บทที่ 203: ไททันร้อยศึก ไททันระดับ 10

อยากคุยกับฉันงั้นเหรอ?

หลินหยวนรู้สึกแปลกใจที่จู่ ๆ ไททันผู้เฒ่าก็เดินมาพูดกับเขาแบบนี้

เพราะเขาไม่เข้าใจว่ามันมีอะไรจะพูดกับเขากันแน่

แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเกริ่นมาแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นก็มาลองกันสักตั้ง

และนี่ก็เป็นโอกาสที่ดีที่เขาจะแอบถามข้อมูลบางอย่างจากศัตรู

พอคิดได้ดังนั้นหลินหยวนก็พยักหน้าตอบตกลง “ในเมื่อแกอยากคุย งั้นก็ว่ามาสิ”

“เจ้าตามข้ามาทางนี้”

หลังจากที่หลินหยวนพยักหน้าเห็นด้วย ไททันผู้เฒ่าก็รีบเดินไปยังจุดที่ไกลจากกลุ่มไททันตัวอื่น

ในขณะนั้นมีไททันโลกาวินาศตัวหนึ่งสังเกตเห็นจึงเข้าไปกระซิบพูดกับไททันผู้เฒ่าว่า “ท่านผู้อาวุโสใหญ่ การที่ท่านอยู่กับมนุษย์คนนี้เพียงลำพังมันอันตรายมากเกินไป”

ฝ่ายที่ได้รับคำเตือนกลับยิ้มพูดว่า “ถ้ามันคิดจะฆ่าข้าจริง ๆ เจ้าคิดว่าเจ้าจะขวางมันได้หรือไม่ล่ะ?”

“เรื่องนั้น…” แม้แต่ไททันโลกาวินาศก็ยังพูดได้ไม่เต็มปาก

จากนั้นผู้อาวุโสใหญ่ก็ปัดมือเบา ๆ พลางกล่าวว่า “เอาเถอะ เจ้ารออยู่ตรงนี้ ไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอก”

ที่จริงแล้วเหตุผลที่มันไม่เกรงกลัวอะไรก็เพราะว่ามันยังถือคริสตัลที่อัญเชิญร่างแยกของไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ในมือ

แบบนี้ถึงแม้ว่าหลินหยวนคิดจะร่วมฝังตนไปกับเขา มันก็ไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน

จิ้งจอกเจ้าเล่ห์อย่างไททันผู้เฒ่าจะยอมเสี่ยงอันตรายขนาดนั้นได้อย่างไรกัน?

ทางด้านหลินหยวนได้ติดตามผู้อาวุโสใหญ่ไปยังที่ที่ห่างไกลจากกลุ่มไททัน

“ถ้าเราเดินทางด้วยความเร็วระดับนี้ พรุ่งนี้เราก็จะไปถึงเมืองเสินหวง”

ไททันผู้เฒ่ากล่าวยิ้ม ๆ “เจ้าจะต้องคาดไม่ถึงแน่ว่าเมืองนั้นงดงามและใหญ่โตโอ่อ่ามากแค่ไหน”

“จริงเหรอ? ฉันอยากเห็นด้วยตาตัวเองจริง ๆ” เด็กหนุ่มตอบรับเสียงเรียบเรื่อย

“ข้าชื่นชมเจ้ามากจริง ๆ” ผู้อาวุโสใหญ่สบตากับหลินหยวน พร้อมกับยิ้มพูดว่า “ในฐานะมนุษย์ เจ้ามาได้ไกลถึงเพียงนี้ ข้าอยากรู้ว่าเจ้าปิดบังความลับอะไรไว้กันแน่”

ถึงแม้ว่าภายนอกของมันจะดูแก่ชราไปบ้าง แต่สายตาที่เฉียบคมดุจเหยี่ยวก็สามารถมองเห็นทุกสิ่งได้อย่างถ่องแท้

หลินหยวนยังคงตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้านว่า “ถ้าความลับถูกเอามาบอกต่อ มันก็จะไม่ใช่ความลับอีกต่อไป”

“นั่นสินะ” ไททันผู้เฒ่าพยักหน้าพูดด้วยรอยยิ้ม “เป็นความผิดของข้าเอง ข้าไม่น่าถามละลาบละล้วง แต่ข้าก็ยังหวังว่าเจ้าจะเข้าใจเรื่องหนึ่ง”

“ข้าต้องการเพียงคนที่มีค่ามาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา หากเจ้าอยากให้ข้าทำตามสัญญา เจ้าก็ต้องแสดงคุณค่าของเจ้าออกมาเสียก่อน”

เด็กหนุ่มเข้าใจเจตนาของอีกฝ่ายในทันที เขามองไททันตัวสูงใหญ่ในขณะที่เขาถามว่า “แกต้องการให้ฉันทำอะไร?”

“ช่วยข้ากำจัดศัตรู” ผู้อาวุโสใหญ่ยังคงยิ้มมุมปาก

หลินหยวนเลิกคิ้วพลางพูดเยาะเย้ยว่า “แม้แต่แกก็ยังมีศัตรูอยู่ในเผ่าด้วยเหรอ?”

“ไม่ว่าใครที่อยู่ในตำแหน่งสูง ๆ ย่อมมีศัตรูรอบด้าน” ไททันผู้เฒ่าตอบกลับ “ในเผ่ามีคนจำนวนไม่น้อยที่อยากจะได้ตำแหน่งของข้า หากข้ายังมีอำนาจอยู่ในมือ พวกมันจะยังไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม”

“แต่หากข้าสูญเสียอำนาจไป ไททันพวกนี้ก็จะเข้ามารุมทึ้งข้าเหมือนกับสัตว์ป่า ฉีกเนื้อหนังข้าจนหมดสิ้น ดังนั้นสิ่งที่ข้าต้องการก็คือให้เจ้ากำจัดพวกมันให้หมด”

เด็กหนุ่มมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา “หมายความว่าแกคิดจะใช้ฉันเป็นหมากในกระดานงั้นเหรอ?”

“นี่เป็นวิธีพิสูจน์คุณค่าของเจ้า” ถึงผู้อาวุโสใหญ่จะรับรู้ว่าหลินหยวนกำลังเยาะเย้ยตน แต่มันก็ยังคงพูดอย่างใจเย็น “และนี่ก็เป็นเบี้ยต่อรองของเจ้าด้วยเช่นกัน”

หลินหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย ถึงกระนั้นเขาก็เข้าใจเจตนาของไททันตัวนี้ได้อย่างรวดเร็ว

ถ้าเขาจำไม่ผิด ไททันผู้เฒ่าที่อยู่ตรงหน้าน่าจะเป็นคนสนิทของไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

เพราะความโปรดปรานของไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์จึงทำให้มันได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของสภาผู้อาวุโส

อย่างไรก็ตาม การได้มานั้นไม่ยากเท่ากับการรักษาตำแหน่งเอาไว้

หากมันสูญเสียความไว้วางใจจากไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ คนที่หมายตาตำแหน่งนี้ก็จะลุกฮือขึ้นมาบีบให้มันต้องออกจากตำแหน่ง

ด้วยเหตุผลนี้เอง ไททันผู้เฒ่าจึงพยายามสร้างฐานอำนาจของตัวเองขึ้นมา

คงมีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้มันปกป้องตัวเองและตำแหน่งเอาไว้ได้

ซึ่งหลินหยวนก็เป็นเป้าหมายที่มันเล็งเอาไว้

เพราะพลังของเขามหาศาลจนไม่มีใครเทียบได้

ถ้าถูกนำมาใช้อย่างเหมาะสม เขาจะกลายเป็นดาบคมกริบในมือของไททันผู้เฒ่า

อย่างไรก็ตาม ตอนที่ผู้อาวุโสใหญ่ตัดสินใจให้หลินหยวนกำจัดศัตรูของมันนั้นไม่ใช่แค่เพื่อพิสูจน์คุณค่าของเขาเท่านั้น แต่มันเป็นการผูกมัดเขาเอาไว้อย่างแน่นหนามากกว่า

เพราะถ้าหากว่าเด็กหนุ่มกล้าลงมือภายในเมืองเสินหวง และสังหารไททันโลกาวินาศที่เป็นศัตรูของผู้อาวุโสใหญ่ เขาก็จะกลายเป็นศัตรูของเผ่าทุกตัว

และในตอนนั้นก็จะมีเพียงไททันผู้เฒ่าเท่านั้นที่ยอมรับเขา

อีกทั้งถ้าหลินหยวนอยากจะมีชีวิตรอด เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องคอยรับใช้ผู้อาวุโสใหญ่ต่อไป

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ การที่ผู้อาวุโสใหญ่บังคับให้เขาทำเช่นนี้มันเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

นอกจากมันจะสามารถกำจัดศัตรูของตัวเองได้แล้ว มันยังทำให้หลินหยวนสวามิภักดิ์ต่อมันได้อีกด้วย

ไอ้จิ้งจอกเฒ่าสารเลว!

แต่สำหรับหลินหยวน มันก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสักเท่าไหร่ เพราะถึงอย่างไรเขาก็ไม่ได้คิดจะอุทิศตนให้กับไททันผู้เฒ่า และเขาก็จะไม่เป็นลูกน้องของไททันเด็ดขาด

ที่เขาอดทนมาจนกระทั่งตอนนี้ก็เพื่อการลงชื่อเข้าใช้ในเมืองเสินหวง

เมืองเสินหวงที่เป็นหัวใจของเผ่า!

ถ้าเขาลงชื่อเข้าใช้ภายในเมืองเสินหวง เขาคาดการณ์ไว้ว่าตนจะต้องได้รับรางวัลมากมายอย่างแน่นอน

แต่ก่อนหน้านี้หลินหยวนไม่รู้เลยว่าเมืองเสินหวงอยู่ที่ไหน

ถึงจะรู้เขาก็คงเข้าไปไม่ได้อยู่ดี

ทว่าปัจจุบันสถานการณ์มันแตกต่างออกไปแล้ว  แม้ว่าเขาจะไม่ได้ลงมือทำอะไร แต่ไททันโลกาวินาศพวกนี้จะคอยคุ้มกันเขาไปจนถึงเมืองเสินหวงด้วยตัวเอง ซึ่งเขาไม่ได้สัมผัสงานบริการที่เอาใจใส่ขนาดนี้มานานมากแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากเขาจะลงชื่อเข้าใช้ภายในเมืองเสินหวงได้แล้ว ผู้อาวุโสใหญ่ยังยอมเสนอให้เขาฆ่าไททันตัวอื่น ๆ ให้อีกด้วย

แบบนี้เขามีแต่ได้กับได้ไม่ใช่เหรอ? เพราะเขาไม่จำเป็นจะต้องสนใจว่าพวกมันจะต่อสู้กันเองหรือเปล่า

ขอเพียงแค่พวกไททันล้มตาย ความแข็งแกร่งของเผ่าโดยรวมก็จะอ่อนแอลง

นอกจากนี้ปัจจุบันหลินหยวนยังมี [ร่างอาชูร่า] และ [กฎแห่งเทพกลืนกิน] ที่ช่วยเพิ่มพลังการต่อสู้ให้เขาอย่างต่อเนื่อง

พอเด็กหนุ่มพิจารณาเรื่องพวกนี้จนถี่ถ้วน เขาก็เงยหน้าขึ้นสบตากับไททันผู้เฒ่า “ฉันตกลงทำตามคำสั่งของแก แกสั่งให้ฉันฆ่าใคร ฉันก็จะฆ่าคนนั้น”

“พอเราไปถึงเมืองเสินหวงแล้ว แกส่งรายชื่อมาให้ฉันได้เลย ฉันรับประกันเลยว่าจะไม่มีใครในรายชื่อนั้นมีชีวิตรอดไปได้แน่”

หลังจากผู้อาวุโสใหญ่ได้ยินคำพูดของหลินหยวน รอยยิ้มบนใบหน้าของมันก็กว้างขึ้น

เดิมทีไททันผู้เฒ่าได้เตรียมคำพูดมากมายเอาไว้หว่านล้อมอีกฝ่ายมากมาย

แต่ใครจะไปคาดคิดว่าผู้ชายคนนี้จะยอมตกลงง่ายดายถึงเพียงนี้

ผู้อาวุโสใหญ่ยิ้มกว้างพร้อมกับพูดว่า “ไม่ต้องห่วง ขอเพียงเจ้าจงรักภักดีต่อข้า ข้าก็จะดูแลเจ้าอย่างดีไม่ให้เจ้าได้คับข้องใจแน่”

หลินหยวนพยักหน้ารับเพียงแค่ภายนอก แต่ภายในใจกลับเยาะเย้ยอีกฝ่าย

ถ้าเขาเชื่อคำโกหกของไททันผู้เฒ่าจริง ๆ ในตอนที่ตาย เขาคงไม่รู้ว่าตัวเองตายได้อย่างไร

ไอ้สารเลวนี่มันเป็นเพียงแค่จิ้งจอกเฒ่าจอมเจ้าเล่ห์

ในสายตาของมันมีเพียงผลประโยชน์เท่านั้น

ที่หมอนี่ยอมลดตัวมาพูดดี ๆ กับเขานั่นเป็นเพราะว่าเขามีผลประโยชน์เพียงแค่นั้น

เพราะถ้าหากมีผลประโยชน์ที่มากกว่ากองอยู่ตรงหน้า เขามั่นใจได้เลยว่ามันจะไม่ลังเลที่จะกำจัดเขาทิ้ง

อย่างไรเสีย เรื่องพวกนี้สำหรับเด็กหนุ่มแล้วมันไม่มีความหมายอะไร

ในขณะที่ผู้อาวุโสใหญ่วางแผนจะหลอกใช้เขา เขาเองก็ไม่น้อยหน้าเช่นกัน

เพราะตอนนี้ในสายตาของเขา อีกฝ่ายก็เป็นเพียงบันไดให้เขาเข้าสู่เมืองเสินหวงได้อย่างราบรื่น

ช่วงที่ผ่านมา การที่หลินหยวนต้องลงชื่อเข้าใช้รายวันในหัวเซี่ยเป็นเดือน ๆ นั้นมันทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นช้ามาก ด้วยเหตุนี้เขาจึงจำเป็นจะต้องเสี่ยงมากกว่าเดิม

เขาอยากจะเพิ่มความแข็งแกร่งตัวเองในเมืองเสินหวงให้เทียบเท่ากับไททันระดับ 10!

จากนั้นเด็กหนุ่มจึงเปลี่ยนเรื่องถามว่า “ว่าแต่ ฉันขอถามหน่อยได้ไหมว่าไททันเทพอาสัญเป็นใครมาจากไหน?”

“หืม?” จู่ ๆ ไททันผู้เฒ่าก็มีสีหน้าประหลาดใจ

มันไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าหลินหยวนจะถามคำถามนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน

หลังจากมันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มันก็ตอบกลับไปว่า “บอกตามตรง ข้าไม่สามารถบอกอะไรเกี่ยวกับไททันตัวนี้ให้เจ้าฟังได้ ไททันเทพอาสัญผู้นี้เป็นที่รู้จักในนามไททันร้อยศึก ในตอนที่มันมีชีวิตอยู่ มันเองก็อยู่ในระดับเดียวกับไททันจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ และเป็นไททันระดับ 10 เหมือนกัน แต่สุดท้ายแล้ว… มันก็พบจุดจบด้วยน้ำมือของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์”

หลินหยวนที่ได้ยินคำบอกเล่าก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

ไททันร้อยศึก ไททันระดับ 10!