บทที่ 154: อาณาจักรอันเดด พายุดาบน้ำแข็ง

“อยากจะรู้จริง ๆ ว่าคริสตัลอัปเกรดพลัง 1,000 ชิ้นจะเพิ่มพลังของฉันให้ไปถึงระดับไหนกัน” หลินหยวนพึมพำกับตัวเองพลางหยิบคริสตัลอัปเกรดพลังทั้งหมดออกมาโดยไม่ลังเล

จากนั้นคริสตัลที่กองพะเนินเหมือนภูเขาสีน้ำเงินลูกย่อม ๆ ก็ปรากฏขึ้น แล้วเขาก็ไม่รอช้าดูดซับพลังงานภายในทันที

ในเวลาไม่ถึง 5 นาที คริสตัล 200 ชิ้นก็หมดความแวววาว ขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหูของเด็กหนุ่ม

“ติ๊ง! [เทเลพอร์ต] อัปเกรดเป็นระดับ A สำเร็จ! ระยะเวลาคูลดาวน์ลดเหลือ 1 ชั่วโมง ระยะเทเลพอร์ตสูงสุดเพิ่มขึ้น 1,000 เมตร! สกิลพิเศษ: ระบำเงา!”

หลินหยวนใช้คริสตัลอัปเกรดพลังเพื่ออัปเกรดพลังเทเลพอร์ตให้เป็นระดับ A 200 ก้อน ทำให้ระยะเทเลพอร์ตของเขาเพิ่มขึ้น 2 เท่า และระยะเวลาคูลดาวน์ก็ลดลงครึ่งหนึ่ง

ที่สำคัญกว่านั้น หลังจากอัปเกรดพลังเทเลพอร์ตให้ไปถึงระดับ A แล้ว เขายังได้รับสกิลเทเลพอร์ตอันแรกมาด้วย

“เมื่อใช้สกิลระบำเงา ผู้ใช้จะสามารถเทเลพอร์ตได้สูงสุด 5 ครั้งภายในระยะเวลาที่กำหนดโดยที่ระยะเทเลพอร์ตแต่ละครั้งไม่เกิน 100 เมตร”

ดวงตาของหลินหยวนเป็นประกายหลังจากที่เขาได้อ่านคำอธิบายสกิล [ระบำเงา]

สกิลนี้เป็นอีกหนึ่งสกิลที่มีประโยชน์มาก!

เขาสามารถเทเลพอร์ตได้ 5 ครั้งภายในระยะเวลาอันสั้น

ถึงแม้ว่าระยะเทเลพอร์ตแต่ละครั้งจะไม่เกิน 100 เมตร แต่สำหรับเด็กหนุ่มแค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว

เพราะในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายนั้น รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้มักจะมีความสำคัญเสมอ

เพียงแค่เขามีสกิลนี้เพียงอย่างเดียว เขาก็จะมีความได้เปรียบในการต่อสู้ระยะประชิดมากยิ่งขึ้น!

หลังจากอัปเกรด [เทเลพอร์ต] เป็นระดับ A พลังทั้งหมดของหลินหยวนก็ไม่ต่ำกว่าระดับ A

แต่ตอนนี้เขายังมีคริสตัลอัปเกรดพลัง 800 ชิ้นอยู่ในมือ

“ต่อไปก็… พลังอันเดด” เด็กหนุ่มดูดซับพลังงานภายในคริสตัลอย่างต่อเนื่อง

ทันใดนั้นคริสตัลที่เปลี่ยนกลายเป็นก้อนหินธรรมดาอีก 400 ชิ้นก็กองอยู่ตรงหน้าเขา  ขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้นในหู

“ติ๊ง! [อันเดด] อัปเกรดเป็นระดับ S สำเร็จ! พลังของสิ่งมีชีวิตอันเดดเพิ่มขึ้น 5% สกิลพิเศษ: อาณาจักรอันเดด!”

“เมื่อใช้สกิลอาณาจักรอันเดด สิ่งมีชีวิตอันเดดทั้งหมดภายในรัศมี 1 กิโลเมตรจะมีพลังเพิ่มขึ้น 20% ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ใช้สามารถบังคับเพิ่มพลังในช่วงเวลาสั้น ๆ ด้วยการเผาวิญญาณได้อีกด้วย!”

สกิลพิเศษ [อาณาจักรอันเดด]  เป็น 1 ในสกิลกลุ่มไม่กี่อย่างที่หลินหยวนมี อีกทั้งสกิลพิเศษนี้จะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่ออยู่ในสนามรบเท่านั้น

สำหรับหลินหยวนที่กำลังมุ่งหน้าไปยังแนวหน้า การที่เขาได้รับสกิลอย่างอาณาจักรอันเดดมาในเวลานี้ถือว่าเป็นประโยชน์มาก ๆ

“อืม… ใช้คริสตัลอัปเกรดพลัง 400 ชิ้นก็อัปเกรดพลังจากระดับ A เป็นระดับ S ได้แล้ว” เด็กหนุ่มครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าคริสตัลอัปเกรดพลังจะถูกใช้จนหมด แต่มันก็ยังเป็นที่เข้าใจได้ เพราะถึงอย่างไรเขาก็ยังมีคริสตัลอีก 400 ชิ้นสุดท้ายอยู่ในช่องเก็บของ

นั่นหมายความว่าเขาจะยังสามารถอัปเกรดพลังพิเศษให้เป็นระดับ S ได้อีก 1 อย่าง

“พลังสายฟ้ากับพลังอันเดดอัปเกรดจนเป็นระดับ S แล้ว” หลินหยวนพึมพำกับตัวเอง “นั่นหมายความว่าจะต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่างพลังน้ำแข็ง พลังรักษา แล้วก็พลังเทเลพอร์ต”

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็เลือกอัปเกรดพลังน้ำแข็ง

เพราะในสนามรบมีเพียงพลังนี้เท่านั้นที่จะช่วยเพิ่มกำลังในการต่อสู้ให้กับเขา

นอกจากนี้เขาเองก็อยากจะรู้ว่าเขาจะได้รับสกิลพิเศษอะไรหลังจากที่อัปเกรดพลังน้ำแข็งไปเป็นระดับ S

ทันทีที่คิดแบบนี้หลินหยวนก็ใช้คริสตัลอัปเกรดพลังที่เหลือในการอัปเกรดพลังน้ำแข็งทันที

พอดูดซับพลังจากคริสตัลชิ้นสุดท้ายจนหมด เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ติ๊ง! [น้ำแข็ง] อัปเกรดเป็นระดับ S สำเร็จ! เกราะน้ำแข็ง +35% เอฟเฟกต์: ลดความเร็ว +35% สกิลพิเศษ: พายุดาบน้ำแข็ง!”

“เมื่อใช้สกิลพายุดาบน้ำแข็งจะทำให้ในรัศมี 1 กิโลเมตรเกิดพายุน้ำแข็ง เศษน้ำแข็งที่คมกริบทำหน้าที่เปรียบเสมือนคมดาบทิ่มแทงศัตรูที่อยู่ในรัศมี”

เขาได้สกิลโจมตีแบบวงกว้างเพิ่มอีกสกิลหนึ่งแล้ว!

บัดนี้ดวงตาของหลินหยวนเป็นประกายแห่งความสุข

ทันทีที่เขาได้รับสกิลนี้ เขาก็ไม่ต้องออกไปล่าไททันที่กำลังวิ่งหนีทีละตัวเหมือนเดิม เพียงแค่เขาใช้สกิล [พายุดาบน้ำแข็ง] เขาก็จะสังหารไททันที่อยู่ในรัศมีโดยรอบได้ในพริบตา

หลังจากเด็กหนุ่มทำการอัปเกรดพลังพิเศษเสร็จสิ้น เขาก็เปิดหน้าสถานะของตัวเองขึ้นมา

[โฮสต์: หลินหยวน

แรงก์: กึ่งเทพ

ร่างกายพิเศษ: ร่างจอมมาร, ฉงถงระดับสูง, ร่างอาชูร่า

วิชาที่เรียนรู้: วิชาจองจำช้างศักดิ์สิทธิ์

กฎแห่งเทพ: กฎแห่งเทพธรณี [ไม่สมบูรณ์], กฎแห่งเทพสายฟ้า [ไม่สมบูรณ์]

อุปกรณ์: ธนูล่าตะวัน [สิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพ], ลูกศรเทพตกสวรรค์ [สิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพ], ดาบสายฟ้าพิฆาตเซียน [สิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพ]

สกิลพิเศษ: ลมหายใจสายฟ้า, วิคหะเยียวยา, พิภพเยือกแข็ง, สังเวยอันเดด, หัวใจมรณะ, เนตรสัจจะ, ร่างเทพสายฟ้า, สุสานน้ำแข็ง, รักษาฉับพลัน, คำสาปหายนะ, อัสนีกัมปนาท, ระบำเงา, พายุดาบน้ำแข็ง

พลังปราณ: 551,546

พลังจิต: 49,358

พลังพิเศษ: [สายฟ้า] ระดับ S

[รักษา] ระดับ A

[น้ำแข็ง] ระดับ S

[อันเดด] ระดับ S

[เทเลพอร์ต] ระดับ A]

หากเทียบกับเมื่อไม่กี่วันก่อน ค่าสถานะของเขาเปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก

เขาอัปเกรดพลังพิเศษจนไปถึงระดับ S 3 อย่าง ส่วนที่เหลืออยู่ในระดับ A แถมยังได้รับสิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพมาอีก 3 ชิ้น ไหนจะกฎแห่งเทพทั้ง 2 ที่ยังไม่สมบูรณ์อีก

ในที่สุดหลินหยวนก็ก้าวไปถึงขั้นกึ่งเทพเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

นั่นหมายความว่าตอนนี้เขามีพละกำลังเทียบเท่ากับไททันโลกาวินาศ

“คราวนี้ฉันจะไม่มีทางอยู่เฉยปล่อยให้แนวป้องกันของหัวเซี่ยถูกไอ้ไททันสารเลวพวกนั้นทำลายแน่!” เด็กหนุ่มกำหมัดแน่นในขณะที่สายตามองตรงไปข้างหน้าด้วยความมุ่งมั่น

…

เวลากลางดึก

ฐานทัพหัวเซี่ย ในป้อมปราการสงครามแนวแรก

ก๊อก ๆๆ

หลี่หวงเหยียนที่ยืนอยู่หน้าประตูเคาะประตูเบา ๆ 3 ครั้ง

ถัดมาเสียงของชายวัยกลางคนก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังประตู

“เข้ามาสิ ประตูไม่ได้ล็อก”

แอ๊ด!

ทันทีที่ชายผมแดงได้ยินคำตอบรับจากอีกฝ่าย เขาก็ผลักประตูเปิดออกแล้วเดินเข้าไปข้างใน

“นายพลหลิน นี่ก็ดึกมากแล้ว ทำไมคุณยังไม่พักผ่อนอีกล่ะครับ?” หลี่หวงเหยียนถามคนที่กำลังนั่งอ่านเอกสารบนโต๊ะ

‘นายพลหลิน’ ที่เขาถามก็คือหลินเทียนเชวี่ยนั่นเอง

หลังจากที่เฝิงเจิ้งกั๋วถูกสังหารในฐานะคนทรยศต่อกองทัพ หลินเทียนเชวี่ยก็ได้กลับมาบรรจุเข้ารับราชการอีกครั้ง

แม่ทัพมังกรที่กำลังอ่านเอกสารเงยหน้าพูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ “นายก็รู้แล้วนี่ว่าตอนนี้ดึกมากแล้ว ทำไมนายถึงยังมากวนฉันอีกล่ะ?”

หลี่หวงเหยียนที่ถูกถามย้อนกลับก็ตอบตะกุกตะกักว่า “เอ่อ… ผมนอนไม่หลับครับ ผมเลยอยากคุยกับท่านนายพล”

หลินเทียนเชวี่ยพูดขึ้นทั้งที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่เอกสารในมือ “ดึกขนาดนี้แล้วมีอะไรให้คุยกันอีก ฉันคิดว่านายก็แค่เบื่อเท่านั้นแหละ หลังจากสงครามจบลงแล้ว ฉันจะหาผู้หญิงสวย ๆ มาให้นายแต่งสักคน”

“ถึงแม้ว่าสงครามจะจบลงแล้ว ผมก็อยากจะครองตัวเป็นโสดตลอดไปครับ!” ชายหนุ่มกลอกตาพูดอย่างไม่สบอารมณ์

จากนั้นเขาจึงเปลี่ยนเรื่องถาม “ว่าแต่… นายพลหลิน คุณหายดีแล้วเหรอครับ?”

“ก็เกือบแล้วล่ะ” หลินเทียนเชวี่ยเงยหน้าตอบเสียงเรียบ “น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้อาศัยโอกาสนี้ฆ่าไททันเทพปีศาจตัวนั้น”

วันนั้นหลังจากที่หลินหยวนใช้คริสตัลมิติหลบหนีออกไป การต่อสู้ระหว่างหลินเทียนเชวี่ยกับไททันเทพปีศาจ อาซาก็เริ่มขึ้น

นี่เป็นการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กึ่งเทพกับไททันโลกาวินาศ!

ในเวลานั้นหลี่หวงเหยียนได้เห็นการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวกับตาตัวเอง และได้รับรู้ถึงความน่ากลัวของไททันโลกาวินาศเช่นกัน อีกทั้งยังมีพลังที่มหาศาลของแม่ทัพมังกร มนุษย์กึ่งเทพคนแรกที่เขาเคยพบ!

การต่อสู้ในครั้งนั้นจบลงที่หลินเทียนเชวี่ยได้รับบาดเจ็บสาหัส ส่วนไททันเทพปีศาจ อาซาหลบหนีไป

อาซาเลือกที่จะหลบหนีเป็นเพราะว่า ถ้าหากมันยังฝืนสู้ต่อไป มันคงจะตายด้วยน้ำมือของชายคนนี้แน่

จู่ ๆ หลินเทียนเชวี่ยก็ถามขึ้นมาอีกครั้งว่า “กองทัพได้ส่งหน่วยสอดแนมออกไปเยอะขนาดนี้ พวกเขาได้ข้อมูลเกี่ยวกับลูกชายของฉันบ้างหรือเปล่า?”

หลี่หวงเหยียนส่ายหน้าเงียบ ๆ เป็นการตอบคำถามอีกฝ่ายว่า “ไม่มีข่าวเลยครับ”

ในความเป็นจริง ถึงแม้ว่าหลินหยวนจะฆ่าล้างบางเมืองใหญ่ 2 เมืองในดินแดนไททัน มิหนำซ้ำยังสังหารผู้สืบทอดมรดกไททันพยากรณ์จนถูกตามล่า แต่เรื่องนี้กลับเป็นเรื่องที่รู้กันเฉพาะในหมู่สมาชิกระดับสูงเพียงไม่กี่คนในสภาผู้อาวุโสเท่านั้น

เหล่าไททันในเมืองหลักแม้แต่ระดับเจ้าเมืองก็ยังไม่มีสิทธิ์ได้รู้ข้อมูลเกี่ยวกับหลินหยวนเลย

พอเป็นแบบนี้แล้ว หน่วยสอดแนมของกองทัพที่ถูกส่งออกไปจึงไม่ได้ข่าวอะไรเกี่ยวกับเขา

หลินเทียนเชวี่ยที่ได้ยินคำตอบของหลี่หวงเหยียนก็หลับตาลงและถอนหายใจเบา ๆ

เขาที่เป็นพ่อต้องห่วงลูกชายเพียงคนเดียวเป็นธรรมดา จะมีพ่อคนไหนกันที่จะไม่เป็นห่วงลูกของตัวเองบ้าง

แต่นอกจากหลินเทียนเชวี่ยจะเป็นพ่อของลูกแล้ว เขายังเป็นแม่ทัพของประเทศอีกด้วย

ประเทศชาติคืออะไร?

ประเทศชาติย่อมมาก่อนเสมอ

เพื่อปกป้องประเทศให้สงบสุข เขาจำเป็นจะต้องยอมจำนน ยอมแพ้ และยอมเสียสละ!

นี่เป็นหน้าที่ของเขาในฐานะทหาร!

ดังนั้นไม่ว่าหลินเทียนเชวี่ยจะรู้สึกเป็นห่วงหลินหยวนมากแค่ไหน เขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากจะต้องอยู่ในกองบัญชาการและช่วยเหลือกองทัพให้ผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดไปให้ได้

*******************************************

SkySaffron: พ่อห่วงลูกชายจะแย่แล้ว