บทที่ 201: ลงชื่อเข้าใช้ที่สำนักงานใหญ่ลัทธิไททัน

ไททันผู้เฒ่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบกลับด้วยเสียงหนักแน่นว่า “ข้าจะทำตามเงื่อนไขของเจ้าทั้งหมดที่กล่าวมา แต่ว่า… หลังจากปล่อยพวกเขาไปแล้ว เจ้าจะต้องเชื่อฟังทุกสิ่งที่ข้าสั่งโดยไม่มีเงื่อนไข”

เมื่อเด็กหนุ่มได้ยินฝ่ายตรงข้ามพูดเช่นนี้ เขาก็มีสีหน้าหนักใจ

สุดท้ายเขาก็หันไปมองฉู่อวี้ จากนั้นก็มองไปที่หลินเทียนเชวี่ยก่อนจะพยักหน้าตอบรับ “ตกลง ฉันสัญญา”

ทว่าทันใดนั้นผู้อาวุโสใหญ่ก็ยื่นมือออกมาชี้ไปยังไททันเทพอาสัญ “ข้าสามารถปล่อยทุกคนไปได้ ยกเว้นมัน ไททันตัวนี้ต้องกลับไปยังเมืองเสินหวงพร้อมกับพวกเราด้วย”

หลังจากไททันผู้เฒ่ากล่าวจบ ดวงตาของหลินหยวนก็ฉายแววประหลาดใจ

ไททันเทพอาสัญตัวนี้มีอะไรพิเศษนักหนา มันถึงไปเตะตาผู้อาวุโสใหญ่เข้า?

ตอนนี้เด็กหนุ่มยิ่งรู้สึกมั่นใจมากขึ้นว่าตอนที่ไททันเทพอาสัญยังมีชีวิต มันเคยเป็นไททันโลกาวินาศมาก่อน

“จับตัวมันมา!” ไททันผู้เฒ่าโบกมือ แล้วเหล่าไททันโลกาวินาศที่ยืนอยู่ข้างหลังก็พากันคำรามพุ่งเข้าใส่เป้าหมาย

“ฮว้ากกกก!” ไททันเทพอาสัญที่เห็นว่าจู่ ๆ ก็มีคนมุ่งเป้ามาที่ตัวเองก็คำรามเต็มเสียง

ปัง!

ทันใดนั้นมันก็ปล่อยหมัดที่มีพลังมหาศาลออกไป ทำให้ไททันที่อยู่ใกล้ที่สุดกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว

แต่ไม่ว่าไททันเทพอาสัญจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน แต่คนคนเดียวก็ไม่อาจต้านทานคนหมู่มากได้อยู่ดี

ไม่นานนักมันก็พ่ายแพ้

เพื่อหยุดยั้งไททันเทพอาสัญ ไททันโลกาวินาศพวกนั้นใช้วิธีการที่โหดร้ายถึงขั้นหักแขนหักขาของมัน

ถึงแม้ว่าไททันเทพอาสัญจะเจ็บปวดแค่ไหน แต่มันก็ไม่เปล่งเสียงร้องออกมาเลย

“ช่วยข้า… ช่วยข้า…” มันทำเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมองไปทางหลินหยวนแล้วส่งเสียงครางเบา ๆ

เด็กหนุ่มที่ได้ยินเสียงนี้ดังออกมาจากปากของไททันเทพอาสัญ เขาก็รู้สึกปวดใจอยู่ลึก ๆ

อันที่จริงในตอนแรกความสัมพันธ์ระหว่างเขากับไททันตัวนี้เป็นเพียงผู้ที่มีผลประโยชน์ร่วมกันก็เท่านั้น

แต่เนื่องจากพวกเขาอยู่ด้วยกันมานาน หลินหยวนจึงมองว่าไททันเทพอาสัญเป็นสหายของเขาคนหนึ่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในครั้งนี้ เขาได้ส่งอีกฝ่ายมาทำภารกิจคอยปกป้องหลินเทียนเชวี่ย

ยิ่งไปกว่านั้น เด็กหนุ่มก็ยังสัมผัสได้ว่าไททันเทพอาสัญไว้ใจเขามากแค่ไหน

ถึงแม้ว่าแขนขาของมันจะถูกหัก แต่ความคิดแรกของอีกฝ่ายก็คือการร้องขอความช่วยเหลือจากเขา

มันทำเหมือนกับว่าตนได้ฝากชีวิตไว้กับหลินหยวนแล้ว

พอคิดแบบนี้เด็กหนุ่มก็กัดฟันแน่น

ไม่ต้องห่วง ฉันจะช่วยแกแน่!

แต่แค่ไม่ใช่ตอนนี้…

หลังจากถูกหักแขนหักขา ไททันเทพอาสัญก็ไร้กำลังต่อต้าน

ถึงกระนั้นไททันผู้เฒ่าก็ยังคงดูไม่สบายใจ มันหันไปมองไททันโลกาวินาศตัวหนึ่งแล้วสั่งเสียงทุ้มว่า “ยวี่ ใช้พลังของเจ้ากักขังมันเอาไว้เสียก่อน”

“ขอรับผู้อาวุโส” แล้วไททันตัวนั้นก็ยื่นมือออกไปที่ไททันเทพอาสัญ สักพักก็เกิดพื้นที่ที่มืดมิดเหมือนกับคุกเกิดขึ้น

นี่คือพลังของมัน คุกทมิฬ!

ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดที่ถูกโยนเข้าไปในคุกทมิฬ พลังของมันจะถูกผนึกเอาไว้จนสุดขีด

ซึ่งพลังนี้เหมาะสำหรับใช้ในการกักขังนักโทษมาก

ต่อมา พวกไททันโลกาวินาศก็รวมพลังกันโยนไททันเทพอาสัญเข้าไปในคุกทมิฬ

หลังจากทำทุกอย่างนี้เสร็จแล้ว ผู้อาวุโสใหญ่จึงหันไปมองหลินหยวนแล้วพูดว่า “ตอนนี้ข้าจะทำตามสัญญาของเจ้าโดยการส่งพวกเขาทั้งหมดกลับไป”

เด็กหนุ่มพยักหน้าตอบรับว่า “โอเค ขอเพียงแค่ฉันเห็นว่าพวกเขากลับไปได้อย่างปลอดภัย ฉันก็จะไปกับแก”

“ดีมาก” ไททันผู้เฒ่าส่งสัญญาณเรียกไททันมิติ 10 กว่าตัวออกมาทันที

ไททันมิติพวกนี้ล้วนมีพลังเทียบเท่ากับไททันมหันตภัย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของพวกมัน

เขาต้องยอมรับเลยว่าสภาผู้อาวุโสนั้นมีทรัพยากรอยู่ในมือมากมาย

เพราะพวกเขาคิดจะใช้ไททันมิติพวกนี้สร้างประตูมิติส่งทุกคนไปยังชายแดนของหัวเซี่ย

“เริ่มสร้างประตูมิติได้” สิ้นเสียงคำสั่งของผู้อาวุโสใหญ่ ไททันมิติจึงระดมกำลังของตัวเองสร้างประตูมิติเบื้องหน้า

แต่การสร้างประตูมิติที่สามารถรองรับมนุษย์กึ่งเทพนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ระหว่างการสร้างประตูมิติ ไททันมิติค่อย ๆ ล้มตายกันไปทีละตัว

ทว่าไททันผู้เฒ่าและเหล่าไททันโลกาวินาศตัวอื่น ๆ ที่เห็นภาพเบื้องหน้ากลับมีสีหน้าเฉยเมย

ในสายตาของพวกมัน ไททันมิติพวกนี้เป็นวัสดุสิ้นเปลืองที่มีราคาแพงมากอย่างหนึ่ง

เมื่อไททันมิติทั้งหมดตายลง ประตูมิติก็สร้างเสร็จสมบูรณ์

จากนั้นผู้อาวุโสใหญ่ก็พูดว่า “เอาล่ะ ให้บิดาและสหายของเจ้าเดินตามเส้นทางนี้ไป แต่หากเจ้าคิดจะใช้มิตินี้หลบหนี ข้าขอแนะนำให้เจ้าล้มเลิกความคิดนั้นเสีย”

“ประตูมิตินี้รองรับมนุษย์กึ่งเทพได้เพียง 2 คนเท่านั้น ด้วยพลังของเจ้า การฝ่าเข้าไปย่อมทำให้ประตูมิติพังทลายลง”

“หากเจ้าไม่เชื่อข้า เจ้าจะลองดูก็ได้”

หลินหยวนที่ได้ยินแบบนี้ก็สบตากับผู้อาวุโสใหญ่อีกครั้ง

เขายอมรับเลยว่าไททันผู้เฒ่าตัวนี้คิดได้รอบคอบและถี่ถ้วนมาก

โชคดีที่เด็กหนุ่มไม่ได้คิดจะหนีเลยตั้งแต่แรก

“เอาล่ะ พวกเจ้าไปกันได้แล้ว” ผู้อาวุโสใหญ่หันไปมองฉู่อวี้กับหลินเทียนเชวี่ย “พวกเจ้าควรจะขอบคุณเขา เพราะเขาตัดสินใจถูกแล้วที่รักษาชีวิตพวกเจ้าเอาไว้”

เด็กสาวที่ได้ยินอย่างนั้น ดวงตาเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ

ฉู่อวี้หันไปมองหลินหยวนแล้วกระซิบเสียงสั่นเครือ “หลินหยวน…”

เด็กหนุ่มหันไปสบตากับเด็กสาวแล้วกล่าวว่า “เธอกลับไปเถอะ ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน”

จากนั้นเขาก็หันไปพูดกับหลินเทียนเชวี่ยว่า “พ่อ กลับไปแล้วพ่อก็ดื่มให้น้อยลงหน่อย เดี๋ยวผมจะคิดหาวิธีจัดการเรื่องแม่เองครับ”

ชายวัยกลางคนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มพูดว่า “ไม่ต้องห่วง พอแกกลับมา เราค่อยดื่มด้วยกัน”

เขาพูดจบแล้วก็เดินไปหาฉู่อวี้เพื่อตบไหล่เธอเบา ๆ พลางกระซิบว่า “เข้าไปกันเถอะ อย่าทำให้สิ่งที่เขาทำต้องสูญเปล่า”

เด็กสาวได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าส่งเสียงตอบรับในลำคอแผ่วเบา

“ไปล่ะ” หลินเทียนเชวี่ยโบกมือให้ลูกชายแล้วเดินนำฉู่อวี้เข้าไปยังประตูมิติทีละก้าว

ทุกย่างก้าวของเขานั้นเจ็บปวดแสนสาหัส จู่ ๆ เขาก็อยากหัวเราะออกมาดัง ๆ

เขาอยากจะหัวเราะเยาะตัวเองที่อ่อนแอเช่นนี้

แม้แต่การแก้แค้นของตนก็ยังทำไม่สำเร็จ แถมยังทำให้ลูกชายของเขาถูกจับเป็นตัวประกันอีก

ไม่นานหลินเทียนเชวี่ยกับฉู่อวี้ก็หายเข้าไปในประตูมิติทีละคน

เมื่อเห็นภาพนี้ผู้อาวุโสใหญ่ก็เยาะเย้ยอยู่ในใจ

พวกเจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าจะได้พบกันอีก?

หลังจากที่หลินหยวนดื่มโลหิตศักดิ์สิทธิ์เข้าไป เขาก็จะกลายเป็นทาสของมันในทันที

เมื่อเรื่องไปถึงจุดนั้น มันจะรักษาสัญญาไปเพื่ออะไร?

คำสัญญาที่มันให้ไว้ก็เพียงเพื่อให้หลินหยวนยอมจำนน หลังจากที่มนุษย์ทั้ง 2 จากไป ประตูมิติก็พังทลาย

ซึ่งไททันผู้เฒ่าไม่ได้โกหก

ประตูมิตินี้ใหญ่พอแค่ให้มนุษย์กึ่งเทพเข้าไปได้แค่ 2 คนเท่านั้น

จากนั้นผู้อาวุโสใหญ่ก็หันมาพูดกับเด็กหนุ่ม “เอาล่ะ ข้าได้ทำตามเงื่อนไขเล็กข้อแรกของเจ้าแล้ว ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องออกไปจากที่นี่กับข้าแล้วใช่ไหม?”

หลินหยวนถอนหายใจหนัก ๆ ก่อนจะตอบว่า “ใช่ แต่ขอเวลาฉันหน่อย ฉันยังไม่พร้อม”

ไททันผู้เฒ่าพยักหน้ายิ้ม ๆ “ถ้าอย่างนั้นก็รอจนกว่าเจ้าจะพร้อมก็แล้วกัน”

เนื่องจากความคิดที่ดึงมนุษย์ทรงพลังมาเป็นพวกได้ทำให้มันรู้สึกดีใจ มันจึงไม่รู้สึกรังเกียจอะไรหากจะต้องทนรออีกสักหน่อย

ยิ่งไปกว่านั้น มันไม่เชื่อหรอกว่าหลินหยวนคิดจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาได้ทั้ง ๆ ที่อยู่ท่ามกลางไททันโลกาวินาศหลายสิบตัว

ในความเป็นจริงแล้วเด็กหนุ่มไม่ได้คิดที่จะผิดคำพูดเลยสักนิด

ที่เขาบอกว่าขอเวลานั้นก็เพื่อลงชื่อเข้าใช้

หลังจากเตรียมตัวเสร็จ หลินหยวนก็พูดเบา ๆ “ระบบ ฉันต้องการลงชื่อเข้าใช้”

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี คุณลงชื่อเข้าใช้ที่สำนักงานใหญ่ลัทธิไททันสำเร็จ ได้รับรางวัลพิเศษ:คริสตัลอัปเกรดพลัง x200, แกนคริสตัลพิเศษ: จิตอาฆาตของผู้ล่วงลับ x1, ชิ้นส่วนเทพกลืนกิน x1”

พอเด็กหนุ่มได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ มุมปากของเขาก็กระตุกเล็กน้อย

ชิ้นส่วนเทพกลืนกินอีกชิ้น!

ปัจจุบันทั้งชิ้นส่วนเทพสายฟ้าและเทพกลืนกินต่างก็มีจำนวนเท่ากัน

แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ยังไม่ได้รับชิ้นส่วนเทพที่สมบูรณ์เลยสักอัน

ถ้าครั้งหน้าเขาลงชื่อเข้าใช้แล้วได้รับชิ้นส่วนเทพธรณีมา เขาคงจะรู้สึกโมโหมาก

ไอ้ระบบบ้านี่! เจตจำนงของโลกสร้างแกขึ้นมาไม่ใช่เรอะ ช่วยเอาของมาให้เยอะกว่านี้อีกหน่อยไม่ได้หรือไง

ถ้าเจตจำนงของโลกหลับใหลเข้าจริง ๆ ก็คงไม่มีใครช่วยโลกได้อีกแล้ว!

ทันใดนั้นผู้อาวุโสใหญ่ก็สังเกตเห็นสีหน้าแปลกประหลาดของหลินหยวน มันจึงถามว่า “มีอะไรเหรอ? เกิดอะไรขึ้น?”

“ไม่มีอะไร” หลินหยวนส่ายหัวตอบกลับ “ฉันพร้อมแล้ว เราจะออกเดินทางกันได้หรือยัง?”

“ดีมาก” ไททันผู้เฒ่าพยักหน้ายิ้ม ๆ “ถ้าอย่างนั้นเพื่อความปลอดภัยของเจ้า โปรดรอข้าสักครู่ ระหว่างเดินทางข้าคงต้องขอให้เจ้าอยู่ในคุกทมิฬไปก่อน”

หลังจากที่หลินหยวนได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสใหญ่ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขาคาดเอาไว้แล้วว่าไททันผู้เฒ่าตัวนี้คงไม่เชื่อในตัวเขาร้อยเปอร์เซ็นต์

เขาจึงยอมเข้าไปในคุกทมิฬที่ยับยั้งพลังและจำกัดการเคลื่อนไหวของเขาเอาไว้

และนี่ก็เป็นวิธีเดียวที่จะป้องกันไม่ให้เขาหลบหนีไปไหนได้

แต่ถึงแม้จะเป็นแบบนี้ เด็กหนุ่มก็ไม่ได้ปฏิเสธคำขอของอีกฝ่ายและเดินเข้าไปในคุกทมิฬแต่โดยดี

-----------------------------------------------------

ฮัลโหล ๆ~ แอดจะบอกว่าอีบุ๊กไททันเล่ม 4 วางขายแล้วน้า นักอ่านท่านไหนรออยู่ สามารถเข้าไปจับจองกันได้ที่ลิงก์หรือ QR Code ด้านล่างเลยจ้า

MEB https://shorturl.asia/Dacmu