ตอนที่ 21 เคล็ดวิชาเทวะแลกสมบัติสำแดงอิทธิฤทธิ์อีกครา!

ตอนที่ 21 เคล็ดวิชาเทวะแลกสมบัติสำแดงอิทธิฤทธิ์อีกครา!

“ของดี!”

ลมเย็นยะเยือกที่พัดไปทั่วหลายหมื่นลี้ เหล่าวิญญาณร้ายนับไม่ถ้วนที่กัดฉีกรัศมีเทพพิทักษ์อย่างบ้าคลั่ง

หยางเซวียนไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกกังวลใดๆ แต่กลับเผยสีหน้าสนอกสนใจออกมา

เซียนทองคำทั่วไปหากไม่ทันตั้งตัว แล้วรับการโจมตีนี้ของนักพรตชุดดำตรงๆ ย่อมมีความเสี่ยงที่จะดับสูญได้จริงๆ แต่สำหรับหยางเซวียนแล้ว แม้จะห่างกันหนึ่งระดับพลังบำเพ็ญ การโจมตีสุดกำลังของนักพรตชุดดำก็เป็นแค่เรื่องธรรมดาๆ

ช่วยไม่ได้ การมีของดีติดตัวมากมายก็เป็นเช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่อาภรณ์เซียนประทานพรบนร่างของหยางเซวียน เซียนทองคำทั่วไปก็ยากที่จะทำลายได้

อาภรณ์เซียนประทานพรคือสมบัติจิตวิญญาณพรสวรรค์ชั้นสูงที่มีผนึกยี่สิบแปดชั้น ตอนที่ยังไม่ได้หลอมรวมผนึกใดๆ รัศมีเทพพิทักษ์ที่ปล่อยออกมาโดยอัตโนมัติก็ไม่ใช่สิ่งที่เซียนทองคำจะทำลายได้ ตอนนี้หยางเซวียนหลอมรวมไปแล้วสิบผนึก ยังมีการขับเคลื่อนด้วยพลังเวทบริสุทธิ์อีก ต่อให้นักพรตชุดดำจะมีพลังบำเพ็ญระดับเซียนทองคำกลาง ก็ยากที่จะทำลายรัศมีเทพพิทักษ์ของอาภรณ์เซียนประทานพรได้

ยิ่งไปกว่านั้น บนร่างของหยางเซวียนยังมีสมบัติจิตวิญญาณพรสวรรค์อีกหลายชิ้น สมบัติจิตวิญญาณพรแสวงอีกหลายสิบชิ้น และอิทธิฤทธิ์ที่ไร้เหตุผลอย่างเคล็ดวิชาเทวะแลกสมบัติ

พูดอย่างไม่เกรงใจเลยว่านอกจากจะเป็นศิษย์ของสำนักใหญ่แล้ว หยางเซวียนล้วนมีพลังพอที่จะต่อกรกับเซียนทองคำทั่วไปได้!

ด้วยเหตุนี้เอง หลังจากที่หยางเซวียนเห็นเซียนทองคำสองคนมาขวางทางจึงไม่รู้สึกตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ไม่แม้กระทั่งจะคิดขอความช่วยเหลือจากถูซานหนี่ว์เจียว

ตอนนี้คู่ต่อสู้ของหยางเซวียนมีเพียงนักพรตชุดดำคนเดียว เขายิ่งมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม

หลังจากสัมผัสพลังของธงวิญญาณสีดำแล้ว หยางเซวียนก็พยักหน้าเล็กน้อย ตัดสินใจ 'ซื้อ' ของดีชิ้นนี้

พลันเห็นขวดหยกสีครามปรากฏขึ้นในมือของหยางเซวียน เขาตะโกนเสียงต่ำแล้วกล่าว “สหายเต๋าฟังคำสั่ง นักพรตน้อยต้องการใช้ของสิ่งนี้ แลกกับสมบัติวิเศษในมือท่าน!”

“???”

นักพรตชุดดำชะงักไปเล็กน้อย มองหยางเซวียนเหมือนมองคนโง่

คนผู้นี้คงจะสมองมีปัญหา ธงกักวิญญาณคือสมบัติจิตวิญญาณประจำตัวที่เชื่อมโยงกับชีวิตของข้า อย่าว่าแต่จะแลกเปลี่ยนมันออกไปเลย ต่อให้แค่ธงกักวิญญาณเสียหาย ข้าก็ต้องบาดเจ็บตามไปด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้พวกเรากำลังต่อสู้กันอยู่ ต่อให้ธงกักวิญญาณไม่ใช่สมบัติจิตวิญญาณประจำตัวของข้า ข้าก็ไม่มีทางแลกมันกับเจ้า ต่อให้เจ้านำสมบัติจิตวิญญาณพรสวรรค์ออกมาแลกเปลี่ยน ข้าก็ไม่มีเวลาหลอมรวมและไม่มีทางยอมตกลง!

ไม่รู้ว่าคนผู้นี้คิดอะไรอยู่ ถึงได้มาเสนอความคิดที่จะแลกเปลี่ยนธงกักวิญญาณในเวลานี้ ช่างน่าหัวเราะและไร้เดียงสายิ่งนัก!

แต่ในขณะนั้นเอง นักพรตชุดดำพลันสีหน้าเปลี่ยนไปถนัดตา หันขวับไปมองมือขวา ทันใดนั้นก็เผยสีหน้าเหลือเชื่อออกมา

“นี่...นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?!!”

พลันเห็นธงกักวิญญาณสีดำในมือของนักพรตชุดดำ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กลับกลายเป็นขวดเล็กสีครามไปเสียแล้ว!

แม้ว่าในขวดเล็กสีครามใบนี้จะบรรจุน้ำทองคำบารมีล้ำค่าจำนวนมาก และยังมีสมบัติจิตวิญญาณพรสวรรค์ชั้นล่างอีกหนึ่งชิ้น มูลค่าของมันล้ำค่ากว่าธงกักวิญญาณมากนัก

ทว่าธงกักวิญญาณคือสมบัติจิตวิญญาณประจำตัวของนักพรตชุดดำ และยังเป็นของดีที่แข็งแกร่งที่สุดบนตัวเขา

ต่อให้สมบัติจิตวิญญาณพรสวรรค์ชั้นล่างจะล้ำค่าเพียงใด นักพรตชุดดำก็ไม่มีเวลาหลอมรวม สำหรับเขาแล้ว ไม่สามารถเทียบกับธงกักวิญญาณได้เลย!

ที่สำคัญกว่านั้น สมบัติจิตวิญญาณประจำตัวไม่เหมือนสิ่งอื่น ธงกักวิญญาณเชื่อมโยงกับจิตวิญญาณของเขา กลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายไปแล้ว

ในชั่วพริบตาที่สูญเสียธงกักวิญญาณไป เลือดสีดำไหลออกจากทวารทั้งเจ็ดของนักพรตชุดดำ ปราณอ่อนแอลงในทันที

เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บไม่เบา อาจถึงขั้นบาดเจ็บถึงรากฐาน หากไม่มีเวลาพักฟื้นหลายแสนปี ไม่มีทางที่จะฟื้นตัวกลับมาได้

เพียงแต่ความสนใจของนักพรตชุดดำกลับไม่ได้อยู่ที่ตัวเอง แต่มองไปยังหยางเซวียนด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ พลางพูดประโยคเดิมซ้ำๆ

“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร...นี่มันเป็นไปได้อย่างไร...”

มือข้างที่หยางเซวียนเคยถือขวดเล็กสีคราม ไม่รู้ว่ากลับมีธงเล็กสีดำผืนหนึ่งปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่

นี่คือธงกักวิญญาณของนักพรตชุดดำนั่นเอง!

ต้องรู้ว่าสมบัติจิตวิญญาณประจำตัวคือส่วนหนึ่งของร่างกายเขา จะถูกคนอื่นชิงไปโดยบังคับได้อย่างไร ต่อให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริง ก็ควรจะเป็นฝ่ายตรงข้ามที่อาศัยพลังบำเพ็ญที่เหนือกว่าอย่างเด็ดขาด มาชิงสมบัติจิตวิญญาณประจำตัวของเขาไปโดยบังคับ

ประเด็นหลักคือหยางเซวียนเป็นเพียงเซียนเร้นลับ แต่กลับพูดเพียงประโยคเดียว ก็ชิงธงกักวิญญาณของเขาไปได้ และยังตัดขาดการเชื่อมต่อทั้งหมดกับเขาอีกด้วย

เขาไม่เข้าใจฉากเช่นนี้ และยิ่งไม่อาจยอมรับได้!

เดิมทีคิดว่าเป็นการต่อสู้ที่มั่นใจว่าจะชนะสิบส่วน ผลคือแม้แต่รัศมีเทพพิทักษ์ของหยางเซวียนยังทำลายไม่ได้ สมบัติจิตวิญญาณประจำตัวของตัวเองก็หายไปแบบนี้ แถมยังเสียไปครึ่งชีวิต

“ช่างเป็นของดีจริงๆ หากมีวิญญาณร้ายระดับเซียนทองคำอีกสักตนสองตน พลังของมันอาจเทียบได้กับสมบัติจิตวิญญาณพรสวรรค์ชั้นกลาง!”

หยางเซวียนลูบธงกักวิญญาณเบาๆ มองไปยังนักพรตชุดดำ บนใบหน้าเผยรอยยิ้มสดใส “ธงกักวิญญาณผืนนี้ได้มาจากการทุ่มเทเลือดและหยาดเหงื่อทั้งชีวิตของสหายเต๋า เชื่อว่าสหายเต๋าก็อยากเห็นธงกักวิญญาณก้าวหน้าไปอีกขั้น ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เหตุใดสหายเต๋าไม่สละจิตวิญญาณ ช่วยส่งเสริมมันสักหน่อยเล่า แน่นอนว่า ในชีวิตนี้ข้าชอบการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมที่สุด ต่างฝ่ายต่างเต็มใจ จะไม่ทำการซื้อขายแบบบังคับ ค่าตอบแทนที่ควรให้สหายเต๋า ย่อมไม่ขาดไปแม้แต่ส่วนเดียว”

นักพรตชุดดำ  “...”

การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมข้าไม่ปฏิเสธ แต่ต่างฝ่ายต่างเต็มใจนี่มาจากไหนกัน ตอนที่เจ้าเอาธงกักวิญญาณไป เจ้าได้รับความยินยอมจากข้าแล้วหรือ

หรือว่านี่ยังไม่นับเป็นการซื้อขายแบบบังคับ พูดจามีเหตุผลหน่อยได้ไหม!

หยางเซวียนไม่ได้สนใจความรู้สึกของนักพรตชุดดำ เพียงชั่วพริบตาที่สิ้นเสียงของเขา ในมือก็ปรากฏขวดหยกสีครามขึ้นมาอีกใบ

ในขวดหยกใบนี้ไม่เพียงแต่มีน้ำทองคำบารมีมากขึ้น แต่ยังมีสมบัติจิตวิญญาณพรสวรรค์ชั้นล่างถึงสามชิ้น!

“สหายเต๋าฟังคำสั่ง ข้าต้องการใช้ของสิ่งนี้แลกกับจิตวิญญาณของท่านเข้าสู่ธง!”

แย่แล้ว!

เมื่อได้ยินคำพูดที่คุ้นเคยนี้ นักพรตชุดดำพลันสีหน้าเปลี่ยนไปทันตา ไม่สนใจว่าจะทำให้รากฐานเสียหายหรือไม่ ทันใดนั้นก็ใช้วิชาลับเหินหาวโลหิต เผาผลาญเลือดลมทั่วร่าง ต้องการจะหนีออกจากที่นี่

ทว่าในชั่วพริบตาที่เขาใช้วิชาลับ ในมือก็มีขวดหยกสีครามปรากฏขึ้นมาใบหนึ่ง

การแลกเปลี่ยนสำเร็จ!

วินาทีต่อมา ดวงตาของนักพรตชุดดำพลันเลื่อนลอย จิตวิญญาณลอยออกจากศีรษะอย่างควบคุมไม่ได้ ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ปล่อยให้ลมเย็นยะเยือกพัดผ่านแต่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“มา!”

หยางเซวียนหัวเราะเสียงดัง พลังเวทที่บริสุทธิ์ทั่วร่างพลุ่งพล่าน โบกสะบัดธงกักวิญญาณอย่างเต็มกำลัง

ทันใดนั้นลมเย็นยะเยือกสายหนึ่งม้วนเอาจิตวิญญาณของนักพรตชุดดำลากเข้าไปในธงกักวิญญาณ กลายเป็นวิญญาณร้ายระดับเซียนทองคำตนหนึ่งในนั้น ขอเพียงหลอมรวมเล็กน้อย หยางเซวียนก็จะสามารถควบคุมวิญญาณร้ายระดับเซียนทองคำตนนี้ให้รับใช้ตนเองได้!

ในขณะเดียวกัน ร่างของนักพรตชุดดำตกลงมาจากอากาศเสียงดังตุ้บ กระแทกกับพื้นอย่างแรง ไม่ไหวติงอีกต่อไป

ผู้บำเพ็ญเพียรระดับเซียนทองคำกลางคนหนึ่งตายไปเช่นนี้ ตายด้วยน้ำมือของเซียนเร้นลับคนหนึ่ง!

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ นักพรตชุดแดงและเอ๋าชินต่างตกตะลึง มองดูฉากนี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ

พวกเขาเคยคิดว่าบางทีหยางเซวียนอาจจะซ่อนไพ่ตายอะไรไว้ สามารถต้านทานอิทธิฤทธิ์สองสามกระบวนท่าของเซียนทองคำได้ และยื้อจนถึงตอนที่เอ๋าชินกลับมาช่วย ยังเคยคิดว่าบางทีถูซานหนี่ว์เจียวอาจจะสังเกตเห็นที่นี่แล้ว และพร้อมที่จะลงมือได้ทุกเมื่อ

เพียงอย่างเดียวที่ไม่เคยคิดถึงคือหยางเซวียนสามารถใช้พลังบำเพ็ญระดับเซียนเร้นลับข้ามขั้นสังหารนักพรตชุดดำระดับเซียนทองคำกลางได้ ทั้งยังฆ่าได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้ หากคนที่ไม่รู้มาเห็นเข้า เกรงว่าจะต้องสงสัยว่าหยางเซวียนต่างหากที่เป็นเซียนทองคำ

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“ท่านเซียนผู้สูงส่งช่างมีอิทธิฤทธิ์ยอดเยี่ยม!”

สายตาของเอ๋าชินเป็นประกายแวบหนึ่ง ได้สติกลับมาก่อนใคร ฉวยโอกาสที่นักพรตชุดแดงกำลังตกตะลึง ใช้ไข่มุกมังกรซัดเข้าที่หน้าอกของเขาสุดกำลัง

พลังบำเพ็ญของเอ๋าชินสูงกว่า เดิมทีก็เป็นฝ่ายได้เปรียบในการต่อสู้กับนักพรตชุดแดง ตอนนี้ยังลอบโจมตีสำเร็จอีก

เพียงไม่นาน ร่างของนักพรตชุดแดงผู้นี้ก็ถูกเอ๋าชินซัดจนระเบิด เหลือเพียงจิตวิญญาณที่ไม่สมบูรณ์ถูกเขาจับไว้ในมือ นำมาอยู่เบื้องหน้าหยางเซวียน...