บทที่ 1110 รายการตรุษจีนเริ่มแล้ว (ฟรี)

ใกล้แปดโมง

ในห้องส่งของสถานีโทรทัศน์กลาง ทุกคนทำงานอย่างตึงเครียดแต่มีระเบียบ ผู้อำนวยการสถานี รองผู้อำนวยการสถานี ล้วนอยู่ในที่นั้น ผู้นำจากกรมวิทยุและโทรทัศน์ก็มากำกับดูแลด้วยตัวเอง เพราะผู้นำระดับสูงจะมา ทำให้มาตรฐานยกระดับขึ้น

หวังอี้เหอจับเวลา โบกมือขวา: "เริ่ม!"

ในทันใดนั้น สัญญาณถูกส่งไปยังบ้านเรือนนับพัน

บนหน้าจอโทรทัศน์ปรากฏการนับถอยหลัง 30 วินาทีที่คุ้นเคย แต่ต่างจากปีก่อนๆ ปีนี้ไม่มีตัวอักษรนาฬิกาคอมพาส

นาฬิกาคอมพาสเป็นผู้สนับสนุนรายการตรุษจีนในปี 1984 ไม่ได้จ่ายเงินแม้แต่เฟินเดียว แค่แลกกับนาฬิกา 3,000 เรือน หลังจากนั้นอีกหลายปี บริษัทนี้ก็ผูกขาดการนับถอยหลังของรายการตรุษจีน ค่าโฆษณาถูกมาก แทบจะได้ฟรีๆ

ปีนี้พวกเขายังอยากได้ฟรีอีก แต่เฉินฉีต้องการผลักดันการพาณิชย์ของสถานีโทรทัศน์ จึงตั้งราคาขึ้นมาตรง ทำให้นาฬิกาคอมพาสตกใจหนีไป

"10, 9, 8..."

"3, 2, 1!"

พอการนับถอยหลังจบ ภาพตัดไปที่ห้องส่งใหญ่ทันที กล้องกวาดจากที่นั่งผู้ชมไปที่เวที การตกแต่งสถานที่สวยงามเต็มไปด้วยดอกไม้ กว้างขวางสว่างไสว เพลงที่สดใสร่าเริงดังขึ้นพร้อมกัน

"โชคดีมา ขอให้คุณโชคดี โชคดีนำความสุขและความรักมาให้ โชคดีมา เรามีโชคดีมา ต้อนรับโชคดีและความเจริญรุ่งเรืองไปทั่วทั้งสี่ทะเล!"

เพลงและการเต้นสร้างบรรยากาศขึ้นมาในทันที เฉินฉีเลือกนักร้องรุ่นใหม่ทั้งหมด หน้าตาดี เสียงทุ้มก้องกังวาน สร้างความรู้สึกสดใหม่ในทันที

"ผูกปมจีน ขอให้สายลมใบไม้ผลิตัดริบบิ้น ขอให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ของประเทศเรามีโชคดีทุกปี..."

เพลงนี้ทั้งรื่นเริงและสง่างาม เหมาะมากสำหรับเป็นเพลงเปิด

เฉินฉีลังเลระหว่างเพลง "โชคดีมา" กับ "วันดี" อยู่พักหนึ่ง แต่สุดท้ายคิดว่าในสภาพแวดล้อมปัจจุบัน ทุกคนยังห่างไกลจาก "วันดี" ยากที่จะเกิดความร่วมรู้สึก แต่ "โชคดีมา" เป็นความหวังต่อชีวิตที่ดีในอนาคต และยังเป็นมงคลมาก จึงเลือกเพลงนี้

พูดถึงเรื่องนี้ เขาก็เคยแต่งเนื้อเพลงแนวหลักอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้ยังมี "รักแผ่นดินจีน" ด้วย

"ท่านผู้ชมที่รัก! นี่คือการถ่ายทอดสดรายการตรุษจีนปี 1990!"

"เราขออวยพรปีใหม่และขอให้ทุกอย่างเป็นไปตามปรารถนาแก่ประชาชนทุกเชื้อชาติทั่วประเทศ พี่น้องชาวฮ่องกงและมาเก๊า พี่น้องชาวไต้หวัน พี่น้องชาวจีนโพ้นทะเล และลูกหลานชาวจีนทั่วโลก!!"

จากนั้น จ้าวจงเซียง กงเสวีย หนีผิง หวังหมิงฉวน เย่ฮุยเซียน และเฉิงเฉียน ทั้งหกคนปรากฏตัว ผู้ชายสวมสูทเหมือนกันหมด ผู้หญิงแต่งตัวหลากหลาย กงเสวียสวมกระโปรงหน้าม้าแบบดัดแปลงอีกครั้ง ออกแบบเป็นสีแดงให้เข้ากับเทศกาลตรุษจีน

หนีผิงตัวสูง สวมชุดกี่เพ้า รูปร่างเป็นสัดส่วน สง่างาม

หวังหมิงฉวนสวมชุดราตรี

หลังจากพูดเกริ่นนำ กงเสวียกล่าว: "คืนนี้เรายังเชิญเพื่อนหลายคนมาด้วย พิธีกรจากสถานีโทรทัศน์ทุกมณฑลและเมือง จะมาเป็นทูตแห่งวันปีใหม่ ร่วมแขวนโคมและอวยพรปีใหม่กับเรา!"

"ขอต้อนรับพวกเขา!"

"ฮ่าๆๆ!"

ท่ามกลางเสียงปรบมือ รางเลื่อนบนเวทีเริ่มทำงาน แน่นอนว่ารางเลื่อนไม่เปิดเผยให้เห็น มีการตกแต่งบางอย่าง พิธีกรหลักจากที่ต่างๆ แบ่งเป็นหลายกลุ่ม แต่งตัวรื่นเริง ถือโคมไฟสีแดง มาตรฐานคือต้องหนุ่มสาว ไม่ให้แก่เกินไป

"ฉันมาจากสถานีโทรทัศน์เฮยหลงเจียง!"

"สถานีโทรทัศน์จี๋หลิน!"

"สถานีโทรทัศน์เหลียวหนิง!"

"สถานีโทรทัศน์มองโกเลียใน!"

"สถานีโทรทัศน์ XJ!"

"สถานีโทรทัศน์ XZ!"

"สถานีโทรทัศน์หยุนหนาน!"

"สถานีโทรทัศน์กวางซี!"

"เราขออวยพรให้ทุกท่านอยู่พร้อมหน้ากัน!"

การปรากฏตัวของคนเหล่านี้สร้างบรรยากาศที่ยิ่งใหญ่ พิธีกรจากพื้นที่ที่มีชนกลุ่มน้อยจำนวนมากสวมชุดประจำชาติ ตามด้วยกลุ่มที่สอง จากสี่มณฑลซานเหอ รวมถึงชิงไห่ กานซู่ และหนิงเซี่ย

"เราขออวยพรให้ทุกท่านสุขภาพแข็งแรง!"

กลุ่มที่สาม จากเสฉวน หูหนาน หูเป่ย และที่อื่นๆ พูดพร้อมกัน: "เราขออวยพรให้ทุกท่านชีวิตครอบครัวงดงาม!"

สุดท้าย ฝูเจี้ยน กวางตุ้ง ไห่หนาน ฮ่องกง มาเก๊า และพื้นที่อื่นๆ

"เราขออวยพรให้ทุกท่านปลอดภัย!"

โดยเฉพาะเมื่อพื้นที่ฮ่องกงและมาเก๊าแนะนำตัว "ฉันมาจากสถานีโทรทัศน์ฮ่องกง" "ฉันมาจากสถานีโทรทัศน์มาเก๊า" ทั้งห้องระเบิดด้วยเสียงปรบมือและเสียงเชียร์สนั่นหวั่นไหว ผู้อาวุโสหลายคนน้ำตาคลอ เหลือแค่ไต้หวัน! เหลือแค่ไต้หวัน!

"รายการนี้ไม่เลว!"

"มีแนวคิด มีความสดใหม่!"

"อุตสาหกรรมโทรทัศน์ของประเทศพัฒนาอย่างรวดเร็ว ทุกมณฑล เมือง แม้แต่ระดับอำเภอก็มีสถานีโทรทัศน์ เรียกพวกเขามารวมตัวกัน แสดงตัว อวยพรปีใหม่ รายการนี้ดีนี่!"

ในขณะนี้ ตั้งแต่ในเมืองหลวงจนถึงชนบท ไม่รู้ว่ามีผู้นำใหญ่ผู้นำน้อยกี่คนที่กำลังดูโทรทัศน์ ต่างชื่นชม

และผู้ชมทั่วประเทศ เมื่อเห็นใบหน้าคุ้นเคยของพิธีกรท้องถิ่นของตน ก็ยิ้มอย่างมีความสุข พิธีกรสถานีท้องถิ่นมีอิทธิพลเฉพาะในท้องที่ของตน ยากที่จะได้เห็นพวกเขาในรายการตรุษจีนของสถานีโทรทัศน์กลาง

เมื่อพิธีกรเหล่านี้แนะนำตัวเสร็จ ก็เดินมาที่ด้านหน้าเวที ร่วมกับพิธีกรของสถานีโทรทัศน์กลางอวยพรปีใหม่

"เพลงแห่งความเป็นสิริมงคลสรรเสริญฟ้าดิน สวรรค์และมนุษย์กลมเกลียวทุกอย่างเจริญ!"

"ขออวยพรปีใหม่ทุกท่าน!"

"ฮ่าๆๆ!"

ตามด้วยรายการเพลงและเต้นอย่างเป็นทางการชุดแรก เนื่องจากบรรยากาศก่อนหน้านี้สูงมาก ไม่สามารถสูงต่อเนื่องได้ ต้องผ่อนคลายให้เหมาะสม รายการนี้เรียกว่า "บทเพลงแห่งม้า" ปีนี้เป็นปีม้า ทุกเพลงมีคำว่าม้า

มีทั้งเพลงใหญ่ เพลงเล็ก รวมถึงเพลงประกอบไซอิ๋ว: "คุณแบกไม้คาน ฉันจูงม้า..."

หลังจากนั้น เป็นรายการภาษาชุดแรก มักใช้เป็นตัวเชื่อม

ละครตลกของเจียงคุนและถังเจี๋ยจง

ในรายการตรุษจีนหลายปีก่อน เจียงคุนเป็นบุคคลสำคัญ ไม่เพียงแต่แสดง แต่ยังเป็นผู้วางแผนด้วย ปีนี้เขาไม่ได้ทำอะไรเลย มีแค่ละครตลกชุดนี้

ปีนี้มีทั้งหมด 40 รายการ 9 รายการภาษา รวมถึงละครตลกสี่ชุด และละครสั้นห้าเรื่อง กระจายอยู่ระหว่างเพลงและการเต้น ศิลปะการแสดง นั่นคือทุกๆ สามรายการเพลงและเต้น ศิลปะการแสดง จะมีรายการภาษาหนึ่งรายการ ความถี่สูงมาก

ตามด้วยการเต้นหนึ่งชุด ละครงิ้วหนึ่งชุด และเพลงหนึ่งเพลง

เพลงนี้ร้องโดยพานเหม่ยเฉินจากไต้หวัน "ฉันอยากมีบ้าน": "ฉันอยากมีบ้าน สถานที่ที่ไม่ต้องหรูหรา เมื่อฉันเหนื่อย ฉันจะนึกถึงมัน..."

สองปีก่อน เพลงนี้พร้อมกับ "รักและเกี่ยวพัน" "เพลงเดินทาง" และอื่นๆ ได้บันทึกเป็นอัลบั้ม ขายได้หนึ่งล้านในไต้หวัน ช่วยบริษัทหวังเซียงพัฒนา ภายใต้การควบคุมโดยเจตนาของเฉินฉี ยังไม่ได้เผยแพร่อย่างกว้างขวางในแผ่นดินใหญ่ ผู้ชมหลายคนได้ยินเป็นครั้งแรก

"เพลงนี้ไพเราะจริงๆ!"

"ที่ไหนขายเทปคาสเซ็ท? ฉันอยากเรียน"

"พี่น้องชาวไต้หวันคนนี้เป็นชายหรือหญิง?"

พานเหม่ยเฉิน อาจเป็นนักร้องสไตล์ชายหญิงคลุมเครือยุคแรก บุคลิกเป็นเอกลักษณ์ คล้ายกับการผสมผสานระหว่างโจวเจ๋อหลุนและอู๋ไป๋

รายการตรุษจีนของเฉินฉีมีลักษณะพิเศษคือ การเชื่อมโยงระหว่างรายการเป็นธรรมชาติมาก รายการหนึ่งกับอีกรายการหนึ่งมีความเชื่อมโยงโดยตรง

หลังจากพานเหม่ยเฉินร้องเพลง "ฉันอยากมีบ้าน" จบ ก็ตามด้วยละครสั้น "หาคู่" ทันที

"ลูกชายฉันสร้างเรื่องแปลกๆ ตลอด ให้พ่ออย่างฉันไปหาภรรยาแทนเขา... ฉันบอกว่าไม่ไป เขาก็โกรธฉัน เด็กคนนี้ดีทุกอย่าง แค่มีนิสัยดื้อเหมือนลา ก็ไม่แปลก ฉันก็เป็นแบบนี้!"

"ฮ่าๆๆ!"

ผู้ชมในสถานที่ปรบมือตามมารยาท ผู้ชมหน้าโทรทัศน์ก็มองดูใบหน้าใหม่นี้ด้วยความสงสัย: สวมหมวกอันเป็นเอกลักษณ์ ใบหน้ารูปไตหมู อายุสามสิบกว่าแต่ดูเหมือนห้าสิบกว่า บุคลิกแบบชาวนา เริ่มต้นด้วยบทพูดเร็ว...

แต่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยเฉพาะในเขตเหลียวหนิง ผู้คนเดือดพล่าน

"ฮ่าๆๆ! เป็นจ้าวเปินซานจริงๆ เขาขึ้นเวทีจริงๆ!"

"ปีนี้ไม่ได้โกหกนี่!"

จบบท