บทที่ 89 อาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้ากำลังจะมา

วันรุ่งขึ้นเฉียวเนี่ยนไปโรงเรียน

เสิ่นชิงชิงรีบดึงตัวเธอมาเล่าข่าวใหญ่ให้ฟัง

ครูประจำชั้นห้อง B เฉินซีถูกไล่ออกแล้ว ห้อง B กำลังจะเปลี่ยนครูคนใหม่

เฉินเยวี่ยนที่อยู่ข้างๆ ทำจมูกฮึดฮัด "เธอสมควรไปตั้งนานแล้ว คนแบบนั้นไม่สมควรเป็นครู"

แม้แต่เสิ่นชิงชิงก็พยักหน้า "นั่นสิ ครูที่ไหนจะคอยเล่นงานนักเรียนแบบนี้ แถมยังเป็นนักเรียนห้องอื่นด้วย นิสัยไม่ดี ต่อให้สอนหนังสือเก่งแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ เธอไปแล้วสะใจสุดๆ ไปดีๆ นะ ไปถูกทางแล้ว เยี่ยมมาก!"

โรงเรียนฉลาดเป็นครั้งแรกซะที

เหลียงป๋อเหวินเห็นพวกเขาสองคนท่าทางดีใจ จึงพูดเย็นๆ ดับความหวังพวกเขา "เฉินซีไปแล้ว แต่ห้อง B จะมีครูประจำชั้นคนใหม่ นอกจากนี้ พวกเธอยังไม่ได้ยินเหรอ?"

เสิ่นชิงชิง "ได้ยินอะไร?"

เฉียวเนี่ยนไม่สนใจในหัวข้อที่พวกเขาคุยกัน แค่ได้ยินว่าเฉินซีถูกไล่ออกก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ไม่รู้ทำไมเธอถึงมีความรู้สึกว่าเรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเย่วั่งชวน

แต่พอคิดดูดีๆ เมื่อคืนเธอก็ไม่ได้เล่าเรื่องเธอกับเฉินซีให้เขาฟัง

เธอวางกระเป๋าลง หยิบหนังสือออกมาเล่มหนึ่ง คาบต่อไปเป็นวิชาพละ ในห้องเรียนคึกคักมาก ทุกคนอยากลงไปผ่อนคลายอย่างใจจดใจจ่อ

เฉียวเนี่ยนรู้สึกไม่สบายท้อง จึงไม่ได้ตั้งใจจะลงไปเรียน

"มีศาสตราจารย์ที่มีชื่อเสียงมากจากมหาวิทยาลัยชิงต้าจะมาสอนที่โรงเรียนเรา ได้ยินว่าต่อไปจะมาสองสามวันทุกเดือน สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูง โรงเรียนจะจัดคาบเรียนสาธารณะของเขาให้แต่ละห้องชั้นมัธยมปลายปีที่สาม"

มีคนในห้องได้ยินคำพูดของเขา ตกใจมาก

"มหาวิทยาลัยชิงต้า? ศาสตราจารย์? มาโรงเรียนเรา?"

มันเกินจริงไปมากเลยนะ!

มหาวิทยาลัยชิงต้ามีระดับขนาดไหน โรงเรียนมัธยมหนึ่งมีชื่อเสียงนิดหน่อยในราวเฉิง แต่ในเมืองหลวงปักกิ่งไม่ถึงเบอร์รั้งท้ายด้วยซ้ำ อาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้าไม่มีอะไรจะทำถึงมาที่โรงเรียนพวกเขา จะมาช่วยเหลือคนยากจนเหรอ?

เหลียงป๋อเหวินชำเลืองมองไปทางเฉียวเนี่ยน พี่เนี่ยนดีทุกอย่าง แค่ฐานะครอบครัวไม่ค่อยดีนิดหน่อย เขาถอนหายใจ มือล้วงกระเป๋า เม้มปากพูด "คนห้อง B กำลังพูดกันว่า สาเหตุที่อาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้ามาโรงเรียนเราเพราะดาวโรงเรียน แฟนเธอเป็นนักเรียนเก่งของมหาวิทยาลัยชิงต้า มีความสัมพันธ์ที่ดีกับอาจารย์ทุกคน แฟนของดาวโรงเรียนขอร้องให้ศาสตราจารย์ช่วย คนคนนั้นถึงได้ยอมลดตัวมาโรงเรียนเรา..."

ตั้งแต่ครั้งที่แล้วที่ห้อง A กับห้อง B ผิดใจกัน ความสัมพันธ์ของสองห้องก็ไม่ดี ทุกคนได้ยินว่าอาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้ามาเพราะเฉียวเชิน ก็รู้สึกไม่พอใจทันที

ไม่มีใครอยากเข้าร่วมวงสนทนาอีกต่อไป

มีแต่เสิ่นชิงชิงที่ขมวดคิ้ว พูดด้วยท่าทางหงุดหงิด "ชิ เฉียวเชินกับพวกห้อง B พวกนั้นกำลังจะภูมิใจตัวเองอีกแล้ว อาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้าคนนั้นช่างมีรสนิยมแย่จริงๆ มองไม่ออกหรือไงว่านั่นเป็นดอกบัวขาวที่โอนเอนไปตามลมน่ะ?"

หึ! เธอรู้จักด่าคนแล้วนี่

เหลียงป๋อเหวินจิ้มหน้าผากเธอ ยิ้มกรุ้มกริ่ม "อิจฉาจังเลย ใครใช้ให้เขาหาแฟนที่เก่งกาจได้ล่ะ?"

เสิ่นชิงชิงมองเขาด้วยความโกรธ มือปิดหน้าผากตัวเองและหลบไป พูดเสียงดังโต้กลับไป "ใช่สิ ซึ่งก็แสดงให้เห็นว่าผู้ชายบางคนในห้องเราไม่มีความสามารถ หาอาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้ามาเชิดหน้าชูตาให้ตัวเองไม่ได้!"

ตอนนี้ โทรศัพท์ของเฉียวเนี่ยนดังขึ้น

เป็นข้อความจากเจียงหลี

【เนี่ยนเนี่ยน พ่อเป็นห่วงว่าเธออยู่โรงเรียนมัธยมหนึ่งคนเดียวจะไม่ชิน จึงได้ขอให้โรงเรียนจัดคาบเรียนสาธารณะสามวันในทุกเดือน จนกว่าเธอจะเรียนจบมัธยมปลาย】

เฉียวเนี่ยนขยี้หน้าผาก มีความรู้สึก 'ฉันรู้แล้ว' อย่างจำนน เมื่อเธอได้ยินคำว่าอาจารย์จากมหาวิทยาลัยชิงต้า หัวใจก็เต้นตึกตัก ที่แท้...

【อ้อ ใช่ พี่จะกลับมาในอีกไม่กี่วัน เธอต้องอยู่บ้านดีๆ นะ กลับมาจะเอาของขวัญมาฝาก (*￣3)(ε￣*)】

เฉียวเนี่ยนมองดูอิโมจิท้ายข้อความ นึกภาพผู้ชายตัวโตๆ ส่งอิโมจิแบบนี้ รู้สึกขนลุก ไร้อารมณ์ลบข้อความนั้นทิ้งไป