บทที่ 192: ฉันจะทำให้ทั้งเผ่าไททันสั่นคลอน!

“ไททันโลกาวินาศงั้นเหรอ?”

หลังจากที่ไททันจอมทําลายล้างกับไททันเนตรเพลิงปรากฏตัว หลินหยวนก็สัมผัสได้ถึงไททันโลกาวินาศทั้ง 2 ทันทีและอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

แต่ในขณะนี้เขาเป็นห่วงฉู่อวี้มากที่สุด

เพราะเธอเพิ่งรับการโจมตีของไททันโลกาวินาศไปเต็ม ๆ

เวลาผ่านไปไม่นานไททันดับสูญผู้เป็นเจ้าเมืองอ้านเมี่ยก็เดินออกมาจากตำหนักเบื้องล่าง

ไททันดับสูญไปยืนอยู่ข้างไททันโลกาวินาศทั้ง 2 แล้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “ครั้งนี้พวกเราต้องพึ่งพาท่านทั้ง 2 แล้วขอรับ ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีมนุษย์คนใดกล้ารุกล้ำดินแดนไททันของพวกเรา”

“ในเมื่อพวกมันมีความกล้าเช่นนี้ ก็ให้พวกมันชดใช้ด้วยชีวิต!” ในสายตาของไททันดับสูญ ฉู่อวี้ไม่มีทางหนีรอดไปได้อย่างแน่นอน

เพราะมันไม่เชื่อว่ามนุษย์ตรงหน้าจะสามารถรับมือกับไททันโลกาวินาศพร้อมกัน 2 ตัวได้

ไททันดับสูญแสยะยิ้มในขณะที่พูดว่า “ท่านทั้ง 2 ฆ่ามนุษย์คนนั้นซะ แล้วข้าจะไปรายงานเรื่องนี้ให้กับสภาผู้อาวุโสเอง!”

ไททันเนตรเพลิงพูดเยาะเย้ยขึ้นมาว่า “เป็นเพียงแค่มนุษย์ธรรมดายังไม่ถึงระดับกึ่งเทพด้วยซ้ำ นี่ไม่นับว่าเป็นความสำเร็จยิ่งใหญ่อะไร”

ไททันดับสูญหัวเราะเบา ๆ “ท่านล้อเล่นแล้ว ในเผ่าพันธุ์มนุษย์จะมีมนุษย์กึ่งเทพสักกี่คนกันเชียว”

ในบทสนทนาของทั้ง 2 เห็นได้ชัดว่าพวกมันไม่เห็นฉู่อวี้อยู่ในสายตาเลย

จากนั้นไททันจอมทําลายล้างก็พูดขึ้นมาว่า “เอาเถอะ อย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้เลย เรารีบฆ่ามนุษย์คนนั้นก่อนดีกว่า”

หลังจากพูดจบมันก็เริ่มก้าวเท้าเข้าหาฉู่อวี้

ในตอนนั้นเด็กสาวเซถอยหลังและมีเลือดไหลซึมออกมาจากมุมปาก

ตัวเธอนั้นได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ แต่เธอก็ยกมือขึ้นเช็ดเลือดที่มุมปากอย่างใจเย็นขณะที่สายตาจ้องมองไททันจอมทําลายล้างที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ด้วยแววตาไร้ซึ่งความกลัวใด ๆ

เพราะเธอรู้ว่าตัวเองจะไม่มีวันตาย อีกทั้งเธอมีหลินหยวนอยู่ข้างกายด้วย และเขา… จะไม่มีวันยอมให้เธอตายเด็ดขาด!

เมื่อไททันจอมทําลายล้างเห็นเด็กสาวตรงหน้าไม่แสดงท่าทีหวาดกลัวออกมาเลยสักนิด มันจึงมองเธอด้วยสีหน้าประหลาดใจ

ตัวมันเคยฆ่ามนุษย์มามากมายนับไม่ถ้วน คนพวกนั้นบางคนมีสีหน้าสิ้นหวัง บางคนมีสีหน้าหวาดกลัวสุดขีด และบางคนแสดงท่าทีฮึกเหิมพร้อมที่จะสละชีวิตไม่ย่อท้อ

แต่มันแทบไม่เคยเห็นใครที่สงบนิ่งได้เท่าฉู่อวี้มาก่อน

มันเหมือนกับว่าเธอไม่สนใจแม้แต่ชีวิตของตัวเอง

“มนุษย์ เจ้าไม่กลัวความตายเลยหรือ?” เสียงของไททันจอมทําลายล้างดังก้องกังวานอยู่ในหูของเด็กสาว

ทันใดนั้นร่างหนึ่งก็มาปรากฏต่อหน้าไททันจอมทําลายล้าง และตามด้วยเสียงเย็นชา

“เพราะเธอจะไม่ตายยังไงล่ะ!”

“คนที่จะตายก็คือแกต่างหาก!!” หลินหยวนถือดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนเอาไว้ในมือ จากนั้นก็เคลื่อนไหวทิ้งไว้เพียงภาพเงาก่อนที่จะไปปรากฏตัวต่อหน้าศัตรูตัวยักษ์ใหญ่

สกิลพิเศษของพลังเทเลพอร์ต เทพอสูรสังหารพริบตา!

ฉัวะ!

หลินหยวนใช้ดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนฟาดฟันเข้าใส่ไททันจอมทําลายล้าง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้สกิลพิเศษนี้นับตั้งแต่ที่ได้รับมา

การโจมตีในครั้งนี้มันทรงพลังยิ่งกว่าการโจมตีปกติที่เคยมีมา

ภายใต้สายฟ้าที่โหมกระหน่ำ ร่างของไททันจอมทําลายล้างถูกฉีกออกในทันที

และเลือดสีดำในปริมาณมหาศาลก็พุ่งกระจายราวกับน้ำพุ

ขณะนี้หลินหยวนใช้การโจมตีเพียงครั้งเดียวก็สามารถฟันร่างของไททันโลกาวินาศออกเป็น 2 ส่วน

ในเวลาเดียวกัน ดวงตาของไททันจอมทําลายล้างเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อปนหวาดกลัว

มันไม่คาดคิดเลยว่ามนุษย์ตรงหน้าจะมีพละกำลังมหาศาลเช่นนี้

“เสียเมี่ย!”

หลังจากที่หลินหยวนตัดร่างมหึมาของมันเป็น 2 ท่อน ไททันเนตรเพลิงก็พุ่งออกมาทันที

วินาทีต่อมา เปลวเพลิงก็ปะทุจากดวงตาหนึ่งเดียวของมันและมุ่งเป้ามายังเด็กหนุ่ม

น่าเศร้าที่การโจมตีที่รุนแรงขนาดนี้กลับทำอะไรหลินหยวนไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้นดวงตาของเด็กหนุ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ พร้อมกับรัศมีดุดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขา

ร่างอาชูร่า!

จากนั้นเขาก็ใช้ดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนฟันออกไปเต็มแรง

มังกรสายฟ้าทะลวงภูผา!

“กร๊าซซซ!”

มังกรสายฟ้าขนาดใหญ่พุ่งออกไปพร้อมกับเสียงคำราม

ในพริบตา ลำแสงที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงก็ถูกมังกรสายฟ้ากลืนกิน

หลังจากที่มังกรสายฟ้าพุ่งทะลุผ่านเปลวเพลิง มันก็พุ่งทะลวงหน้าอกของไททันเนตรเพลิงที่อยู่เบื้องหลังการโจมตีนั้นทันที

ในเวลาไม่ถึง 10 วินาที หลินหยวนได้โจมตีเข้าใส่ไททันโลกาวินาศ 2 ตัวจนได้รับความเสียหายอย่างหนัก

ไททันจอมทําลายล้างที่เขาฟันขาดเป็น 2 ท่อนนั้นไม่ได้ตายในทันที มันแค่บาดเจ็บสาหัสเท่านั้น ถ้าเขาปล่อยมันไป บางทีมันอาจจะมีชีวิตรอดได้อยู่

แน่นอนว่าหลินหยวนไม่ได้คิดที่จะทำแบบนั้น

ในขณะนี้ไททันดับสูญรู้สึกหวาดกลัวอย่างสุดซึ้งเพราะมันไม่คิดมาก่อนเลยว่าสถานการณ์จะพลิกกลับจากหน้ามือเป็นหลังมือในพริบตาแบบนี้

เมื่อครู่เห็นได้ชัดว่าพวกมันได้เปรียบมาก แต่เพียงพริบตาเดียว ไททันโลกาวินาศ 2 ตัวที่เป็นเหมือนกำลังเสริมของมันก็อยู่ในสภาพบาดเจ็บสาหัสใกล้ตายทั้งคู่

ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเกิดจากมนุษย์ตัวเล็กจิ๋วที่อยู่ตรงหน้ามันเพียงคนเดียว

แล้วความคิดมากมายก็เกิดขึ้นในหัวของไททันดับสูญ มันเงยหน้าตะโกนเสียงหวาดกลัวว่า “เจ้า… เจ้าคือหลินหยวน!!”

ในหัวเซี่ยมีมนุษย์คนหนึ่งที่มีพลังเช่นนี้ นั่นก็คือหลินหยวน!

ระหว่างศึกครั้งใหญ่ที่ไททันเปิดฉากบุกทะลวงแนวป้องกันในด่านแรกของหัวเซี่ย ผู้ชายคนนี้เพียงคนเดียวก็สามารถพลิกสถานการณ์การรบได้เพียงลำพัง

และการปรากฏตัวของหลินหยวนนี่เองที่บีบให้เผ่าไททันต้องยอมถอยทัพสงบศึกไปชั่วคราว

แต่ไอ้หมอนี่กลับกล้าเหยียบย่างเข้ามาในดินแดนไททันได้อย่างไรกัน?!

มันไม่รู้หรือไงว่าเผ่าไททันคิดอยากจะกำจัดมันมากแค่ไหน?!

หลังจากที่ไททันดับสูญรู้ว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นใคร หลินหยวนก็เหยียดยิ้ม

“ไม่อยากเชื่อเลยว่าพวกแกจะจำชื่อฉันได้ด้วย แต่จำได้แล้วยังไง? ฉันจะทำให้พวกแกทุกตัวแค่ได้ยินชื่อฉันก็ต้องตัวสั่น!”

เด็กหนุ่มยิ้มเยาะแล้วเหวี่ยงดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนไปข้างหน้า

ฉับ!

เสียงเนื้อหนังฉีกขาดเบา ๆ ก่อนที่หัวของไททันดับสูญจะกลิ้งลงกับพื้น

สำหรับหลินหยวนในตอนนี้ การฆ่าไททันมหันตภัยขั้นสูงอาจทำได้ง่ายพอ ๆ กับการเชือดไก่มาต้มกิน

หลังจากดับลมหายใจของไททันมหันตภัยเรียบร้อยแล้ว เด็กหนุ่มก็หันไปหาไททันจอมทําลายล้างกับไททันเนตรเพลิงอีกครั้ง

“ต่อไปก็ถึงตาพวกแกแล้ว มีอะไรจะสั่งเสียไหม?”

ไททันจอมทําลายล้างเยาะเย้ย “คำสั่งเสียงั้นรึ? ก็แค่ตายเอง ถึงแม้ว่าข้าจะตายไปแล้ว แต่เผ่าไททันก็ยังคงจดจำความยิ่งใหญ่ของข้าได้อยู่ดี แม้แต่พลังของข้าก็จะยังคงอยู่ แล้วเจ้าล่ะ? เผ่าพันธุ์ของพวกเจ้าจะต้องถูกทำลาย”

“ข้าขอบอกเลยนะ อีกไม่นานเจตจำนงของโลกก็จะเข้าสู่สภาวะหลับใหล ทันทีที่ถึงเวลานั้น พวกเราก็จะยึดครองดาวดวงนี้แทนพวกเจ้า!”

“และแน่นอนว่าพวกเราไม่มีทางกำจัดพวกเจ้าหรอก เพราะในสายตาของพวกเรา… มนุษย์อย่างพวกเจ้าเป็นทรัพยากรล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง ถ้าเจ้าคิดอยากจะต่อต้านก็จงทำต่อไปเสียเถอะ สุดท้ายแล้วสิ่งที่รอพวกเจ้าอยู่ก็คือความสิ้นหวัง!!”

ไททันจอมทําลายล้างหัวเราะลั่นก่อนที่จะพยายามระเบิดตัวเองตาย

แต่หลินหยวนที่เห็นอย่างนั้นก็ไม่ปล่อยให้มันได้ทำสำเร็จ เขาหันไปมองเถาวัลย์กลืนดาวในขณะที่พูดอย่างใจเย็นว่า “เสี่ยวเถิง จัดการเลย”

สิ้นเสียงของเขา เถาวัลย์กลืนดาวนับหมื่นก็เข้าไปพันธนาการร่างกายของไททันจอมทําลายล้างทันที

เถาวัลย์สีม่วงเข้มพวกนี้นอกจากมันจะกินเลือดกินเนื้อของไททันแล้ว มันยังสามารถดูดกลืนพลังงานที่พุ่งออกมาจากร่างกายของพวกมันอย่างบ้าคลั่งได้อีกด้วย

ดังนั้นต่อให้ไททันจอมทําลายล้างคิดจะระเบิดตัวเองตาย มันก็ทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น

ภายในเวลาเพียง 10 กว่าวินาที ไททันโลกาวินาศก็ถูกเถาวัลย์กลืนกินไปจนสิ้นไม่ทิ้งแม้แต่ร่องรอยใด ๆ

ถ้าให้มองอีกมุมหนึ่ง เถาวัลย์กลืนดาวก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่โหดร้ายชนิดหนึ่งเช่นกัน

บนพื้นทิ้งไว้เพียงแกนสมองของไททันเพียงอันเดียวเท่านั้น

จากนั้นหลินหยวนก็พูดขึ้นมาว่า “เอาล่ะ เสี่ยวเถิงทิ้งแกนสมองนี้เอาไว้ให้เธอโดยเฉพาะ เธอรีบดูดซับพลังงานของไททันสิ”

แล้วฉู่อวี้ก็ยิ้มสดใสให้กับเด็กหนุ่ม “ฮิ ๆ ถ้าอย่างนั้นก็ฝากขอบคุณเสี่ยวเถิงแทนฉันด้วย”

ทางด้านไททันเนตรเพลิงที่เห็นหลินหยวนฆ่าไททันจอมทําลายล้างได้อย่างง่ายดาย มันก็เริ่มถูกความรู้สึกหวาดกลัวครอบงำ

มันถอยหลังหนีไปหลายก้าวพลางพูดอ้อนวอนว่า “อย่าฆ่าข้าเลย… ข้าสามารถมอบข้อมูลที่เจ้าต้องการได้ ขอเพียงแค่เจ้าไม่ฆ่าข้า!”

หลินหยวนเงยหน้าขึ้นมองไททันเนตรเพลิงแล้วหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะกล่าวว่า “ทำไมแกถึงไม่กล้าหาญเหมือนกับพวกพ้องของแกเลย”

จากนั้นหลินหยวนก็ตวัดดาบที่คมกริบในมือ แล้วหัวไททันอีกหัวก็หล่นลงสู่พื้น

“เอาล่ะ เสี่ยวเถิง เริ่มการสังหารหมู่ในเมืองได้เลย”

หลังจากได้รับคำสั่งจากหลินหยวน เถาวัลย์กลืนดาวก็กระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขในทันที

จากนั้นเถาวัลย์นับหมื่นเส้นก็แผ่ขยายออกไปทุกทิศทางครอบคลุมทั่วเมืองอ้านเมี่ย

ไม่นานไททันตัวแล้วตัวเล่าก็พ่ายแพ้ให้กับการคุกคามของไททันกลืนดาว