บทที่ 90 หน้าด้านจริงๆ

เสิ่นชิงชิงเห็นเธอเล่นโทรศัพท์ไม่พูดอะไรเลย นึกว่าเธอหงุดหงิดที่เฉียวเชินออกหน้าออกตา จึงวิ่งมาตบไหล่เธอ "พี่เนี่ยน เป็นอะไรไปเหรอ?"

เฉียวเนี่ยนเก็บโทรศัพท์ พูดเบาๆ "ไม่มีอะไร"

"อ้อ"

เสิ่นชิงชิงมีความคิดเรียบง่าย ไม่ได้คิดอะไรมาก ก็กลับไปคุยเรื่องที่อาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้าจะมากับพวกเขาต่อ

...

ข่าวที่อาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้าจะมาสอนที่โรงเรียนมัธยมหนึ่งแพร่ไปทั่วกระดานข่าวของโรงเรียนอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงแต่มีคนพูดถึงบนเว็บไซต์ของโรงเรียนมัธยมหนึ่งเท่านั้น แม้แต่บนอินเทอร์เน็ตก็มีการพูดคุยกันอย่างกว้างขวาง

ต้องรู้ว่ามหาวิทยาลัยชิงต้าเป็นสถาบันการศึกษาชั้นนำของประเทศ ดังนั้นช่วงนี้ไม่ว่าจะในโรงเรียนหรือข้างนอก เฉียวเชินก็ได้รับความสนใจอย่างมาก

แม้แต่ฐานะของคนในตระกูลเฉียวก็พลอยเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ช่วงนี้ไม่ว่าเสิ่นฉยงจือหรือเหออวี้เจวียนออกไปร่วมงานสังสรรค์ของเหล่าคุณนายเศรษฐี ทุกคนก็พูดเรื่องพวกเธอกันทั้งนั้น ต่างชมว่าพวกเธอเลี้ยงลูกสาว (หลานสาว) เก่ง เลี้ยงลูกสาว (หลานสาว) ที่ดีและยังหาแฟนที่ดีได้

แม้แต่คุณนายฟู่ก็ได้ยินเรื่องนี้ โทรศัพท์ไปถามฟู่เกอโดยเฉพาะ ฟู่เกอไม่ได้ยอมรับหรือปฏิเสธ แม้เธอจะโกรธที่เขาทำเรื่องแบบนี้เพื่อเฉียวเชิน แต่ก็แอบภาคภูมิใจในสถานะของเขาที่มหาวิทยาลัยชิงต้า

ดูลูกชายของเธอสิ แม้แต่อาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้าก็ต้องให้หน้า

ต้องรู้ว่า อาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้านอกจากสอนหนังสือแล้ว มักจะเป็นนักวิจัยในสาขาชั้นนำต่างๆ มีสถานะทางสังคมที่สูงส่ง และมักจะติดต่อกับแวดวงชั้นนำของเมืองหลวงปักกิ่ง เส้นสายก็แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ฟู่เกอสามารถทำให้ศาสตราจารย์ให้หน้ามาสอนคาบสาธารณะที่ราวเฉิง ในอนาคตก็สามารถทำให้คนเหล่านั้นพาเขาเข้าสู่แวดวงชั้นนำได้

ตอนที่กระแสเรื่องนี้ร้อนแรงที่สุด เฉียวเชินยังโพสต์เวยป๋อหนึ่งโพสต์เพื่อตอบสนอง

【ขอบคุณที่เชิดชู มีเธอดีจริงๆ】

เพียงแปดตัวอักษรสั้นๆ หวานและเขินอาย เท่ากับเป็นการยอมรับข่าวลือภายนอกในช่วงนี้ที่ว่าอาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้ายอมลดตัวมาสอนที่โรงเรียนมัธยมหนึ่งเพราะฟู่เกอขอร้องอาจารย์ที่ปรึกษาของเขาเป็นพิเศษเพื่อเธอ

ความเคลื่อนไหวล่าสุดนี้มีความเห็นมากมาย—

[รักแบบเทพบุตรเทพธิดานี่ฉันกินแล้ว]

[ที่แท้ในโลกนี้ไม่ใช่ไม่มีผู้ชายดีๆ แต่ฉันไม่คู่ควรต่างหาก! o(╥﹏╥)o]

[นางฟ้าน้อยทั้งสวยทั้งใจดี แต่ฉันไม่ได้สระผมสามวันแล้ว นี่มันความทุกข์แบบไหนกัน]

[คนที่เก่งกว่าเธอยังหาแฟนที่เก่งกว่าได้ ดื่มน้ำจากแก้วคนโสดนี้ ชาติหน้าขอเกิดใหม่เป็นหมาโสดอีกครั้ง!]

ก่อนหน้านี้เธอเป็นที่รู้จักในฐานะ 'นักเรียนสอบเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะที่สวยที่สุด' ทำให้เธอมีกระแสในโลกออนไลน์พอสมควร หลังเกิดเหตุการณ์นี้ มีคนสนใจเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้แต่ทางการก็ติดแฮชแท็ก 'การตอบกลับของคนในเหตุการณ์' ให้กับโพสต์ล่าสุดของเธอ

ผู้ติดตามบนเวยป๋อของเฉียวเชินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ดูเหมือนกำลังจะไล่ตามดาราให้ทัน

บนกระดานข่าวของโรงเรียนมัธยมหนึ่งก็มีแต่เรื่องของเธอกับฟู่เกอ

เฉียวเชินช่วงนี้เป็นที่สนใจทั้งในโรงเรียนและข้างนอก

เรื่องเหล่านี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเฉียวเนี่ยน เธอก็เรียนหนังสือตามปกติ เลิกเรียนก็ไปเยี่ยมลุงเฉินที่โรงพยาบาล บางครั้งที่เจอเฉียวเชินซึ่งมีคนห้อมล้อมในโรงเรียน เธอก็ทำเป็นมองไม่เห็น เดินทางของตัวเอง มือล้วงกระเป๋า ดูสบายๆ ไม่สนใจอะไร

เฉียวเชินเธอไม่ได้สนใจ แต่กลับสังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งข้างๆ เฉียวเชินที่มองเธอด้วยสายตาโกรธแค้นทุกครั้ง ราวกับเธอฆ่าคนทั้งครอบครัวของเธอ เฉียวเนี่ยนจึงสังเกตเธอเป็นพิเศษ

กลับมาที่ห้องเรียน เธอเห็นเสิ่นชิงชิงซ่อนอะไรบางอย่าง ดูเหมือนหยิบออกมาจากโต๊ะเรียนของเธอด้วย เธอเลิกหางตาขึ้น เดินเข้าไป "เป็นอะไรเหรอ?"