บทที่ 204: ลงชื่อเข้าใช้ในเมืองเสินหวง

สิ่งที่หลินหยวนคาดเดานั้นถูกต้อง ตอนที่ไททันเทพอาสัญยังมีชีวิตอยู่ มันเป็นไททันระดับ 10 จริง ๆ

แล้วเขาก็ถามต่อไปว่า “ในเมื่อทั้งคู่เป็นไททันระดับ 10 เหมือนกัน แต่ทำไมมันถึงถูกไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ฆ่าตายเสียล่ะ?”

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมไททันตัวนี้ถึงถูกเรียกว่าไททันร้อยศึก?” ไททันผู้เฒ่าอธิบาย “มันเป็นเพราะว่าความกระหายเลือดและชอบสงครามของมัน ก่อนที่มันจะเป็นไททันระดับ 10 มันผ่านศึกมานับร้อย”

“ในทุกสมรภูมิ มันไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อน มันพยายามผลักดันขีดจำกัดของตัวเองอย่างต่อเนื่องจนในที่สุดมันก็กลายเป็นไททันระดับ 10 และได้รับฉายาว่าไททันร้อยศึก”

หลินหยวนที่ได้ยินประวัติความเป็นมาของไททันเทพอาสัญก็รู้สึกประหลาดใจมาก

เขาไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมีประวัติความเป็นมาแบบนี้

จากนั้นผู้อาวุโสใหญ่ก็พูดขึ้นอีกครั้ง “แต่มันแตกต่างจากจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงห่วงใยเรื่องความเป็นอยู่ของเผ่า พระองค์ทรงแสวงหาความแข็งแกร่งสูงสุด สำหรับพวกเรา นี่เป็นความขัดแย้งพื้นฐานที่ต้องพบเจอ”

“ก่อนที่ไททันร้อยศึกจะไปถึงระดับ 10 จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ยังพอจะควบคุมอีกฝ่ายได้ด้วยพลังของตัวเอง แต่หลังจากไททันร้อยศึกไปถึงระดับ 10 แล้ว จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ก็แทบจะควบคุมมันไม่ได้อีกต่อไป”

“นับแต่นั้นความขัดแย้งระหว่างทั้ง 2 ก็ทวีความรุนแรงมากขึ้นจนยกระดับไปเป็นการประลองที่เดิมพันด้วยชีวิต!”

หลินหยวนรู้สึกตกใจกับคำบอกเล่าของผู้อาวุโสใหญ่มาก

เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าไททันร้อยศึกจะโอหังได้ถึงขนาดนั้น

ตอนที่มันเพิ่งไปถึงระดับ 10 มันก็กล้าท้าทายไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังท้าดวลแบบเดิมพันด้วยชีวิตอีกด้วย

ตอนนี้ดูเหมือนว่าไททันผู้เฒ่าไม่จำเป็นจะต้องบรรยายอะไรเด็กหนุ่มก็รู้ผลลัพธ์ของการประลองนั้น

ถึงแม้ว่าไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์จะยังมีชีวิตอยู่สบายดี แต่ไททันร้อยศึกกลับถูกขังอยู่ในสุสาน

แม้แต่ศพก็ยังถูกผนึกเอาไว้ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะไม่ได้ตื้นเขินอย่างที่เห็น

ความยโสโอหังมากจนเกินไปย่อมนำมาซึ่งหายนะ

จากนั้นผู้อาวุโสใหญ่ก็กล่าวว่า “เจ้าคงรู้ว่าสุดท้ายแล้วผลลัพธ์มันออกมาเป็นเช่นไร ไททันร้อยศึกพ่ายแพ้ แม้แต่ร่างของมันก็ยังถูกผนึกเอาไว้ในสุสานไททัน”

“มันที่เอาชนะการต่อสู้มามากมายแต่ต้องมาพบจุดจบเพราะความพ่ายแพ้เพียงครั้งเดียว ช่างน่าเสียดายจริง ๆ”

หลินหยวนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกไปว่า “ถ้างั้นในการต่อสู้ระหว่างไททันร้อยศึกกับไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ พวกมันสูสีกันหรือเปล่า หรือว่า…”

ไททันผู้เฒ่ายิ้มพูดว่า “สูสีกันงั้นรึ? จะสูสีกันหรือเปล่าข้าไม่รู้หรอก แต่การต่อสู้ในครั้งนั้นเป็นความพ่ายแพ้เพียงฝ่ายเดียว เจ้าคงจะรู้แล้วว่าก่อนที่เผ่าจะบุกโลกของเจ้า ไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เป็นไททันระดับ 10 อยู่แล้ว เบื้องหลังของพระองค์ลึกซึ้งยิ่งกว่าไททันร้อยศึกมาก”

หลังจากที่เด็กหนุ่มได้ยินแบบนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแน่น

ดูเหมือนว่าไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์จะทรงพลังกว่าที่เขาคิดเอาไว้มากเลยทีเดียว

ต่อให้เขาจะรวบรวมชิ้นส่วนเทพจนก้าวเข้าไปเป็นเทพได้สำเร็จ แต่เขาก็คงไม่อาจเป็นคู่มือของไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ได้เลย

อย่างไรก็ตาม เพื่อหัวเซี่ย เพื่อมวลมนุษยชาติ หลินหยวนจะต้องแบกรับความรับผิดชอบนี้และต่อกรกับอีกฝ่าย

แล้วเขาก็เหลือเวลาเพียง 3 เดือนเท่านั้น เพราะในอีก 3 เดือนข้างหน้า เจตจำนงของโลกจะหลับใหล

เมื่อถึงตอนนั้นแม้ว่าเด็กหนุ่มจะมีพละกำลังพอที่จะต่อสู้กับไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ แต่ทุกอย่างมันก็จะสายเกินไป

จากนั้นไททันผู้เฒ่าก็ถามหลินหยวนกลับว่า “เจ้าอยากรู้อะไรถึงได้ถามคำถามพวกนี้?”

“ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่อยากรู้เฉย ๆ ถึงยังไงไททันเทพอาสัญตัวนี้ก็เคยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมา งั้น… ถ้าเป็นไปได้ ฉันหวังว่าฉันจะช่วยอะไรเจ้านั่นได้บ้าง” เด็กหนุ่มตอบกลับโดยไม่มีท่าทีปิดบังอะไร

ผู้อาวุโสใหญ่ได้ฟังดังนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้ “งั้นข้าก็ขอแนะนำให้เจ้ายอมแพ้เสียเถอะ ไททันเทพอาสัญตัวนี้จะอยู่หรือตาย มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเจ้าหรือข้า ทุกอย่างมันเป็นพระประสงค์ของฝ่าบาทเพียงผู้เดียวเท่านั้น ถ้าฝ่าบาททรงตัดสินพระทัยว่ามันต้องตาย มันก็ต้องตาย”

หลินหยวนถอนหายใจหนัก ๆ ในขณะที่พูดเสียงเบาลง “โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”

ที่เขาถามไปอย่างนั้นก็แค่อยากจะยืนยันความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างไททันเทพอาสัญกับไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

เพราะหากมันไม่ผิดไปจากที่เขาคาด วิญญาณของไททันร้อยศึกก็น่าจะตื่นขึ้นมาในเร็ว ๆ นี้

ถ้าหากมันยังไม่ตื่นขึ้นมา คริสตัลจิตอาฆาตของผู้ล่วงลับที่เขามอบให้มันคงจะสูญเปล่าแล้ว

เพราะถึงอย่างไร คริสตัลจิตอาฆาตของผู้ล่วงลับนั้นก็เป็นเหมือนยาชูกำลังชั้นยอดของเหล่าอันเดด

หลังจากที่มันฟื้นคืนสติเต็มที่ หลินหยวนยังต้องรอดูอีกว่ามันจะเข้าข้างศัตรูหรือเปล่า

ปัจจุบันดูเหมือนว่าหลังจากไททันร้อยศึกตื่นขึ้นมา แม้ว่ามันจะไม่อยากช่วยเขา แต่อย่างน้อยมันก็ไม่มีทางช่วยไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แน่นอน

พอคิดได้แบบนี้เด็กหนุ่มก็รู้สึกสบายใจขึ้นมา อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องต่อสู้กับไททันพิภพวายปราณ 2 ตัวพร้อมกัน

…

หลังจากหลินหยวนได้พูดคุยกับผู้อาวุโสใหญ่ จนถึงตอนนี้เวลาก็ผ่านไปอีก 1 วันครึ่งก่อนที่เขาจะเห็นเงาร่างของเมืองเสินหวง

ถึงเขาจะไม่เป็นมิตรกับเผ่าไททัน แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจกับความยิ่งใหญ่อลังการของสิ่งก่อสร้างเบื้องหน้า

อย่างน้อยที่สุดถ้ามนุษย์คิดจะก่อสร้างสิ่งที่ตระการตาแบบนี้ มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

กำแพงเมืองเสินหวงตั้งสูงตระหง่านเทียมเมฆ แล้วมันก็ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

แม้แต่ไททันที่สูง 200-300 เมตรก็ยังดูเล็กจิ๋วเมื่อเทียบกับเมืองเสินหวงแห่งนี้

ความสูงของเมืองเสินหวงราวกับว่ามันสูงนับพันเมตร

การตกแต่งของมันเป็นเหมือนพระราชวังที่เหล่าทวยเทพสถิตอยู่ตามตำนานโบราณ

ไททันผู้เฒ่าที่เห็นท่าทางของหลินหยวนก็ยิ้มพูดว่า “เห็นไหม? ที่นี่คือเมืองเสินหวง หัวใจของเผ่า!”

“เมื่อเทียบกันแล้ว เผ่ามนุษย์ไม่มีอะไรน่าหวงแหน ตัวเจ้านั้นจะมีอนาคตที่สดใสกว่ารออยู่ข้างหน้า”

เด็กหนุ่มพยักหน้าเห็นด้วย “แล้ว… เราจะเข้าไปในเมืองเลยหรือเปล่า?”

“ยังก่อน” ผู้อาวุโสใหญ่พูดยิ้ม ๆ “ก่อนที่เราจะเข้าไปในเมือง ข้าจะมอบรายชื่อให้กับเจ้า ในรายชื่อนี้มีข้อมูลเกี่ยวกับไททัน 20 ตัว รวมถึงพลัง ลักษณะเฉพาะ และตำแหน่งในปัจจุบันแบบคร่าว ๆ แล้วไททันพวกนี้ต่างก็เป็นศัตรูของพวกเรา”

หลินหยวนเงียบลงครู่หนึ่งก่อนจะพูดเสียงหนักแน่นว่า “ถ้างั้นก็ส่งรายชื่อนั้นมาให้ฉันได้เลย แต่ถ้าเราเริ่มตั้งแต่ตอนนี้ มันจะไม่ทำให้ไททันพวกนั้นสงสัยเหรอ?”

“ย่อมสงสัยแน่นอน” ไททันผู้เฒ่ายกยิ้ม “ดังนั้นก่อนที่เราจะเริ่มกำจัดเป้าหมายในรายชื่อ ข้ากับเจ้าจะร่วมกันแสดงละคร”

“หลังจากที่เข้าไปในเมืองเสินหวงแล้ว หากเจ้ามีโอกาสหลบหนี ข้าก็จะไม่ขวาง ส่วนไททันโลกาวินาศพวกนั้น เจ้าก็หาทางกำจัดพวกมันซะ”

“ในตอนที่เจ้าหลบหนี พวกไททันย่อมต้องไล่ล่าเจ้า ระหว่างนั้นเจ้าก็ไปฆ่าเป้าหมายในรายชื่อทีละตัว ส่วนข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อจำกัดการไล่ล่าของเจ้าในเมืองเสินหวง”

“ดังนั้นสิ่งที่เจ้าต้องทำคือกำจัดเสี้ยนหนามให้ข้า ขอเพียงแค่เจ้าทำสำเร็จ ข้าก็จะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเจ้าเช่นกัน”

หลินหยวนที่ได้ยินแบบนี้ก็อดไม่ได้ที่จะก่นด่าไอ้จิ้งจอกเฒ่าในใจ

เอาแต่สั่ง ๆๆ ไม่คิดเสนอผลประโยชน์อย่างอื่นให้บ้างเลยหรือไง?

แต่ขอเพียงเขาสามารถเข้าไปในเมืองเสินหวงได้ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะให้ทำอะไร เขาก็ทำได้ทั้งหมด

หลังจากเจรจากันเสร็จสิ้น ผู้อาวุโสใหญ่ก็ยื่นรายชื่อให้กับเขา

ต้องบอกว่าในใบรายชื่อนั้นมีรายละเอียดเยอะมาก ดูเหมือนว่าไททันผู้เฒ่าจะทุ่มเทความพยายามในการรวบรวมข้อมูลในครั้งนี้เยอะทีเดียว

หลังจากหลินหยวนได้รับรายชื่อมาแล้ว เขาก็ตอบกลับไปว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันขอเวลา 3 วัน รับรองได้เลยว่าในรายชื่อนี้จะไม่มีใครมีชีวิตรอดอยู่แน่”

…

5 ชั่วโมงต่อมา ในที่สุดทีมควบคุมตัวหลินหยวนก็ได้มาถึงหน้าประตูเมืองเสินหวง

ผู้อาวุโสใหญ่เงยหน้าขึ้นแล้วตะโกนว่า “เปิดประตูเมือง!”

หลังจากไททันที่เป็นทหารเฝ้าประตูยืนยันตัวตนของไททันผู้เฒ่าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ประตูเมืองที่สูงตระหง่านของเมืองเสินหวงก็ค่อย ๆ เปิดออก

เอี๊ยดดด!

ถึงแม้ว่าจะเพียงแค่เปิดแง้มประตู แต่มันก็กว้างพอที่จะให้ทั้งทีมเดินเข้าไปด้านในได้แล้ว

หลังจากประตูเปิดออก ผู้อาวุโสใหญ่ก็นำทีมเดินเข้าไปในเมืองเสินหวง

ทันทีที่พวกมันก้าวเข้าสู่ประตูเมือง หลินหยวนก็อดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้

แล้วเขาก็ไม่ลังเลเลยที่จะกระซิบพูดว่า “ระบบ ฉันต้องการลงชื่อเข้าใช้พิเศษ”

วินาทีถัดมา เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี คุณลงชื่อเข้าใช้พิเศษในเมืองเสินหวง เมืองหลักของไททันสำเร็จ ได้รับรางวัลพิเศษ: คริสตัลอัปเกรดพลัง x2,000, ยาเพิ่มพลังปราณระดับสูง x5, หินรวมร่าง x1, สิ่งประดิษฐ์เทพ: ชุดเกราะปราบเซียน, ชิ้นส่วนเทพ x3!”

หลินหยวนถึงกับยืนอึ้งเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ!