บทที่ 175: อย่ามาแตะต้องลูกชายฉัน

ถึงแม้ว่าไททันปีศาจโลหิตจะถูกคำสาปหายนะจนทำให้พลังลดลงแล้ว แต่สีหน้าของมันกลับไม่เปลี่ยนเลยสักนิด

“โง่เง่าสิ้นดี เจ้าคิดจริง ๆ เหรอว่าการทำแบบนั้นจะทำให้ข้าอ่อนแอลง?”

สิ้นเสียงนั้น อับราฮัมก็เงยหน้าคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า

วินาทีต่อมา เลือดปริมาณมหาศาลก็ถูกสูบออกจากซากศพรอบ ๆ แล้วพวกมันก็ไหลไปรวมตัวกันที่ทิศทางที่มันอยู่

แล้วเลือดพวกนี้ก็หลอมเข้ากับร่างกายของมันทำให้ร่างใหญ่โตมโหฬารของไททันปีศาจโลหิตยิ่งขยายใหญ่มากขึ้น

ในพริบตาทั่วร่างกายสีแดงฉานก็มีกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งเหมือนเหล็กกล้าปูดโปน โดยที่ภายในอัดแน่นไปด้วยพลังมหาศาล

หลังจากที่อับราฮัมดูดซับเลือดจนหมดแล้ว ออร่ารอบตัวของมันก็พุ่งสูงขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อ

แม้แต่ผลของคำสาปหายนะก็ถูกกำจัดไปจนสิ้น

ไททันปีศาจโลหิตที่เผชิญหน้ากับลูกศรเทพตกสวรรค์ก็คำรามด้วยความเกรี้ยวกราดก่อนจะคว้าลูกธนูที่พุ่งมาตรงหน้าเอาไว้ทันควัน

ตูม!

คลื่นพลังพุ่งออกมาจากฝ่ามือของอับราฮัม แล้วแรงกระแทกมหาศาลก็ทำให้ร่างใหญ่โตของมันถอยหลังไปหลายก้าว

แต่สิ่งที่หลินหยวนคาดไม่ถึงก็คือ หลังจากที่มันเซถอยหลัง มันก็กลับมาทรงตัวได้โดยที่ไม่ล้ม

“แค่นี้เองเหรอ?”

หลังจากที่ไททันปีศาจโลหิตใช้มือขวารับพลังของลูกศรเทพตกสวรรค์ มือของมันก็มีเลือดไหลย้อยลงมา

แต่สำหรับไททันโลกาวินาศแล้ว นี่ไม่ใช่อาการบาดเจ็บร้ายแรงอะไร

มันกำลูกศรไว้แน่นพร้อมกับออกแรงเต็มที่

แกร๊ก!

ลูกศรในมือของไททันปีศาจโลหิตหักออกเป็น 2 ท่อน

หลินหยวนที่เห็นเหตุการณ์นี้ก็หรี่ตาลง

เขาไม่เคยคิดเลยว่าพลังของอับราฮัมจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้

แม้ว่ามันจะถูกคำสาปหายนะ แต่มันก็ยังคงรับการโจมตีที่รุนแรงของเขาได้อยู่อีก

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังหักสิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพได้ง่าย ๆ เหมือนหักกิ่งไม้ด้วย

ทันใดนั้น จู่ ๆ เสียงของหลินเทียนเชวี่ยก็ดังขึ้น

“ไททันปีศาจโลหิตตัวนี้ หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อราชาปีศาจโลหิต มันมีชื่อว่าอับราฮัม มันเป็นไททันโลกาวินาศที่แข็งแกร่งมาก”

“ที่มันมีชื่อเสียงขนาดนี้เป็นเพราะว่ามันสามารถรักษาอาการบาดเจ็บและเพิ่มพลังของตัวเองด้วยการดูดซับเลือด ดังนั้นถ้าเป็นไปได้เราจะต้องจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุด เราจะปล่อยให้มันดูดซับเลือดในสนามรบไปไม่ได้เด็ดขาด”

หลินหยวนที่ได้ยินคำพูดของผู้เป็นพ่อก็เข้าใจทันที

ที่แท้ไททันปีศาจโลหิตตัวนี้กำลังใช้การดูดซับเลือดเพื่อเพิ่มกำลังของตัวเองจึงสามารถหักล้างผลของคำสาปหายนะได้อย่างง่ายดาย

เขายอมรับเลยว่าความสามารถนี้มันน่ารำคาญมากจริง ๆ

ดูเหมือนว่าถ้าเขาอยากจะฆ่ามัน เขาจำเป็นจะต้องคิดหาวิธีอื่น

จากนั้นหลินเทียนเชวี่ยก็พูดขึ้นอีกครั้งว่า “ส่วนไททันเทพปีศาจอีกตัว… ฉันจะยื้อเวลาให้แกเอง”

ในฐานะที่เขาเคยประมือกับอาซา เขามั่นใจว่าจะยื้อเวลาได้สักพัก

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะขัดขวางไม่ให้มีอะไรมารบกวนการต่อสู้ของลูกชาย ทำให้อีกฝ่ายสามารถจดจ่อกับการต่อสู้กับไททันปีศาจโลหิตได้มากขึ้น

เขาเชื่อมั่นว่าหลินหยวนเป็นคนเดียวที่จะเอาชนะอับราฮัมได้!

ทางด้านหลินหยวนได้แต่พยักหน้ารับเบา ๆ ก่อนจะตอบกลับว่า “เชื่อมือผมได้เลย”

เขาพูดจบแล้วก็ทุ่งทะยานเปลี่ยนร่างเป็นสายฟ้าเข้าหาไททันปีศาจโลหิต

“รนหาที่ตาย!” ไททันเทพปีศาจจ้องมองเด็กหนุ่มด้วยสายตาวาวโรจน์ จากนั้นมันก็ก้าวออกไปเตรียมจะโจมตีเขา

ทว่าก่อนที่มันจะทันได้เคลื่อนไหวก็มีใครบางคนมาขวางทาง

“คู่ต่อสู้ของแกคือฉันต่างหาก” แม่ทัพมังกรที่มีสายฟ้าอยู่รอบกายลอยอยู่กลางอากาศเผชิญหน้ากับอาซาด้วยท่าทางเย็นชา “ถ้าฉันจำไม่ผิด การต่อสู้ของเรายังไม่ได้ข้อสรุปใช่ไหม?”

“ถ้าอย่างนั้น จนกว่าแกจะเอาชนะฉันได้ แกก็ไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องลูกชายฉัน!”

อาซาที่เห็นคู่ปรับของตน สีหน้าของมันก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา

มันจ้องผู้ชายที่ลอยอยู่ตรงหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงดูหมิ่นว่า “ในเมื่อเจ้าวอนหาที่ตายมากนัก งั้นข้าก็จะทำให้เจ้าสมปรารถนา!”

วินาทีต่อมา พลังปีศาจก็พุ่งออกมาจากกำปั้นของมัน

หมัดปีศาจขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่หลินเทียนเชวี่ยอย่างกะทันหัน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายคิดจะดับลมหายใจเขาในหมัดเดียว

ส่วนแม่ทัพมังกรก็ไม่ลังเลเลยที่จะควบแน่นพลังเปลี่ยนกลายเป็นดาบสายฟ้านับพันเล่ม

หลังจากที่หลินเทียนเชวี่ยเริ่มเคลื่อนไหว ดาบสายฟ้าทั้งหมดก็พุ่งเข้าใส่หมัดของอาซาและปะทะกันกลางอากาศ

…

ถึงแม้ว่าไททันเทพปีศาจจะถูกหลินเทียนเชวี่ยขวางเอาไว้ แต่ไททันปีศาจโลหิตกลับไม่สนใจเลยสักนิด

เพราะมันมั่นใจมากว่าแค่ตัวมันเพียงลำพังก็มากพอที่จะฆ่าหลินหยวนได้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น การฆ่าอีกฝ่ายได้ก็นับว่าเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่

“เข้ามา!” อับราฮัมคำรามเสียงดังพร้อมกับเส้นเลือดที่แขนขวาปูดออกในขณะที่มันกำหมัดแน่น ก่อนจะชกเข้าใส่คู่ต่อสู้

พลังหมัดของมันน่าตกใจมาก เพียงแค่หมัดนั้นแหวกอากาศก็ทำให้พื้นที่โดยรอบสั่นไหวอย่างรุนแรง

แม้จะเป็นเช่นนี้ แต่หลินหยวนที่ใช้งานฉงถงระดับสูงก็คาดการณ์วิถีการโจมตีของไททันปีศาจโลหิตได้ในทันที

จากนั้นเขาก็รีบถอยกลับเพื่อหลบหมัดของศัตรูแบบหวุดหวิด

ตูม!

หมัดที่ทรงพลังของอับราฮัมกระแทกลงกับพื้นเต็มแรง

เนื่องจากพลังมหาศาลทำให้พื้นดินเกิดรอยแตกขยายออกไปเหมือนใยแมงมุม

ถ้าหากหลินหยวนหลบไม่ทันแล้วรับหมัดนี้เข้าไปเต็ม ๆ เขาอาจจะถึงขั้นร่างแหลกได้เลย

“เจ้าทำได้แค่หลบซ่อนตัวเหมือนหนูท่องั้นเรอะ?”

ไททันปีศาจโลหิตเดินเข้าไปหาเด็กหนุ่มพร้อมกับเหยียดยิ้มเหี้ยมเกรียม

และในขณะที่มันพูด เลือดสีแดงเข้มก็ยังคงถูกดึงเข้าสู่ร่างกายไม่หยุด ทำให้ออร่ารอบตัวของมันค่อย ๆ พุ่งสูงขึ้น

ถ้าจะบอกว่าไททันปีศาจโลหิตตัวนี้เกิดมาเพื่อต่อสู้นั้นก็ไม่ผิดเลยสักนิด

เพราะตราบใดที่มันยังอยู่ในสนามรบที่เต็มไปด้วยการนองเลือด มันก็จะดูดซับเลือดจากศพมาเพิ่มพลังตัวเองให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นได้ตลอดเวลา

นั่นหมายความว่า ถ้าหากหลินหยวนไม่จัดการโค่นล้มอับราฮัมให้เร็วที่สุด มันก็จะยิ่งแข็งแกร่งจนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอีก!

ตอนนี้หลินหยวนจะต้องหาทางออกให้เจอเท่านั้น

เด็กหนุ่มเพ่งมองไททันปีศาจโลหิตเบื้องหน้า ก่อนที่จะมีความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว

ปัจจุบันลูกศรเทพตกสวรรค์ถูกฝ่ายตรงข้ามหักเป็น 2 ท่อนแล้ว หลินหยวนจึงไม่สามารถโจมตีระยะไกลได้อีก

สุดท้ายแล้ว แม้แต่ลูกศรเทพตกสวรรค์ที่เป็นถึงสิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพก็ยังไม่สามารถทำอะไรศัตรูได้ ลูกศรธรรมดาที่ควบแน่นมาจากพลังสายฟ้ามันยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ทางเลือกเดียวของหลินหยวนในตอนนี้คือการต่อสู้ระยะประชิด

แต่ด้วยพละกำลังของเขาในปัจจุบัน เขาไม่อาจต่อกรกับอับราฮัมได้เลย

ถึงกระนั้น สถานการณ์ ณ ตอนนี้มีเพียงต้องฆ่าคู่ต่อสู้ตรงหน้าให้ได้ พวกเขาถึงจะชนะสงครามครั้งนี้

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะต้องเอาชนะไททันปีศาจโลหิตให้ได้

ดังนั้นหลินหยวนจึงตัดสินใจในทันที เขากวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะหยุดอยู่ที่ไททันเทพอาสัญ

เด็กหนุ่มได้ปล่อยเทพไททันเทพอาสัญออกมาตั้งแต่ที่เขาเรียกกองทัพอันเดดออกจากมิติ

แต่ว่าปัจจุบันหมอนั่นได้แทรกลึกเข้าไปในกองทัพไททัน ทำให้อีกฝ่ายแยกตัวออกไปอยู่ไกลมาก

ในสายตาของมัน กองทัพไททันเบื้องหน้าเปรียบเสมือนอาหารที่สั่งกินได้ไม่อั้น

มันจะตักกินเท่าไหร่ก็ได้ตามต้องการ

และในขณะนี้ไททันเทพอาสัญก็รู้สึกตื่นเต้นมาก

เพราะนานมากแล้วที่มันไม่ได้กินอาหารเยอะขนาดนี้

บัดนี้พื้นดินรอบ ๆ ตัวมันเต็มไปด้วยซากศพ เศษเนื้อ และเลือด

เฮ้อ… ท่าทางของมันไม่น่าฝากชีวิตไว้ได้เลย

หลินหยวนมองไททันเทพอาสัญแล้วก็อดส่ายหัวไม่ได้

ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังครุ่นคิดหาทาง หมัดที่ทรงพลังของไททันปีศาจโลหิตก็พุ่งเข้าหาเขาอีกครั้ง

หมัดโลหิตเดือดดาล!!

พลังโลหิตที่อยู่ในหมัดของอับราฮัมนั้นกำลังลุกโชนเหมือนเปลวเพลิง

หมัดนี้ได้สะสมพลังเกือบทั้งหมดของมันโดยที่มันหมายจะใช้สังหารหลินหยวน

และพลังที่ระเบิดออกมาจากหมัดนี้ก็ทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อ

ในสถานการณ์เช่นนี้ ถึงแม้ว่าหลินหยวนจะสังเกตเห็นมันก่อน แต่เขาก็หลบมันไม่พ้นอยู่ดี

“เวรเอ๊ย!” เด็กหนุ่มกัดฟันก่อนจะใช้พลังเทเลพอร์ตโดยไม่ลังเล

ในพริบตาร่างของเขาก็หายไปจากจุดนั้น ซึ่งแทบจะเป็นเวลาเดียวกับที่หมัดของไททันปีศาจโลหิตกระแทกลงกับพื้น

ตูม!!

เสียงระเบิดดังลั่นพร้อมกับเกิดแผ่นดินไหวอีกครั้ง

ต้องยอมรับว่าพลังที่ปลดปล่อยออกมาจากหมัดของอับราฮัมนั้นมากพอที่จะทำลายเมืองเล็ก ๆ ได้เลย

โชคดีที่หลินหยวนใช้พลังเทเลพอร์ตเคลื่อนที่ไปด้านหลังคู่ต่อสู้

และเขาก็ไม่มีทางพลาดโอกาสทองนี้ไปแน่

“อัสนีกัมปนาท” หลินหยวนรีบส่งลูกบอลสายฟ้าเข้าไปในดาบสายฟ้าพิฆาตเซียนในมือ

วินาทีถัดมา เขาก็เหวี่ยงดาบโดยเล็งไปที่คอของไททันปีศาจโลหิต

ปัง!

เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น พร้อมกับที่คอของอับราฮัมปริแตกออกเป็นแผลขนาดใหญ่

จากนั้นสายเลือดสีแดงสดก็พุ่งกระจายขึ้นไปในอากาศ ก่อนที่ไททันปีศาจโลหิตจะยกมือขึ้นจับคอเอาไว้แน่นและปล่อยให้เลือดไหลซึมออกจากนิ้วมือ

ถึงแม้ว่ามันจะตกอยู่ในสถานการณ์นี้ แต่มันก็ยังคงมีชีวิตอยู่

เนื่องจากโครงสร้างร่างกายที่เป็นเอกลักษณ์ของมัน ต่อให้หัวจะขาดสะบั้น แต่มันก็ยังงอกขึ้นมาใหม่ได้ แล้วนับประสาอะไรกับคอที่ถูกฟันแค่ครึ่งเดียว

แม้อับราฮัมจะไม่รู้ว่าทำไมหลินหยวนถึงไปโผล่อยู่ข้างหลังมันได้ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังอยู่ใต้หมัดอยู่เลย

แต่มันก็ตั้งใจแล้วว่าจะไม่เปิดโอกาสให้ศัตรูอีกเป็นครั้งที่ 2!