บทที่ 24: การพัฒนาวิชานินจา

◉◉◉◉◉

ผ่านไปครู่ใหญ่ ทั้งสองคนถึงได้สติกลับคืนมา จ้องมองฮิวงะ รันโบคุด้วยความทึ่ง อาไรเพื่อที่จะรักษาหน้าตัวเองไว้ จึงเอ่ยขึ้น: “ดีมาก พละกำลังไม่เลวเลย ไม่เลวๆ...”

เขากลืนน้ำลายเอื๊อก แล้วเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก: “งะ...งั้นคืนนี้เรามาเรียนการผนึกอินกันเถอะนะ ต้องรู้ไว้ว่า ถ้าอยากจะใช้วิชานินจาได้ ก่อนอื่นต้องผนึกอินให้เป็น!”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ทั้งสองคนก็กลับมามีความมั่นใจอีกครั้ง เตรียมที่จะสวมบทบาทอาจารย์ผู้สั่งสอน ให้เขาได้เข้าใจว่าอาจารย์ทั้งสองของเขานั้นเก่งกาจเพียงใด ไม่ใช่พวกนินจาอิสระกระจอกงอกง่อย แต่เป็นนินจาอิสระระดับสูงที่สามารถฝึกฝนเขาให้เป็นนินจาได้

ฮิวงะ รันโบคุได้ยินเรื่องการผนึกอินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย สองคนนี้ช่างไฟแรงจริงๆ ทำยังไงก็ดับไม่ลงเสียที

พอได้ยินว่าตอนกลางวันเขาสามารถเรียนรู้โดยอาศัยการรับรู้ได้ กลางวันแสกๆ ก็ลากเขามาทุบหินที่ภูเขาหลังหมู่บ้าน ฮิวงะ รันโบคุนึกว่าพอทุบหินเสร็จแล้ว พวกเขาก็จะกลับกัน แต่ผลกลับกลายเป็นว่า ทั้งสองคนจะให้เขาเรียนการผนึกอินต่อ?

“อาจารย์ครับ ผมไม่ต้องเรียนก็ได้!” ฮิวงะ รันโบคุเอ่ยปากห้าม

“มานี่ ฉันจะสอนวิชานินจาพื้นฐานให้...” เซ็นอิจิไม่ให้โอกาสเขาได้อธิบายเลยแม้แต่น้อย เดินเข้ามาจับมือทั้งสองข้างของเขาแล้วเริ่มสอน: “นินจาคนหนึ่งถ้าอยากจะเร็ว ก็ต้องผนึกอินให้เร็วตอนที่ต่อสู้ ดังนั้นการผนึกอินจึงสำคัญมาก มา ดูนิ้วของอาจารย์...”

สีหน้าของรันโบคุยิ่งดูเหนื่อยหน่ายมากขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดตอนที่เขากำลังจะหมดความอดทน ทั้งสองคนก็ยอมหันหลังกลับบ้านเสียที

“บ่ายวันนี้เธอไม่ต้องเข้าเรียนที่บ้านแล้วนะ อยู่ที่นี่ฝึกการผนึกอินของคาถาธาตุลมให้ดี ตอนเย็นพวกเราจะมาตรวจ!”

โชคดีที่ทั้งสองคนไปเร็ว ไม่อย่างนั้นฮิวงะ รันโบคุคงจะใช้คาถาธาตุลมเป่าพวกเขาสองคนกลับบ้านไปแล้ว!

โดยทั่วไปแล้ว ในช่วงเริ่มต้นของการเรียนวิชานินจา นินจาส่วนใหญ่จะเริ่มจากการฝึกฝนวิธีการผนึกอินอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นทั้งสองคนจึงคิดไปเองว่าฮิวงะ รันโบคุในวัยเพียงห้าขวบก็คงจะเป็นเช่นนั้น!

ฮิวงะ รันโบคุเห็นทั้งสองคนจากไปแล้วก็ส่ายหัวเล็กน้อย จากนั้นก็สำรวจระบบภายใน เขาตรวจสอบอย่างละเอียดอีกครั้ง แล้วเริ่มฝึกฝนวิชานินจาทั้งหมดให้คล่องแคล่ว

ถึงแม้ว่าเซ็นอิจิกับอาไรจะสอนแต่พื้นฐาน แต่ก็ต้องยอมรับว่าบางคำพูดของพวกเขาก็ถูก มีเพียงการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องเท่านั้นถึงจะทำได้อย่างใจนึก อยากจะใช้วิชานินจาอะไรก็สามารถใช้ได้ทันที

การหยิ่งผยองอยู่ฝ่ายเดียว มีแต่จะทำให้ตัวเองย่ำอยู่กับที่! ดังนั้นการทบทวนสิ่งที่เรียนไปแล้วบ่อยๆ จะช่วยเสริมสร้างความทรงจำและขยายขีดความสามารถได้!

ฮิวงะ รันโบคุมองหุบเขาแล้วเริ่มฝึกฝนวิชานินจา เขากระดิกนิ้วทีหนึ่ง คาถาธาตุลมกระแสแฝงก็ปรากฏขึ้น คาถาธาตุลมเหล่านี้หมุนวนอยู่รอบตัวเขา แล้วค่อยๆ แผ่ขยายออกไป...

หากเป็นคนที่มีปริมาณจักระมหาศาล เวลาใช้คาถาธาตุลม หากเปลี่ยนปริมาณการรวบรวมจักระ ก็จะสามารถทำให้คาถาธาตุลมกลายเป็นดาบจักระวายุได้ คมดาบที่แหลมคมสามารถตัดน้ำตก ทะลวงน้ำแข็งได้

ความจริงแล้วฮิวงะ รันโบคุสามารถใช้ดาบวายุได้นานแล้ว

เขาหันหลังขว้างดาบวายุออกไปสองสามเล่ม ก้อนหินใหญ่ที่อยู่ไกลออกไปก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ สำหรับเขาแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย

เขาฝึกฝนต่อไป เพิ่มปริมาณการใช้จักระ เริ่มเสริมความรุนแรงของดาบวายุอย่างต่อเนื่อง

ทันใดนั้น ความคิดของเขาก็พลิกผันอย่างสุดขีด ดาบวายุตรงหน้าเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นพันเล่มตามปริมาณจักระของเขา แล้วพุ่งออกไป ปักเต็มทั้งเนินเขา...

ฮิวงะ รันโบคุมองภาพนี้ด้วยความประหลาดใจ: “ไม่นึกเลยว่าการระเบิดจักระปริมาณเท่ากัน จะทำให้เกิดการโจมตีด้วยดาบวายุได้มากมายขนาดนี้ นี่มันคือภาพของพันลมดาบคลั่งจริงๆ สินะ?”

พอเขาพูดจบ ระบบก็ “ติ๊ง” ส่งเสียงออกมา: “ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ การพัฒนาด้วยกระจกเงาเริ่มต้น: พันลมดาบคลั่ง, เลเวลสูงสุด...”

ฮิวงะ รันโบคุสำรวจระบบภายใน ไม่ได้ดูแค่ครึ่งเดือน ระบบทั้งหมดก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

ตรวจสอบโฮสต์: สายเลือดกลายพันธุ์ของตระกูลฮิวงะ, ผู้ครอบครองเนตรสังสาระเร้นลับ—ฮิวงะ รันโบคุ!

อายุ: 5 ขวบ

พลังกาย: เลเวลสูงสุด

ปริมาณจักระ: 500%

คุณสมบัติจักระ: ลม, ไฟ, สายฟ้า, ดิน, น้ำ, หยิน, หยาง, ธรรมชาติ... ทั้งหมดแปดชนิด

ระดับของระบบ: เลเวล 2!

คัดลอกด้วยกระจกเงา: เลเวล 3, รายชื่อห้าคน, คัดลอกสำเร็จทั้งหมด!

ฝึกฝนด้วยกระจกเงา: เลเวล 10, รายชื่อสี่คน, นามิคาเสะ มินาโตะ, ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น, อุจิวะ โอบิโตะ, ฝึกฝนจนถึงเลเวลสูงสุดทั้งหมด!

โคลนนิ่งด้วยกระจกเงา: 1, เก้าหาง 10%...

พัฒนาด้วยกระจกเงา: 1, พันลมดาบคลั่ง, เลเวลสูงสุด!

ในจำนวนนี้ ปริมาณจักระที่เพิ่มขึ้นนั้นน่าทึ่งที่สุด และตอนนี้ในระบบก็ได้ระบุคุณสมบัติจักระของเขาแล้ว ว่ามีถึงแปดชนิด มากกว่าเจ็ดชนิดซึ่งมากที่สุดในโลกนินจาอยู่หนึ่งชนิด

นี่เป็นการพิสูจน์ว่า วิชานินจาทั้งหมดในโลกนินจา ไม่ว่าจะเป็นขีดจำกัดสายเลือด, ขีดจำกัดสายเลือดผสม, หรือขีดจำกัดสายเลือดทั้งหมด เขาก็สามารถเรียนรู้ได้ทั้งหมดใช่ไหม แบบนี้บนเส้นทางของการเรียนรู้วิชานินจา เขาก็จะไม่ถูกจำกัดด้วยสายเลือดอีกต่อไป

ก่อนหน้านี้เขายังคิดอยู่เลยว่า ต่อให้การคัดลอกด้วยกระจกเงาจะสามารถคัดลอกวิชานินจาของบางคนได้สำเร็จ เขาก็ไม่แน่ใจว่าจะฝึกฝนได้สำเร็จหรือไม่ แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่า เขาทำได้!

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมตอนที่เขาฝึกฝนวิชาคริสตัลขีดจำกัดสายเลือด ถึงไม่ได้ใช้ความพยายามเลยแม้แต่น้อย

แล้วก็เก้าหางอีก ไม่ได้ดูระบบครึ่งเดือน มันก็โคลนนิ่งไปถึงสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว งั้นปีนี้ มันก็น่าจะโคลนนิ่งสำเร็จได้สินะ ไม่รู้ว่าพอสำเร็จแล้ว มันจะเป็นยังไง?

ข้างหลังการโคลนนิ่งด้วยกระจกเงายังมีคำว่า ‘การฟูมฟักเซลล์’ แสดงอยู่ หรือว่าจะต้องเลี้ยงดูด้วยตัวเองถึงจะได้?

แต่พอคิดดูแล้ว ก็มีข้อดีอยู่ไม่น้อย สัตว์หางที่เลี้ยงดูด้วยตัวเอง ย่อมต้องเชื่อฟังคำสั่งของตัวเองแน่นอน แบบนั้นปลอดภัยกว่าพวกพลังสถิตร่างเยอะเลย อย่างน้อยเรื่องที่สัตว์หางทะลวงผนึกออกมากลืนกินสติของพลังสถิตร่างก็จะไม่เกิดขึ้นกับเขา

และในส่วนของการพัฒนาด้วยกระจกเงาของเขาก็มี ‘พันลมดาบคลั่ง’ เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง นี่คือวิชานินจาที่เขาพัฒนาขึ้นมาเอง คิดๆ ดูแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย

นึกถึงในอดีต โทบิรามะคิดค้นคาถาอัญเชิญสัมภเวสีคืนชีพ, นามิคาเสะ มินาโตะสร้างกระสุนวงจักรขึ้นมาเอง, และคาคาชิก็เคยสร้างไรคิริขึ้นมาเอง ความสามารถของพวกเขาก็ถือเป็นหนึ่งในสองในโลกนินจา งั้นพันลมดาบคลั่งของเขาในอนาคตหลังจากผ่านการต่อสู้จริงแล้ว ความสามารถก็คงจะไม่ด้อยไปกว่ากัน

วิชานินจาที่พัฒนาขึ้นมาใหม่ทำให้ฮิวงะ รันโบคุดีใจมาก เขาฝึกฝนอีกสองสามรอบแล้วก็ลุกขึ้นกลับเมือง!

เมื่อกลับมาถึงเมืองเล็กๆ เขากลับมาถึงบ้าน เซ็นอิจิกับอาไรกำลังนั่งดื่มเหล้ารอเขาอยู่ในห้อง

“เป็นไงบ้าง ผนึกอินของคาถาธาตุลมคล่องขึ้นรึยัง? สาธิตให้ฉันดูหน่อยสิ?” เซ็นอิจิถามพลางหาวหวอด ฮิวงะ รันโบคุยื่นมือออกมาทำท่าผนึกอิน เซ็นอิจิเห็นท่าทีไม่ใส่ใจของเขาก็เอ่ยปากตำหนิ

“เธออย่าดูถูกวิธีการผนึกอินนี้นะ บางครั้งเธอผนึกอินเร็วกว่าคนอื่นแค่วินาทีเดียว ก็อาจจะแลกมาซึ่งชัยชนะของเธอได้เลยนะ ถ้าจะบอกว่าปริมาณจักระมากน้อยเกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งของวิชานินจาล่ะก็ ความเร็วในการผนึกอินก็จะทำให้เธอชิงความได้เปรียบได้ก่อน!”

อาไรที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้น: “พอแล้วน่า อย่าพูดมากเลย เวลาไม่เช้าแล้ว เด็กก็หิวแล้วด้วย? มาทานข้าวเถอะ ฉันทำบะหมี่ไว้แล้ว คำพูดของพวกเราเธอต้องฟังนะ ต่อให้เป็นวิชานินจาแพทย์บางครั้งก็ต้องใช้การผนึกอินและการดึงจักระที่แม่นยำ เธอผนึกอินไม่เป็นจะดึงจักระออกมาได้ยังไง? พรุ่งนี้ฉันจะสอนวิธีดึงจักระให้เธอ แล้วก็ใช้คาถาธาตุลม!”

อาไรมองเขาอย่างดีใจ แล้วหันหลังเข้าครัวไปยกบะหมี่ชามหนึ่งออกมาให้เขา

ราตรีลึกล้ำ ทั้งสามคนหลับสนิท โดยเฉพาะเซ็นอิจิ เพราะดื่มเหล้าเข้าไป เสียงต่อสู้ที่ดังขึ้นข้างนอกจึงไม่ทำให้เขาตื่นขึ้นมาเลย

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]