บทที่ 186: ไททันเทพอาสัญกำลังค่อย ๆ ฟื้นคืนชีพอยู่หรือเปล่า?

“ฟังให้ดี แกมีภารกิจ 2 อย่างที่ต้องไปทำ” เด็กหนุ่มพูดพร้อมกับทำหน้าจริงจัง “ภารกิจแรกคือติดตามพ่อฉันไปคอยปกป้องเขาให้ดีโดยที่ไม่ให้ใครจับได้ ภารกิจที่ 2 ก็คือ ไม่ว่าแกจะใช้วิธีการไหน แกจะต้องหาสำนักงานใหญ่ของลัทธิไททันมาให้ฉัน”

“ถ้าแกทำภารกิจทั้ง 2 นี้สำเร็จ ฉันจะให้รางวัลแกเพิ่ม! เข้าใจหรือเปล่า?”

ไททันเทพอาสัญพยักหน้าจะรับรัว ๆ ทันที “ข้าเข้าใจ…”

“ดีมาก ถ้าอย่างนั้นฉันจะให้รางวัลแกบางส่วนล่วงหน้าก่อน” หลินหยวนพูดจบแล้วก็เปิดประตูมิติอันเดดนำศพไททันปีศาจโลหิตออกมา จากนั้นก็ใช้คำสาปหายนะเปลี่ยนศพตรงหน้าให้กลายเป็นหมอกคำสาประดับโลกาวินาศ!

พอเด็กหนุ่มเตรียมอาหารเสร็จเรียบร้อย เขาก็ควบคุมหมอกสีดำให้ไปปกคลุมร่างของไททันตัวสูงใหญ่

และไททันเทพอาสัญก็ดูดกินหมอกสีดำรอบตัวเหมือนกับปลาได้น้ำ!

ขณะที่ไททันกระเพาะหลุมดำกำลังดูดซับหมอกคำสาปเข้าสู่ร่างกายอย่างต่อเนื่อง รัศมีรอบกายมันก็ขยายใหญ่ขึ้น

พลังที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วนี้ทำให้แม้แต่หลินหยวนก็ยังรู้สึกอิจฉา เพราะเขาไม่เคยเห็นใครที่มีความสามารถในการพัฒนาเท่ากับไททันตัวนี้มาก่อน

มันแข็งแกร่งขึ้นได้ง่าย ๆ เพียงแค่กินศพและดูดซับคำสาป

คำสาปหายนะ สกิลของพลังอันเดดที่ทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อตอนนี้ได้กลายเป็นอาหารเลิศรสของไททันเทพอาสัญไปแล้ว

มันทำให้หลินหยวนอดรู้สึกเศร้าใจไม่ได้

แล้วเขาก็ต้องยอมรับเลยว่าไททันเทพอาสัญนั้นมีกระเพาะที่เป็นเหมือนหลุมดำที่ไม่มีวันเติมเต็ม

เพียงไม่กี่นาที มันก็ดูดซับหมอกคำสาประดับโลกาวินาศทั้ง 2 ลูกจนหมด

จากนั้นมันก็เรอออกมาเสียงดังด้วยความพึงพอใจ

“เอิ๊ก~!”

หลินหยวนเหลือบมองอีกฝ่ายด้วยหางตาแล้วพูดว่า “ในเมื่อตอนนี้แกกินอิ่มแล้วก็ไปทำงานได้แล้ว ถ้าไม่ผิดไปจากที่ฉันคาด พ่อฉันจะออกเดินทางคืนนี้ แกค่อยหาโอกาสเหมาะ ๆ ตามเขาไปก็แล้วกัน”

“แล้วในระหว่างที่แกปกป้องเขาอยู่ก็พยายามรักษาระยะห่างไว้ อย่าให้เขาสังเกตเห็นแกล่ะ”

เด็กหนุ่มรู้ว่าด้วยนิสัยของหลินเทียนเชวี่ย เขาไม่มีทางยอมรับความช่วยเหลือจากคนอื่นอย่างแน่นอน

ไททันเทพอาสัญพยักหน้าแล้วตอบกลับว่า “ไม่ต้องห่วง… ข้า… มีวิธี”

หลินหยวนมองอีกฝ่ายด้วยสายตาประหลาดใจพลางถามว่า “แกมีวิธีอะไร?”

“ดูนี่นะ” ไททันเทพอาสัญยกมือขึ้น จากนั้นปราณศพสีขาวหม่นก็ควบแน่นเปลี่ยนกลายเป็นลูกตาสีขาวบนฝ่ามือของมัน โดยที่ลูกตานั้นขยับไปมาเหมือนกับว่ากำลังสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ

วินาทีต่อมา ปีกอีกคู่หนึ่งที่คล้ายกับปีกค้างคาวก็โผล่ออกมาจากลูกตาสีขาวนั้น แล้วมันก็กระพือปีกทะยานขึ้นไปในอากาศแล้วบินออกไปในระยะไกลอย่างรวดเร็ว

จากที่หลินหยวนสังเกต ลูกตาดวงนี้ไม่จำเป็นต้องอยู่ใกล้ไททันเทพอาสัญเลย สิ่งนี้ทำให้มันสามารถติดตามการเคลื่อนไหวของหลินเทียนเชวี่ยได้โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว

อีกทั้งออร่าที่มาจากลูกตานั้นก็จางมากจนคนที่ถูกติดตามไม่มีทางสังเกตเห็น

ขณะนี้หลินหยวนมองภาพเบื้องหน้าด้วยแววตาประหลาดใจ เขานึกไม่ถึงเลยว่าไททันเทพอาสัญจะมีลูกเล่นอะไรแบบนี้ด้วยเหมือนกัน

“ไม่เลวเลย” เด็กหนุ่มพยักหน้าชื่นชมวิธีการแก้ไขปัญหาของไททันเทพอาสัญ

“ฮี่ ๆ…”

ไททันเทพอาสัญที่ได้รับคำชมจากหลินหยวนก็เกาหัวพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์

จู่ ๆ เด็กหนุ่มก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้จึงถามว่า “ว่าแต่แกสามารถสร้างลูกตาพวกนี้ได้กี่ดวง? แล้วมีระยะทางจำกัดเท่าไหร่?”

ฝ่ายที่ถูกถามยกมือขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ลูกตาสีขาวหม่นจะถูกควบแน่นออกมาบนมือและตอบว่า “ของพวกนี้… ทั้งหมด… ข้าใช้พลังวิญญาณเรียกออกมา… ได้ไม่จำกัด… และไม่จำกัดระยะทาง… แต่ถ้าข้าเรียกมันออกมามากเกินไป… วิญญาณของข้าก็จะเสียหาย… เพื่อเป็นการชดเชย… ข้าจะต้องกินให้มากขึ้น”

หลินหยวนทำหน้าเอือมระอาทันที

ไอ้หมอนี่มันกินจุจริง ๆ

หลังจากพูดคุยกันมานาน ในที่สุดเจ้าจอมตะกละก็วกกลับไปพูดเรื่องอาหารอีกครั้ง

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ ไททันเทพอาสัญมีวิญญาณจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ?

พอคิดถึงเรื่องนี้หลินหยวนจึงรีบถามออกไป “แกไม่ได้เป็นศพหรือไง ทำไมถึงมีวิญญาณได้ล่ะ?”

“มันเป็นวิญญาณที่เพิ่งเกิดใหม่…” ไททันเทพอาสัญตอบตามตรง “ไม่งั้น… ข้าคงทำแบบนี้ไม่ได้”

“หลังจากที่ข้าได้กินศพไปเยอะแยะและดูดซับหมอกคำสาปไปอีกไม่น้อย ข้าก็รู้สึกว่ามีบางอย่างในตัวที่ค่อย ๆ ตื่นขึ้น… มันเหมือนกับเมล็ดพันธุ์ที่กำลังงอกงาม… จากนั้นก็มีอะไรมากมายผุดเข้ามาในหัวของข้า… รวมถึงวิธีการใช้พลังวิญญาณสร้างลูกตาเพื่อใช้สังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวข้า… และสามัญสำนึกของข้าก็บอกว่านี่คือวิญญาณของข้า…”

“ขอเพียงวิญญาณแข็งแกร่งขึ้น ข้าก็จะจดจำเรื่องราวต่าง ๆ ได้มากขึ้น…”

เมื่อหลินหยวนได้ยินคำพูดของไททันเทพอาสัญ เขาก็รู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าลงกลางหัว

เขาไม่คาดคิดเลยว่าไททันที่เห็นแก่กินตัวนี้จะมีวิญญาณอยู่ในตัวจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้นมันไม่ใช่วิญญาณที่เพิ่งเกิดใหม่ แต่เป็นวิญญาณที่หลับใหลอยู่ในตัวของมันตลอดเวลา

และข้อสรุปนี้ทำให้หลินหยวนตกใจมาก!

พอได้รู้เช่นนี้ แม้แต่เด็กหนุ่มเองก็ยังไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้ เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดเสียงจริงจังว่า “แกอย่าเพิ่งขัดขืนนะ ฉันจะลองพาแกเข้าไปในมิติอันเดด”

หลังจากพูดจบหลินหยวนก็ใช้พลังอันเดดเปิดประตูมิติอันเดดขึ้นต่อหน้าไททันเทพอาสัญ

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือมิติอันเดดกลับผลักไททันเทพอาสัญออกไป!

นั่นหมายความว่า… ไททันตัวนี้เข้ามิติอันเดดไม่ได้อีกต่อไปแล้ว!

ถ้าหลินหยวนไม่ได้คิดไปเอง… มันหมายความว่า… ไททันเทพอาสัญกำลังค่อย ๆ ฟื้นคืนชีพ!!

เรื่องแบบนี้… มันน่าเหลือเชื่อเกินไปหน่อยไหม?

หลินหยวนคาดไม่ถึงเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริง ๆ

การที่ศพสามารถลุกขึ้นมามีชีวิตได้นั้นมันก็น่าตกใจมากเกินพอแล้ว

แต่สัญญาณทั้งหมดนี้บ่งชี้ว่าไททันเทพอาสัญนอกจากจะมีจิตสำนึกแล้ว จิตวิญญาณของมันก็ค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาเช่นกัน

เด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก ๆ อยู่หลายครั้งเพื่อสงบสติอารมณ์

จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ นั่งลงพยายามทำความเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด

อย่างแรกสุด ไททันเทพอาสัญเป็นไททันที่มีพลังมหาศาล มันอาจจะเคยเป็นไททันระดับ 10 มาก่อน

แต่ไททันระดับนี้จะถูกฆ่าตายง่าย ๆ ได้อย่างไรกัน?

คนที่ฆ่ามันอาจจะเป็นไททันระดับ 10 อีกตัวหนึ่งในเผ่าไททันหรือไม่ก็เป็นสิ่งมีชีวิตอื่นที่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์

แต่ถึงแม้ว่าไททันเทพอาสัญจะถูกฆ่าตายไปแล้ว แต่ชีวิตก็ไม่ได้ดับสูญไปเลย ร่างของมันที่เหลือกักเก็บพลังวิญญาณเอาไว้รอโอกาสที่จะฟื้นคืนชีพ

ด้วยเหตุนี้เอง ไททันเทพอาสัญจึงได้มีจิตสำนึกและกระหายพลังอย่างมหาศาล

เพราะเพียงแค่มันได้ดูดซับพลังมากพอ พลังพวกนั้นก็จะค่อย ๆ ไปปลุกวิญญาณให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา!

เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องนี้เกิดขึ้น ไททันที่ฆ่ามันจึงผนึกมันเอาไว้ในสุสานไททัน

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ การผนึกไททันเทพอาสัญไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อทำให้มันเชื่องหรือเปลี่ยนมันให้เป็นอาวุธมาจัดการกับมนุษยชาติ แต่มันเป็นการป้องกันไม่ให้มันฟื้นคืนชีพขึ้นมาต่างหาก!

และบัดนี้ไททันเทพอาสัญก็ได้ดูดซับพลังงานจนเพียงพอแล้ว วิญญาณที่หลับใหลอยู่ในร่างของมันจึงค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาช้า ๆ

แม้ว่านี่จะเป็นเพียงการคาดเดาของหลินหยวนก็ตาม แต่ถ้าหากมันไม่ผิดไปจากที่เขาคิด เรื่องราวทั้งหมดจะลงเอยแบบนี้

เรื่องดังกล่าวทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกปวดหัวขึ้นมาเลยทีเดียว เพราะเขาไม่รู้เลยว่าไททันเทพอาสัญเป็นอะไรมาก่อนที่จะตาย

ถ้ามันเป็นไททันที่มีอคติต่อมนุษย์ การที่หลินหยวนมอบพลังให้มันจนมันฟื้นคืนชีพคงจะกลายเป็นหายนะอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ถ้าหากมีไททันระดับสูงอีกตัวฆ่ามันจริง ๆ บางทีเขาอาจจะใช้ความบาดหมางระหว่างทั้ง 2 เพื่อยืมพลังของไททันเทพอาสัญต่อสู้กับเผ่าไททันต่อไป

แล้วตอนนี้ก็โชคดีที่ว่าวิญญาณที่เหลืออยู่ในร่างของไททันเทพอาสัญยังฟื้นคืนกลับมาไม่เต็มที่

สุดท้ายแล้วก่อนหน้านี้มันก็ได้กินศพไปตั้งมากมาย แถมหลินหยวนก็ยังอัดฉีดหมอกคำสาปให้มันอีกเป็นจำนวนมากจนวิญญาณของมันแทบจะฟื้นขึ้นมาเต็มที่

แต่การฟื้นคืนชีพมันจะง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

ทันทีที่คิดถึงเรื่องนี้เด็กหนุ่มก็ตัดสินใจดำเนินการตามแผนเดิมต่อไป

จากนั้นเขาก็พูดว่า “ถ้าอย่างนั้นแกเสกลูกตาให้ฉันหน่อย”

“ตกลง” ไททันเทพอาสัญพยักหน้าก่อนจะเสกลูกตาขึ้นมาแล้วยื่นให้หลินหยวน

“ฟังให้ดีนะ ต่อจากนี้ไปลูกตานี้จะเป็นช่องทางการสื่อสารระหว่างแกกับฉัน” เด็กหนุ่มยกลูกตาขึ้นมาพลางพูดว่า “ให้ปิดมันเอาไว้ เว้นแต่ว่าถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ถ้าพ่อฉันตกอยู่ในอันตรายก็เปิดมันออก”

“ถ้ามีอันตรายอะไรที่แม้แต่แกก็รับมือไม่ได้ ให้ใช้ลูกตานี้นำทางฉันไปหาพ่อ เข้าใจไหม?”

สำหรับหลินหยวน นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่เขาจะปกป้องพ่อของเขาเอาไว้ได้

ปัจจุบันตัวตนของไททันเทพอาสัญรู้กันเฉพาะในสมาชิกระดับสูงไม่กี่คนในเผ่าไททันเท่านั้น

ดังนั้นการที่มันเข้าไปในดินแดนไททัน มันคงไม่เป็นอันตรายสักเท่าไหร่

เพียงเท่านี้มันก็จะทำหน้าที่ดูแลหลินเทียนเชวี่ยได้ดีมากยิ่งขึ้น

แต่ถ้าหากพ่อตกอยู่ในอันตราย เด็กหนุ่มก็จะรีบไปหาเขาโดยไม่ลังเล

ถึงแม้ว่าหลินเทียนเชวี่ยจะเคยบอกไปแล้วว่าอยากให้หลินหยวนแบกความรับผิดชอบในการปกป้องประเทศเอาไว้ด้วยชีวิต และไม่ให้เขาสนใจว่าตนจะเป็นหรือตาย

แต่ในมุมของหลินหยวน ถ้าเขาไม่สามารถปกป้องได้แม้กระทั่งพ่อแม่ของตัวเอง แล้วเขาจะปกป้องประเทศได้อย่างไรกัน?

*******************************************

SkySaffron: ตอนนี้คืออยากรู้ตัวตนของเจ้าจอมตะกละนี่มาก มันต้องไม่ธรรมดาแน่!