บทที่ 8

บทที่ 8 - หัวหน้าแพะรับบาป

แปลโดย : N.

เขารีบออกจากสำนักงานและถามว่า“ลูชินอยู่ที่ไหน ลูชินอยู่ที่ไหน”

ติงหยู ยืนขึ้นแล้วกล่าวว่า“ในสำนักงานของคุณไช่ เพื่อทำการลาออกให้เสร็จสิ้น”

"อะไร? “ฉินเจียง ได้ยินเรื่องนี้และไม่สามารถช่วยอะไรได้ ตะโกนว่า” ไช่เหมาในเรื่องอื่นเขาไม่ขยัน แต่ในเรื่องนี้เขากลับขยัน!”

จากนั้นเขาไปที่สำนักงานของไช่เหมา เขาไม่ได้เคาะประตูขณะที่เขาเข้าไป

พนักงานมีความอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น เมื่อพวกเขาเห็นฉินเจียงกำลังมองหาลูชิน

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมประธานฉินต้องตามหาลูชินด้วย?”

"มีอะไรเร่งด่วนหรือไม่? มันเกี่ยวข้องกับบริษัทบรูโฮสต์เหรอ?"

“เป็นไปไม่ได้! คนระดับพวกเขาจะมามองหาเด็กฝึกงานทำไม? เขาต้องมองหาผู้บังคับบัญชาไช่เหมา!”

ติงหยูและชูอันยิ่งสงสัยว่าประธานฉินต้องการตัวของลูชินไปทำอะไร ลูชินทำสิ่งที่ไม่ดีและถูกพบหรือไม่?

ในสำนักงานของไช่เหมา ลูชินได้เสร็จสิ้นขั้นตอนการลาออก กระบวนการนี้ง่ายมากเพราะเขาไม่มีสัญญาจ้างงานที่เป็นทางการ

ไช่เหมากล่าวว่า“เงินเดือนที่เหลือจะมอบให้คุณในวันที่ 15 เดือนหน้า แต่คุณจะถูกไล่ออก ตามกฎระเบียบโบนัสจะถูกหักออก”

“โอ้! โบนัสนั่นฉันไม่สน!” ลูชินดูถูกบริษัทขยะนี้จริง ๆ !

“ไม่สนใจเหรอ?” ไช่เหมาดูถูก“ลูชิน! ฉันไม่สนใจนายแต่ฉันจะบอกนายว่าถ้านายยังคงเป็นแบบนี้ต่อไป นายจะต้องทนทุกข์ทรมานในสังคมอย่างแน่นอน!”

“ตอนนี้ไปเก็บข้าวของแล้วออกไปได้แล้ว!”

เขาเพิ่งออกคำสั่งและฉินเจียงรีบเข้าไปในห้องทำงาน

“ลูชิน, ลูชินยังอยู่ที่นั่นไหม?” ฉินเจียงถามอย่างเร่งด่วน

“ทำไหมเหรอครับ?” ไช่เหมาชี้ไปที่ ลูชินและกล่าวว่า“ขอให้มั่นใจได้เลยผมบอกให้เขาออกไปหลังจากเก็บของแล้ว”

“ใครบอกให้คุณทำมัน!” ฉินเจียง คำรามอย่างกะทันหันทำให้ไช่เหมาตกใจ

“ไม่ใช่สิ่งที่คุณสั่ง?…” คำพูดของไช่เหมายังพูดไม่เสร็จ ฉินเจียงมีความรู้สึกไม่ดีและพูดว่า:“ฉันสั่งอะไร?”

“ฉันไม่ได้สั่งให้คุณไล่เขาออก ลูชินเป็นพนักงานที่ดี เราควรเลือกเขา! ฉันกำลังสั่งให้คุณทำให้เขาเป็นพนักงานประจำ!”

ฉินเจียงกล่าวว่าไช่เหมางี่เง่าที่ทำให้เกิดเรื่องขึ้น? แต่ตอนนั้นฉินเจียงสั่งให้เขาขับไล่ลูชินแล้วที่นี้เขาจะเปลี่ยนได้เร็วขนาดไหน?

“แต่การลาออกได้ทำไปแล้ว” ไช่เหมากล่าว

“เสร็จแล้ว!” ฉินเจียงสาปแช่งภายในใจของเขาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!

เขาหายใจเข้าลึกๆและพยายามปั่นรอยยิ้มออกมา เขาพูดกับลูชินว่า:“ขอโทษนะ! นี่เป็นความผิดพลาดของเรา ที่จริงแล้วเราไม่ได้พยายามไล่นายออก”

“ฉันหมายความว่านายทำได้ดี และนายควรได้รับการเปลี่ยนเป็นพนักงานประจำ มันเป็นเรื่องที่หัวหน้างานไช่เหมาเข้าใจผิดกับคำสั่งของฉัน และเพื่อไม่ให้นายเข้าใจผิด บริษัทจะให้ค่าตอบแทนพร้อมโบนัส”

ไช่เหมารู้สึกว่าเขาเป็นสุนัขจริงๆ เห็นได้ชัดว่าฉินเจียงเป็นคนที่สั่งให้เขาทำมัน ตอนนี้ฉินเจียงเล่นอะไรอยู่?

เขาไม่ได้เป็นเพียงแค่เด็กฝึกงานใช่ไหม ด้วยคำพูดที่ดีที่จะโน้มน้าวใจ แต่ก็กลายเป็นพนักงานอย่างเป็นทางการและโบนัส!

ลูชินยังงงกับฉินเจียงนี้เขาไม่คุ้นเคยกับเขาใช่ไหม หลังจากอยู่ในบริษัทนี้เป็นเวลาเกือบสามเดือน เขาไม่เคยพูดอะไรกับตัวเองเลย

และเนื่องจากติงหยู เขาไม่มีความประทับใจที่ดีเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้ ตอนนี้กลับมาพูดสิ่งที่ดีกับเขา

ลูชินคิดเล็กน้อยเขาก็ตระหนักและถามว่า:“บริษัทบรูโฮสต์มาแล้วใช้ไหม”

เมื่อได้ยินคำถามนี้ ฉินเจียงก็ตกใจอย่างกะทันหันและเขาก็พูดว่า: “ใช่! พวกเขาอยู่ในออฟฟิศของฉัน”

“คุณทำได้ดีมาก ซึ่งหมายถึงดีต่อบริษัท ! หากเราสามารถบรรลุความร่วมมือนี้ได้ บริษัทจะไม่ปฏิบัติต่อคุณอย่างเลวร้าย ฉันสามารถให้คุณเป็นผู้จัดการได้!”

ลูชินพูดจาเยาะเย้ย:“โอ้! พวกเขามานี่นี่เป็นธุรกิจของผม และมันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ!”

ฉินเจียงไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ เขายังคงหัวเราะและพูดว่า:“เฮ้! นายคิดดูอีกครั้งได้ไหม?”

“นายทำเงินให้บริษัท บริษัทจะแจกจ่ายโบนัสตามผลงานและจะไม่ปฏิบัติต่อนายอย่างเลวร้าย สำหรับความร่วมมือกับบริษัทบรูโฮสต์นั้น เราสามารถมานั่งคุยผลประโยชน์กันได้”

“คุยกับผม!” ลูชินพูดอย่างตรงไปตรงมา“คุณไม่ควรโลภเกินไป เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย พวกเขาอยู่ในสำนักงานใช้ไหม? ลาก่อน.”

ลูชินเปิดประตูและพร้อมที่จะพบกับจางเสี่ยวเฟิง

ไช่เหมาไม่ได้เข้าใจสถานการณ์ แต่ใบหน้าของฉินเจียงไม่ดีอย่างมากขณะที่เขารีบวิ่งตามเขาไป

เขาพูดว่า:“ลูชิน! ตราบใดที่นายเห็นด้วย บริษัทจะเพิ่มตำแหน่งของคุณในฐานะรองประธาน! และฉันจะให้ 30% ของจำนวนหุ้น!”

คำพูดของเขาดังมาก จนคนในบริษัทได้ยินและทุกคนเบิกตาและสงสัยว่าพวกเขาได้ยินผิด

ตอนนี้พวกเขาได้ยินอะไร? ประธานฉินต้องการให้ลูชินดำรงตำแหน่งรองประธานและเขาจะแบ่งสัดส่วนการถือหุ้น 30%!

การรักษาแบบนี้ต่อต้านฟ้าเป็นอย่างมาก! อะไรคือปัญหา? พวกเขาไม่เพียงแค่ขับไล่ลูชินหรือ?

“เป็นเรื่องอะไรที่เหลือเชื่อ ฉันได้ยินมาผิดใช่ไหม” พนักงานเก่าคนหนึ่งตะลึง

“ประธานฉินได้กินยาผิดหรือเปล่า?” มีคนกระซิบอยู่ในใจ

ติงหยูตกใจสถานการณ์นี้คืออะไร? เธอไม่ตอบสนองเลย

ชูอันตกตะลึงและเกือบจะทิ้งแวนตาของเขา และเขายังคงกังวลเกี่ยวกับการขับไล่ของลูชิน การกลับคำนี้เร็วเกินไปใช่ไหม?

วันนี้เป็นวัน April Fool หรือไม่

ลูชินยิ้มตอบกลับมาว่า“ประธานฉิน! คุณเก่งในการคำนวณ การใช้ตำแหน่งรองประธานและหุ้นของบริษัทมาต่อรอง แต่ผมขอโทษ ผมไม่ต้องการมัน!”

“นาย!” ฉินเจียง ไม่รู้จะพูดอะไรและโกรธมาก

และผู้ชมขณะนั้นตกใจมาก ลูชินปฏิเสธ! เขาปฏิเสธ! นี่เป็นละครหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นจะเกิดอะไรขึ้น?

ใครจะรู้การสนทนาของสองคนต่อไปทำให้พวกเขาประหลาดใจมากยิ่งขึ้น

ฉินเจียง รู้ว่าเขาได้ล่วงเกินลูชินและไม่มีทางที่จะพึ่งพาการโน้มน้าวใจได้ แต่เขาจะต้องไม่ยอมแพ้สิ่งนี้

ดังนั้นเขาจึงขู่ว่า:“นายรู้ใช้ไหมว่าการซอฟต์แวร์หรือโปรแกรมใดๆที่ได้พัฒนาระหว่างการจ้างงานต้องตกเป็นของบริษัท!”

ดวงตาของเขาเย็นชาแม้ว่าเขาจะใช้วิธีที่น่ารังเกียจ แต่ตราบใดที่เขาสามารถได้รับส่วนหนึ่งของเงินได้ เขาก็ไม่สนใจมัน!

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” ลูชินไม่เพียงไม่สนใจ แต่ยังหัวเราะด้วย

เขาพูดว่า:“คุณคิดมากเกินไป ผมไม่มีสัญญาพนักงานประจำเลย ผมไม่มีสิ่งนี้ในสัญญาฝึกงาน และทั้งหมดนี้ทำในเวลาหลังเลิกงาน มันไม่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของบริษัทและไม่มีความสัมพันธ์อะไรเลย”

“เฮ้! คุณไม่มีทางขู่ผมได้!” ลูชินแสร้งทำเป็นถอนหายใจ

ใบหน้าของฉินเจียงเป็นสีเขียวจริงๆ แล้วเขาลืมไปว่าลูชินไม่ใช่พนักงานประจำ! เขาเป็นแค่เด็กฝึกงาน เป็นพนักงานชั่วคราวที่สามารถอยู่หรือออกไปได้ตามต้องการ!

ในเวลานี้จางเสี่ยวเฟิงและหลี่หมิงในสำนักงานได้ยินเรื่องทะเลาะกัน จางเสี่ยวเฟิงออกมาและพูดกับลูชิน:“คุณเป็นคุณลูหรือเปล่า”

“ใช่! มันเป็นผม คุณเป็นประธานจางเหรอ?” ลูชินพยักหน้า

“ใช่แล้วยินดีที่ได้พบคุณ” จางเสี่ยวเฟิงเดินมาจับมือกับเขา

เมื่อเห็นฉากนี้พนักงานของบริษัทเกมแห่งความตาย รู้สึกว่าจิตใจของพวกเขาว่างเปล่า! อันดับแรกประธานฉินใช้วิธีการต่อรองระดับสูงของเขาเพื่อรักษาลูชินแต่ลูชินปฏิเสธ ตอนนี้พี่ใหญ่อย่างบริษัทบรูโฮสต์มาหาลูชินและจับมือกัน ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังมองหาเขาโดยเฉพาะ เกิดอะไรขึ้นที่นี่? พวกเขาอยากรู้อยากเห็นและประหลาดใจ