เกิดใหม่ในโต้วหลัว เริ่มต้นด้วยการกลืนกินราชันย์วาฬปีศาจตอนที่1

บทที่ 1: ผูกมัดราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึก

โลกโต้วหลัว, แหล่งรวมพลของฝูงวาฬเพชฌฆาตปีศาจ

วาฬเพชฌฆาตปีศาจเป็นฝูงกำลังพักผ่อนอยู่

ร่างมหึมาของพวกมันเรียงตัวเป็นวงกลมซ้อนกันราวกับปราการหลายชั้น เพื่อปกป้องตัวตนอันสูงศักดิ์ที่อยู่ใจกลางเหนือน้ำ

เมื่อมองผ่านมวลน้ำลงไป จะเห็นร่างยักษ์ยาวสามสิบเมตรได้อย่างเลือนราง ผิวสีเทาดำของมันส่องประกายแวววาวคล้ายโลหะ ไม่เพียงแต่ขนาดของมันจะใหญ่กว่าพวกพ้องที่อยู่รอบนอกถึงหนึ่งเท่าครึ่ง แต่ทั้งสีสัน ท่าทาง และกลิ่นอายอันกร้าวกระด้างที่แผ่ออกมา ล้วนบ่งบอกถึงความพิเศษของมัน

แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคืออารมณ์ของมันในตอนนี้

ดวงตาที่ไม่เคยปิดของมันเผยให้เห็นความสับสนจางๆ ความท้อแท้สิ้นหวัง และแววแห่งการยอมจำนน

ครีบหางขนาดยักษ์ของมันแกว่งไกวในน้ำเป็นระยะๆ อยู่ในท่านอนแผ่หมดสภาพ ไม่ต่างจากพนักงานออฟฟิศที่ทิ้งตัวลงบนโซฟาหลังทำงานล่วงเวลามาทั้งคืน

เริ่นเทาถอนหายใจอย่างสิ้นหวัง ปลดปล่อยการป้องกันทั้งหมดลง

เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่เขาเดินทางข้ามมิติมายังโลกโต้วหลัว การต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางกลุ่ม "เพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์" ที่ดื่มเลือดกินเนื้อสด แม้ตนจะมีฐานะเป็นถึงราชาวาฬเพชฌฆาตปีศาจผู้สูงส่ง แต่ความรู้สึกในใจนั้นมีเพียงเขาที่รู้ดี

ไม่ใช่แค่เรื่องอาหารที่ไม่อร่อยลิ้นเท่านั้น แต่ประเด็นสำคัญคือการเผชิญหน้าที่กำลังจะมาถึง มันเปรียบเสมือนดาบคมที่ห้อยอยู่เหนือศีรษะ ทำให้เขาสั่นสะท้านด้วยความกลัวจนไม่สามารถข่มตาหลับลงได้อย่างสนิทใจแม้แต่คืนเดียว

อย่างที่ทราบกันดี ในนิยายต้นฉบับเรื่อง "ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน" ราชาวาฬเพชฌฆาตปีศาจเป็นส่วนสำคัญในบททดสอบที่สี่จาก "บททดสอบเก้าอย่างของเทพสมุทร" ของถังซาน และในท้ายที่สุดก็ได้กลายเป็นวงแหวนวิญญาณวงที่แปดของเขา ช่วยส่งเสริมให้ตัวเอกมีวงแหวนวิญญาณแสนปีครบทุกวง คุณูปการของราชาวาฬเพชฌฆาตปีศาจนั้นเรียกได้ว่าขาดไม่ได้เลยทีเดียว

นี่แทบจะเป็นชะตากรรมที่ถูกกำหนดไว้แล้ว แต่ปัญหาสำคัญคือเขาไม่รู้ว่าถังซานจะมาถึงเมื่อไหร่ ดังนั้นหลังจากช่วงแรกที่ต้องตื่นตัวระวังภัยอย่างสุดขีด เริ่นเทาก็ค่อยๆ เริ่มผ่อนคลายลง ทว่าในความเป็นจริง เขายังคงเฝ้าสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวทุกอย่างในรัศมีสิบลี้อยู่ตลอดเวลา...

ณ ที่ห่างไกลออกไป วาฬเพชฌฆาตปีศาจสองตัวกำลังเกี้ยวพาราสีกัน พวกมันใช้ร่างกายชนกันไปมา แสดงออกถึงความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะผสมพันธุ์...

เบื้องล่าง ในวงล้อมชั้นที่สองของฝูงวาฬเพชฌฆาต วาฬรุ่นเยาว์หลายตัวกำลังกระซิบกระซาบกัน

"ชู่ว์! ระวังตัวกันหน่อย ท่านราชากำลังอารมณ์ไม่ดี ใครไปยั่วโมโหเข้าล่ะก็ โดนดีแน่!"

"อืม แยกย้ายกันไป แยกย้าย... เจ้าสิบแปด เจ้ามองไปทางท่านราชาทำไม ระวังจะโดนควักลูกตานะ!"

...เจ้าพวกโง่เขลาเอ๋ย พวกเจ้าจะไปรู้อะไรถึงวิกฤตที่กำลังจะมาเยือน!

เมื่อมองออกไป สัตว์ยักษ์สองสามร้อยตัวเหล่านี้ ต่อให้รวมพลังกันทั้งหมดก็คงไม่อาจต้านทาน "น้ำจากบ่อน้ำแข็งไฟหยินหยาง" เพียงขวดเดียวได้ด้วยซ้ำ

นี่มันเหนื่อยเกินไปแล้ว!

เริ่นเทาขมวดคิ้วที่ไม่มีอยู่จริงอย่างจนปัญญา และข่มความอยากที่จะยกมือขึ้นมากุมขมับ

ไม่มีทางหนีพ้น ทะเลอันกว้างใหญ่นี้เป็นของเทพสมุทร เขาจะหนีไปซ่อนจากสายตาของเทพสมุทรที่ไหนได้?

ทำไมเขาต้องข้ามมิติมาเป็นราชาวาฬเพชฌฆาตปีศาจ ซึ่งเป็นตัวตนที่ไม่สูงไม่ต่ำเช่นนี้ด้วยนะ? หากได้เป็นราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึก อย่างน้อยก็อาจจะมีโอกาสต่อกรได้บ้าง

แล้วเจ้าจ้าวแห่งทะเลลึกที่ว่านั่นก็เป็นพวกไร้หัวใจสิ้นดี หากมันมีความทะเยอทะยานสักนิด บุกโจมตีเกาะเทพสมุทรและตัดการสืบทอดของเทพสมุทรไปเสีย เรื่องราวทั้งหมดหลังจากนั้นจะเกิดขึ้นได้อย่างไร?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เริ่นเทาก็กัดฟันกรอด และตัดสินใจได้อย่างเด็ดเดี่ยวในที่สุด เขาฟาดหางลงบนผิวน้ำอย่างรุนแรงจนฝูงวาฬเบื้องล่างตกใจสะดุ้ง

"ข้าจะออกไปข้างนอกสักพัก ห้ามใครตามมา!"

ร่างของราชาวาฬเพชฌฆาตปีศาจหายวับไปจากจุดเดิม ทิ้งให้ฝูงวาฬเพชฌฆาตอ้าปากค้างด้วยความงุนงง

เริ่นเทาแหวกว่ายอย่างรวดเร็ว ทิวทัศน์รอบกายพร่าเลือนกลายเป็นเงา ด้วยพลังทั้งหมดและการเสริมพลังจากเขตแดนของเขา ทำให้เคลื่อนที่ได้ราวกับสายฟ้าฟาด

"ข้าต้องผูกมัดตัวเองเข้ากับราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึก! แม้จะต้องใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ ข้าก็จะลากมันเข้ามาในการทดสอบที่สี่ของเทพสมุทรให้ได้!"

นี่คือข้อสรุปเดียวที่เริ่นเทาคิดได้ตลอดเดือนที่ผ่านมา มีเพียงการกวนน้ำให้ขุ่นเท่านั้น เขาจึงจะมีแสงแห่งความหวังริบหรี่

ราชาวาฬเพชฌฆาตปีศาจเคยไปเยือนอาณาเขตของราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกมาแล้วครั้งหนึ่ง และกลับมาในสภาพปางตาย ครั้งนี้เริ่นเทาย่อมไม่ทำผิดซ้ำรอยเดิม

เขาเลือกเข้าใกล้จากทางด้านที่ดวงตาของราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกบอดสนิท ซึ่งเป็นจุดที่จะกระตุ้นโทสะของมันได้น้อยที่สุด นอกจากนี้ เริ่นเทายังเริ่มทักทายด้วยกระแสจิตตั้งแต่ระยะไกล

"ท่านราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึก ท่านลอร์ด... ท่านอยู่หรือไม่?"

อันที่จริง สิ่งที่เริ่นเทาอยากจะถามมากกว่าคือ 'ท่านก็เป็นผู้ข้ามมิติมาเหมือนกันหรือเปล่า?' ถ้าเป็นเช่นนั้น เรื่องราวต่างๆ คงจะง่ายขึ้นมาก!

"หืม!"

เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้องดังขึ้นในจิตใจของเริ่นเทา ทำให้เขาสะท้านไปทั้งตัว เขาหยุดนิ่งอยู่กับที่ทันที ไม่กล้าว่ายต่อไปอีกแม้แต่น้อย

เจ้าทึ่มนี่ พลังบำเพ็ญเพียรของมันก้าวหน้าขึ้นอีกแล้วหรือ?

"ท่านลอร์ด ท่านรู้หรือไม่ว่าทะเลลึกกำลังเผชิญกับวิกฤตการณ์ครั้งประวัติศาสตร์ หากต้องการจะผ่านพ้นไปให้ได้ ท่านกับข้าต้องร่วมมือกัน!"

เริ่นเทาไม่พูดพร่ำทำเพลงและเข้าประเด็นทันที นี่เป็นนิสัยที่เขาได้มาจากการทำงานธุรกิจในชาติก่อน ราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกนั้นไม่ค่อยฉลาดและมีความอดทนต่ำ เขาจึงต้องกระตุ้นความสนใจของมันให้ได้ในเวลาที่สั้นที่สุด

"เจ้าหมายความว่าอย่างไร?"

ราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกดูเหมือนจะชะงักไป คำตำหนิที่เตรียมจะพูดจึงไม่ได้หลุดออกมา ขณะที่กระแสจิตของมันถูกส่งมา ร่างมหึมาดุจขุนเขาขนาดย่อมก็ค่อยๆ ลอยเข้ามา

ขนาดอันใหญ่โตมโหฬารนั้นแผ่แรงกดดันมหาศาลออกมา เมื่ออยู่ต่อหน้าร่างที่ยาวกว่าสองร้อยเมตรของราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึก ราชาวาฬเพชฌฆาตปีศาจเป็นได้เพียงรุ่นน้องเท่านั้น

"บททดสอบเก้าอย่างของเทพสมุทรได้เริ่มขึ้นแล้ว ท่านคงทราบเรื่องนี้ใช่หรือไม่?"

เริ่นเทาไม่แน่ใจว่าในตอนนี้ถังซานได้ไปเยือนเกาะเทพสมุทรแล้วหรือยัง แต่เขาก็ยังพูดต่อจนจบประโยค "บททดสอบที่สี่คือการกำจัดฝูงวาฬเพชฌฆาตปีศาจ และบททดสอบที่แปด... ท่านลอร์ดราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึก ก็คือท่าน ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างท่านกับเทพสมุทร ท่านน่าจะรู้ดีว่าเขาไม่มีทางปล่อยท่านไปแน่ ใช่หรือไม่?"

...ข้อมูลในคำพูดเหล่านี้มีมากเกินไป จนราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกต้องตกอยู่ในภวังค์ความคิด

เริ่นเทารออย่างอดทน เจ้าตัวใหญ่นี่สมองเล็ก คงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะประมวลผลได้

ห้านาทีต่อมา ราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกก็เอ่ยขึ้น

"ก็แค่มนุษย์กระจ้อยร่อย หากเทพสมุทรไม่เข้ามายุ่ง ป่านนี้ข้าคงฉีกมันเป็นชิ้นๆ ไปนานแล้ว เจ้าคิดว่ามันจะเป็นภัยคุกคามต่อข้าได้หรือ?"

โอ้... เป็นอย่างนี้นี่เอง!

ณ เวลานี้ ถังซานได้เคยต่อสู้กับราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกแล้ว แต่บททดสอบที่สี่ยังไม่เริ่มขึ้นสินะ ถ้าอย่างนั้น ในความเป็นจริงแล้ว ราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกก็ยังมีโอกาสที่จะพิชิตเกาะเทพสมุทรอยู่?

"ท่านลอร์ด ท่านมีทางเลือกอยู่สองทาง หนึ่งคือบุกเกาะเทพสมุทร ชิงตรีศูลมา และตัดการสืบทอดของเทพสมุทรเสีย หากท่านทำเช่นนี้ ในอีกร้อยปีข้างหน้า ท่านลอร์ดก็จะได้เป็นจ้าวแห่งมหาสมุทรเพียงผู้เดียว บรรลุสู่ตำแหน่งเทพสมุทรมังกร!"

ความคิดของเริ่นเทานั้นชัดเจนอย่างยิ่ง ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขาไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากการทบทวนเนื้อเรื่องที่เกี่ยวข้องใน "ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน" เขาได้วางแผนรับมือเหล่านี้ไว้หมดแล้ว และแม้ว่าราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกจะไม่ยอมรับ เขาก็ยังมีแผนสอง

"เจ้าเห็นข้าเป็นไอ้โง่รึ?"

ร่างมหึมาของราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกปรากฏขึ้นในสายตาของเริ่นเทาแล้ว มันมองเริ่นเทาด้วยดวงตาข้างเดียวขนาดมหึมา พร้อมกับแสดงสีหน้าดูแคลน "เกาะเทพสมุทรมีปัวไซซี สุดยอดโต้วหลัวคอยคุ้มกันอยู่ ทั้งยังมีการป้องกันต่างๆ ที่เทพสมุทรวางไว้ เป็นที่ที่คิดจะบุกเข้าไปฆ่าก็ทำได้ง่ายๆ อย่างนั้นรึ?"

ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าไม่กล้า!

อย่างไรก็ตาม การพิชิตเกาะเทพสมุทรนั้นเป็นภารกิจที่ยากมากจริงๆ แม้ว่าการทำเช่นนั้นจะให้ผลประโยชน์สูงสุด แต่ความเสี่ยงก็สูงมากเช่นกัน เริ่นเทาจึงเสนอแผนทางเลือกทันที

"หรืออีกทางหนึ่ง เมื่อถังซานบุกโจมตีฝูงวาฬเพชฌฆาตปีศาจ ท่านลอร์ดก็คอยเข้าแทรกแซงจากด้านข้าง ตราบใดที่แผนการนี้ถูกทำลาย บททดสอบที่สี่ของเขาก็ไม่อาจสำเร็จลุล่วงได้ และท่านลอร์ดก็ย่อมจะวางใจได้!"

หืม?

ราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกหันตัวเล็กน้อย ไม่กี่อึดใจต่อมา แสงอันตรายก็สาดส่องออกมาจากดวงตาข้างเดียวของมัน ราวกับโคมไฟยักษ์ และแรงกดดันมหาศาลก็เข้าครอบคลุมร่างของเริ่นเทาในทันที

"สิ่งที่ถังซานต้องการคือวงแหวนวิญญาณของเจ้าใช่หรือไม่? หากข้าเพียงแค่กลืนเจ้าเข้าไป เขาก็จะไม่ได้วงแหวนวิญญาณ แบบนั้นไม่ปลอดภัยสำหรับข้ามากกว่าหรือ?"

เจ้าทึ่ม!

ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องคิดแบบนี้!

เริ่นเทาแยกเขี้ยวและแค่นเสียงหัวเราะอย่างเงียบๆ "หากท่านฆ่าข้าตอนนี้ บททดสอบเก้าอย่างของเทพสมุทรก็จะเปลี่ยนแปลงไปโดยธรรมชาติ ถึงตอนนั้นก็จะไม่มีใครรู้ว่าเนื้อหาของบททดสอบที่สี่จะเป็นอะไร! ท่านลอร์ดแน่ใจหรือว่าจะทำเช่นนั้น?"

เขาทิ้งตัวตามสบาย ไม่ได้ปลดปล่อยเขตแดนออกมาต่อต้านราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกแม้แต่น้อย แต่กลับสบตากับอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัวและแน่วแน่ "ในฐานะสัตว์วิญญาณ การตายด้วยน้ำมือของท่านลอร์ด ย่อมดีกว่าการกลายเป็นวงแหวนวิญญาณของมนุษย์! แต่ถึงแม้ท่านจะฆ่าข้า แล้วท่านจะหลีกหนีเรื่องนี้พ้นจริงๆ หรือ? ในฐานะสัตว์วิญญาณล้านปีและเป็นหนามยอกอกของเทพสมุทร ก่อนที่เทพองค์ใหม่จะจุติ ท่านคือคนแรกที่เขาจะไม่มีวันปล่อยไป! ต่อให้ท่านไม่กลัวตาย ท่านไม่คิดถึงภรรยาและลูกสาวของท่านบ้างเลยหรือ?"

ใช่ เริ่นเทาไม่ได้ไม่กลัวตาย แต่ด้วยการที่ได้อ่านซีรีส์โต้วหลัวมาอย่างทะลุปรุโปร่ง เขารู้ดีว่าราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกก็มีภรรยาเช่นกัน คือจักรพรรดินีปีศาจ ซึ่งก็เป็นราชาวาฬปีศาจล้านปี และยังมีลูกสาวอีกด้วย นี่คือไพ่ตายที่ทำให้เขากล้ามาที่นี่

"ฮิสสส~"

ราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกสูดลมหายใจเข้าลึก และพลังที่มองไม่เห็นซึ่งกดดันพื้นที่บริเวณนี้อยู่ก็ลดลงอย่างรวดเร็วราวกับกระแสน้ำที่ไหลออก เป็นครั้งแรกที่อารมณ์ซับซ้อนอย่างความระแวดระวังและความหวั่นเกรงปรากฏขึ้นในดวงตาของมัน

"เจ้ารู้ได้อย่างไร... เจ้ารู้เนื้อหาของบททดสอบเก้าอย่างของเทพสมุทรได้อย่างไร? แล้วข้าจะแน่ใจได้อย่างไรว่าทุกสิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริง?"

"จะจริงหรือไม่ อีกไม่นานก็จะประจักษ์เอง ท่านลอร์ดเพียงแค่ต้องคอยจับตาดูไว้ หากวันใดมีพลุสัญญาณสีเขียวพุ่งขึ้นจากทะเล นั่นคือเวลาที่ฝูงฉลามขาวปีศาจและถังซานเริ่มการล่าฝูงวาฬเพชฌฆาตปีศาจ!"

หลังจากพูดจบประโยคนี้ เริ่นเทาจึงได้ผ่อนคลายอย่างแท้จริง

ณ จุดนี้ เกือบจะแน่นอนแล้วว่าราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกได้ก้าวเข้ามาในเกมนี้แล้ว ต่อให้มันไม่สามารถฆ่าถังซานได้ แต่เมื่อเขาและถังซานต่อสู้กันจนบาดเจ็บสาหัสทั้งคู่ มันจะนิ่งดูดายอยู่ได้อย่างไร?

หากเรื่องราวมันเลวร้ายจนแก้ไขอะไรไม่ได้จริงๆ การถูกราชาวาฬปีศาจแห่งทะเลลึกกลืนกินก็ยังดีกว่าการกลายเป็นวงแหวนวิญญาณของถังซาน

สำหรับตอนนี้ การล้อมสังหารฉลามขาวปีศาจใหญ่เป็นเพียงการเพิ่มความขัดแย้งกับเกาะเทพสมุทร และเป็นเพียงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเท่านั้น

มีเพียงการเผชิญหน้าโดยตรงกับถังซานเท่านั้น การต่อสู้ตามชะตากรรมนี้จึงจะถึงบทสรุปอย่างแท้จริง

นักเขียนหน้าใหม่ นิยายเรื่องใหม่ ฝากกดเข้าชั้น กดติดตาม และแนะนำด้วยนะครับ ~ จุ๊บ!