ตอนที่ 19 เกรย์วูล์ฟ I

[เผ่าพันธุ์] ก็อบลิน

[เลเวล] 12

[คลาส] ดยุค , หัวหน้ากลุ่ม

[ทักษะ] <<สั่งการ>> <<ปฏิปักษ์>> <<คำรามอย่างรุนแรง>> <<ความชำนาญการใช้ดาบ B->> <<ความละโมบที่ไม่สิ้นสุด>> <<การจ้องมองจากปีศาจ>> <<การเชื่อมต่อจิตวิญญาณ>> <<ผู้ควบคุมแห่งปัญญา>> <<ดวงตามรกตของงู>> <<การเต้นรำแห่งความตาย>> <<ดวงตาของงูสีชาด>> <<การจัดการเวทมนตร์>> <<นักรบคลั่ง>>

[การคุ้มครองจากพระเจ้า] เทพธิดาแห่งนรก อัลทีเซีย

[แอตทริบิวต์] ความมืด, ความตาย

[สัตว์เลี้ยง] โคโบล (เลเวล 9)

[สถานะผิดปกติ] เสน่ห์ของนักบุญ

◇◆◇

หลังจากไปถึงที่หมาย มันเป็นถ้ำที่มีทางเข้าเป็นรอยแตกขนาดยักษ์ แต่

"กี๋ กี๋กี๋ "

มีก็อบลินจำนวนมากอยู่หน้าปากทางเข้า ผมสงสัยว่าพวกเขาต้องการที่จะต่อสู้?

"กิกูว กิกิ" ผมเรียกพวกเขามาก่อนจะสั่งการ

"เข้าไปเอาตัวหัวหน้าของพวกเขาออกมา"

"ขอรับ"

ผมเลือกก็อบลินอีก 8 ตัวให้เข้าไปพร้อมกับพวกเขา

ส่วนที่เหลือจะไปลาดตระเวนกับผม เพื่อรอให้พวกเขาออกมา

จริง ๆ ผมสามารถเข้าไปข้างในเองได้ แต่ผมเลือกที่จะไม่ทำเพราะทางเข้าของมัน…แคบเกินไป

ในความเป็นจริงขนาดของปากทางเข้ามีขนาดพอ ๆ กับขนาดตัวของก็อบลินแรร์ แต่ก็อบลินดยุคอย่างผมมีขนาดใหญ่เกินไป ดังนั้นผมจึงส่งพวกเขาเข้าไปแทน

นอกจากนี้ยังไม่มีเรื่องที่ต้องกังวล เพราะกิกิมีทักษะ <<ผู้ฝึกสัตว์>>

ถ้ำที่คับแคบจะทำให้เขาใช้ทักษะได้อย่างเต็มที่

ด้วยเหตุนี้ผมจึงรออยู่ด้านนอก จนในที่สุดข้างในก็มีเสียงดังออกมา

"พวกเขามาแล้ว" ก็อบลินอาวุโสพึมพำ

จากคำพูดของเขา ผมหันกลับไปเจอก็อบลินแรร์ตัวหนึ่งที่อยู่ระหว่างกิกูวกับกิกิ

"คุกเข่า! " กิกิบังคับก็อบลินตัวนั้น

"เจ้าเป็นหัวหน้าของกลุ่มนี้? " ผมถามขณะมองลงไปที่เขา

ก็อบลินแรร์ด้านหน้าดูเหมือนจะบาดเจ็บอย่างรุนแรง

"ตอบคำถามของราชา! " กิกูวข่มขู่

"ใช่ ข้าเป็นหัวหน้าของกลุ่มนี้" เขากล่าวอย่างภาคภูมิใจเมื่อมองมาที่ผม ร่องรอยความแน่วแน่ปรากฏชัดเจนในดวงตาของเขา

แม้ว่าจะเป็นเพียงเล็กน้อย แต่ผมก็เห็นถึงความน่าสนใจในตัวก็อบลินตัวนี้ แต่ถ้าจะตัดปัญหาในอนาคต …ผมแค่ต้องฆ่าเขาซะ

"ก็อบลินเหล่านี้มีนิสัยยังไง? " ผมถาม

"ก็อบลินเหล่านี้เป็นมิตรซึ่งพวกเรารู้จักกันมานานแล้ว พวกเขาอ่อนโยน รักพวกพ้องและเข้มแข็ง "ก็อบลินอาวุโสพูด

หรือก็คือก็อบลินอาวุโสไม่ต้องการให้ผมฆ่าก็อบลินเหล่านี้

"ก็อบลินเหล่านี้ ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า" ผมพูดต่อ

"ใช่แล้ว นั่นแหละ! " ก็อบลินอาวุโสตอบกลับด้วยความดีใจ

ผมเหลือบมองก็อบลินแรร์อีกครั้งหนึ่งแล้วพูดว่า

"ส่วนเจ้าจงรับใช้ข้าซะ"

ไม่ต้องใช้คำพูดที่ไม่จำเป็น นี่เป็นคำพูดที่จะตัดสินชีวิตของเขา

"เจ้าจะไม่ฆ่าก็อบลินของข้า? " ก็อบลินตัวนั้นต่อรอง

โดยไม่ลังเลใด ๆ ผมพยักหน้า …หัวของมันยังก้มต่ำอยู่กับพื้น

"ข้าจะหาอาหารและที่พักให้พวกเขา" ผมพูด

ผมเอาอาหารที่ล่ามาตามทางให้พวกเขา

"และข้าก็จะมอบให้ชื่อเจ้า"

"นับตั้งแต่วันนี้ไปชื่อของเจ้าคือ กิโก ออกจากถ้ำนี้และมายังหมู่บ้านของข้าซะ "

แต่ในขณะนั้นกิโกก็พูดขึ้นว่า

"ราชา ได้โปรดรอสักครู่ "กิโกกล่าวอย่างรวดเร็ว

เมื่อผมหันกลับไป กิโกก็เริ่มเล่าความอันตรายของป่าแห่งนี้ เห็นได้ชัดว่ามีมอนสเตอร์ที่น่ากลัวอาศัยอยู่ในป่า

ตามคำบอกเล่าของเขา พวกมันถูกเรียกว่า “เกรย์วูล์ฟ” ซึ่งมีชื่อเสียงในฐานะนักล่าของป่า

อาหารในแต่ละมื้อของพวกมันมากพอที่จะเลี้ยงก็อบลินได้ทั้งกลุ่ม และบางครั้งพวกมันก็กินแม้กระทั่งพวกเดียวกันเอง

ถ้าเจ้าเกรย์วูล์ฟนั่นยังอยู่ เราจะไม่สามารถกลับไปที่หมู่บ้านได้อย่างปลอดภัย อาหารที่เรามีอยู่ก็เหลืออีกไม่มากแล้ว

ผมต้องทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับมอนสเตอร์เหล่านี้

"หรือข้าต้องฆ่ามันซะ? "

ผมได้สั่งให้กิโกจัดกลุ่มพวกก็อบลินที่สามารถต่อสู้ได้ ในเวลาเดียวกันผมได้สั่งกิกูวและกิกิให้เฝ้าระวัง

หลังจากขบคิดสักพัก ผมตัดสินใจที่จะแบ่งก็อบลินออกเป็นสี่กลุ่ม

กิโกจะเป็นผู้นำหน่วยหลัก เขาเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับงานนี้ ผมตัดสินใจให้เขาทำหน้าที่ปกป้องกลุ่มที่ไม่สามารถสู้ได้ขณะอพยพไปยังหมู่บ้าน

ผู้คุ้มกันกลุ่มหลักคือกลุ่มของกิกูว เขาจะช่วยปกป้องทางปีกข้างของขบวน เพราะกิกูวถนัดในการโจมตีระยะไกล การขว้างหรือปาก้อนหิน

หากพวกเกรย์วูล์ฟโจมตี ทีมของกิกูวจะถ่วงเวลาไว้เพื่อให้หน่วยหลักหนีไปข้างหน้า

กลุ่มที่สาม กลุ่มของกิกิและพวกสัตว์เลี้ยง (ทริปเปิ้ลบอร์และสุนัขป่า)

จมูกของเกรย์วูล์ฟนั้นดีเยี่ยม พวกมันจะสามารถตรวจจับศัตรูได้จากระยะไกลได้

…และทีมสุดท้าย การหยุดเกรย์วูล์ฟจะเป็นหน้าที่ของผม

ด้วยกลยุทธ์ที่ตัดสินใจไว้ข้างต้น ผมได้แจกแจงหน้าที่ให้ก็อบลินแต่ละตัว หลังจากนั้นผมสั่งให้ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับการออกเดินทาง

◆◇◆

กิโกแนะนำสถานที่รอบ ๆ ก่อนจะออกจากถ้ำ

ไม่เหมือนมนุษย์ ก็อบลินไม่มีทรัพย์สินมีค่า พวกเราจึงสามารถออกเดินทางได้อย่างรวดเร็ว

คนที่นำอยู่คือกิกิ ทริปเปิ้ลบอร์ (หมูป่าสามหัว) และสุนัขป่านำทาง โดยใช้จมูกเพื่อตรวจสอบว่าเส้นทางนั้นปลอดภัยหรือไม่ กิกูวมีหน้าที่การปกป้องปีกข้างและหาอาหารไปพร้อมกัน กิกูวนั้นค่อนข้างซื่อสัตย์ ผมจึงสั่งให้เขาทำหน้าที่นี้เพื่อให้มั่นใจว่าอาหารจะแจกจ่ายไปถึงหน่วยหลัก

สำหรับผมแล้ว ผมกำลังเดินอยู่ด้านหลังและตรวจสอบสภาพแวดล้อมอย่างตั้งใจ

มีก็อบลินเพียง 5 ตัวข้าง ๆ ผม ในกรณีที่เลวร้ายที่สุดก็อบลินเหล่านี้อาจต้องเสียสละตัวเองเพื่อขัดขวางเกรย์วูล์ฟ

ผ่านไปสักพัก กิกิก็มารายงานผม …เห็นได้ชัดว่าตอนนี้พวกสัตว์ไม่เดินต่อ

--- พวกมันกำลังจะมา?

"กิกูวรีบพาหน่วยหลักทั้งหมดไป! "

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ พวกก็อบลินเริ่มแสดงท่าทีตกใจ

ถ้าการคาดการณ์ของผมถูกต้องละก็

“โบร๋วววววว!”

มีเสียงหอนของหมาป่าดังขึ้นมาจากด้านหลัง