ไม่บริสุทธิ์ แต่ไม่คิดเลยว่าวรยุทธ์แต่ละเล่มจะมีความเกี่ยวพันกันถึงขนาดนี้
“เถ้าแก่! ร้านของท่านไม่มีวรยุทธ์จากยุทธภพเลยหรือ?”
“ไม่มี”
ชายชราตอบอย่างเด็ดขาด
“ถ้าเช่นนั้น ข้าขอเปลี่ยนเล่มหนึ่งได้หรือไม่?” โจวหมิงดัน ‘พันหัตถ์สลายเมฆา’ ออกไป “ท่านช่วยเปลี่ยนเป็นวิชามือเปล่าที่ปลอดภัยกว่านี้ให้ข้าหน่อย”
ชายชราหัวเราะหึ ๆ แล้วหยิบตำราเล่มหนึ่งออกมา “นี่คือ ฝ่ามือจุดชีพจรหยินหยาง เป็นวรยุทธ์ที่สำนักปราบปรามแห่งราชสำนักใช้ในการจับกุมและทรมานอาชญากร มีพลังทำลายล้างไม่เลว หากใช้พลังภายในหยินสุดขีดและหยางสุดขีดในการฝึกฝนแล้ว จะมีพลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นอีก เจ้ากล้าเอาหรือไม่?”
“อย่างนั้นหรือ…ข้าเอา!”
โจวหมิงรับคัมภีร์มา แล้วแกะออกดูในร้านทันที
“วางใจได้เลย! วรยุทธ์จากสำนักของเรารับประกันคุณภาพ! ตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็อยู่ได้ด้วยชื่อเสียงเรื่องนี้”
ชายชราคิดว่าโจวหมิงไม่มั่นใจ จึงไม่ได้ถือสาอะไร
คนที่มาซื้อวรยุทธ์ที่นี่ส่วนใหญ่ก็จะตรวจสอบก่อนว่าของจริงหรือไม่
ส่วนคำที่พูดว่า ‘จะไม่รับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น’ นั้น ก็ต้องดูว่าใครมีฝีมือเหนือกว่า
หากฝีมือด้อยกว่า ก็คือจะไม่รับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น
แต่หากแข็งแกร่งกว่า ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งไปเลย
โจวหมิงอ่านวรยุทธ์ทั้งหมดจบก็หันหลังออกจากร้านไป
แต่ในครั้งนี้ ไม่มีใครตามเขา
เหตุผลก็ง่ายมาก เขาซื้อแต่วรยุทธ์ชั้นกลาง ซึ่งคนที่ต้องการวรยุทธ์ประเภทนี้จะต้องเป็นนักสู้ระดับสามชั้นกลาง หรือกำลังจะเข้าสู่ระดับสามชั้นกลาง
ซึ่งไม่ใช่คนที่อยู่ในตลาดมืดจะมาแย่งชิงได้
โจวหมิงออกจากตลาดมืดได้ไม่นาน เมื่อออกมาจากบ้านพัก เขาก็เห็นชายชุดดำคนหนึ่งยืนอยู่
เขาไม่ได้สนใจอะไร แต่ชายชุดดำกลับเคลื่อนไหวและเข้ามาขวางหน้าโจวหมิง “เมื่อมองใกล้ ๆ แล้ว กลับไม่เห็นข้อผิดพลาดเลยสักนิด รูปร่างของเจ้าแตกต่างจากครั้งก่อนอย่างสิ้นเชิง วิชาปลอมตัวของเจ้าช่างน่าทึ่งจริง ๆ
ฟังนะหนุ่มน้อย เจ้าโชคดีมาก คุณชายของข้าสนใจเจ้า และให้โอกาสเจ้าเป็นคนรับใช้ จงตามข้ามา”
โจวหมิงขมวดคิ้ว แล้วเดินอ้อมชายชุดดำไป
ชายชุดดำตะลึงไปชั่วขณะ แล้วรีบตามไปอย่างโกรธจัด “หนุ่มน้อย! เจ้าไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือ?”
“คนบ้า!”
โจวหมิงสบถ “มาถึงก็บอกให้ข้าเป็นคนรับใช้ของคุณชายของเจ้า แล้วข้าจะรู้ได้ยังไงว่าคุณชายของเจ้าเป็นใคร?”
ชายชุดดำกล่าวว่า “เมื่อให้โอกาสเจ้าเป็นคนรับใช้ ก็ควรจะรับไว้โดยดี กล้าที่จะสงสัย? ช่างไม่รู้จักประมาณตน!”
พูดจบ เขาก็ปล่อยฝ่ามือออกไปเพื่อโจมตีโจวหมิง
โจวหมิงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว หลบฝ่ามือไปได้ในทันที จากนั้นก็ยื่นนิ้วออกไปแล้วจิ้มไปที่ตัวของชายชุดดำ
ร่างของชายชุดดำชะงักงันไปชั่วขณะ เท้าของเขาเคลื่อนไหวอย่างสับสนแล้วล้มลงกับพื้น
โจวหมิงจิ้มนิ้วลงไปหลายครั้ง และใช้พลังภายในปิดผนึกจุดสำคัญหลายจุดของชายชุดดำ ทำให้เขานิ่งค้างอยู่กับที่ เคลื่อนไหวไม่ได้
“วิธีปิดเส้นชีพจรนี้…คือ ฝ่ามือจุดชีพจรหยินหยาง? แล้วพลังภายในของเจ้า…เจ้าเป็นนักสู้ระดับสี่?!”
ชายชุดดำตกใจมาก เขามีฝีมือแค่ระดับห้าเท่านั้น
ครั้งก่อนโจวหมิงมาซื้อวรยุทธ์ชั้นล่าง ครั้งนี้มาซื้อวรยุทธ์ชั้นกลาง เขาจึงคาดเดาว่าโจวหมิงมีฝีมือระดับเจ็ด และกำลังจะเข้าสู่ระดับสามชั้นกลาง
แต่ไม่คิดเลยว่าเขาไม่ได้มีฝีมือระดับเจ็ด แต่กลับเป็นนักสู้ระดับสี่!
และวิชา ฝ่ามือจุดชีพจรหยินหยาง นั้น เมื่อเขาคิดจะใช้ก็สามารถทำได้ทันที นั่นหมายความว่าเขาได้ฝึกฝนจนถึงขั้นสำเร็จแล้ว!
แม้แต่เหล็กเยว่ ผู้จับกุมศักดิ์สิทธิ์ชุดดำแห่งเมืองเจียงโจว ซึ่งเป็นนักสู้ระดับสาม ก็ยังไม่เชี่ยวชาญในวิชา ฝ่ามือจุดชีพจรหยินหยาง ถึงขนาดนี้!
“เจ้า…เจ้าอย่าได้โอหังไป! ต่อหน้าคุณชายของข้า นักสู้ระดับสี่ก็ไม่ต่างอะไรกับมดตัวหนึ่ง!”
“ข้าโอหังตรงไหนกัน? มีแต่เจ้าไม่ใช่หรือที่โอหังมาตั้งแต่แรก? ว่าแต่คุณชายของเจ้าเป็นใครกันแน่?”
“คุณชายของข้าคือเจ้าของตลาดมืด ราชาแห่งโลกใต้ดิน ของเมืองเจียงโจว!”
“ตลาดมืด?”
โจวหมิงหันกลับไปมอง แล้วก็ยกตัวชายชุดดำขึ้นแล้วเหาะจากไปอย่างรวดเร็ว
การลงมือทำร้ายคนของตลาดมืดที่หน้าทางเข้าตลาดมืด อาจจะเป็นเรื่องที่ไม่ฉลาดนัก
ในระหว่างนั้น โจวหมิงรู้สึกว่าคนที่อยู่ในมือของเขาหนักขึ้นมาทันที เมื่อก้มลงดูก็พบว่าชายชุดดำอาเจียนเป็นเลือดและตายไปแล้ว
โจวหมิงหยุดแล้วตรวจสอบอย่างละเอียด เขาพบว่าชายชุดดำซ่อนยาพิษไว้ในปากและกินมันเพื่อฆ่าตัวตาย
“กล้าตัดสินใจขนาดนี้เลยหรือ? นักสู้ระดับห้าคนนี้เป็นมือสังหารที่เจ้าของตลาดมืดฝึกมา?”
โจวหมิงขมวดคิ้ว “แล้วพวกเขาไปรู้เรื่องของข้าได้ยังไง?”
เขารู้สึกว่าอาจจะเป็นสัญญาณที่ใช้เข้าตลาดมืดมีปัญหา แต่ก็ยังไม่แน่ใจ
หรืออาจจะเป็นวิธีอื่น ๆ
“แล้วเจ้าของตลาดมืดเป็นใครกัน?”
“เฮ้อ! เพื่อความปลอดภัย จากนี้ไปก็คงจะมาที่ตลาดมืดไม่ได้แล้ว…”
ไม่มีสิ่งของใด ๆ บนตัวของชายชุดดำ โจวหมิงจัดการศพแล้วกลับไปที่บ้านของตัวเอง
ไม่กี่วันต่อมา ในโรงแรมแห่งหนึ่ง
“คุณชาย! เงินที่ท่านฝากไว้เมื่อวานนี้ เกรงว่าจะไม่พอจ่ายค่าอาหารในวันนี้…”
เด็กเสิร์ฟกล่าวอย่างระมัดระวัง
โจวหมิงเหลือบมอง “ทำไมถึงไม่พอ? อาหารที่ข้าสั่งก็เหมือนกับเมื่อวานนี้ทุกอย่างไม่ใช่หรือ?”
เด็กเสิร์ฟกล่าวว่า “คุณชาย! โปรดเข้าใจด้วย วันนี้ของขึ้นราคาแล้วขอรับ”
“ขึ้นราคา? ทำไมถึงขึ้นราคาได้ล่ะ?”
“โธ่เอ๊ย! ก็เพราะพรรคแม่น้ำใหญ่และพรรคทรายเหลืองทำสงครามกันเมื่อสองสามวันก่อนไม่ใช่หรือ? ตอนนี้บนแม่น้ำวุ่นวายไปหมดเลยขอรับ เมื่อพวกเขาทำสงครามกัน ของจากข้างนอกก็เข้ามาไม่ได้ ของจากข้างในก็ออกไปไม่ได้ ราคาของก็เลย…”
“พอแล้ว พอแล้ว”
โจวหมิงโยนเงินให้แล้วเดินออกจากโรงแรมไป
“เมื่อพรรคแม่น้ำใหญ่และพรรคทรายเหลืองเริ่มทำสงครามอย่างจริงจังแล้ว การรับสมาชิกใหม่ครั้งใหญ่คงจะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว…”
อย่างที่เขาคาดไว้ หลังจากนั้นไม่กี่วัน พรรคแม่น้ำใหญ่ก็เริ่มรับสมาชิกใหม่ในวงกว้าง
โจวหมิงเปลี่ยนรูปลักษณ์อีกครั้ง แล้วมาที่ลานรับสมัครของพรรคแม่น้ำใหญ่
ที่นี่เงียบกว่าครั้งก่อนมาก
เพราะตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าพรรคแม่น้ำใหญ่กำลังทำสงครามกับพรรคทรายเหลือง แม้แต่เด็กเสิร์ฟธรรมดา ๆ ก็ยังรู้เรื่องนี้
“ชื่ออะไร?”
“ลี่เฟยอวี่”
“ดี! ไปได้”
ครั้งก่อนยังมีกฎจำกัดอายุไม่เกินสามสิบห้าปี แต่ในครั้งนี้ไม่มีข้อจำกัดอะไรแล้ว
ตราบใดที่เป็นคน ก็รับทั้งหมด!
เมื่อเข้าไปในพรรคแม่น้ำใหญ่ ทุกอย่างก็เหมือนกับครั้งก่อน แต่โจวหมิงรู้สึกได้ว่าปริมาณและสรรพคุณของยาวิเศษนั้นเพิ่มขึ้นกว่าเดิมมาก
สามวันต่อมา ร่างกายของเขาก็ฟื้นฟูเต็มที่ แล้วเริ่มเรียนรู้วิชาการหายใจแบบโบราณ
ภายใต้การกระตุ้นของยาวิเศษที่แข็งแกร่งกว่าเดิม ทำให้มีคนฝึกพลังภายในสำเร็จในวันนั้นเลย
“ผู้ฝึกสอน! ข้าฝึกพลังภายในสำเร็จแล้วขอรับ!”
เด็กหนุ่มหน้ากลมคนหนึ่งยกมือขึ้น ใบหน้าของเขามีสีแดงผิดปกติ
“โอ้?”
ผู้ฝึกสอนอีกคนหนึ่งที่โจวหมิงไม่รู้จักเดินเข้ามาหาเขา แล้วยื่นมือออกไปกดที่ท้องน้อยของเขา ครู่หนึ่งเขาก็กล่าวว่า “อืม! เป็นพลังภายในจริง ๆ! ดี! เจ้าเป็นคนแรก! จะต้องได้รับรางวัลอย่างงาม! ยังมีใครที่ฝึกพลังภายในได้อีกหรือไม่!”
“ผู้ฝึกสอน! ข้าขอรับ!”
“ผู้ฝึกสอน! ข้าก็เหมือนกันขอรับ!”
มีคนยกมือขึ้นอีกสองคน
เมื่อเห็นดังนั้น โจวหมิงก็ยกมือขึ้นแล้วกล่าวว่า “ผู้ฝึกสอน! ข้าก็ฝึกพลังภายในได้แล้วเช่นกัน”