บทที่ 135: หลินหยวนปะทะไททันเทพอาสัญ

ไททันเทพอาสัญค่อนข้างจะให้เกียรติพวกหลินหยวนมากเพราะมันเก็บพวกเขาเอาไว้เป็นคนสุดท้าย

แต่หลินหยวนรู้สึกว่านี่ไม่ใช่การจงใจ เพราะดูจากพฤติกรรมของอีกฝ่าย ถึงแม้ว่ามันจะแข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อ แต่สติปัญญาของมันในตอนนี้เท่ากับเด็กอายุต่ำกว่า 10 ขวบ

ยิ่งไปกว่านั้น มันไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจมนุษย์แต่อย่างใด ที่มันหันไปสนใจไททันซอมบี้กับไททันโลหิตทมิฬเป็นเพราะว่าพวกมันพยายามที่จะหลบหนีเสียมากกว่า

ในสายตาของไททันเทพอาสัญนั้น ไททันทั้ง 2 เองก็นับว่าเป็นอาหารของมันเช่นกัน

อาจเป็นเพราะมันถูกขังให้อดอยากมานาน มันย่อมไม่ปล่อยให้อาหารหนีไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน

ปัง!

ทันใดนั้นไททันเทพอาสัญก็ฟาดหมัดเข้าใส่ร่างของไททันภูตผีแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

พลังมหาศาลของมันทำให้ใต้ร่างเกิดหลุมลึกพร้อมกับบดขยี้กระดูกทั่วร่าง

จากนั้นไททันเทพอาสัญก็คว้าร่างไททันภูตผีที่ดับสูญขึ้นมาแล้วพยายามยัดมันเข้าไปในปาก

ในเวลานี้หลินหยวนไม่รออีกต่อไป เขากระชับปราบมังกรพร้อมกับตะโกนลั่น “โจมตี!”

วินาทีต่อมา ร่างของเขาก็เปลี่ยนเป็นสายฟ้า

จากนั้นดาบปราบมังกรที่มีสายฟ้าล้อมรอบก็ฟันเข้าใส่ร่างยักษ์ใหญ่เต็มแรง

“กร๊าซซซซ!” ในขณะนั้นเสียงคำรามของมังกรดังก้องไปทั่ว

มังกรสายฟ้าพิโรธ!

หลินหยวนเปิดฉากโจมตีอย่างกะทันหัน ในเวลาเดียวกันเขาก็ออกคำสั่งกับไททันมังกรเพลิง

แล้วหลงเยี่ยนก็ก้าวออกไปทันทีก่อนจะพ่นลมหายใจมังกรที่ร้อนแรงออกมาจากปากอันมหึมา

ขณะนี้มังกรสายฟ้าและลมหายใจมังกรพุ่งเข้าใส่ไททันเทพอาสัญจาก 2 ทิศทาง ทางด้านฉู่อวี้เองก็คิดจะใช้โซ่ศักดิ์สิทธิ์เพื่อตรึงศัตรูให้อยู่กับที่

แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดก็คือ เมื่อไททันเทพอาสัญเผชิญหน้ากับการโจมตีของหลินหยวนกับไททันมังกรเพลิง มันกลับไม่คิดที่จะถอยหนีเลย

มันยกแขนขวาขึ้นปล่อยหมัดเข้าใส่การโจมตีที่กำลังพุ่งเข้ามา

ตูม!

พอพลังของทั้ง 2 ฝ่ายปะทะกัน มังกรสายฟ้าก็แตกกระจายพร่างพราวเต็มท้องฟ้า

แรงระเบิดกัมปนาทนั้นทำให้พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือน

ส่วนลมหายใจมังกรของไททันมังกรเพลิง ไททันเทพอาสัญไม่ได้คิดจะปัดป้องเลย

ในตอนนั้นเปลวเพลิงสีส้มแดงค่อย ๆ จางหายไปทิ้งไว้เพียงรอยไหม้บนร่างกาย

มันเหมือน… แค่รอยไหม้เล็ก ๆ เท่านั้น

แต่บาดแผลนี้กลับทำให้ไททันเทพอาสัญโมโหมาก

“ฮว้ากกกก!” มันส่งเสียงคำรามก้องราวกับสัตว์ป่า

จากนั้นมันก็คว้าป้ายหลุมศพขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้มือขว้างใส่ไททันมังกรเพลิง ป้ายหลุมศพนั้นพุ่งแหวกอากาศไปด้วยแรงมหาศาลกระแทกเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างจัง

ความเร็วที่น่าเหลือเชื่อนี้แม้แต่หลงเยี่ยนก็หลบไม่ทัน

ส่งผลให้ร่างมหึมากระเด็นถอยหลังล้มกระแทกพื้นห่างออกไปหลายร้อยเมตร

ภาพตรงหน้าทำให้สายตาของหลินหยวนเย็นชาลง

เขาต้องยอมรับว่าพละกำลังของไททันเทพอาสัญตัวนี้มันมากเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้

จากนั้นเขาก็ยกมือซ้ายขึ้นเพื่อใช้สกิลที่ 2 ของพลังอันเดด

คำสาปหายนะ!

หลังจากใช้สกิลคำสาปหายนะ ไททันมรณะอันเดดก็แปรสภาพเป็นหมอกสีดำ ก่อนที่มันจะลอยไปปกคลุมร่างของไททันเทพอาสัญ

เป้าหมายของหลินหยวนก็คือการสังเวยไททันมรณะเผื่อสาปแช่งฝ่ายตรงข้าม ทำให้พลังของมันอ่อนแอลง

นี่คือ… คำสาปจากสิ่งมีชีวิตอันเดดระดับ 8!

นับตั้งแต่ที่หลินหยวนได้สกิลคำสาปหายนะ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสังเวยอันเดดระดับสูงแบบนี้

แต่เขารู้ว่ายิ่งอันเดดที่ถูกสังเวยอยู่ในระดับสูงมากเท่าไหร่ คำสาปก็จะยิ่งมีความรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

ในไม่ช้า หมอกสีดำที่เกิดจากคำสาปก็แทรกซึมเข้าไปในผิวหนังของไททันเทพอาสัญ

วินาทีต่อมา มันก็ร้องคำรามออกมาชุดใหญ่

“ฮว้ากกกก!”

“โฮกกกก!”

คำสาปได้ผล!

ดวงตาของหลินหยวนเป็นประกายด้วยความดีใจในขณะที่เขาเฝ้ามองภาพเบื้องหน้า แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

หลังจากที่หมอกดำมืดแทรกซึมเข้าไปในร่างของไททันเทพอาสัญ รัศมีรอบตัวมันกลับทวีความรุนแรงมากขึ้น

เป็นไปได้ยังไง!

เมื่อเด็กหนุ่มสัมผัสได้ถึงรัศมีที่เปลี่ยนไปของฝ่ายตรงข้าม เขาก็ตกตะลึง

เขาไม่คาดคิดเลยว่าคำสาปหายนะจะมีผลตรงกันข้ามกับไททันเทพอาสัญ

“มันช่างเป็นคำสาปที่… อร่อย” ไททันเทพอาสัญเงยหน้าขึ้นพร้อมกับอ้าปากหัวเราะอย่างมีความสุข “วะฮ่า ๆๆๆ!”

คำพูดของศัตรูทำให้หัวใจของหลินหยวนห่อเหี่ยวลง

เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่ามันจะดูดซับได้แม้กระทั่งคำสาป!

คำสาปเป็นเหมือนหายนะสำหรับไททันตัวอื่น ๆ ทว่าในสายตาของไททันเทพอาสัญนั้น มันเป็นเพียงอาหารอันโอชะที่หากินได้ยาก

จู่ ๆ ไททันตัวยักษ์ใหญ่ก็คำรามเข้าใส่หลินหยวน “ข้า! จะ! เอา! อีก!!”

“ข้าจะเอา… คำสาป!” ในตอนนั้นไททันเทพอาสัญเป็นเหมือนหมาดุที่รอคอยอาหาร ถ้าเด็กหนุ่มไม่ช่วยสนองความอยากของมัน มันก็จะฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ

หลินหยวนจ้องไททันตัวเท่าภูเขาเลากา ในขณะที่สมองของเขาแล่นอย่างรวดเร็วเพื่อคิดแผนการใหม่

บางที… เขาอาจไม่จำเป็นต้องสู้ตายกับอีกฝ่ายก็ได้

ถึงแม้ว่าวิธีที่เขาคิดขึ้นมาได้จะแปลกไปสักหน่อย แต่มันก็ยังคุ้มที่จะลองดู

พอไททันเทพอาสัญเห็นว่ามนุษย์ตัวจ้อยไม่ยอมตอบสนอง มันก็ระเบิดความโกรธออกมา

จากนั้นมันก็กางมือฟาดเข้าใส่หลินหยวน พลังของไททันเทพอาสัญนี้มากพอที่จะทุบไททันมหันตภัยจนแหลกกับพื้นได้ในครั้งเดียว

ถ้าเด็กหนุ่มรับการโจมตีนี้เข้าไปตรง ๆ สภาพของเขามีความเป็นไปได้ 2 อย่างเท่านั้นคือไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต

ทว่าในขณะนี้หลินหยวนไม่ได้คิดจะถอยหนีหรือหลบเลี่ยง เขาเงยหน้าขึ้นพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน “ถ้าแกฆ่าฉัน แกจะไม่มีวันได้คำสาปจากฉันอีก!”

ทันทีที่เขาเอ่ยประโยคนั้นออกมา ฝ่ามือของไททันเทพอาสัญก็หยุดชะงักห่างจากตัวเขาไม่ถึง 10 เมตร

แม้ว่าไททันตัวนี้จะมีสติปัญญาต่ำกว่าเด็ก 10 ขวบ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่เข้าใจคำพูดของหลินหยวน

จากนั้นมันก็ใช้เสียงแหบแห้งพูดว่า “ข้าหิวเหลือเกิน… สาปข้าสิ… ข้าต้องการ… มากกว่านี้… ถ้าเจ้า… ไม่ทำ… ข้าจะ… กินเจ้า”

พอเด็กหนุ่มเห็นว่าไททันตัวสูงใหญ่ยอมหยุด เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ความจริงแล้วก่อนหน้านี้เขาแค่ลองเสี่ยงดู

โชคดีที่การคาดเดาของเขานั้นถูกต้อง

ปรากฏว่าคำสาปหายนะที่เขาสร้างขึ้นได้ดึงดูดใจไททันเทพอาสัญมาก

พอคิดถึงเรื่องนี้ หลินหยวนก็รีบนำศพไททันมหันตภัย 2 ตัวออกมาจากช่องเก็บอันเดดทันที

จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นร่ายคำสาปใส่ไททันมหันตภัยอีกครั้ง

คราวนี้ศพทั้ง 2 สลายเปลี่ยนกลายเป็นหมอกสีดำ 2 ก้อนก่อนจะลอยประสานเข้ากับร่างของไททันเทพอาสัญ

ทันใดนั้นไททันผู้หิวโหยก็ทำสีหน้าพึงพอใจ

เมื่อหลินหยวนเห็นภาพนี้ มุมปากของเขาก็กระตุก

ไททันเทพอาสัญตัวนี้เสพติดคำสาปหายนะงั้นเหรอ?!

มันพ่นหมอกดำออกมาทำท่าเหมือนกับว่ากำลังสูบบุหรี่

เด็กหนุ่มไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าร่างกายของไททันเทพอาสัญจะพิเศษมากขนาดนี้

นอกจากคำสาปจะทำอะไรมันไม่ได้แล้ว มันยังดูดซับคำสาปนั้นไปจนถึงขั้นเสพติดอีกด้วย!

ทว่าหมอกดำที่เกิดจากการสังเวยไททันมหันตภัย 2 ตัวนั้นไม่เพียงพอที่จะทำให้อีกฝ่ายพอใจ

หลังจากไททันเทพอาสัญดูดซับหมอกต้องสาปจนหมดแล้ว มันก็คำรามใส่หลินหยวนอีกครั้ง คราวนี้สีหน้าของมันลุกลี้ลุกลนเร่งเร้าเขาเต็มที่

“บ้าเอ๊ย นี่มันหลุมดำชัด ๆ” สีหน้าของเด็กหนุ่มหมองลงในขณะที่เขาดึงศพไททันมหันตภัย 2 ศพออกมาจากช่องเก็บอันเดดอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ทำแบบเดิม

หลังจากที่หมอกสีดำ 2 ก้อนปรากฏขึ้น ไททันเทพอาสัญก็ยิ้มอย่างมีความสุขราวกับเด็กน้อยที่ได้รับของเล่นใหม่

ในขณะเดียวกัน ฉู่อวี้ก็เดินเข้ามาหาหลินหยวนจากด้านหลัง

ตัวเธอนั้นสังเกตเห็นอะไรบางอย่างจึงกระซิบถามเขาว่า “นี่นาย… กำลังพยายามปราบไททันเทพอาสัญตัวนี้อยู่เหรอ?”

เด็กหนุ่มพยักหน้าแล้วตอบว่า “แค่ลองดูน่ะ”

“ในสายตาของไททันตัวนี้ มันไม่ได้มีความคิดแบ่งแยกว่าเราเป็นมนุษย์หรือไททัน และความคิดของมันก็เหมือนจะเทียบเท่ากับเด็กไม่กี่ขวบ ยิ่งไปกว่านั้น เหตุผลที่เผ่าไททันผนึกมันเอาไว้ที่นี่ชั่วคราว นอกจากจะเป็นการบ่มเพาะไททันตัวนี้แล้ว อาจเป็นเพราะว่าพวกมันไม่สามารถควบคุมไททันตัวนี้ให้ทำตามคำสั่งได้มากกว่า”

ฉู่อวี้เม้มปากแล้วพูดว่า “แต่ในเมื่อเผ่าไททันก็ยังควบคุมมันไม่ได้ นี่แสดงให้เห็นว่ามันอันตรายมาก”

“ใช่ แต่มันยิ่งอันตรายแค่ไหน คุณค่าของมันก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น” หลินหยวนลดเสียงพูด “หมาป่าถึงแม้จะอยู่ในป่าอันตราย แต่ตั้งแต่หลายพันปีก่อน มนุษย์ก็ฝึกพวกมันจนเชื่องได้ สำหรับมนุษย์แล้ว การฝึกหมาป่าให้ออกไปล่าแทนเรามันย่อมได้ผลดีกว่าเยอะ”

เด็กสาวเข้าใจทันทีว่าเด็กหนุ่มกำลังจะพยายามฝึกไททันเทพอาสัญให้กลายเป็น ‘หมาล่าเนื้อ’ ของเขา

หลินหยวนหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดต่อว่า “อีกอย่างเราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เราแค่มี 2 ทางเลือกก็คือต้องฝึกมันให้เชื่องหรือฆ่ามันให้ตาย เธอเองก็คงเห็นแล้วว่าไททันตัวนี้ทรงพลังมากแค่ไหน ถ้าเราสู้กับมันจริง ๆ มันอาจไม่ใช่ฝ่ายที่ตายก็ได้”

หลังจากที่เขาพูดจบ ฉู่อวี้ก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของเขา

“ข้าหิว… ข้าอยาก… ได้เพิ่ม…”

ขณะที่ทั้งคู่กำลังพูดคุยกัน เสียงไททันเทพอาสัญก็ดังขัดจังหวะขึ้นมา

หลินหยวนจึงหันกลับไปมองแล้วเห็นว่าไททันจอมตะกละได้ดูดซับหมอกสีดำทั้ง 2 ก้อนจนหมดแล้ว

ให้ตายเถอะ ไอ้นี่มันเป็นผีตายอดตายอยากที่กลับชาติมาเกิดหรือไง!

เด็กหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ในขณะที่สบถอีกฝ่ายในใจ

พอไททันเทพอาสัญได้ดูดซับหมอกต้องสาปไปหลายก้อน ท่าทีของมันที่มีต่อหลินหยวนก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด

ก่อนหน้านี้มันมักจะทำสีหน้าดุดันและตะคอกใส่เขาเต็มแรง แต่ตอนนี้พฤติกรรมก้าวร้าวทั้งหมดได้หายไปแล้ว