เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 4 : พิมพ์เขียวเครื่องกลั่นน้ำ

Chapter 4 : พิมพ์เขียวเครื่องกลั่นน้ำ

Chapter 4 : พิมพ์เขียวเครื่องกลั่นน้ำ


“เลือกมุมที่จะขุดก่อนแล้วกัน”

ไคลน์หันไปยังเส้นทางตามคำแนะนำและสุ่มเลือกมุมที่จะขุดมามุมหนึ่ง

ก่อนที่เขาจะได้เหวี่ยงพลั่วลงไปข้อความสีทองก็ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

[มุมนี้อันตรายมาก]

ไคลน์เดินไปที่อีกฝั่ง

[มุมนี้อันตรายมาก]

คำใบ้แบบเดียวกันเลยเว้ย!

ไคลน์ที่ไม่มีทางเลือกจึงได้แต่ต้องเบนไปขุดจุดอื่นเท่านั้น

[มุมนี้ใช้ได้]

[เลือกจุดที่จุด]

ขุดเลย!

ไคลน์เหวี่ยงพลั่วลงไปทันที

[แจ้งเตือนจากระบบ : ทราย+1]

[ทราย+1]

[ทราย+1]

...

ไคลน์ไม่ได้ต้องการทรายเลยจริงๆ เหตุผลหลักๆก็เป็นเพราะมันกินเนื้อที่เยอะนี่แหละ

ยังไงก็ตามตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องนี้

เขายังคงขุดต่อไปยังสุสานด้านล่างและคิดจะใช้ทรายมาทำเป็นเบาะรับแรงกระแทก

ไม่นานนักถ้ำใต้ดินที่ลึกราว20เมตรก็ถูกขุดขึ้นมา

ว่างเปล่าแล้ว!

ไคลน์มองลงไปและพบกับหลุมดำหลุมหนึ่ง

‘ข้างในจะมีอะไรอยู่กันนะ?’ ไคลน์คิดกับตัวเองอย่างไม่มั่นใจ

ยังไงก็ตามไคลน์ก็ยังคงตัดสินใจเช็คสถานการณ์ก่อน

เขาเททรายลงไปและเงี่ยหูฟังเสียงแต่กลับไม่ได้ยินเสียงทรายที่ตกกระทบพื้นเลยแม้แต่นิดเดียว

“เสียงก็ส่งผ่านไม่ได้จริงๆ?” ไคลน์พึมพำ

ยังไงก็ตามเขาก็ยังคงปล่อยทรายลงไปอย่างต่อเนื่อง

หลังจากโยนทรายลงไปพอสมควรแล้วไคลน์ก็ค่อยๆหย่อนตัวลงไปอย่างระมัดระวัง

สายตาของเขาเพ่งสมาธิมองลงไปยังพื้นดินเบื้องล่างและใช้เวลาไม่นานนะกเขาก็ลงมาจนถึงพื้นได้สำเร็จ

ความสูงที่เขาหย่อนตัวลงมาดูๆแล้วคงราวๆสองเมตรเท่านั้นและเนื่องจากตัวเขาเตรียมตัวมาดีเลยไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด

ยังไงก็ตามเขากลับไม่พบกับทรายที่เขาเทลงมาเมื่อกี้เลย ดูเหมือนว่าสิ่งใดก็ตามที่โยนผ่านหลุมดำนั่นจะหายไปทันที!

จุดที่ไคลน์ยืนอยู่นี้คือหนึ่งในสามเนินสูงของสุสานที่สาม เป็นแท่นหนที่อยู่ถัดจากมุมภายในสุสาน

สิ่งแรกที่ไคลน์สังเกตเห็นหลังจากลงมาในสุสานแห่งนี้ก็คือหีบสมบัติที่ถูกวางพิงเอาไว้กับผนัง

ไคลน์ไหลลงมาจากเนินและมาหยุดอยู่ข้างหน้าหีบสมบัติทองแดง

[หีบสมบัติทองแดง : หีบสมบัติที่เหนือกว่าหีบสมบัติไม้หนึ่งระดับ มีโอกาสสูงที่จะเจอสิ่งของที่ทำให้ท่านประหลาดใจเล็กน้อยแต่ก็อาจจะมีอันตรายซ่อนอยู่เช่นกัน]

[ภายในหีบสมบัติทองแดงนี้มีพิมพ์เขียวหายากอยู่และไม่มีอันตรายแต่อย่างใด]

ข้อความสองชุดปรากฏขึ้นมาเช่นเดิม

ไคลน์เปิดหีบสมบัติทองแดงทันทีหลังจากที่อ่านข้อความเสร็จ

ข้างในนี้มีพิมพ์เขียววางอยู่จริงๆ

[แจ้งเตือนจากระบบ : หีบสมบัติทองแดง+1]

[แจ้งเตือนจากระบบ : หีบสมบัติทองแดงสามารถย่อยเป็นก้อนทองแดง4ชิ้น ท่านต้องการย่อยหรือไม่?]

[แจ้งเตือนจากระบบ : พิมพ์เขียวเครื่องกลั่นน้ำชั้นเยี่ยม+1]

[แจ้งเตือนจากระบบ : ท่านต้องการเรียนรู้พิมพ์เขียวเครื่องกลั่นน้ำชั้นเยี่ยมหรือไม่?]

ไคลน์ตัดสินใจที่จะยังไม่สนใจหีบสมบัติทองแดงไปก่อนชั่วคราว

พิมพ์เขียวดูจะน่าดึงดูดมากกว่าสำหรับเขาในตอนนี้

เขาเปิดมันออกอย่างระมัดระวังและเห็นว่าด้านในพิมพ์เขียวนี้เป็นรูปแบบและเส้นๆขีดๆของอะไรบางอย่างบวกกับข้อความที่ส่วนใหญ่แล้วอ่านไม่เข้าใจ

[พิมพ์เขียวเครื่องกลั่นน้ำชั้นเยี่ยม : เป็นอุกรณ์รูนสำหรับใช้ในชีวิตประจำวัน มันสามารถควบกลั่นน้ำจากอากาศได้ ประสิทธิภาพเองก็ไม่เลวเหล่านักผจญภัยทุกๆคนล้วนชื่นชอบมัน]

ในโลกใต้ดินแห่งนี้ระดับของอุปกรณ์และของสวมใส่จะแบ่งออกเป็นหลายระดับดังนี้ – ทั่วไป , ชั้นเยี่ยม , สมบูรณ์ , หายาก , มหากาพย์ , ตำนานและเทวะ

ถ้าสิ่งของได้รับความเสียหายมันจะไม่แสดงระดับให้เห็น

ยกตัวอย่างเช่นฐานรูนที่ตอนนี้ได้รับความเสียหายดังนั้นจึงไม่ทราบระดับของมัน

มีเพียงหลังจากที่ซ่อมแซมมันแล้วเท่านั้นระดับของมันจึงจะแสดงออกมา

“นี่...คืออุปกรณ์รูน?”

ไคลน์ตรวจสอบมันอยู่หลายครั้งและพบว่าในหน้าต่างการผลิตไม่มีอะไรเช่นนี้เลย เขาจึงพออนุมานได้ว่าน่าจะเป็นของดี

เช่นเดียวกับฐานรูน สิ่งใดก็ตามที่มีคำว่า ‘รูน’ ต่อหลังล้วนครอบครองความสามารถอันลึกลับทั้งนั้น

“เรียนรู้!”

พิมพ์เขียวในมือของไคลน์เปลี่ยนเป็นแสงสีม่วงและพุ่งเข้าไปในร่างกายของเขาทันที

[เรียนรู้พิมพ์เขียวสำเร็จ!]

ตามมาด้วยเสียงแจ้งเตือนจากระบบพร้อมๆกับที่ไคลน์เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาอย่างเงียบๆ ‘เปิดหน้าต่างการผลิต’

พริบตานั้นสูตรการผลิตจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของไคลน์

เขาเลื่อนหาเครื่องกลั่นน้ำและเลื่อนหน้าจอลงมาจนสุดจึงจะพบ

[เครื่องกลั่นน้ำชั้นเยี่ยม : ทองแดง 0/4 , เหล็ก 0/2 , ไม้ 2/2 , รูนน้ำ 0/1 , รูนไฟ 0/1]

วัตถุดิบที่ต้องใช้ทั้งห้าอย่างเขามีเพียงแค่ไม้เท่านั้น

ถ้าย่อยหีบสมบัติทองแดงไปอีกไคลน์ก็จะได้ทองแดงมามากพอแต่สิ่งที่มีชื่อเรียกว่ารูนทั้งสองอย่างนี้ฟังดูน่าประหลาดใจไม่เลว

ไคลน์คิดกับตัวเอง

ในทางกลับกันแล้วเพื่อที่จะประหยัดน้ำตัวเขากระทั่งไม่คิดจะจิบมันนิดๆด้วยซ้ำแม้ว่าปากเขาตอนนี้จะแห้งมากแล้วก็ตาม

ยังไงก็ตามไคลน์ในตอนนี้มีสิ่งสำคัญกว่าต้องทำดังนั้นเขาจึงทราบดีว่านี่ไม่ใช่เวลามามัวสนใจอะไรอีก

หีบสมบัติทองแดงถูกย่อย

[แจ้งเตือนจากระบบ : ก้อนทองแดง+4]

ด้วยการนั้นเขาจึงจำเป็นต้องรวบรวมวัตถุดิบอีกเพียงสามชนิดเท่านั้นในการสร้างเครื่องกลั่นน้ำชั้นเยี่ยม

รูนอีกสองชนิดที่เหลือคงไม่ใช่ของที่หาได้ง่ายนัก

ยังไงก็ตามมันก็เป็นไปได้เหมือนกันที่ไคลน์จะคิดมากไปเอง บางทีในความเป็นจริงแล้วรูนพวกนี้อาจจะไม่ได้มีค่าอะไรก็ได้

ไคลน์ขุดต่อไป

สองครั้งถัดมาเขาเลือกไปทางข้างหน้าและขุดต่อไปทางขวา

โดยรวมแล้วสิ่งที่เขาได้มามีดังนี้ – ก้อนเหล็ก 4 , ไม้ 4 , ขนมปังธัญพืช 2 และน้ำแร่ธรรมชาติ 1

ความยาวของอุโมงค์จะแตกต่างกันไปทุกครั้งที่เขาขุด แยกย่อยตั้งแต่ไม่กี่เมตรไปจนถึงหลายสิบเมตร

ยิ่งไปกว่านั้นในสุสานบางแห่งยังไม่ง่ายดายเหมือนที่เขาคิดอีกด้วย

พวกมันกระทั่งมีปัญหาบางอย่างที่ยากจะรับมือรออยู่

จากที่ดูๆแล้วจึงยิ่งทำให้ไคลน์ระมัดระวังตัวมากขึ้นไปอีก

จบบทที่ Chapter 4 : พิมพ์เขียวเครื่องกลั่นน้ำ

คัดลอกลิงก์แล้ว