บทที่ 211: ชิ้นส่วนเทพกาลเวลา

ความเป็นจริงค่ายกลทัณฑ์เทพจันทราไม่ใช่ว่าทำอะไรหลินหยวนไม่ได้

แม้เขาจะได้รับพลังของเทพที่สมบูรณ์มาแล้ว แต่มันก็ยังทำให้เขาบาดเจ็บจากการโจมตีในครั้งนี้!

หลังจากเด็กหนุ่มรับการโจมตีอันหนักหน่วงก่อนหน้านี้ ร่างกายของเขาก็โชกไปด้วยเลือด

“การโจมตีได้ผล!!”

“มนุษย์ผู้นี้ช่างกล้ายิ่งนักถึงได้มาวิ่งพล่านอยู่ในเมืองเสินหวง มันไม่รู้จักเกรงกลัวความตายเลยหรือไง?”

“ท่านพูดถูก เราควรจะสับมันเป็นชิ้น ๆ แล้วเอาไปแขวนประจานไว้บนกำแพงเมืองซะ!”

“ฮ่า ๆๆ! จะเอามันไปแขวนประจานไว้บนกำแพงเมืองเพื่ออะไร ที่นี่คือเมืองเสินหวงนะ จะมีมนุษย์เข้ามาถึงที่นี่ได้สักกี่คนกัน?”

“ใครบอกว่าจะต้องให้มนุษย์เห็นล่ะ? เราแขวนประจานเพื่อให้พวกไททันในเมืองเสินหวงรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของเมืองเสินหวงของเราต่างหาก!”

พอเหล่าไททันเห็นว่าหลินหยวนได้รับบาดเจ็บ พวกมันต่างก็รู้สึกตื่นเต้นกันใหญ่

เพราะนั่นหมายความว่ามนุษย์คนนี้กำลังจะพ่ายแพ้นั่นเอง!

ถึงแม้ว่าพวกมันจะต้องสูญเสียไปมากมาย แต่ขอเพียงแค่พวกมันกำจัดศัตรูได้สำเร็จ นั่นก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว!!

ในช่วงไม่กี่ร้อยปีที่ผ่านมา มีมนุษย์ที่ทรงพลังอย่างหลินหยวนปรากฏตัวขึ้นมาเพียงคนเดียว

หากทุกคนในเผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นเหมือนกับผู้ชายคนนี้ เผ่าไททันไม่มีทางกำหนดโลกให้เป็นเป้าหมายในการรุกรานแน่นอน

แต่ทันใดนั้นเสียงของเด็กหนุ่มก็ดังขึ้นจากภายในหลุม

“ซี๊ดดด~ เจ็บใช่เล่น แต่พวกแกทำได้แค่นี้เองเหรอ?” หลินหยวนค่อย ๆ ก้าวเดินออกจากหลุมทีละก้าว

ขณะเดียวกัน เขาก็ได้ใช้สกิลฟื้นฟูฉับพลันโดยไม่ลังเล

เมื่ออยู่ภายใต้ผลของสกิลฟื้นฟูฉับพลันนั้น อาการบาดเจ็บของเขาจะหายเป็นปกติภายใน 1 นาที

นั่นหมายความว่าในทุกย่างก้าวที่หลินหยวนก้าวเดินออกไป บาดแผลของเขาก็จะค่อย ๆ หายจนกลับมาเป็นปกติ

พอถึงตอนที่เขาเดินออกมาจากหลุมลึก อาการบาดเจ็บของเขาก็หายเป็นปลิดทิ้ง ทำให้ไททันที่อยู่รอบ ๆ ต่างพากันนิ่งอึ้ง ไม่มีใครกล้าส่งเสียงเหมือนก่อนหน้านี้เลยสักตัว

พวกมันไม่คาดคิดเลยว่ามนุษย์คนนี้จะมีพลังฟื้นฟูที่น่ากลัวขนาดนี้ นั่นแปลว่าบาดแผลที่พวกมันสร้างเอาไว้กับหลินหยวนเมื่อครู่นี้กลับมาเป็นปกติเรียบร้อยแล้ว

บัดนี้เหล่าไททันต่างมีความคิดเดียวกันว่า

หรือไอ้มนุษย์คนนี้จะไม่มีจุดอ่อนจริง ๆ?!

“พวกเจ้ารีบโจมตีพร้อมกันเร็วเข้า!”

หลินหยวนมองไททันที่เป็นหัวหน้าทีมทั้ง 3 ด้วยสายตาเฉยเมย แต่นั่นมันเป็นเหมือนการยั่วยุในสายตาของฝ่ายตรงข้าม ทำให้พวกมันโมโหขึ้นมา

“ไอ้มนุษย์ เจ้ามันรนหาที่ตาย!”

ไททันพฤกษาเวหาคำรามดังลั่น จากนั้นเถาวัลย์นับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้หมายจะรัดคอเขาให้ขาดเป็น 2 ท่อน

“ยังอ่อนหัด” หลินหยวนยังคงมีท่าทีนิ่งเฉยในขณะที่เอ่ยคำพูดประโยคหนึ่งเสียงเรียบ

วินาทีต่อมา พลังน้ำแข็งของเขาก็ถูกปลดปล่อย เปลี่ยนกลายเป็นพายุดาบน้ำแข็งขนาดมหึมาพุ่งกระจายออกไปทุกทิศทาง

และเถาวัลย์ที่พยายามจะพุ่งเข้ามารัดคอเขาก็ถูกคมดาบน้ำแข็งตัดขาดเป็นชิ้น ๆ

ทว่าในตอนนี้พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเด็กหนุ่มเปลี่ยนกลายเป็นทรายที่ดูดเขาลงไปข้างล่าง

เห็นได้ชัดว่านี่คือพลังของไททันทะเลทราย

และในที่สุดไททันกาลเวลาก็ลงมือ

มันส่งเสียงคำรามก่อนจะพุ่งมาตรงหน้าหลินหยวนพร้อมกับง้างหมัดเตรียมจะโจมตีเข้าใส่เขา

แต่ในวินาทีต่อมา หมัดเบื้องหน้าก็แยกเงาออกนับพัน เปลี่ยนกลายเป็นเงาหมัดมากมายพุ่งมายังทิศทางของเด็กหนุ่ม

ในขณะที่คู่ต่อสู้เปิดการโจมตี หลินหยวนก็ได้ใช้งานฉงถงระดับสูง แล้วเขาก็ต้องประหลาดใจ เพราะถึงแม้เขาจะใช้ฉงถงระดับสูง เขาก็ยังมองเห็นหมัดแค่หมัดเดียว

ไม่นานเขาก็เข้าใจได้ว่าไททันกาลเวลาคงกำลังใช้พลังของตัวเองควบคุมการไหลของเวลาเอาไว้

ขณะนี้ไททันกาลเวลาได้ชะลอการไหลของเวลาจนถึงขีดสุดเป็นอย่างแรก มีเพียงตัวมันเท่านั้นที่ยังเคลื่อนไหวได้ตามปกติ

และเนื่องจากเวลาที่ไหลช้าลง มันจึงได้ปล่อยหมัดนับพันตรงเข้าใส่หลินหยวน

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

ทันทีที่หมัดนับพันกระแทกเข้าใส่เขา มันก็ทิ้งหลุมลึกเอาไว้บนพื้นหลายแห่ง

ทว่าเด็กหนุ่มกลับเป็นเหมือนหินผาที่แข็งแกร่ง เขาแทบไม่ขยับเลยสักนิดในระหว่างที่รับการโจมตีของศัตรู

เพราะเบื้องหน้าเขามีกำแพงสายฟ้าที่มีประกายเจิดจ้าก่อตัวขวางหมัดเหล่านั้นเอาไว้ การโจมตีทั้งหมดของไททันกาลเวลาจึงถูกกำแพงสายฟ้าสกัดกั้น

“ต้องบอกเลยว่าพลังของแกน่าสนใจมาก” หลินหยวนยกยิ้มมุมปาก “เสียดายก็ตรงที่แกมันอ่อนเกินไป!”

หลังจากการโจมตีของคู่ต่อสู้จบลง เด็กหนุ่มก็เปลี่ยนกลายเป็นเงาพุ่งเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม

“หยุดเวลา!” ไททันกาลเวลาที่เห็นหลินหยวนกำลังจะโจมตีตน มันก็เบิกตากว้างพร้อมกับเรียกใช้พลังของตัวเองโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้นการไหลของเวลารอบตัวมันก็ช้าลงจนเกือบจะหยุดนิ่ง

นั่นทำให้ความเร็วของเด็กหนุ่มช้าลงสุดขีดเหมือนกัน

ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ไม่มีทางที่เขาจะโจมตีไททันกาลเวลาได้เลย

แต่ดังคำที่คนเคยกล่าวไว้ กาลเวลานั้นไม่มีอะไรแน่นอน

ทันทีที่เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง สายฟ้าสีม่วงเข้มขนาดใหญ่ก็ปะทุขึ้นรอบตัวหลินหยวน

ในตอนที่เวลากำลังค่อย ๆ ไหลช้าลง เขาเลือกที่จะระดมพลังเทพสายฟ้าออกมา

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกันนั้นในอาณาเขตที่หยุดเวลาทั้งหมดก็พังทลายลง

หากต้องเผชิญกับผู้ที่มีพลังสูงกว่า ไม่ว่าจะเป็นพลังอะไรมันก็ไร้ค่า

หลังจากทำลายอาณาเขตหยุดเวลาของฝ่ายตรงข้ามเรียบร้อยแล้ว หลินหยวนก็ฟันดาบในมือออกไปตัดหัวไททันกาลเวลาในพริบตา

ฉับ!

แล้วก็เป็นไททันโลกาวินาศขั้นสูงอีกตัวที่ต้องตายลง!

แม้ว่าพลังของไททันกาลเวลาจะไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก แต่พลังของมันกลับทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกสนใจขึ้นมา

ความสามารถในการควบคุมเวลามันช่วยให้ทำอะไรสะดวกสบายมากขึ้นในระหว่างการต่อสู้

หากไททันกาลเวลาตัวนี้แข็งแกร่งเทียบเท่ากับเขา ในครั้งนี้เขาอาจจะกลายเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำก็ได้

พอนึกถึงเรื่องนี้หลินหยวนก็รีบดึงชิ้นส่วนเทพที่ยังไม่ได้ใช้งานออกมาจากช่องเก็บของ

จากนั้นเขาก็ถามระบบว่า “ระบบ ฉันเปลี่ยนชิ้นส่วนเทพนี้ให้เป็นชิ้นส่วนเทพกาลเวลาได้หรือเปล่า?”

“ได้ คุณสามารถเปลี่ยนชิ้นส่วนที่เหลือเป็นเทพใดก็ได้” ระบบตอบกลับทันที

หลังจากเด็กหนุ่มได้ยินคำตอบของระบบ เขาก็ยกยิ้มมุมปากอย่างมีความสุข

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอเปลี่ยนชิ้นส่วนนี้ให้เป็นชิ้นส่วนเทพกาลเวลา!”

หลินหยวนตัดสินใจพูดออกไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

แม้ว่าพลังเทพธรณีที่อยู่ภายในตัวเขาจะยังไม่สมบูรณ์

แต่สำหรับเขาแล้ว การที่เขาสะสมพลังของเทพธรณีจนสมบูรณ์ได้มันก็ไม่ทำให้มีอะไรดีขึ้นมากนัก

เนื่องจากพลังเทพธรณีมันไม่เข้ากับเขาเลย ดังนั้นหลังจากได้เห็นความสามารถของไททันกาลเวลา เด็กหนุ่มจึงตัดสินใจเปลี่ยนชิ้นส่วนเทพนี้ให้เป็นชิ้นส่วนเทพกาลเวลา

ตอนนี้เขาอยากได้พลังของกฎแห่งเทพกาลเวลามาครอบครอง!

ถัดมา หลินหยวนกำชิ้นส่วนเทพกาลเวลาเอาไว้แน่นแล้วเลือกที่จะเรียนรู้มันในทันที

การเรียนรู้ชิ้นส่วนเทพนั้นต่างจากการผสานชิ้นส่วนเทพให้สมบูรณ์ เพราะกระบวนการผสานชิ้นส่วนจำเป็นจะต้องใช้เวลายาวนาน

และเพียงไม่กี่วินาทีเด็กหนุ่มก็เรียนรู้ชิ้นส่วนเทพจนพลังผสานเข้ากับร่างกายของเขาได้สำเร็จ ทำให้เขาเข้าใจกฎแห่งเทพกาลเวลา

“นี่คือพลังของเทพกาลเวลางั้นเหรอ?” หลินหยวนยกยิ้มมุมปากเป็นรอยยิ้มจาง ๆ

จากนั้นเขาก็หันไปมองไททันโลกาวินาศขั้นสูงอีก 2 ตัวแล้วพูดว่า “ฉันจะใช้พวกแกทดสอบพลังที่ฉันเพิ่งจะได้เรียนรู้มาก็แล้วกัน”

ทันทีที่เด็กหนุ่มพูดจบ ร่างของหลินหยวนก็เปลี่ยนเป็นสายฟ้าพุ่งเข้าหาไททันพฤกษาเวหา

ทางด้านไททันพฤกษาเวหาที่เห็นศัตรูกำลังพุ่งเข้ามา หัวใจของมันก็กระตุกวูบ แล้วมันก็เลือกที่จะป้องกันตัวเองโดยอัตโนมัติ

แล้วเถาวัลย์ก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นเบื้องหน้ากลายเป็นกำแพงเถาวัลย์หนา

แต่หลินหยวนกลับไม่รู้สึกหวั่นไหวเลย เขาได้เรียกใช้พลังเทพแห่งกาลเวลาเพื่อชะลอการไหลของเวลารอบตัวจนถึงขีดสุด

จากนั้นเด็กหนุ่มก็กำดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนฟาดฟันไปข้างหน้า

ในตอนนั้นอาจดูเหมือนว่าดาบของเขาเหมือนติดอะไรบางอย่างไม่ยอมขยับไปข้างหน้าแม้แต่นิ้วเดียว

แต่นี่คือพลังแห่งกาลเวลา

เมื่อการไหลของเวลากลับคืนสู่ปกติ การโจมตีทั้งหมดก็จะระเบิดออกมาพร้อมกัน

สุดท้ายหลินหยวนก็ยกมือขึ้นเพื่อหยุดใช้พลังกาลเวลา

ทันใดนั้นดาบสายฟ้านับพันเล่มก็ฟันเข้าใส่ไททันพฤกษาเวหาพร้อมกัน

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

กำแพงที่สร้างขึ้นจากเถาวัลย์หนา ๆ ได้ถูกฟันจนเละไปในทันที

เมื่อไททันพฤกษาเวหามองดูภาพที่ปรากฏ รูม่านตาของมันก็หดลงด้วยความหวาดกลัว

แน่นอนว่ามันรู้ว่านี่คือพลังของไททันกาลเวลา

แต่คำถามก็คือ หลินหยวนใช้พลังของไททันกาลเวลาได้อย่างไรกัน?!

ก่อนที่ไททันพฤกษาเวหาจะทันได้ทำความเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ดาบสายฟ้าก็พุ่งตรงมาที่มันเสียแล้ว

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

ดาบสายฟ้าเปรียบเสมือนเคียวของยมทูต มันได้เฉือนเนื้อทั่วร่างกายของอีกฝ่ายจนเกิดบาดแผลนับไม่ถ้วน

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ร่างกายของไททันพฤกษาเวหาก็แหลกสลายพร้อมกับพลังชีวิตที่ลดลงอย่างรวดเร็ว

สุดท้ายร่างใหญ่ยักษ์ของมันก็ทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้นขณะที่มันทำสีหน้ายอมแพ้

หลินหยวนได้กำจัดไททันโลกาวินาศขั้นสูงไปอีก 1 ตัว!