ตอนที่ 6 อนุญาตให้พวกเจ้าทั้งสองเข้าจวนได้พร้อมกัน

หลายปีมานี้ด้วยสัญญาของบิดาผู้ล่วงลับ ทำให้เขาจำต้องกัดฟันยอมรับการแต่งงานระหว่างตระกูลเหยากับฉู่ แต่รูปลักษณ์ของลูกสาวคนโตตระกูลฉู่ ทำให้พวกเขาไม่สามารถยอมรับได้จริงๆ

ลูกชายของเขาถึงแม้ว่าจะไม่ใช่คนดีเลิศอะไร แต่ก็ไม่ควรคู่กับหญิงอัปลักษณ์เช่นนี้

ดังนั้นเมื่อวานนี้ตอนที่เสิ่นซื่อบอกว่าฉู่หว่านอวี่หนีตามผู้ชายไป เขาก็ตั้งใจจะฉวยโอกาสนี้ยกเลิกการหมั้นหมาย

แต่เสิ่นซื่อกลับเสนอเรื่องการสับเปลี่ยนตัวเจ้าสาว เขาถึงได้รู้ว่าลูกชายของตัวเองมีความสัมพันธ์กับฉู่รั่วหรานอยู่แล้ว ในเมื่อวันแต่งงานใกล้เข้ามา เพื่อรักษาหน้าของตระกูลเหยากับฉู่ เขาจึงจำต้องยินยอมให้ทั้งสองสับเปลี่ยนตัว

เขาไม่เคยคิดเลยว่าความจริงจะเป็นเช่นนี้

เหยาซื่อเจี๋ยโกรธจนคิ้วกระตุก "เจ้าใส่ร้ายป้ายสี! รั่วหรานไม่ใช่คนแบบนั้น!"

"หุบปาก! ต่อหน้าองค์รัชทายาท จะให้เจ้ามาทำตามอำเภอใจได้อย่างไร!" ผิงหยางโหวตวาด

เซียวเสวียนอิงหันไปมองฉู่รั่วหรานอีกครั้ง "เรื่องที่ฉู่หว่านอวี่หนีตามผู้ชาย เป็นสิ่งที่เจ้าเห็นกับตาหรือไม่? หากเห็นกับตา แล้วเห็นที่ไหน? เห็นหน้าตาของคนผู้นั้นชัดเจนหรือไม่? ทั้งสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่?"

"ทูล องค์รัชทายาท หม่อมฉันไม่ได้เห็นกับตา แต่เมื่อวานตอนเย็นผู้คนมากมายในเมืองเห็นนางกับผู้ชายคนหนึ่งนั่งรถม้าออกจากเมืองไป" ฉู่รั่วหรานจงใจมองไปยังฝูงชน

ทันทีนั้นก็มีชาวบ้านกล่าวอ้างว่าตัวเองเห็นกับตา รูปร่างหน้าตาของฉู่หว่านอวี่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในเมืองหลวง ย่อมไม่มีทางจำผิด

มีคนออกมาสนับสนุนและเป็นพยานหลายคนติดต่อกัน

"แต่สิ่งนี้ไม่ได้พิสูจน์อะไร จะตัดสินได้อย่างไรว่าชายผู้นั้นเป็นคนที่หนีตามนางไป? บางทีอาจเป็นคนร้ายที่ลักพาตัวนางก็ได้?"

เซียวเสวียนอิงเห็นว่าสีหน้าของฉู่หว่านอวี่ดูจริงใจ ไม่เหมือนคนโกหก เขาครุ่นคิด "เจ้าบอกว่าฉู่รั่วหรานทำร้ายเอาชีวิตเจ้า มีหลักฐานหรือไม่?"

ฉู่หว่านอวี่นึกถึงเฉินใหญ่เฉินสองที่ถูกฆ่าไปเมื่อคืน รู้สึกเสียใจอยู่บ้างที่ตัวเองลงมือเร็วเกินไป

เซียวเสวียนอิงเห็นนางเงียบไป ก็พอจะรู้แล้ว

"ฉู่หว่านอวี่ ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะโกหก แต่หากไม่มีหลักฐาน ข้าก็ไม่สามารถตัดสินได้ว่าใครในพวกเจ้าผิดหรือถูก ในเมื่อเจ้ากลับมาแล้ว ก็ให้เจ้าแต่งเข้าไปในจวนโหว เพียงแต่เรื่องในวันนี้เกิดขึ้น น้องสาวของเจ้าคงแต่งงานได้ยากในอนาคต หากเจ้าเต็มใจ ข้าจะอนุญาตให้เจ้าทั้งสองคนเข้าไปในจวนด้วยกัน วางใจได้ ตำแหน่งภรรยาเอกจะเป็นของเจ้าตลอดไป..."

"องค์รัชทายาท กระหม่อมไม่มีทางแต่งงานกับหญิงใจร้ายผู้นี้!"

เหยาซื่อเจี๋ยเพิ่งตะโกนจบ ก็ถูกผิงหยางโหวตบหน้า "ไอ้ลูกอกตัญญู หุบปาก!"

ฉู่รั่วหรานกัดฟันด้วยความแค้น นางจะยอมเป็นเมียน้อยได้อย่างไร!

ในที่สุดนางก็ได้แต่งเข้าไปในจวนโหว อัปลักษณ์ผู้นี้กลับออกมาป่วน ในอนาคตชีวิตของนางในเมืองหลวงก็จะยิ่งยากลำบาก นางไม่มีทางนั่งรอความตาย

"พี่ชาย รั่วหรานถูกใส่ร้าย ในเมื่อพวกท่านไม่เชื่อ ข้าก็ทำได้แค่เอาชีวิตเข้าแลกเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์"

พูดจบ ฉู่รั่วหรานก็ตั้งใจที่จะชนกำแพง แต่เหยาซื่อเจี๋ยก็คว้าตัวนางไว้ได้อย่างรวดเร็ว และโอบอุ้มนางไว้ในอ้อมแขน

"ฉู่หว่านอวี่ เจ้าต้องบีบบังคับให้รั่วหรานตายถึงจะพอใจใช่ไหม? ข้ายอมเป็นพระ ยังไม่มีทางแต่งกับเจ้า!"

เซียวเสวียนอิงมองไปยังฉู่หว่านอวี่ด้วยความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย วันนี้นางทำให้เรื่องใหญ่ขึ้นมา ไม่ว่าจะอย่างไรก็แค่ต้องการที่จะปฏิบัติตามสัญญาการแต่งงานต่อไป ไม่รู้ว่าเรื่องการหนีตามผู้ชายเป็นเรื่องจริงหรือไม่จริง เขาย่อมไม่สามารถเพิกเฉยต่อความปรารถนาของเหยาเหล่าไท่เย่ได้

เขาคิดแล้วกล่าวว่า "การแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เรื่องนี้ก็ให้เป็นไปตามที่ข้าพูด..."

"องค์รัชทายาท เมื่อครู่หม่อมฉันยังพูดไม่จบ"

สายตาของฉู่หว่านอวี่เลื่อนจากใบหน้าของฉู่รั่วหรานลงมา ยิ้มอย่างมีความหมาย "ถึงแม้ว่าหม่อมฉันจะไม่มีหลักฐานพิสูจน์ว่าฉู่รั่วหรานจ้างวานฆ่าคน แต่มีหลักฐานพิสูจน์ว่า คุณหนูตระกูลอัครมหาเสนาบดีผู้สูงศักดิ์ มีความประพฤติเสื่อมเสีย ล่อลวงคู่หมั้นของหม่อมฉัน"

เซียวเสวียนอิงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "หลักฐานอะไร?"

"หลักฐานอยู่ในท้องของนาง"

ตามคำพูดของฉู่หว่านอวี่ ทุกคนต่างพากันมองไปยังท้องของฉู่รั่วหราน

ในชั่วพริบตา ฉู่รั่วหรานรู้สึกว่าเลือดในร่างกายแข็งตัว มือทั้งสองข้างก็ปิดท้องของตัวเองโดยไม่รู้ตัว

เป็นไปไม่ได้!

นางรู้ได้อย่างไร!

เซียวเสวียนอิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ดูเหมือนจะคิดอะไรออก

ฉู่หว่านอวี่เยาะเย้ย "ไม่ผิด ฉู่รั่วหรานกับเหยาซื่อเจี๋ยแอบมีความสัมพันธ์กันมานานแล้ว ท้องป่องแล้วด้วย"

เมื่อครู่นางคว้าข้อมือของฉู่รั่วหราน ได้ฉวยโอกาสคลำชีพจรของนาง ชีพจรกลมกล่อมเหมือนไข่มุก กระทบปลายนิ้วอย่างมีพลัง เป็นชีพจรของคนตั้งครรภ์จริงๆ

พอได้ยินเช่นนี้ ประชาชนต่างก็สูดหายใจเข้าปอดลึก

เดิมทีคิดว่าฉู่หว่านอวี่ประพฤติเสื่อมเสีย ไม่คิดว่าฉู่รั่วหรานจะเป็นคนที่ไร้ยางอาย

ตั้งแต่สมัยโบราณมา ความบริสุทธิ์ของสตรีมีความสำคัญเป็นพิเศษ การตั้งครรภ์ก่อนแต่งงาน เป็นการกระทำที่กล้าหาญอย่างยิ่ง

จวนโหวแห่งนี้ให้ความสำคัญกับชื่อเสียงมาโดยตลอด ผิงหยางโหวแต่งงานกับฮูหยินโหวเพียงคนเดียวตลอดชีวิต มีชื่อเสียงในด้านความซื่อสัตย์สุจริต ไม่คิดว่าจะพังทลายลงเพราะเหยาซื่อเจี๋ย ชื่อเสียงของตระกูลที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นอันดับหนึ่งในเมืองหลวง คงไม่เหลือแล้ว

ฮูหยินโหวชี้ไปยังฉู่รั่วหรานด้วยมือที่สั่นเทา สีหน้าไม่อยากจะเชื่อ "เจ้า...สิ่งที่นางพูดเป็นความจริงหรือ?"